- Χαρίζονται γατάκια! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Έκλαψα .

Λυπήθηκα .

Χάρηκα .

Συναισθάνθηκα .

Ναι ρε παιδιά , έτσι είναι όπως γράφει :
η ΑΦΡΟΔΙΤΗ & το Oneiro-mou & η Didorium & η semina

και το Helenaki :

Η αγάπη έχει θηλυκό γένος .

Την γυναίκα επέλεξε ο θεός, για να διδάξει την ανιδιοτελή αγάπη .

Ας είναι καλά και η κορούλα μου ( ……. χρονών ) , που μου το πιστοποιεί .

Μην μιλάς άλλο για αγάπη βρε μπούφε alfa-omega , η αγάπη είναι παντού .
Όταν θα έχουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει .
Θα μας φύγει θα ξανάρθει και όλο πάλι από την αρχή .

Η αγάπη είναι αρχή και τέλος μαζί επειδή :

Μέσα της κρύβει ,όταν είναι αρκετά δυνατή, τον αληθινό θεό .

Να είστε όλες καλά .
Με κάνατε να γευθώ την δική σας την προσωπική αγάπη, το δικό σας το προσωπικό συναίσθημα .
Με κάνατε να νιώσω , για μια στιγμή :

Αληθινά Ευτυχισμένος .

Ένα απλό ευχαριστώ , ίσως ……………..δεν είναι αρκετό .

Αξίζει να επαναληφθεί :

΄Ολοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο και δολοφόνος όποιος το σκοτώνει.

Εγώ δυνατή ή αδύναμη δεν το ψάχνω γιά μιά μεγάλη αγάπη θα πάλευα ως το τέλος. Αλλά ξέρεις κάτι; Μπορεί τελικά να φανείς και υπερβολικός αν είσαι δοτικός.
Να σε περάσουν γιά τρελλό και να σε στείλουν σε ψυχίατρο.

Τα αισθήματα σου δεν μπορεί κανείς να στα "πάρει" δίοτι ειναι "μαρτυρίες" της ψυχής.................

Η ζωή είναι ο δισταγμός ανάμεσα στο θαυμαστικό και το ερωτηματικό. Σε περίπτωση αμφιβολίας υπάρχει η τελεία!

Όταν αγαπάω και νιώθω πλημμυρισμένη από ευτυχία νιώθω μια απίστευτη ανακούφιση στην ψυχή μου... μέσα στο στομάχι μου σαν να πετάει. Γκρρρρ δεν μπορώ να σας το περιγράψω με λόγια αλλά όποιος το νιώθει σίγουρα καταλαβαίνει τι θέλω να πω. Είναι σαν η ψυχή σου να είναι ένα βήμα πιο μπροστά στον σκοπό της... πιο κοντά στον Θεό.

Σε κάποιες περιπτώσεις, μιλοντας γενικά πάντοτε, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μπορείς να αγαπάς "σιωπιλά", μπορείς να αισθάνεσαι, μπορείς να δίνεις κι ας έχεις φύγει. Εγω σκέφτομαι λιγάκι πιο ρεαλιστικά και εδω και χρόνια λέω και πιστεύω πάντα μια φράση "Ο κάθε άνθρωπος αγαπά με τον δικό του τρόπο, όπως και επίσης εκδηλώνεται"
Δεν μπορεί κανείς να μπει στην ψυχη του άλλου και να καταλάβει το πόσο αγάπησε η το πόσο αγαπά αν θες αυτος ο άνθρωπος. Ούτε να κρίνει το πως έφυγε και το γιατί.

Η αγάπη από μόνη της επιθυμεί διάρκεια ουσία πίστη εμπιστοσύνη σεβασμό και αφοσίωση.

Τρομάζει η πραγματική αγάπη. Τους αληθινούς τους απογειώνει, τους δειλούς τους κάνει να φεύγουν. Τρέχοντας.
Εγώ ανήκω στην πρώτη κατηγορία. Δυστυχώς. Και με λυπάμαι. Γιατί αν και πολύ νέα,τα καταραμένα μοτίβα της εποχής λένε άλλα.
ΑΛΛΑ.

Αν εσύ λυπήθηκες έστω και για μια στιγμή τον εαυτό σου , για τις παραπάνω σκέψεις, τότε τι να πει και αυτός :
Που δεν αγάπησε ποτέ βρε ΑΦΡΟΔΙΤΗ ;;;;
Μπορεί να πει κάτι .
Έχει το δικαίωμα να πει κάτι .

Έχει & θα πει κάποια ανοησία .

Εσύ να μην λυπάσαι ούτε στιγμή , να κάνεις πίστη σου αυτό ,που έγραψες ….ίσως ,μόνη σου :
Η αγάπη από μόνη της επιθυμεί διάρκεια ουσία πίστη εμπιστοσύνη σεβασμό και αφοσίωση.

Μιλάς σοφά, αλλά αμφιβάλεις για κάτι .
Εγώ να δεις για πόσα πράγματα αμφιβάλλω .

Μείνετε μέσα στην αγάπη .