- Τα Εσωτερικά….. Μπαγλαμαδακια! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
να ντύνει φωτεινότερα την καθημερινότητα
ήχοι φωτός
χρόνου λωτός,
στη δίνη θαυμάτων γελά το παρόν
κυττάζω τα λαμπρότερα, καθάριων στιγμών.
Καλημέρα...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.
λεπτεπίλεπτη πνοή,
λες και ήτανε γραφτό,
έτσι να γεννηθώ...
…στο δρόμο, κάτι ξέχασα.
βγήκα κάπου σε τέταρτο,
σε σιγουριά,
σκληρού πατέρα, γλυκιάς μητέρας,
μα μια μέρα,
την πόρτα ξανά άνοιξα,
και δεν έκλεισα,
κατέβηκα σε τρία, δυο και μηδέν
και αφού τα ξανά έζησα,
ξανά σε ανσασερ…
πάτησα το κουμπί,
ανέβαινα, και κοίταζα
τα λάθη μου,
στο τέσσερα, δεν σταμάτησε
εκεί ακόμα προσμένανε
φίλοι, και συγγενείς,
μα του ανσανσερ η πόρτα
είχε καλά σφαλίσει.
Tο χέρι άπλωσα,
τους έγνεψα, τους κάλεσα
κανείς δεν είδε…
τα πόδια βάραιναν
και τανσανσερ,
ανέβαινε, ανέβαινε,
ο πέμπτος τελειωμό δεν είχε,
βουνά, ποτάμια, χείμαρροι,
θάλασσες, και καταιγίδες
ήλιοι, συμπόσια και έρωτες,
τι είχε… και τι δεν είχε,
προσπέρναγε,
με τίποτα δεν στάθηκε
μεχρι του έκτου, της προσοχής το διάβα
ξε-πέρασε,
μετά,
δεν έχει μετά
δεν έχει πριν
δεν έχει εγώ
είναι μετά
είναι πριν
είναι εγώ
συνέβη,
σαν σε ένα Όνειρο.
Εκλάμψεις φωτός
θαμποί καθρέφτες
αντανάκλαση
πανσελήνου
στην διαμαντένια
λίμνη.
΄Ορισε τα δάκρυά μου
ομιχλένια πάθη
στις
χρυσαφένιες αλήθειες
της ψυχής που
σπάνε τα
όχι...
Μπαγλαμαδάκια
σε ταξιδάκια
Κάτι φορές
δειλές αυγές
τα κύματα του χρόνου
φέρνουν σιωπές
μικρές κραυγές
και σχήματα του πόνου.
Μετά όλα μπερδεύονται
γλυκά και λατρεμένα
σε ήχους που μαγεύονται
γιά σένα και γιά μένα.
Μπαγλαμαδάκια και ριπές,
που ντύνουνε την πλάση
με τις αλήθειας τις στιγμές
της χειμωνιάς γιορτάσι.
Κάποιοι αλλού εμείς εδώ,
το ψέμα κι η ελπίδα
τ΄όνειρο χάραξε κρυφό
τ΄Οκτώβρη η λιαχτίδα.
Ωραίο το πορτοκαλί τριαντάφυλλο. Κάποιος μου χάρισε μιά αγκαλιά προχθές, και να σκεφθείς δεν μαράθηκαν ακόμα. Τόσο λαμπερόχρωμα όμως δεν ήταν. Ως φαίνεται η φωτογραφία κλείνει και φυλακίζει αλλοιώς τα χρώματα...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
μείναν παραπονεμένα
τα γλυκά μπαγλαμαδάκια
θέλουν στόμφο και μεράκια.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Όμορφη μοιραία,
που η διαύγεια ξεφεύγει
σε σκέψεις, και ορέξεις
ατέλειωτες....
από όλα έχεις
το ξέρω,
μα εκείνο?
Δεν είναι μνηστήρας
ούτε η συμπεριφορά της ώρας
και της μοίρας
να διεκδικείς… και να σε διεκδικεί,
να θέλεις…. και να μην θέλεις
εσένα το λέω!
κόρη (και γιε) της σύγκρουσης
την ελευθέρια άγγιξε
σε νιότη
όσο μπορείς
και έρωτα κάνε μαζί
ανάλαφρη πνοή
σε αστραφτερή ψυχή
αγκάλιασε ομορφιά
και φύση
το πασπαρτού της δες...
με το χαμόγελο παιδιού
κοίτα το χρώμα του ουρανού
και ενώσου στης ζωής τις αποχρώσεις.
Μην αργείς
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΦΛΥΑΡΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
σε ένα φόντο ζωής,
δεν αργεί η ελπίδα
το καλωσόρισμα
το καλημέρισμα του χρόνου αν θες
πέτα ψηλά.
Ο ήλιος πριν τη δύση του στάζει
φωτιά.
Δεν θα καείς.
Ανάσες
κατανυκτικών ιδεών.
Συγκατάβαση.
Απέριττης πορείας ασπασμοί εμπνεύσεων
πλατινένιο ήθος
ψυχικών ενοράσεων.
΄Ενα συναίσθημα που εκπέμπει
ευγενείς απεικονίσεις
ψήγματα συνειρμών
μεθυστικές
προσδοκίες
μακρόπνοων συγκλονισμών
συλλογισμών
συμπαντικών
υποστάσεων
σε έγχορδους
αστερισμούς
θείων
ψυχογραφημάτων
ενδεδειγμένων
αντανακλάσεων
σε συμβολικά
διάσπαρτα
πνευματικά
λυχνάρια υπεροχών.
Ο έρωτας μιλά
γελά
και δεν δειλιάζει
Ο έρωτας πετά
περνά
μόνο στενάζει.
Αλήθειες ακουμπά
μεθά
δεν ξεστρατίζει
σε όνειρα βογγά
ζητά
μα δεν ραγίζει.
Ο έρωτας μπορεί
γιά δες
και κάστρα να γκρεμίσει
ποτέ δεν θα φθαρεί
φωτιές
αν ακουμπήσει
Ο ΕΡΩΤΑΣ.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
quote:ΚΑΤΙΑ ΜΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΧΕΙΣ ΤΑΛΕΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ.
MΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ.ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΖΩ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΑΛΕΝΤΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ.
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΦΛΥΑΡΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
ΚΙ Η ΖΩΗ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΠΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ. ΑΚΟΜΑ.
ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΦΘΑΡΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
ΤΑ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΑΚΙΑ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΗ ΣΙΓΗ...
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΦΛΥΑΡΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Με πίστη,
ζεστούς ερωτόκοσμους
όμορφες διαπιστώσεις
και λαμπερές αναζωπυρώσεις ψυχών.
Ελπιδοφόρες αναζητήσεις λοιπόν,
και θεαματικές αλλαγές.
Πάντα προς το καλύτερο.
Α.Ρ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΙΓΡΗΣ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
τι να πουν...ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.