ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- ΓΡΑΨΤΕ ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ !! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

- ΓΡΑΨΤΕ ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ !! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

madmax31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
29/05/2004, 00:54:37
Συγχαρητήρια και στα άλλα παιδιά για την προσπάθειά τους...
Το δικό μου...δε θα εκδοθεί γιατί θα παιχτεί στην Επίδαυρο!


"Τάδε έφη Avallon"
kapoiosΝέο Μέλος
29/05/2004, 01:01:03
Έξω βρέχει, λένε ότι η βροχή κάνει καλό! Ξεπλένει τους δρόμους και γενικά μας καθαρίζει από τα παράσιτα. Κρίμα δηλαδή να γίνομαι μούσκεμα κάθε φορά που βρέχει περιμένοντας να καθαρισθώ!
Αποφάσισα να γράψω ίσως γιατί το γράψιμο να είναι μια εκτόνωση για μένα προσφέροντας καταλυτικές ιδιότητες στα νεύρα μου!!!!!!!
Αs αρχίσει λοιπόν να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας μας :

Έξω βρέχει ασταμάτητα κάθομαι στο τζαμί του σπιτιού μου και βλέπω τους ανθρώπους να τρεχουν,άλλοι βριζουν,άλλοι είναι με τις ομπρέλες και κάθε φορά που περνά κανένα αυτοκίνητο την κατεβάζουν στα ποδιά τους για να μην τους μουσκεψει.Ο ουρανός είναι υπέροχος μελανχολικος με γκρίζα σύννεφα σαν την καρδιά μου,ένα αυτοκίνητο περνά με δύναμη και εκτιναζει τα νερά που έχουν συσσωρευτεί με ορμή στο τζαμί του ημιυπόγειο μου που ζω,νιώθω κάτι να με σφίγγει το λαιμό σαν μαγγανες θέλω να βρω Έξω να περππατησω,Ντυνομαι και βγαίνω δεν έχω ομπρελά μου αρέσει να πέφτει η βροχή στον σώμα μου κάθε σταγόνα της είναι και ένα πρόβλημα μου,κάθε σταγόνα και ένα δάκρυ μου γι αυτή την άδικη ζωή που έχω ζήσει μέχρι τώρα,προχωρω και νιώθω καλύτερα όλοι είναι τυλιγμένοι στα παλτά τους το κρύο τους πιρουνιάζει μέχρι το κόκαλο θα πάω να δω την θάλασσα σκέφτομαι και αρχίζω να κατεβαίνω στο κέντρο της πόλης και μετά κατευθείαν στην παραλια.Στο κέντρο γίνεται χαμός φωνές ,αυτοκίνητα σταματημενα.κορνες,φωνες και μέσα σε όλα αυτά παιδάκια να ζητιανεύουνε ή να πουλάνε λουλούδια άτυχα σκέφτομαι πληρώνουν το τίμημα κάποιων επιπόλαιων γονιών τι φταινε αυτά που γεννήθηκαν σε δύσκολους καιρός,δίπλα είναι και ένας σέρβος που ζητιανεύει γιατί δεν έχει να φάει έτσι γράφει στο μικρό χαρτόνι που κρατάει στα χέρια του γιατί εγώ έχω σκέφτομαι και φεύγω κατηφοριζω.είμαι ήδη στην παράλια έχω γίνει μούσκεμα κάθομαι σε ένα παγκάκι η βροχή χτυπάει με ορμή την θάλασσα λες και έχει κάνει κάτι κακό και θέλει να την τιμωρήσει αμέτρητες σταγόνες πέφτουν είμαι μούσκεμα μέχρι και το εσώρουχο μου αλλά η ευφορία που αισθάνομαι είναι μεγάλη, μια δύναμη πλημμυρίζει το σώμα μου η καρδιά μου χτυπά δυνατά,Ξαφνικά βλέπω έναν γέρο μου κάνει εντύπωση και που περπατά πέφτει σηκώνεται και ξαναπέφτει τρέχω αμέσως κοντά του και τον σηκώνω όχι πως είμαι καλός αλλά η μορφή του είχε κάτι που σε τραβουσε.Ελα τον λέω σήκω που θες να σε πάω,
Άσε με εδώ παλικάρι με λέει να δω την βροχή για τελευταία φορά μπορεί αύριο να μην ζω γιατί δηλαδή να μην ζήσω αυτό το υπέροχο τοπίο που μόνο εμείς οι απλοί άνθρωποι ξέρουμε να το ζούμε.
Παππού τον λέω με επιβλητικό τόνο είσαι μούσκεμα πρέπει να πας σπίτι σου και επειδή δεν μπορείς θα σε πάω εγώ του λέω και τον κοιτάω μέσα στα μάτια του.Μενει λίγο πιο κάτω τον ακουμπάω στον ωμό μου και κατηφορίζουμε για το σπίτι του όσο περπατάμε δεν μιλάει καθόλου μόνο έχει κολλημένα τα μάτια του στη θάλασσα και με κρατάει σφιχτά το χέρι.Φτανουμε εκεί που μένει μου δίνει τα κλειδιά να ανοίξω την πόρτα κατεβαίνουμε 10 σκαλοπάτια και φτάνουμε χτυπάω το κουδούνι δεν ακούγεται τίποτα
Έλα αγόρι άνοιξε με λέει δεν θα έχει έρθει ακόμα η συγκάτοικος μου με άπαντα με χιούμορ ο γερακος και αρχίζει να γελάει με την εκφράσει του προσώπου μου.
Ανοίγω το σπίτι είναι πολύ μικρό έχει ένα χωλακι που πηγαίνει σε ένα δωμάτιο μι μικρή κουζινιτσα που μοσχοβολάει.
Φασολιά έχει κάνει η Μαριάννα αγόρι μου λέει ο παππούς θα καθίσεις να φας και να την γνωρίσεις ε;
Με ρωτάει και είναι σαν να μου λέει θέλω να κάτσεις.
Το δωμάτιο έχει ένα κρεβάτι δυο πολυθρονιτσες μια μικρούλα τηλεοραση,ένα ραδιόφωνο από τα παλιά και μια βιβλιοθήκη με τόσα βιβλία που το ένα είναι πάνω στο άλλο και σε ένα σημείο έχει μια στοίβα από βιβλια,πιανει κατευθείαν την μάτια μου ο παππούλης και με ρωτάει
Σου αρέσουν τα βιβλία παιδί μου;
Πολύ του απαντάω μέσα στα βιβλία ζεις τα δικά σου όνειρα είσαι ο πρωταγωνιστής κανείς ότι θες και πάντα έχει σένα λόγο γιατί το κανείς.Όμως να σου πω κάτι του λέω με παραπάνω έχω διαβάσει πολλά βιβλία όλα έχουν μιλήσει για τον ερωτά με υπέροχα λόγια,για γυναίκες που ξέρουν να αγαπάνε και να ζούνε την ζωή τους με έναν άνθρωπο χωρίς να τον προδωσουνε,όλα ψέματα άδικα ψάχνω να βρω και εγώ κάτι τόσο όμορφο όπως το περιγράφουν τα βιβλια.Την κρίση ματαιοδοξίας μου την σταμάτησε το κλειδί στην πόρτα και ο ερχομός της Μαριάννας,
Ήρθε η συγκάτοικος με είπε ο παππούς άνοιξε η πόρτα και είδα μια γριούλα ντυμένη στα μαύρα χοντρούλα με γυαλάκια μαζεμένα μαλλιά αλλά είχε ένα πολύ γλυκό βλέμμα μου θύμισε εκείνες τις γιαγιάδες του χωριού που είναι τόσο καλές κάθονται στο τζάκι και λένε παραμυθία στα εγγονάκια τους.Μαριαννα
Να σε γνωρισω,και σταμάτησε δεν γνωριστήκαμε αγόρι μου με λέει
Eμένα με λένε Γιώργο
Νίκος του απαντώ και δίνουμε τα χέρια
Ωραία τώρα που τελειώσαμε με τις συστάσεις είπε ο Γιώργοs,
Μιράντα ο Νικολάκης σήμερα με έφερε στο σπίτι πήγα να δω την θάλασσα όταν έβρεχε και λιποθύμησα αν δεν ήταν το παλικάρι τώρα μπορεί να ήμουν και νεκρός.
Η Μαριάννα γύρισε και τον είπε θυμωμένη καλά δεν τα έχουμε πει αυτά δεν είναι καιρός για παλικαριές τουλάχιστον ας ζήσουμε όσο ακόμα φέγγει το καντήλι μας χωρίς να προσπαθούμε να σβήσουμε το φως μας με αθέμιτους παραγοντες,συμφωνω ότι σου αρέσει η θάλασσα αλλά οι γιατροί έχουν άλλοι άποψη.
Έλα μην τον μαλώνεις την είπα και συγνώμη για το θάρρος αλλά κάποιοι έχουν μερικά πάθη στην ζωή τους δεν μπορούμε να τα απαγορεύσουμε.
Έχεις δίκαιο αγόρι μου με είπε θα καθίσεις να φάμε;
Θα καθίσει είπε ο Γιώργος και με κοίταξε στα μάτια άλλωστε με έσωσε σήμερα.
Καλά είπα αν και δεν με αρέσουν τα φασολιά τα έφαγα όλα και ήταν τόσο νόστιμα λες και έτρωγα αστακούς και γαρίδες ο Γιώργος έβγαλε και τουρσί που έκανε μόνος του εκεί πάνω στην συζήτηση έμαθα ότι ήταν ναυτικός είχε χάσει την γυναίκα πάνω στην γεννά και μετά από δυο χρόνια και το παιδί του από μια ανίατη αρρωστια,την Μαριάννα την είχε γνωρίσει σε ένα του ταξίδι του όταν πήγαινε στην Τουρκία ήταν μια χαροκαμένη μανά έψαχνε να βρει το παιδί της αλλά τίποτα το είχε πάρει ο άντρας της μαζί του όταν χώρισαν άδικα είχε ειδοποιήσει της αρχές δεν βρέθηκε τίποτα εδώ και 22 χρόνια την πήρε μαζί του 5χρόνων όταν μια μέρα ήταν στον κήπο μαζί με την γιαγιά της.Μετά η Μαριάννα έπαθε νευρικό κλονισμό και την είχαν βάλει στο ψυχιατρείο ευτυχώς τώρα ήταν καλύτερα αλλά 1φορά τον μήνα επισκεφτοταν την κλινική για να την δουν.Αποφασισαν να μείνουν μαζί για λόγους οικονομικούς και για να έχουν έναν λόγο να πούνε και οι δυο ήταν πολύ πικραμένοι από την ζωή και είχαν χάσει αγαπημένα τους προσωπα.Ήταν μαζί περίπου 2χρόνια και η συγκατοίκηση πήγαινε πολύ καλά στον κόσμο λέγανε ότι ήταν παντρεμένοι και δεν είχαν παιδάκια επειδή ο Γιώργος ήταν στείρος δεν τον πείραζε τον Γιώργο που λέγανε αυτό το ψέμα άλλωστε δεν ισχυε.Αφού φάγαμε η Μαριάννα μας έφερε και γλυκό ήταν γλυκό του κουταλιού με πορτοκαλί ήταν μια παραδοσιακή της συνταγή που της είχε δώσει η γιαγιά της και αυτό της το είχε δώσει η προγιαγιά της και η Μαριάννα έπρεπε να το δώσει στην κόρη της,ένα δάκρυ άρχισε να κυλάει στο μάτι της,
Έλα σταματά την μάλωσε ο Γιώργος έχουμε ξένο άνθρωπο στο σπίτι και δεν πρέπει να κάνουμε έτσι συγκάτοικε την είπε πειραχτικά.Έφυγα από το σπίτι αργά είχα καθίσει τουλάχιστον 4ώρες μαζί τους και ήταν σαν να πέρασαν μόνο λίγα λεπτα,τελικά τα πιο ωραία πράγματα συμβαίνουν τυχαια,σκεφτομουν καθώς πήγαινα στο σπίτι μου.Η βροχή εξακολουθούσε να πέφτει με ορμή και ο ουρανός ήταν τόσο μελανχολικος σαν την καρδιά των δύο καινούργιων φίλων που απεκτησα.Όταν έφυγα από το σπίτι τους με ευχαρίστησαν για την καλή παρέα και μου είπαν ότι έχουν πολύ καιρό να έρθει άνθρωπος στο σπίτι τους μου είπαν αν ήθελα να ξανάπαω και δέχτηκα με χαρά άλλωστε ήταν τόσο ενδιαφέροντα άτομα και οι δυο που ήθελα πολύ γίνω φίλος τους.Ο Γιώργος μου έδωσε και ένα βιβλίο (Τα εκατό χρόνια μοναξιά) δεν ξέρω αν ο τίτλος ήταν τυχαίος και η Μαριάννα μου έδωσε ποίηση του Καρυωτάκη.
Και τα δυο βιβλία έκρυβαν μια μελανχολια σαν τα μάτια των φίλων μου,αλλά μέσα σε αυτά έβλεπα την ζωή πόσο άδικη είναι για μερικούς ανθρώπους.
ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ΄ΓΛΥΚΟ ΤΟΥ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ΄
ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΜΟΥΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΡΧΙΣΩ ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ,ΠΑΡΑΚΜΗ,ΝΑΔΙΡ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΓΕΙΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΠΙΝΟΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΓΕΥΣΗ ΓΑΙΤΙ ΟΛΑ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ...ΣΝΙΦ,ΚΛΑΨ


nikos albanos

CYBERMASTERΜέλος
29/05/2004, 02:32:55
ΛΟΙΠΟΝ ΜΑDMAX ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΘΑ ΕΓΡΑΦΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΙ.....
ΩΡΙΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ:


ΕΙΧΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΛΕΟΝ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ 9 ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ ΤΟΥ 2005 ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ Η Η.Π.Α ΚΥΡΗΞΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ ΔΕΝ ΑΡΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΗΡΥΝΙΚΑ Η ΕΥΡΩΠΗ ΗΤΑΝ ΔΥΧΑΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΑΛΛΑ ΑΠΕΙΛΟΥΤΑΝ ΑΠΟ ΠΗΡΥΝΙΚΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΠΗΚΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΣΤΟ ΤΑΨΙ ΚΑΙ ΧΟΡΕΨΕ ΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!!!
4ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΑΤΗΣΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΠΟΛΕΜΟΣΤΑ ΔΥΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΙΔΙΩΣ Η ΓΗ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΓΕΜΑΤΟ ΠΛΗΓΕΣ ΟΙ ΑΠΕΡΙΣΚΕΨΙΕΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΙΝΕΖΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΕΙΧΑΝ ΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΡΤΟΦΗΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΛΑ Η.Π.Α. ΚΑΙ ΚΙΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΣΑΝ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΑΝ ΔΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ!!!
ΤΑ ΠΗΡΥΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΕΚΑΝΑΝ ΜΙΣΗ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟΞΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ!!!
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΑΥΤΟΙ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΑΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΒΟΜΒΩΝ!!!
ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΔΕΝ ΑΡΓΕΙΣΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΕΝΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΑΝ ΕΔΑΦΟΣ ΟΙ ΚΙΝΕΣΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΤΟΥ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΑΣΧΗΜΑ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΜΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΚΑΛΥΠΤΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΛΙΣΑΝ ΤΑ ΥΠΟΒΡΙΧΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΚΡΦΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ!!! ΤΗΝ ΥΠΕΡΥΔΡΟΓΟΝΙΚΗ ΒΟΜΒΑ Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ 100 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΙΣΧΥ ΤΩΝ ΒΟΜΒΩΝ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΚΑΙ ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ ΜΑΖΙ!!! ΟΜΩΣ Η ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΤΟ ΕΜΑΘΕ ΑΡΚΕΤΑ ΝΩΡΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΕΙΗΣΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΖΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΤΟ 2009 ΜΑΡΤΗΣ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΧΘΕΣ ΤΟ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΕΝΩ ΕΙΧΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΒΑΣΗ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΑ ΜΕ ΤΑ ΚΙΝΕΖΙΚΑ ΥΠΟΡΒΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΕΣ 4 ΤΟΡΠΙΛΕΣ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ ΒΡΗΚΑΝ ΣΤΟΧΟ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α.ΕΓΙΝΑΝ 5 ΑΛΥΣΙΔΩΤΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ 5 ΥΠΕΡΥΔΡΟΓΟΝΙΚΕΣ ΒΟΜΒΕΣ ΕΞΕΡΑΓΗΣΑΝ!!!
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΗΤΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ Η ΩΚΕΑΝΕΙΑ ΑΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΗΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΔΗΛΗΤΕΙΡΕΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΒΙΘΗΣΤΗΚΑΝ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΕΖΗΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ 9 ΧΡΩΝΩΝ ΗΤΑΝ ΤΑΞΙΔΕΥΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΕ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΓΛΥΤΩΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΤΥΧΕΡΟΙ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΑΕΡΙΔΡΟΜΕΙΟ ΝΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΟΥΝ!!!
ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΜΝΗΣΕΙΣ ΗΤΑΝ ΧΑΡΑΓΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΟΙ ΑΝΜΝΗΣΕΙΣ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΖΑΝ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥΘΑ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!
Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΟΜΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΡΕΙΞΗΣ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΑΝΙΜΕΤΟΠΙΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΑΣΧΗΜΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ 27% ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΤΟΥ ΠΕΡΙΠΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΣΕ 24 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΙΑ ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΕΙΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΟΠΩΤΗΤΑ!!!
ΟΜΩΣ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΑΦΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΩΣ ΤΕΤΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΟΣ ΝΑΜΑΣ ΕΔΙΝΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΕΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΤΗΝ ΚΛΟΤΣΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΧΑΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΤΙΜΑΜΕ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΧΕ ΣΥΜΒΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΟΠΩΤΗΤΑ ΤΟΤΕ ΟΜΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΙΣΤΕΕ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΞΑΝΑ ΟΜ\ΩΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΝΑ ΤΟ ΡΙΣΚΑΡΕΙΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ ΠΙΣΩ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΓΡΑΦΩ ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΟΠΟΥ Η ΓΗ ΔΕΝ ΚΕΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΟΠΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΘΑΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟ???
(ΔΕΙΞΤΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ ΟΡΘΙΟΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΓΡΑΦΑ!!!)

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!

madmaxΜέλος
29/05/2004, 14:33:03
Τρομερη προσπαθεια my friend kapoios..
Ειμαι περιργος να διαβασω ολο το βιβλιο

καλα cybermaster οχι κοιμοσουν ορθιος αλλα μαλλον ησουν υπο την επηρρεια...

πολυ βαθυ παντως ειλικρινα, κι αυθορμητο..

Keep writing all of u!!

Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...

CYBERMASTERΜέλος
29/05/2004, 15:55:19
ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΩ ΩΣ ΚΟΠΛΙΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ???
ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΤΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΛΛΑ Η ΘΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ Η 10 ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΓΡΑΨΑ ΤΗΝ ΚΑΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ!!!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!

madmaxΜέλος
29/05/2004, 22:01:25
κοπλιμεντο ηταν φυσικα !!!

πραγματικα γουσταρω το υφος γραφης σου, εντελως αυθορμητο και συνεχεια "σε δραση"..
πως λεμε "ταινια του αγγελοπουλου"; ε, καμια σχεση!!

btw απ οτι ξερω η "καθημερινη" βοηθα νεους συγγραφεις και εκδιδει σε μορφη μονοσελιδου καποια εργα τους.Γιατι δεν απευθυνεσαι; η οποιος αλλος θελει; θα δοκιμασω παντως...

Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...

CYBERMASTERΜέλος
29/05/2004, 23:15:17
EYXAΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΑΥΡΙΟ ΜΕΘΑΥΡΙΟ ΘΑ ΣΤΕΙΛΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΡΙΤΗ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ!!!
ΛΕΣ ΠΑΝΤΩΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΩ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ???(ΟΧΙ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΙΜΑΩ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ Η ΦΥΣΙΚΗ ΑΘΑΝΑΤΗ ΚΒΑΝΤΙΚΗ Ε ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ[ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΦΥΣΙΚΗ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ])!!!
ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΜΕ ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ΣΟΡΡΥ ΑΝ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΖΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ!!!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!

inandaboveΜέλος
30/05/2004, 00:57:57
Κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, και συνειδητοποιήσα πόσο κουράστηκα. Κουράστηκα. Δεν έχω φτάσει καν τα τριάντα και νιώθω γερασμένη. Προσπάθησα να αναγνωρίσω σε αυτό το πρόσωπο, στα θλιμένα μάτια, στα αυλάκια γύρω από τα χείλη μου, το κοριτσάκι που ζωγράφιζε με κιμωλία στην άσφαλτο, κι έφτιαχνε μόνο του την «παιδική χαρά» του. Δεν μπορώ πια να την φτιάξω μόνη μου...δεν έχω το κουράγιο. Δεν θυμάμαι πως να ζωγραφίσω, όλες οι κιμωλίες έχουν γίνει σκόνη στα χέρια μου.
‘Επλυνα το πρόσωπό μου κι άφησα την βρύση να τρέξει. ‘Εξω παίζουν τα παιδάκια της γειτόνισας, δυο μαυράκια σα ζαχαρωτά, και το χιόνι έχει λιώσει. Η καρδιά μου σφίγγεται. Έρχεται η άνοιξη...Πάλι θα γυρίσω πίσω. Και θα πάω μ’ άδεια χέρια. Πώς μπορεί η γλυκιά νοσταλγία να κουβαλά τόσο πόνο? Θέλω να γυρίσω, αλλά το κορμί μου λυγίζει απ’ το βάρος...Κρίμα, και ήθελα να γυρίσω με το κεφάλι ψηλά.
΄Εβγαλα τα ρούχα μου και μπήκα στο ντους. Το νερό αργεί να ζεσταθεί, αλλά τώρα το θέλω κρύο. Πρέπει να βιαστώ, να ανασυντάξω τις δυνάμεις μου, να είμαι έτοιμη...Calm and collected, όπως λένε και οι ντόπιοι...Ξέρω τι με περιμένει πίσω. ¨Ολοι θα ρωτήσουν, αν έχω μετανιώσει που έφυγα, αν μετάνιωσα που γυρίζω. Πριν φτάσω πρέπει να χω σκεφτεί μια απάντηση. Τρίφτηκα δυνατά με το σφουγγάρι. Ξυρίστηκα, κι άπλωσα τα λάδια και τις κρέμες μου...τόση αφθονία σε ετούτη τη χώρα, κι όμως τόσο μεγάλο το κενό. Αστείο, ε?
Παράδοξο...΄Οπως κι εγώ. Μια ανεξήγητη πορεία, ένας λαβύρινθος, όσες φορές κι αν προσπάθησα να βγω, χτύπησα το κεφάλι μου στον τοίχο. Έδωσα εκεί που δεν έπρεπε, πήρα ‘ο,τι δεν άντεχα, και έτρεξα χιλιόμετρα μακριά από ό,τι καλό ήρθε στο δρόμο μου.
Φόρεσα τα ακριβά μου ρούχα, και τότε χτύπησε το κουδούνι. Στο τσακ πρόλαβα! (πάλι). Η βαλίτσα μου είναι ασήκωτη –όπως θα περίμενε κανείς- κι εγώ, ένα ανθρωπάκι. Μια σταλίτσα. Δεν βοηθούν εδώ οι ταξιτζήδες?!! Κοίταξα απ’ το παράθυρο...Μπα....Ο άνθρωπος κάνει το τσιγάρο του...
Τρεις όροφοι..τρεις σκάλες. Μπράβο μου... τις κατέβηκα! Ίσως να μην έχω γεράσει τόσο όσο νόμιζα τελικά. Βαριά η βαλίτσα, δε λέω, αλλά ίσως να είμαι πιο δυνατή από όσο υπολόγισα.
Ο ταξιτζής μού πιασε την κουβέντα. Τι να κάνει κι αυτός ο καημένος, είναι σαράντα λεπτά διαδρομή, και η μέρα του άχρωμη, η δουλειά του στείρα, μια ζωή άχαρη...Join the club! Είναι από το Πακιστάν. Με ρώτησε από που είμαι. Του απάντησα. Απόρησε. Δεν έχει ξανακούσει την χώρα. Κι εγώ χαμογέλασα (η πιο ανώδυνη επιλογή στο δίλλημα.: να κλάψω, ή να γελάσω..)...Να που υπάρχει και κάποιος που δεν γνωρίζει τίποτα, δηλαδή! (Μα..που ζει???)..Αλλά τουλάχιστον το λέει. . Και ρωτάει. Πώς είναι η χώρα μου? Τι καιρό κάνει? Μου έλειψε? Έριξα μια φευγαλέα ματιά στο καθρεφτάκι του.
« Δεν μου λειψε..», του είπα... «Αλλά..ξέρετε κάτι? Μου χω λείψει πάρα μα πάρα πολύ... εγώ».


inandaboveΜέλος
30/05/2004, 01:01:31
Sorry, δεν πρόκειται ακριβώς για μυθιστόρημα, είναι η ώρα τέτοια και ξέφυγα λίγο.

CYBERMASTERΜέλος
30/05/2004, 15:37:29
WOW ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΜΕ ΑΓΙΞΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ!!!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!

madmaxΜέλος
30/05/2004, 17:50:44
inandabove πανεμορφο...

Ομως:
"...Δεν έχω φτάσει καν τα τριάντα και νιώθω γερασμένη..."
αααχ μη λες τετοιααα...και πλησιαζωωω..

Παρα πολυ ωραιο, μπραβο..


Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...