- ΑΣ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη, ο μανος σας

"ΠΛΗΣΙΑΣΑ ΣΤΟ ΛΟΦΟ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΔΑΣΑΚΙ.ΕΔΩ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΝΟΙΩΘΩ ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΑΥΡΑ ΝΑ ΧΑΙΔΕΥΕΙ ΤΑ ΜΑΓΟΥΛΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΨΟΚΟΚΚΙΝΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΟ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟ... Η ΑΥΡΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΕΡΑΚΙ,ΚΑΘΩΣ ΕΜΠΑΙΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΑΚΙ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ.
ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ,ΜΙΚΡΟ,ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕ ΜΙΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ...ΚΑΙ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΥΚΟ,ΤΟΥΣ ΚΕΔΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΒΕΛΑΝΙΔΙΕΣ Μ'ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΡΙΓΟΣ ΜΑΖΙ...
ΚΟΙΤΑΞΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΟ ΨΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ...ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΩΡΑ...ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΖΩΝΤΑΝΟ,ΕΝΟΙΩΘΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΛΛΕΤΑΙ ΡΥΘΜΙΚΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ..."ΕΝΤΑΞΕΙ"ΣΚΕΦΘΗΚΑ,"ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ"...
ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΕΨΑΧΝΑ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΛΙΜΝΟΥΛΑ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΔΕΝΔΡΑ,ΘΑΜΝΟΥΣ,ΑΓΡΙΟΒΑΤΟΜΟΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΚΥ,ΕΒΛΕΠΑ ΤΡΙΓΥΡΟ ΜΟΥ.ΣΥΝΕΧΙΖΑ ΝΑ ΒΑΔΙΖΩ,ΠΙΟ ΑΡΓΑ ΤΩΡΑ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΔΩ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ...ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΞΕΡΑ ΦΥΛΛΑ,ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΝΑ ΣΤΡΩΜΑ ΠΑΧΥ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΟΠΑΤΟΥΣΑ ΣΕ ΣΥΝΝΕΦΑ ΒΑΜΒΑΚΕΝΙΑ...ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ,ΤΟΣΟ ΑΕΡΙΝΗ ΠΟΥ Μ'ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΠΕΡΝΩ ΣΕ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ...ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ...Η ΛΙΜΝΗ!!!
Η ΛΙΜΝΗ ΠΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΡΩ ΔΕΝΔΡΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΚΑΝ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΣΑ ΝΑΘΕΛΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΥΨΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ...ΑΔΙΑΚΡΙΤΑ ΜΑΤΙΑ!!ΕΦΤΑΣΑ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΑ ΜΕΣ ΤΑ ΓΑΛΗΝΙΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ...ΑΝΟΙΞΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΛΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΟ ΨΑΡΑΚΙ ΚΟΥΝΩΝΤΑΣ ΠΕΡΑ-ΔΩΘΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΩΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ."ΗΡΘΑΜΕ..",ΕΙΠΑ "ΠΡΟΦΤΑΣΑΜΕ..",ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΒΑΘΥΣ ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ!!ΤΟ ΨΑΡΑΚΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ...ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ...ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΑ ,"ΔΕΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ;"ΤΟΥ ΕΙΠΑ.ΤΙΠΟΤΑ.... ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ..."ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΩ; ΣΚΕΦΤΗΚΑ,ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΛΑΧΤΑΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΩ ΝΑ ΤΟ ΣΩΣΩ;"ΤΟ ΕΦΕΡΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΗΣΑ ΑΠΑΛΑ...ΜΕΤΑ ΓΟΝΑΤΙΣΑ ΚΑΙ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΟ ΑΦΗΣΑ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ.ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΑ ΠΟΥ ΕΦΕΥΓΕ ΛΙΚΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΑΚΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΧΤΙΔΕΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΘΕΤΑΝ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΣΗΜΙ ΧΡΩΜΑ...
ΚΑΘΩΣ ΕΒΓΑΖΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΑΦΗΝΑ ΑΝΟΙΓΑΝ ΚΑΙ ΕΣΒΥΝΑΝ ΜΑΖΙ ΚΑΙ Μ'ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ ΠΩΣ ...ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ ΗΤΑΝ.ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΟ ΨΑΡΑΚΙ.ΑΥΤΟ ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ,ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ,ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΕΘΩ ΜΕΣ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΙΑΡΗΣ ΜΟΥ ΖΩΗΣ...
ΤΟ ΨΑΡΑΚΙ ΕΙΧΕ ΠΙΑ ΧΑΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΟΥ,ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΕΚΡΙΝΑ ΠΛΕΟΝ,ΕΙΧΕ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ,ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ,ΗΤΑΝ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΙΜΕΡΙΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΑΦΑΝΗ ΣΕ ΜΕΝΑ...ΧΑΙΡΟΜΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΠΗΡΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ...ΛΥΠΟΜΟΥΝ ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ...ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ...
ΑΛΛΑ,ΣΚΕΦΤΗΚΑ,"ΕΛΑ ΜΩΡΕ,ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΔΕΝ ΜΙΛΑΝΕ...ΙΔΕΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΝΑ ΣΩΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΟ ΨΑΡΑΚΙ..."
ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ.Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΣΗΜΕΝΙΟΣ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΟΤΑΝ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΕΙΧΑΝ ΣΤΗΣΕΙ ΧΟΡΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥ...ΟΙ ΗΧΟΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ,ΤΟ ΘΡΟΙΣΜΑ ΤΩΝ ΦΥΛΛΩΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΛΗ ΜΕΛΩΔΙΑ ΑΥΛΩΝ,Ο ΠΑΝΑΣ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΤΟΥ,ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΡΑΝ ΚΑΙ ΕΓΕΙΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΦΡΑΤΟ ΣΤΡΩΜΑ ΤΩΝ ΦΥΛΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΙΚΗΣ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑΣ,ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΛΙΤΙΚΗ ΘΩΡΙΑ ΤΗΣ...
"ΑΣ ΚΟΙΜΗΘΩ ΑΠΟΨΕ ΕΔΩ "ΣΚΕΦΘΗΚΑ,"ΑΣ ΚΑΝΩ ΠΑΡΕΑ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΟ ΨΑΡΑΚΙ,ΚΙ'ΑΣ ΜΗΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΩΣ ΘΑΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ...ΑΣ ΜΕΙΝΩ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΒΡΑΔΥΑ...ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΙΔΙΑ ΜΟΝΟΤΟΝΗ ΒΙΩΣΗ...ΑΣ ΝΟΙΩΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ...ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ!!!"

(ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΜΑΓΕ,ΕΚΑΝΑ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΠΟΡΟΥΣΑ...ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ...ΑΛΛΑ ΕΒΑΛΑ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΛΙΘΑΡΑΚΙ,ΠΙΣΤΕΥΩ...)
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

καποδιστρια απλα αψογο.

το αν αξιζε , δεν θα στο πει κανενας αλλος ,αυτο γραφτηκε απο την ψυχη και την καρδια σου.

μην περιμενεις ευχαριστω και μπραβο απο κανεναν,κανε αυτο που αισθανεσαι για να εχεις γαληνη που αναζητας-αποζητας.

μοναχα εσυ μπορεις να δινεις πνοη στα γραφομενα σου,κανεις αλλος.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

* Επειδη οι φωτογραφίες που βαζεις μετα απο καθε μηνυμα ειναι φανταστικές πεσ μου σε παρακαλω που τις βρισκεις η μηπως τις φτιαχνεις εσυ με καποιο προγραμμα επεξεργασιας εικονας?

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

καποδιστρια,ισως να μην εξεφρασα σωστα αυτα τα οποια εγραψα,αλλα αν θες σε παρακαλω,πες μου ποτε εγινα απολυτος ?

απλα διεκρινα ενα παραπονο στα γραφομενα σου,πανω σε αυτο εγραψα αυτα που εγραψα.συγνωμη αν δεν τα εγραψα καπως καλυτερα.

μεχρι στιγμης σε οσα ειχα και εχω γραψει σε διαφορες συζητησεις που ειχαμε και εχουμε αισθανθηκες να ειμαι απολυτος η να μην θελω να μαθαινω και να παιρνω-αναζητω τις γνωμες σας ?

δεν το ειχα κανει και ευελπιστω πως δεν θα γινω η θα κανω κατι που δεν θελω,...να ειμαι απολυτος.

αν κανω καπου λαθος και το υφος αυτων που γραφω μοιαζει η πλησιαζει η ειναι απολυτο ζητω συγνωμη.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Edited by - manos on 04/09/2003 17:17:06

quote:

---

καλησπερα σε ολους σας φιλοι μου:))))))))

καποδιστρια,ισως να μην εξεφρασα σωστα αυτα τα οποια εγραψα,αλλα αν θες σε παρακαλω,πες μου ποτε εγινα απολυτος ?

απλα διεκρινα ενα παραπονο στα γραφομενα σου,πανω σε αυτο εγραψα αυτα που εγραψα.συγνωμη αν δεν τα εγραψα καπως καλυτερα.

μεχρι στιγμης σε οσα ειχα και εχω γραψει σε διαφορες συζητησεις που ειχαμε και εχουμε αισθανθηκες να ειμαι απολυτος η να μην θελω να μαθαινω και να παιρνω-αναζητω τις γνωμες σας ?

δεν το ειχα κανει και ευελπιστω πως δεν θα γινω η θα κανω κατι που δεν θελω,...να ειμαι απολυτος.

αν κανω καπου λαθος και το υφος αυτων που γραφω μοιαζει η πλησιαζει η ειναι απολυτο ζητω συγνωμη.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

---

quote:

---

Καποδίστρια ηταν απλά υπέροχο ! Αν δεν καθρεφτίζει καποιο κομματι
της ζωης σου , σιγουρα ειναι κομματι της ψυχης σου που ξερει απο οτι
φαινεται να αισθανεται και να παλλεται δυνατά και θετικά.

* Επειδη οι φωτογραφίες που βαζεις μετα απο καθε μηνυμα ειναι φανταστικές πεσ μου σε παρακαλω που τις βρισκεις η μηπως τις φτιαχνεις εσυ με καποιο προγραμμα επεξεργασιας εικονας?

-)(- ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ -(-

---

Edited by - kapodistria on 04/09/2003 17:54:44

το κεφαλι μου εστρεψα προς την ανατολη,αντικρυσα το συννεφο σκονης ,που απλωνοταν ως τον ουρανο.

τα μακρια μαυρα μαλλια μου ο ανεμος σπαρταρουσε,στα ματια μου η λαμψη απο τις χιλιαδες του εχθρου ασπιδες.

χαμογελω ,τον ηλιο κοιτω και εκεινον τον ιδιο τον θεο που με αξιωσε να βρισκομαι εδω ετουτον τον καιρο.

η πεδιαδα μπροστα μου απλωνοταν μεσα στο πρασινο και καφετι της χρωμα και εκεινα τα μικρα ανθη που ζωηρα περα-δωθε πηγαιναν.

το σπαθι απο την θηκη εβγαλα,την ακρη ακουμπησα πανω στα ιερα ετουτα χωματα και γονατισα.

γελια και ομιλιες ακουω να πλησιαζουν περα-πισω απο τα νωτα μου,γνωστες φωνες-οικειες.

χερια πολλα στους ωμους και την πλατη νοιωθω,χερια φιλικα-γεματα δυναμη,οπως ακριβως ενιωθα και εγω.

σηκωθηκα ,με νοημα εγνεψα,χαμογελασα.

φοβο δεν ενοιωθα,μοναχα μια ανησυχια απο ολα εκεινα που κουβαλαγα στο μυαλο και στην καρδια,για μια πατριδα που λαχταρα, ορθιους να μας δει ξανα.

ξαφνικα ο ανεμος χανει την δυναμη του,μια παραξενη ηρεμια επικρατει,που εκανε τα προσωπα μας να παγωσουν.

η γη αρχιζει να παλλεται κατω απο τα ποδια μας,με κοπο συγκρατουμε ο ενας τον αλλον για να μην πεσει.

μια βοη που κανει τα σωθικα μας να ριγουν -το σκισιμο του εδαφους σε πολλα σημεια γυρω μας-διπλα μας νοιωθουμε και βλεπουμε.

σιωπη.....ηρεμια -ο ανεμος επανερχεται στην πρωτιστη του κατασταση και εμεις αποσβολωμενοι κοιταγαμε ο ενας τον αλλο με απορια και αναμικτα συναισθηματα.

αφου συνηλθαμε,λευκα μαρμαρα γυρω -γυρω αντικρυζαμε ,κιωνες που ξεβρασε η γαια απο τα σπλαχνα της και που τωρα με δεος κοιταγαμε.

ενα φως-μια φωνη-μια ψυχη εβγαινε απο την περιοχη που εκανε τις καρδιες μας να παρουν ξανα ζωη.

ενα ριγος μας διαπερασε ξανα,οχι φοβου αυτην την φορα,μια αισθηση σιγουριας και προστασιας.

με μιας ολοι γονατιζουμε στα ιερα ετουτα μαρμαρα,μια φωνη -ενας ορκος -προσταγη .

με τα ματια μας καρφωμενα στον εχθρο -ολοι μαζι ενα χαμογελο -μια ασπιδα των απογονων γινομαστε η ιστορια .

δικο μου

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Edited by - manos on 05/09/2003 01:35:17

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.