- ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ! ! ! Νο 2 - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

"ΠΕΡΙEΒΑΛΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΩΡΑΚΙΣΤΗΚΑ ΜΕ "ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ" ΚΑΙ "ΦΩS" κι έγινα "ΛΑΜΠΡΟΣ!"

To πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η εργασία είχε αρχίσει
ήδη πολύ καιρό, από τη στιγμή που το παιδί δεν ήταν ακόμα παρά ένας σπόρος..
Να γιατί για να καταλάβουμε τη γέννηση πρέπει πρώτα να μελετήσουμε το σπόρο.
Ο σπόρος είναι σαν ένα χημικό διάλυμα που έχει ειδικές ιδιότητες που περιμένουν την κατάλληλη στιγμή
για να εκδηλωθούν, ή θα πω ότι ο σπόρος είναι ένα φυλακτό, (ένα τάλισμαν)που ετοίμασε ο Δημιουργός
για να έλξει στοιχεία και δυνάμεις από το διάστημα.

Όταν βάλεις το σπόρο κάτω από ωρισμένες συνθήκες
δηλ. όταν τον φυτέψεις στη γη δίνοντας του την απαραίτητη υγρασία και τη ζέστη,
έλκει όλα τα στοιχεία που του αντιστοιχούν και αρχίζει να φυτρώνει, ο ίδιος ο σπόρος δεν έχει αυτά τα στοιχεία,
βρίσκονται διασκορπισμένα στο διάστημα και είναι αυτός που πρέπει να τα έλξει.

Ό σπόρος-και γι αυτό είναι τόσο μικροσκοπικός–δεν έχει παρά το σχέδιο, το σκοπό,
το πως θα είναι αργότερα το δένδρο με τις ρίζες του, τον κορμό του, τα κλαδιά του, τα φύλλα του και τους καρπούς του.
Να γιατί μπορείς να πεις ότι συγκρίνεται με ένα φυλακτό που καλεί και έλκει όλες τις δυνάμεις που αντιστοιχούν στις δικές του δονήσεις.
Ο σπόρος είναι ένα ζωντανό ον που δεν σταματά να καλεί τις δυνάμεις και τα στοιχεία του σύμπαντος για να μπορέσει να εκπληρώσει την αποστολή του.
Η αποστολή του είναι να γίνει σαν τον πατέρα του το δέντρο που τον παρήγαγε, ο Δημιουργός έβαλε μέσα στο σπόρο αυτή την τάση να μοιάσει με τον πατέρα του το δένδρο.
Γι αυτό μόλις φυτευθεί, εκτός κι αν είναι χαλασμένος, όλη του η ενεργητικότητα θα πάει προς την κατεύθυνση αυτής της τάσης.
Θα πάρει ανάμεσα από τα στοιχεία που τον περιβάλλουν αυτά που του ταιριάζουν θα απωθήσει τα άλλα,
Και έτσι θα κατορθώσει να εκφράσει όλες τις τάσεις που είναι γραμμένες στο σχέδιο που φέρει μέσα του.

Είναι το ίδιο και με τον άνθρωπο αφού ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα Του
σημαίνει, ότι αναπτυσσόμενος σωστά έχει τη δυνατότητα να γίνει σαν Αυτόν.
Προς το παρόν είναι ακόμα τόσο μακριά από το να του μιάσει είναι γιατί τη στιγμή της σύλληψης ενός παιδιού
ο πατέρας και η μητέρα δεν ασχολούνται να βάλουν μέσα του το τέλειο σχήμα
που θα έλξει τα καλύτερα υλικά του κόσμου για να γίνει ένας αληθινός γιος, μια αληθινή κόρη του Θεού.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε καλά αυτή την ιδέα ο σπόρος του παιδιού θα γεννηθεί είναι ακριβώς
σαν το σπόρο που φυτέψατε στη γη, τον εκθέτετε στο φως,
τον ποτίζετε, τον προστατεύετε από τα έντομα-μιλώντας συμβολικά- και αρχίζει να φυτρώνει.
Οι δυνάμεις που έχουν τοποθετηθεί μέσα στο σπέρμα αρχίζουν να δονούνται και να έλκουν τα ευνοοικά στοιχεία που τους αντιστοιχούν
την αγνότητα, την υγεία την ομορφιά την καλοσύνη, την νοημοσύνη...ή, αντίθετα, ελαττώματα και κακές συνήθειες.

Έτσι γίνεται η εργασία μέχρι που το παραπέτασμα τραβιέται και το Άγιο παιδί εμφανίζεται,
είναι το Βασιλικό Παιδί, όλος ο Ουρανός το θαυμάζει και του προμηθεύει ότι έχει ανάγκη.
Και από τη στιγμή που γεννήθηκε, είναι ανεξάρτητο. Κάνει μια ζωή ανεξάρτητη από τη ζωή του μαθητή..
Δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο από το να αφιερώσει κανείς το χρόνο του και τις και τις ενέργειές του για να κάνει να γεννηθεί
αυτό το Παιδί, όλα τα υπόλοιπα δεν είναι τίποτα.

Ας δούμε τα Ευαγγέλια πάνω από όλα από μια συμβολική άποψη και εδώ είναι το ουσιώδες, κάθε φορά που το Θείο Παιδί γεννιέται
μέσα σε μια ψυχή, το άστρο είναι παρόν, οι άγγελοι και οι μάγοι έρχονται να γονατίσουν και να προσφέρουν δώρα.
Φύτεψε εσύ μόνο το σπόρο, στη συνέχεια οι δυνάμεις της φύσης θα πουν: «Άφησε μας να κάνουμε τα υπόλοιπα».

Η γη, ο ήλιος και η βροχή θα κάνουν την εργασία τους, δώσε μόνο την καρδιά σου σε Εκείνον
και ζήτησε από τις Ουράνιες Οντότητες να βοηθήσουν να πραγματοποιήσεις αυτό το γιγάντιαίο σχέδιο,
τη γέννηση του Θείου μέσα σου, στη συνέχεια θα επιβλέπεις τα υλικά αν είναι αγνά, αρμονικά
και μόλις κάτι δεν πάει καλά το καθαρίζεις το διορθώνεις ή το πετάς.

Θα υπάρχουν πάντα μερικοί λεκέδες, μερικά στίγματα, αν επιβλέπεις τον εαυτό σου κι εξακολουθείς να εργάζεσαι
με τη νόηση, την καρδιά και τη θέληση, και αν μόλις αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι πάει λίγο στραβά, το διορθώνεις υπομονετικά, χωρίς βία, με προσοχή, η κάθε ημέρα θα φέρνει τις ευλογίες της τα φώτα της και η ζωή θα γίνει εξαιρετική
από χαρά, ελπίδα και αγάπη απλώς γιατί κάνεις την εργασία που ο Θεός σου ζητάει, κι έτσι γίνεσαι δεκτός στη μεγάλη συγκέντρωση των αγγέλων.

Το Ευαγγέλιο μιλάει για έναν άνθρωπο που δεν έγινε δεκτός σ’ ενα βασιλικό συμπόσιο γιατί δεν φορούσε γιορτινά ρούχα.
Είναι φανερό πως αυτό είναι συμβολικό. Αυτά τα ρούχα που πρέπει να φοράει κανείς για να γίνει δεκτός στις γιορτές επάνω,
είναι τα ενδύματα από φως, είναι η αύρα, το σύμβολο όλων των προτερημάτων και αρετών.

Αγάπη Ειρήνη Χαρά

Μήπως όμως τα προσπέρασα, πολυ καιρο πριν?

Και αν είδα τον ίδιο το χριστο στον παραδεισο, (ηταν πολυ φιλικος με την αυρα και ολα οσα περιγραφεις), μα και κάπου χωρισαμε...?

Και αν πειρε την δεξιά πλευρά ενός ποταμού και ΕΓΏ την αριστερή, μα ο ποταμός είχε την ίδια κατάληξη, τελειωνε στον ίδιο μεγαλο και λαμπρό ήλιο?

Σε διαβάζω Αγγέλε, όχι για τα επουρανια σου, μα για τα γήινα σου. Πως είσαι vegetarian, πως δεν βλέπεις το χαζό κουτί...κλπ. Με τραβάνε οι έτσι λεγόμενοι, "μωροι δια χριστον" με όσα λέγονται για αυτούς, όχι πως θέλω να τους μοιασω, απλα αναρωτιέμαι που μπορει να φθάσει ο άνθρωπος με την πίστη. Τις περισσότερες φορές κάνουν ένα άλμα, (βλέπουν κάτι διαφορετικο), και όταν γυρίσουν εξακολουθούν να είναι όπως ήταν, μα διηγούνται σε άλλους το πως θα ήταν...ΑΝ...πίστευαν, αν άφηναν την άχαρη ζωη τους, αν διλαδη στην Ν δύναμη.

Πως ο σπόρος έχει Ταλιμπάν που ετοίμασε ο δημιουργός, ΕΓΏ το βλέπω διαφορετικα. Και γιατι να ετοίμασε κατι, γιατι να μην έδινε κάτι απο τον εαυτο του, την εξυπνάδα και τη νοημοσύνη του, αυτη που υπάρχει σε ολο το σύμπαν? ακόμα και σε μια σταγόνα νερού? γιατι να είμαστε εμείς αυτοι που ο θεός θα έμπενε σε κόπο να φτιάξει φυλαχτό? Αν μιλάς για σχεδίο, το σχεδίο (αν είναι θεϊκό) δεν θα άφηνε εκτός τίποτα απο τα δημιουργήματα. Η ο θεός είναι πολιτικός και προτιμά ιεράρχιες, αγγέλους, χαράτσια και δεν συμαζευεται, η ότι αποδίδουμε στο Θεό είναι γέννημα του μυαλου μας.

Δεν ξέρω βρε Αγγέλε, σκέψεις απλές κάνω, και δεν σου γράφω πως δεν υπάρχουν δυνάμεις, πνεύματα, και τέτοια...μα όταν μπερδευουμε και το Θεό μέσα, τότε το παναγαθος, αγαθος και ελεημων, είναι....σαν τις βρισιές, 

Είχες μια εμπειρία, μην σταματήσεις όμως,
ο Χριστός έχει γεννηθεί ήδη, για άλλους θα γεννηθεί σε λίγο καιρό, για άλλους δυστυχώς δε θα γεννηθεί παρά μετά από μερικούς αιώνες όλα είναι στο πως ετοιμάζει κανείς τις συνθήκες.

Να γιατί πρέπει να ετοιμάζεσαι πολύ καιρό πριν τα Χριστούγεννα ώστε να καταλάβεις τι σημαίνει η γέννηση Του μέσα σε μια φάτνη ανάμεσα σ' εν γαϊδούρι και ένα βόδι, και οι βοσκοί και οι μάγοι, και ο σταύλος,
θα πεις, όλος ο κόσμος τα ξέρει αυτά..
θα δεις αν τα ξέρει ή δεν τα ξέρει και πως τα ξέρει.

Ο άνθρωπος Πλάτωνα όταν αρχίζει να εργάζεται για να τελειοποιηθεί έρχεται σε σύγκρουση με τις δυνάμεις της προσωπικότητας του
και με τις δυνάμεις του αισθησιασμού του όποιος όμως καταφέρει να δαμάσει αυτές τις δυο δυνάμεις και να τις βάλει στην υπηρεσία του,
δεν τις εξοντώνει αυτές τις δυνάμεις δεν ειπώθηκε πουθενά ότι το γαιδουράκι και το βόδι διώχτηκαν από τη φάτνη αλλά ήταν εκεί παρόντα και τι έκαναν, φυσούσαν πάνω στο βρέφος Ιησού και το ζέσταιναν με την ανάσα τους.

Όταν κατορθώσεις να μετατρέψεις το γαϊδούρι και το βόδι μέσα σου και το βάλεις στην υπηρεσία σου αυτά τα δύο έρχονται κατόπιν να ζεστάνουν και να τροφοδοτούν το νεογέννητο βρέφος με την ανάσα τους.

Αυτές οι δυνάμεις δεν τον βασανίζουν πια δεν τον κάνουν να χάσει την ψυχική του γαλήνη και να υποφέρει, όχι, γίνονται δυνάμεις ζωογόνες. Η ανάσα είναι ήδη η ζωή, είναι μια ανάμνηση της πνοής με την οποία ο Θεός έδωσε την ψυχή στον πρώτο άνθρωπο.

Το γαϊδούρι και το βόδι υπηρέτησαν το βρέφος, αυτό σημαίνει ότι όλοι όσοι έχουν Χριστό μέσα τους θα υπηρετηθούν από την προσωπικότητα τους και τον αισθησιασμό τους γιατί είναι δυνάμεις εξαιρετικά χρήσιμες αν μπορείς να τις ζέψεις για μια εργασία.
Θα πω και για το σταύλο, αύριο αν θέλει ο Θεός...

quote:

---

Το γαϊδούρι και το βόδι υπηρέτησαν το βρέφος, αυτό σημαίνει ότι όλοι όσοι έχουν Χριστό μέσα τους θα υπηρετηθούν από την προσωπικότητα τους και τον αισθησιασμό τους γιατί είναι δυνάμεις εξαιρετικά χρήσιμες αν μπορείς να τις ζέψεις για μια εργασία.

---

Aυτή την εργασία ας τη δούμε σαν φώτιση,

μια συνειδητοποίηση ότι η δική μας μικρή ξεχωριστή οντότητα δεν είναι παρά μέρος ενός ευρίτερου όλου, ή ότι οι ίδιοι είμαστε στην ουσία ταυτόσημοι μ’ εκείνη την υπέρτατη αξία που άλλοτε ονομάζεις Άτμαν και άλλοτε Θεό,
και μιλώντας συμβολικά φτάνουμε στην λεύκανση στα προτερήματα στις αρετές.

Θα εξετάσουμε τώρα τον συμβολισμό της φάτνης, θα καταλάβουμε σε πιό μέρος του σώματος μας βρίσκεται η φάτνη και
ότι σ’ αυτό το κέντρο μέσα σου θα γεννηθεί η καινουργια συνείδηση, το Bρέφος Xριστός, και γιατί ο Iησούς έπρεπε να γεννηθεί μεσα σε μια φάτνη, πάνω σε άχυρα ναι, όχι σε ανάκτορο, ή σ’ ένα ναό, εδώ όλα είναι συμβολικά όμως σπανίζουν εκείνοι που υποθέτουν ότι υπάρχει ένα νόημα εξαιρετικά βαθύ πίσω από το διήγημα της γέννησης.

Μέσα σε μια φάτνη, στο σώμα, αυτό το κέντρο βρίσκεται στην κοιλιά, μερικούς πόντους κάτω από τον αφαλό, γι αυτό το κέντρο μιλούσε ο Χριστός: «Από τον κόλπο σου θα αναβλύσουν ποταμοί ζωντανού νερού» (το αναφέρει ο Ε. στην ομολογία του, πιο πάνω, ) εκεί βρίσκεται η φάτνη που πρέπει να γεννηθεί ο Χριστός ανάμεσα στο βόδι και στο γαϊδούρι, δηλαδή στο συκώτι και τη σπλήνα.

Εκεί σ’ αυτό το κέντρο θα γεννηθεί μέσα σου η καινούργια συνείδηση το Βρέφος Χριστός, σου φαίνεται παράξενο, σκέφτεσαι ότι στο κεφάλι σου θα γεννηθεί το παιδί; Έχεις δει ποτέ να γεννιέται ένα παιδί από τον εγκέφαλο της μητέρας του;

Ας δούμε τώρα το στάβλο, σ΄αυτόν δεν υπάρχουν ούτε βοσκοί ούτε κοπάδια αλλά μόνο ένα βόδι κι ένα γαϊδούρι.
Αιώνες όλοι επαναλάμβαναν αυτή την ιστορία χωρίς να την καταλαβαίνουν γιατί ο παγκόσμιος συμβολισμός είχε χαθεί.
Ο στάβλος αντιπροσωπεύει το φυσικό σώμα. Στην αρχαιότητατο βόδι ο ταύρος θεωρούνταν πάντοτε σαν η αρχή της γενεάς, στην Αίγυπτο το βόδι Άπις ήταν το σύμβολο της ευφορίας και της γονιμότητας, το βόδι είναι υπό την επιρροή της Αφροδίτης και αντιπροσωπεύει τη σεξουαλική ορμή.

Το γαϊδούρι, αυτό, είναι υπό την επιρροή του Kρόνου, αντιπροσωπεύει την προσωπικότητα, δηλαδή την κατώτερη φύση, αυτό που ονομάζουμε ο γερο-Aδάμ, ο ισχυρογνώμονας, ο πεισματάρης, αλλά καλός υπηρέτης, (ο Χριστός είναι ο έσχατος Αδάμ).
Η νέα γέννηση περιλαμβάνει την ελπίδα της ζωής, η ευκαιρία δόθηκε να προχωρήσουν όλοι, μην αποθαρρύνεσαι, μην αρνείσαι την προσπάθεια να εξελιχθείς, όλοι πρέπει να ανασηκωθούν, θα εργαζόμαστε μέχρι να γεννηθεί το Βρέφος μέσα μας, προς το παρόν του ετοιμάζουμε τις συνθήκες.

Όταν πρόκειται να φέρει αυτός ο ίδιος ένα Παιδί στο Πνευματικό επίπεδο, πρέπει να πάρει μια θηλυκή πόλωση, αναπτύσσοντας
τις αντίστοιχες ιδιότητες για να έλξει το Κοσμικό Πνεύμα, τότε η σύλληψη θα γίνει, έπειτα θα αρχίσει να τρέφει το παιδί
ακριβώς όπως το κάνει μια μητέρα, αποφεύγοντας καθετί που θα μπορούσε να διαταράξει αυτή την εσωτερική εργασία πάνω στο παιδί.

Αν ο άνδρας θέλει να φέρει στον κόσμο ένα Θείο Παιδί θα πρέπει να έρθει σ’ επαφή στο αστρικό επίπεδο με το Κοσμικό Πνεύμα.

Το Κοσμικό Πνεύμα είναι ένας πρίγκιπας δεν επισκέφτεται οποιονδήποτε, δεν πάει να βρεί την αγαπημένη του στις τρώγλες ή σε κακόφημα μέρη, αν θέλεις να έλξεις το βλέμμα του Παγκόσμιου Πνεύματος κάνε την ψυχή σου μια πριγκίπισσα, γεμάτη από αγάπη, ταπεινότητα, από πραότητα πάντα έτοιμη να εκπληρώνει την Θεία Θέληση, με αφοσίωση λατρεία, δηλ. να γίνεται μια γυνάίκα μιλώντας συμβολικά.

Κι όταν η ψυχή του μαθητη γίνει μια πριγκίπισσα, στολισμένη με μαργαριτάρια και πολίτιμους λίθους το Κοσμικό Πνεύμα έρχεται να ενωθεί μ’ αυτή και να τη γονιμοποιήσει.

Με πολύ προσοχή όμως γιατί συμβαίνει μερικοί που ισχυρίζονται ότι αναζητούν το Άγιο Πνεύμα , να έλκουν τον αντίπαλο, γιατί έχοντας αμελήσει να εξαγνιστούν έλκουν και διέπονται από πνεύματα , αλλά πνεύματα καταχθόνια.
Πως να έρθει να τους επισκεφτεί αν δεν αρχίσουν να ζουν μια Θεία Ζωή... όμως ο καλύτερος τρόπος για να το έλξετε είναι να έχετε μια μεγάλη αγάπη γι αυτό.

μπορεί επίσης να δημιουργήσει ένα Θείο Παιδί αλλά και αυτή πρέπει να αλλάξει πόλωση,
στο πνευματικό επίπεδο πρέπει να γίνει ενεργητική και να ενωθεί με την Παγκόσμια Ψυχή.
Eίναι αυτή που θα συλλάβει την Παγκόσμια Ψυχή και το παιδί θα γεννηθεί.

Σας εκπλήσσει αυτή η εξήγηση, γιατί για σας αυτές οι αντιστροφές της πόλωσης είναι κάτι καινούργιο όμως πρέπει να τις γνωρίζετε.
Ο άνδρας που είναι ενεργητικός στο φυσικό επίπεδο,
γίνεται δεκτικός στο αστρικό επίπεδο, και πάλι γίνεται ενεργητικός στο νοητικό επίπεδο,κ.τ.λ..

Και αντίστροφα, η γυναίκα που είναι δεκτική στο φυσικό επίπεδο
είναι ενεργητική στο αστρικό επίπεδο, και πάλι δεκτική στο νοητικό επίπεδο..

Χάρη σ’ αυτή την αντίστροφή πολώσεως οι άντρες και οι γυναίκες
μπορούν να κάνουν μεταξύ τους και σε όλα τα επίπεδα ανταλλαγές ενός ανεκδιήγητου πλουτου.

Ας συνοψίσουμε: στο φυσικό επίπεδο ο άνδρας δημιουργεί το παιδί ενώ η γυναίκα μπορεί μόνο να το σχηματίσει και να το φέρει στον κόσμο.
Στο αστρικό επίπεδο είναι το αντίθετο, είναι η γυναίκα που δημιουργεί το παιδί και ο άνδρας που το σχηματίζει και το φέρνει στον κόσμο.
Στο νοητικό επίπεδο ξαναβρίσκουμε την ίδια πόλωση όπως και στο φυσικό επίπεδο, είναι ο άνδρας που δημιουργεί και η γυναίκα που σχηματίζει.
Ειναι σημαντικό να καταλάβουμε αυτή τη διαφορά ανάμεσα στη δημιουργία και το σχηματισμό γιατί χωρίς τη γνώση αυτών των αλλαγών πολώσεως δεν μπορούμε να αποκτήσουμε αληθινές πραγματοποιήσεις στον Πνευματικό Κόσμο.

«Eίμαι εγώ που γεννιέμαι μια δεύτερη φορά ή ενας άλλος γεννιέται μέσα μου;»
Στην πραγματικότητα είναι το ίδιο πράγμα, μπορείς όμως να πεις ότι είσαι εσύ που γεννιέσαι αφού
αισθάνεσαι ότι έχεις μια άλλη συνείδηση, άλλες σκέψεις, άλλα συναισθήματα, και εισέρχεσαι
σ’ ένα κόσμο που υπάρχει από την αιωνιότητα, αλλά στον οποίο δεν μπορούσες ακόμη να εισέλθεις
γιατί δεν ήσουν γεννημένος μια δεύτερη φορά.

Η πρώτη γέννηση είναι η είσοδος μας στο φυσικό κόσμο τον οποίο οφείλουμε να μελετήσουμε,
και όπου οφείλουμε να εργαστούμε για να αναπτυχθούμε. Αυτό όμως δεν αρκεί.
Υπάρχει ένας άλλος κόσμος που είναι αγνό φως, αγνή αγάπη, αγνή ομορφιά,
και σ’ αυτόν τον κόσμο επίσης εισερχόμαστε μια ημέρα για να τον εξερευνήσουμε.

Ταυτόχρονα όμως κάποιος αλλος γεννιέται μέσα σου ένα Παιδί που ο Πατέρας είναι η Ίδια η Θεότητα.
Η Ψυχή έγινε μια μητέρα η οποία με τις αρετές της είλκυσε το Κοσμικό Πνεύμα, είναι εδώ παρόν.
Ζητάει να εισέλθει μέσα μας να αφήσει τα δώρα του αλλά πως να εισέλθει όταν είναι όλα κλειστά κι αμπαρωμένα;

Μόνο αυτός που αποφασίζει να αφιερώσει τη ζωή του στον ερχομό της Βασιλείας του Θεού πάνω στη γη
και μόνο τότε, γίνεται ένα ανοιγμα στην καρδιά του, μέσα στην ψυχή του μια ανάβλυση μια φωτοβολίδα,
σπίθες που εκπέμπονται πάνω από το κεφάλι του σαν μια κορόνα.

Έτσι μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι αυτού του κόσμου σ’ αυτή τη νύχτα χωρίς άστρα που όλοι αλληλοσκοτώνονται,
συμβαίνουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη λαμψεις, φωτεινές προβολές που είναι σαν σινιάλα
προς τα οποία το Πνεύμα κατευθύνεται για να πάρει αυτό το ον υπό την προστασία του.

Καταλαβαίνεις τώρα γιατί το σύμβολο σου είναι το ανδρόγυνο, δηλ. ένα όν που έχει μέσα του την αρσενική και την θηλυκή
Αρχή σε τέλεια αρμονία, συχρόνως πατέρας και μητέρα , άνδρας και γυναίκα.

Εσύ σαν πατέρας ενεργοποιείς τη διαδικασία της σύλληψης και σαν μητέρα τρέφεις και σχηματίζεις το παιδί.
Είσαι ένα ον πληρότητας τίποτα δεν σου λείπει, έχεις τις δύο αρχές, δεν χάνεις τον καιρό σου να ψάχνεις το αλλο μισό,
όπως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Άλλωστε το γεγονός ότι ο κόσμος δεν περιέχει παρά μόνο μισά που αναζητούν το άλλο τους μισό,
είναι η απόδειξη ότι βρίσκονται ακόμη μακριά από τη φιλοσοφία της διδασκαλίας πάνω στις δυο αρχές
που ο Μελχισεδέκ έδωσε στον Αβραάμ όταν του έφερε το ψωμί και το κρασί.
Αυτός ο τρόπος με τον οποίο θα ενεργήσεις θα κάνει να γεννηθεί μεσα σου στο Θείο Παιδί, Χριστός
και εισέρχεσαι σ’ αυτή την μύηση που δόθηκε στην ανθρωπότητα από τον αγενεαλόγητο Μελχισεδέκ.

αγάπη ειρήνη χαρά