-agelos-

"Το παρόν είναι το παιδί του παρελθόντος, το μέλλον το γέννημα του παρόντος, και όμως,

-ώ εσύ παρούσα παρούσα στιγμή!

-Γνωρίζεις ότι δεν έχεις ούτε γονείς, ούτε μπορείς να έχεις παιδί, ότι δεν γεννάς πάντα παρά μόνο τον εαυτό σου,
πριν ακόμα αρχίσεις να λες, "είμαι ο απόγονος της περασμένης στιγμής, το παιδί του παρελθόντος",
έχεις γίνει αυτό το ίδιο το παρελθόν.

-Πριν προφέρεις την τελευταία συλλαβή, ιδού! δεν είσαι πια το παρόν αλλά εκείνο το μέλλον.

-Έτσι είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, η αιώνια τριάδα στο ένα, το απόλυτο Είναι".
Ελπίζω να το δέχεσαι.

Aγγίζοντας κι επανακτώντας αυτό το σκοτάδι μας, διευρύνουμε την ταυτότητα μας,
και μετατρέπουμε την άχαρη μάσκα μας,
σε υγιές -εγώ-,
θεραπεύουμε το χάσμα, διαλύουμε το φράγμα, (σκοτάδι, μάσκα)
κι ανακαλύπτουμε την σταθερή ταυτότητα του εαυτού μας..
(θα μπορείς να λες αποσυμβολίζοντας,
-ζω τώρα σ' ένα ευρύχωρο σπίτι, μια μονοκατοικία)
συνεχίζεις να διαλύεις τα φράγματα, σ' ένα πιο βαθύ επίπεδο..
αρχίζεις την διερεύνηση της ταυτότητάς σου,
το μέσα και το έξω, φράγμα.. ανάμεσα στο
νου και στο σώμα, φράγμα.., ανάμεσα στο
σώμα και το εγώ, φράγμα..,
πως να ασχοληθείς μαζί τους, πως να διαλύσεις αυτό το φράγμα;

είσαι ο σπόρος,
για να ζήσεις σαν φυτό, σίγουρα θα πεθάνει ο σπόρος,
για να ζήσεις σαν συνειδητή οντότητα, ας πεθάνουν,

τα πάθη, πριν πεθάνει το σώμα,
..ελάχιστα όμως έχει κατανοηθεί αυτό,

ότι για να ζήσεις σ' ένα ανώτερο επίπεδο, σημαίνει,
ότι όσο είσαι εδώ στη γη, και πριν πεθάνει το σώμα,
εσύ σαν καλός κηπουρός της φύσης,
βοτάνιζε τα φυτά, σκότωνε τα πάθη, για να φέρεις στη ζωή,

..τις αντιλήψεις του πνευματικού ανθρώπου..

Ας πούμε λίγα λόγια, χαίρομαι που εκφράζεστε τόσο ωραία,
τώρα, αυτό που μας μπλοκάρει είναι τα αντίθετα μας,
όταν έχω επίγνωση μόνο της μιας πλευράς των αντιθέτων
κι αρνούμαι να δω και τα δύο αντίθετα και να αντιληφθώ
την ενότητα αυτών των πολικών αντιθέτων,

-κι εφόσον τα αντίθετα- δεν μπορούν να υπάρξουν, το ένα χωρίς το άλλο,
αν δεν έχουμε επίγνωση και των δύο, τότε αναγκαστικά,
εκείνο που απορρίπτουμε θα βρεθεί στο υπόγειο,

έτσι γίνεται υποσυνείδητο κι έτσι το προβάλουμε,
και δημιουργούμε ένα φράγμα ανάμεσα στα αντίθετα,
και έτσι θα προκαλέσουμε μια δια-μάχη-,

όλα τα αντίθετα πολεμούν μυστικά, να συμφιλιωθούν ανοιχτά..

αν προχωρούμε έτσι..
ποτέ δεν θα κερδίσουμε σ' αυτή τη διαμάχη..
αλλά θα τη χάνουμε αιώνια και μάλιστα με επώδυνο τρόπο,
αφού οι δυο πλευρές, στην πραγματικότητα δεν είναι ..παρά..
-η μία, όψη της άλλης-,

το σκοτάδι τώρα, είναι τα αντίθετα που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει..
ένας τρόπος να έρθουμε σ' επαφή μαζί του,
είναι να εκδηλώσουμε -το αντίθετο,-
εκείνου που στοχεύουμε συνειδητά, δηλ. που επιθυμούμε, που θέλουμε..

λοιπόν, επαναχαρτογράφηση της ψυχής σημαίνει,

αλλαγή φραγμάτων,
δηλ. οι παλιοί εχθροί .. σύμμαχοι..
κάτι τέτοιο θα μας δείξει πως φαίνεται το σκοτάδι μας στον κόσμο,

και ότι αυτή, είναι η όψη, με την οποία επιθυμούμε να συμφιλιωθούμε,..
αυτό δεν σημαίνει να δράσουμε με τα αντίθετα μας,

..αλλά απλά, να αποκτήσουμε την επίγνωσή τους..

..αν αντιπαθούμε έντονα κάποιον,
..τότε, ας συνειδητοποιήσουμε εκείνη την όψη μας, ή την πλευρά μας,

...που συμπαθεί αυτό το άτομο..

..όλα αυτά είναι γνωστά..όμως αξίζει να τα θυμόμαστε..

Φίλε-λη Mrityam, πράγματι, οι ποθητοί δρόμοι της γνώσης, οι αντοχές μας και τα μεγάλα μαθήματα της ψυχής, ωραίο όλο αυτό, ο Λόγος, είναι τόσο ζωντανός, δυνατός, πιο κοφτερός από οποιοδήποτε δίκοπο μαχαίρι, διεισδύει μέχρι να διαχωρίσει την ψυχή και το πνεύμα, τις αρθρώσεις και το μυελό των οστών, κι επίσης κρίνει τα αισθήματα και τις σκέψεις της καρδιάς!

Κανένας δεν μπορεί να είναι κρυμμένος, όλα είναι γυμνά και αποκαλυμμένα στα μάτια Του!
Μ' αυτό τον τρόπο η δόμησή μας θα παραμείνει αδιατάρακτη και άφθαρτη και προφυλαγμένη από τον κόσμο του κακού.

Κοίτα το άτομό μου, (-ψάξε δες-)τι λένε, ξέρεις;
Λένε: « εμείς μουδιασμένα του είπαμε να φύγει!» γιατι το λένε; γιατί δεν είμαστε στο ίδιο επίπεδο, τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, ότι δεν φταίνε οι άνθρωποι, αλλά όταν τους λες, θέλετε να είστε αγνοί, να πάτε εκεί που θέλει να πάει η evram και να έχετε κι εσείς δράσεις , πράξεις και στοιχεία, ωραία.. όμως, κάτι πρέπει ν' αλλάξει πρώτα μέσα μας, δηλαδή, θα μπορούσες να μην έχεις επιλογές;

θα μπορούσες να δηλώσεις αφιέρωση στο Απέριοριστο Ον ώστε να τ' αλλάξει όλα μέσα σου;
Κι εσύ ας πούμε, απαντάς: «Πως θα γίνει αυτό αφού άνδρα δεν γνωρίζω» δηλαδή για να αλλάξει το μέσα, μιας κοπέλας όπως άλλαξε επίπεδο η Μαριάμ, η μητέρα του Κυρίου (η Παναγία), όταν ήρθε μέσα της, όλο το πλήρωμα της Θεότητας σωματικώς , κυοφόρησε εννέα μήνες Θεό και μετά ο Χριστός γεννήθηκε ταπεινά σ’ ένα στάβλο, που έπρεπε να σκύψεις, για να περάσεις την μικρή πορτούλα του στάβλου.(ταπεινότητα).

Τι θέλω να πω, για να γεννηθεί μια νέα κατάσταση (κυοφορία) μέσα σου, ένα νέο επίπεδο, χρειάζεται δουλειά, η δουλειά έχει κόπο, και πόνο (πολλοί δεν θέλουν ούτε πόνο, ούτε μόχθο,) όποιος όμως κουράστηκε, για να αποκτήσει, όχι γήινα πλούτη, τιμές και δόξες, αλλά την απαραίτητη τροφή (δηλ. Ψωμί που σημαίνει Λόγο κι Αλήθεια,) για την επιβίωσή του, μπορεί να αφήσει όλο αυτό τον κόπο του να τον αρπάξει ο κλέφτης;

Ανάγκη λοιπόν επίκειται, να διαφυλάξει κάποιος τον Πνευματικό του κόπο και να είναι κακός με τους κακούς και τους μοχθηρούς και καλός με τους καλούς και τους ταπεινούς, στην ουσία, δεν είναι κακός απλά αφήνει συνειδητά, να εκδηλώνεται από μέσα του Εκείνος, που ερευνά νεφρούς και καρδιά και ξέρει σίγουρα, τι ώρες κάνει ο κάθε ένας, κι ανάλογα δίνει ο Παντογνώστης στον κάθε ένα, κατά την ανάγκη του.

Kι όλο αυτό συμβαίνει, διότι 2011 χρόνια, ούτε βασιλιάδες, ούτε άρχοντες, ούτε αρχόντισσες, ούτε ο απλός λαός, κατανόησαν ότι δεν θα γίνουμε τέλειοι Θεοί, αν δεν παραδοθούμε, πως; -όχι- όπως παραδίδεται ένα κράτος στον εχθρό, το καίνε, το λεηλατούν οι κατακτητές, άλλά εδώ πρόκειται, για μια επιστροφή κι ένα συγχρονισμό, μια παράδοση, δηλ, αποποιείται συνειδητά το ον, την παλιά

του δράση, πράξη και κάθε στοιχείο, που δεν τον βοήθησε να φτάσει στην τελειότητα, του Σώματος, του Πνεύματος και της Ψυχής, και αλλάζει, αυτό λέει ο Προφήτης Αββακούμ,(το παρεξήγησαν όμως, όσοι μιλούν για Iεοβά, Kύριο, το όνομα, αναφέρεται ΄Εξοδος ς’ 3).

Ο Aββακούμ λοιπόν λέει: " στην σκοπιά μου θα σταθώ, στο πιο ψηλό σημείο του πύργου μου, και θα αποσκοπεύω για να δω τι θα λαλήσει προς εμέ και τι θα αποκριθώ εγώ, προς τον Kύριό μου!".

Όσο μπορείς, σκέψου, πως θα ήταν ο κόσμος μας, όταν όλοι θα είχαν μια τέτοια σχέση με τον Kύριο!

Τώρα, δεν μπορεί κανείς, να σταματήσει να επιλέγει, και να παραδώσει το θέλω του, αν, δεν τον ελκύσει πρώτα, το Υπέρτατο Ον! Ως εδώ το κατανοείς,

- Τι είπε όμως στον αγαπητό μαθητή του ο Χριστός, όταν παρουσιάστηκε τρίτη φορά μετα την Ανάληψή του:

« Πέτρο, όσο ήσουν νέος ετοίμαζες τον εαυτό σου και πήγαινες όπου ήθελες.(είχες θέλω, επιλογές,) Όταν όμως θα γεράσεις, (ωριμάσεις ή ξυπνήσεις), άλλος θα σε ζώσει (ποιός ..ο Παράκλητος ..το Πνεύμα το Άγιον, ( που λέει ο φίλος Νικ,) και θα σε πάει, εκεί που εσύ, δεν θέλεις να πας, (δηλαδή στην κατανόηση ότι συναινώ, να απεκδυθώ όλα αυτά- τα εγώ- που με θανατώνουν ως την τελευταία μου πνοή,..δηλαδή τον εγωισμό μου και την υπερηφάνειά μου, αυτό το ζευγαράκι το θαυμαστό!).

Κι αυτό συμβαίνει,(δηλ.το να μην παραδίδονται) είναι γιατί φοβούνται, κάθε τι άγνωστο, κάθε κατάσταση που δεν την ελέγχουν!

Καταλαβαίνεις ποιός είναι ο δρόμος, και πως όταν αλλάζεις επίπεδο, γίνεσαι απόβλητος – γλάρος Ιονάθαν – όταν ξυπνήσεις από τη λήθη; Θέλεις άραγε ακόμα να αλλάξεις επίπεδο, ή καλα είσαι έτσι όπως είσαι, γιατι ο Χριστός έλεγε στους μαθητές του:

Μακάριοι είστε άμα σας μισήσουν οι άνθρωποι άμα σας διώξουν, σας χλευάσουν και δυσφημίσουν το όνομά σας εξ αιτίας του Υιού του Ανθρώπου, χαρείτε και σκιρτήστε από χαρά όταν σας διώχνουν, γιατι τα ίδια έκαναν και οι πρόγονοι αυτών στους προφήτες.. αλίμονο, αλίμονο..(μακαρισμοί, Λουκάς ς’ 20-49.).

Και πως λογίζεται άνθρωπος, να θέλει να ακούει μόνο τον μισό λόγο, μόνο τον κάλο λόγο θα δεχόμαστε από τον Πάνσοφο; Δεν γινόμαστε άφρονες όταν θέλουμε μόνο τα καλά; όταν ζούμε σ' αυτό τον διττό κόσμο; (καλού-κακού;)

ειλικρηνά εχω κολλήσει και το σκέφτομαι εδω και κανα χρόνο, ισως περισσότερο, τι θα ήταν καλύτερα, ειμαι σχεδόν πεπησμένη οτι εαν καταφερνα να θυμηθώ θα ήμουν καλύτερα..

όσο μπορείς
__________________________________________________________________________________________________________________________________

[/quote agelos]

Για την πορεία της ψυχής, είναι καλό να καταλάβουμε ότι, καθώς ο άνθρωπος ωριμάζει, το μάθημα είναι το ίδιο για όλους, δηλαδή, ότι ήρθε στη γη για να ολοκληρωθεί ως άτομο, να τελειοποιηθεί, πείτε το όπως θέλετε, ήρθε για την εξατομίκευσή του, οπότε η εργασία του είναι να φτάσει και στην πορεία να βοηθήσει κι άλλους να φτάσουν,να εναρμονισθούν και να ισορροπήσουν,

μην αγωνίζεσαι να θυμηθείς, ξέχασε το πρόβλημά σου, μην κολλάς, διότι όταν εσύ το ξεχάσεις τότε ο δημιουργός αρχίζει να σου δείχνει,
ποιες προτεραιότητες χρειάζεται να έχεις για την πρόοδο σου, ποιους στόχους να βάλεις, και γενικά όταν ξεχνάμε εμείς το πρόβλημά μας τότε όλο το σύμ-παν εργάζεται για την επίλυσή του, αυτό το βίωσα πολλές φορές.

..ΓΙΑ ΌΛΑ Τ΄ΑΛΛΑ..,ΔΕΝ ΗΞΕΡΕς;.. ΔΕΝ ΡΏΤΑΓΕς;..

Ήταν ωραία όλα όσα έγραψες Πλάτωνα, για τα ανεξήγητα, μου θύμησες τα δικά μου, θα πω λίγα απ' αυτά, που εσύ τα λες Δυνάμεις κι εγώ τα λέω, Κύριος.

Αν και τα ανθρώπινα πνεύματα είναι τόσο σκληρά Πλάτωνα, όταν η χθεσινή νύχτα μου φάνηκε σαν μισή ώρα, γιατί η Παρουσία Του εξαλείφει κάθε αίσθηση χρόνου, Μαζί Του όλα είναι αιωνιότητα είναι αιώνια ζωή, Αυτός δεν γνωρίζει χρόνο, που είναι ένα στοιχείο χαμένο στον ουρανό, αυτό είναι το μυστικό το χρόνου που φαίνεται να κυλάει τόσο γρήγορα, και όλες τις νύχτες της αληθινής προσευχής ο χρόνος ξεπερνιέται, το στοιχείο της αιωνιότητας είναι εκεί.

Όταν το νιώθω αυτό, για μέρες μετά, εκείνη η εκπληκτική Παρουσία φαίνεται να περπατάει δίπλα μου, τόσο Αληθινός Είναι, με δυσκολία μπορώ να μπω σε ανθρώπινη συζήτηση, ας με καταλάβουν όλοι, μου φαίνεται τόσο άδεια και βαρειά, η γήινη κοινωνία, ένα βασανιστήριο, πόσο μακριά είμαστε στη φυσική σφαίρα να ξερες από το ευγενικό και λεπτό Πνεύμα Του! (να αναγκάζομαι να μιλώ στη γλώσσα του άλλου.. (έφαγα τα ψωμιά μου, σείς είστε παιδιά!) να του λεω –βρε ουστ!,είναι --μαρτύριο-).

Πέρασα πείνα σαν παιδί εκεί να έβλεπες θαύματα , κάποιος μας έφερε ένα δεμάτι ξύλα, ποσό Αληθινός ήταν! κάποια Χρυσούλα έβαζε το χέρι της από το σύρμα της αυλής κι έδινε στη μάνα συχνά πυκνά ψάρια κ.α.. μπροστά στην πόρτα βρίσκαμε ρούχα και τροφή...

Όμως, κι αργότερα δια-σώθηκα κι απορώ ακόμα, στη νεότητα ο φίλος, ο κολλητός, έβαλε το κεφάλι μου σ΄ ένα μεγάλο κουβά με νερό να με πνίξει..όμως τράβηξε τα χέρια του και φώναζε: "ω, συγχωράμε, η κακιά ώρα φταίει,ένιωσα σαν εκκένωση ηλεκτρικού ρεύματος να διαπερνά όλο μου το σώμα", τραβώντας τα χέρια του διατηρήθηκα στη ζωή.

Κάποια Πρωτομαγιά γυρνούσαμε μια παρέα παιδιά από την εκδρομή μας με το τρένο, κάποια στιγμή ακούω (ήμουν 18 ετών) μια απαλή φωνή από την καρδιά μου να λέει: "θα σώσω το τρένο και τους επιβαίνοντας μετά σου".
Μετά από λίγη ώρα, το τρένο παρ όλιγο να εκτροχιαστεί έλεγαν οι μηχανοδηγοί , πέντε ώρες ακινητοποιημένο το τρένο..κι όλοι εμείς τηλεφωνούσαμε στους δικους μας που ζούσαν στιγμές αγωνίας..

Όμως και μια άλλη φορά, ήμουν στο τιμόνι και σε μια στροφή, καθώς οδηγούσα σε μεγάλο υψόμετρο, το αμάξι έφυγε από την πορεία του και με ένα τράνταγμα επανήλθε στο δρόμο, ενώ θα έπρεπέ να είχε εξαφανιστεί, αφού για κλάσματα δευτερολέπτου οδηγούσα στο κενό.

Τι να πρωτοπώ, θα έγραφα ως αύριο, μα μια φορά υπέρ διπλασίασε ο Κύριος και την μηλόπιτα, όταν τα άτομα σε μια γιορτή ήταν πολλά και η μηλόπιτα δεν έφτανε, είδαμε στο τέλος, ότι τα περισσεύματα μόνο, υπερκάλυπταν το ταψί, αυτά για τώρα..

Έτσι βλέπεις πως, επίσης σ’ αυτά τα πράγματα, όλα γίνονται
προς όφελος εκείνων που επιθυμούν να γυρίσουν πίσω στην πραγματική ή ζωή.
Μένοντας μακριά από αυτό που κάνουν οι πολλοί, αυτό γίνεται μια ευσπλαχνία για σένα.

Όταν το διακρίνεις αυτό λες, "Συγχώρησε τους δεν ξέρουν τι κάνουν",
απο τη στιγμή αυτή η σταύρωση για σένα έχει γίνει γεγονός, το φως ανυψώνεται γύρω σου
τόσο έντονο που οι άλλοι δεν το καταλαβαίνουν και το βιώνουν σαν σκοτάδι.

Βίωσε τώρα τη δική σου σταύρωση, είσαι στο σταυρό με απλωμένα μπράτσα, σε ακούμε να λες,
"Γυναίκα κοίτα το Υιό σου", μια κλήση στην Κοσμική – Μητέρα σ’ αυτή που φυλάσσει το στερέωμα.
Εσύ Άγια Θετή Μητέρα όλων των παιδιών του Θεού, κοίτα πως ο αγωνιζόμενος γιός σου αυξάνει σε δύναμη και ισχύ.

Όταν προφέρεις αυτό το λόγο θα το καταλάβεις ότι έρχεται η απάντηση, "Υιέ κοίτα τη μητέρα σου".
εσύ Θετή Μητέρα της Ζωής, εμφανίσου και ανοίξε το δρόμο στον οδοιπόρο.
Κι ο οδηπόρος που ακολουθεί ακούει την Κοσμική Μητέρα ακούει και την απάντηση, "Σήμερα σου λέω, θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο".

Η δόνηση κλειδί ερμηνεύεται με εκείνη τη μοναδική λέξη ¨"διψώ... διψώ", στέκεσαι στην ατραπό,
με όλο και πιο έντονη λαχτάρα για το τέλος, για την εκπλήρωση.
Συνεπώς μια όλο και πιο έντονη δυναμική και αυξανόμενη ένταση να φτάσεις στο στόχο.

Και υπάρχει στην ύπαρξή σου μια ανέκφραστη ευγνωμοσύνη που μορφοποιήται σ’ εκείνη την μοναδική
περιεκτική ευχαριστήρια προσευχή, "Ελωί, Ελωί, λαμά σαβαχθανί" έχεις δοξαστεί σε μια θριαμβευτική ημέρα
στην ανάπαυση της αιωνιότητας στην απέραντη γαλήνη.

αγάπη ειρήνη χαρά

Mε ανεκλάλητη χαρά και πάλι σου λέω και επαυξάνω, ειρήνευε, ειρηνέε..

Αληθώς , Αληθώς σoι λέγω, δε φέρεις ειρήνη, στις ψυχες των νέων, όμως θα γράψω, για την αλήθεια και την πλάνη, στο θεμα: « Νέο Καράβι» ειδικά, για σένα..

Διότι ο Λόγος είναι σαφής:
«Όχι με το μυαλό και την διάνοιά σου, όχι με την δύναμη και την θέλησή σου, μα δια του Πνεύματός Mου, KAI MONO! σου λέει Ο Κύριος».

«Δεν είναι του θέλοντος ούτε του τρέχοντος αλλά του Ελεούντος Θεού». προηγείται, ταπείνωση !!

Προτείνω με τη σειρά μου, για σένα, μια πρώτη ανάγνωση του γεγραμένου Λογου, ώστε, να σου αποκαλυφθεί η μια Aλήθεια και να ελευθερωθείς κατά πάντα..

Ώστε να γίνουμε «Πάντες Εν» και «Εν το Παν» όλοι Λυτρωμένοι δια του μεγάλου Λυτρωτή της Ανθρωπότητας. Eιρήνευε Αμήν..

Υστερόγραφο:

Ω! Εσείς φίλοι κι αδέλφια! κρίνατε εξ ιδίων τα αλλότρια!

ΑΚΟΎΣΤΕ .., ο έλμι λέει...--Τα Πάντα είναι η Θεϊκή Μητέρα! που είναι η προσευχή!..

Όμως η Αλήθεια του Λόγου... λέει άλλα!

«Δεν Υπάρχει δι Ουδενός Άλλου η Σωτηρία παρά ΜΌΝΟ δια του Χριστού!

Ούτε Άλλο Όνομα, (ΤΗς ΘΕΙΚΉς ΜΗΤΕΡΑΣ π.χ. THΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ, ΔΙΟΤΙ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΔΕΝ ΑΚΟΎΓΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΓΈΝΝΗΣΗ ΑΠΌ ΑΝΩΘΕΝ) ...

υπάρχει κάτω από τον Ουρανό δοσμένο μεταξύ των ανθρώπων

δια του οποίου εμείς θα Σωθούμε!!!.. Πράξεις Απ. Δ ’12. (ερώτηση: για τι γράφετε?, για να γράφετε?)

ΚΑΙ στο τέλος της Αποκάλυψης δείτε: !"Αν καποιος επιθέσει άλλο Λόγο από αυτόν που είναι γεγραμένος στο Βιβλίο αυτό,

Ο Θεός θα επιθέσει σ’ αυτόν τας πληγάς τας γεγεγραμμένες εν το Βιβλίο τούτο”..18-21.

“Αρχη Σοφίας έλμι, Φόβος Κυρίου (με τη έννοια του Σεβασμού ) και η Αποχή από το κακό Σύνεση...”

Πως θα το πετύχεις ΑΥΤΌ! χωρίς Νέα Γέννηση από Άνωθεν! έλμι?,(βλέπε Νικόδημος),ΧΩΡΙς ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΜΕ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΎΜΑ? EIΡHNEYE...