- ΝΕΟ ΚΑΡΑΒΙ -SOS- - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Τότε, ερώτημα, γιατί η συνείδηση κοιμάται μόνιμα; Κοιμάται γιατί το επέλεξε; Ή κοιμάται επειδή κάποιες δυνάμεις την κρατάνε κοιμισμένη;
Η συνείδησή μας κοιμάται επειδή εμείς οι ίδιοι θέλουμε να κοιμάται.
quote:
Έτσι όπως το λες, είναι σαν να λες ότι δεν το επιλέγει να συμβεί, αυτό συμβαίνει από μόνο του και αυτός παλά το γνωρίζει.
Μιλάμε πάντα σχετικά με το παράδειγμά σου. Κοίτα, η ομορφιά μιας γυναίκας, η ομορφιά γενικά ... συνοδεύεται [ χωρίς καν την δική μας συμμετοχή, δηλ. δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτε εμείς ] και ενεργοποιεί μέσα μας πολλά πράγματα : επιθυμίες, εκδηλώσεις θαυμασμού, την κτητικότητα π.χ [ θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι όμορφο ], κτλ.
quote:
Όμως, γιατί του δημιουργήθηκε μέσα του;
Γιατί ο ίδιος το άφησε να δημιουργηθεί.
quote:
Δεν θα μπορούσε να επιλέξει να μην έχει καν επιθυμία;
Αν είναι συνειδητός, ασφαλώς και θα μπορούσε. Αν δεν είναι, τότε δεν θα ήταν σε θέση να κάνει απολύτως τίποτε γι' αυτό και η επιθυμία θα εμφανιζόταν, έτσι κι αλλιώς.
quote:
Μάλλον εννοεί ότι θα είμαστε, μέχρι να αποφασίσουμε να δώσουμε συνειδητά χτυπήματα. Όπως στην νεκρή καρδιά του ασθενή, όταν προσπαθούμε να τον επαναφέρουμε απ' τον θάνατο. Χτυπάμε για να ξαναρχίσει να λειτουργεί, να ξυπνίσει. ή όχι;
Σωστά. 
quote:
Ξέρω τι γράφεις, αν θέλεις να συμβαλω να δεις γιατι στις καταδύσεις σου για 50 φορές βλέπεις συνεχώς κάτι διαφορετικο, ωφελείται ακριβώς σε ότι συζητάμε.
Το ότι βλέπω συνεχώς κάτι διαφορετικό φίλε μου, οφείλεται στην ίδια την ζωή.
quote:
Έχω μια υπόνοια,Όσο κάποιος βλέπει όνειρα, (στον υπνο του) η συνείδηση του,(την ημερα) κοιμάται.
Το να βλέπει όνειρα στον ύπνο του, ε, αυτό είναι και το φυσιολογικό. Αν αρχίσει να βλέπει όνειρα στον ξύπνιο του, τότε μπερδεύεται το πράγμα ... 
quote:Το "εμείς οι ίδιοι" ποιο είναι όμως; Θέλω να πω, έχουμε το Εγώ, έχουμε τη συνείδηση, η συνείδηση το επέλεξε; Και αν αυτός που το επέλεξε ήθελε να είναι κοιμισμένος "εμείς" δεν έχουμε δικαίωμα να το αλλάξουμε;
Η συνείδησή μας κοιμάται επειδή εμείς οι ίδιοι θέλουμε να κοιμάται.
quote:Και από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη του ανθρώπου, δηλ. "πού" ενεργοποιούνται όλα αυτά; Π.χ. όταν έρχεται ένας ήχος, ερεθίζονται τα τύμπανα των αυτιών, και το σύμπτωμα είναι το άκουσμα του ήχου. Δημιουργείται δηλαδή το άκουσμα του ήχου.
Μιλάμε πάντα σχετικά με το παράδειγμά σου. Κοίτα, η ομορφιά μιας γυναίκας, η ομορφιά γενικά ... συνοδεύεται [ χωρίς καν την δική μας συμμετοχή, δηλ. δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτε εμείς ] και ενεργοποιεί μέσα μας πολλά πράγματα : επιθυμίες, εκδηλώσεις θαυμασμού, την κτητικότητα π.χ [ θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι όμορφο ], κτλ.
Στο παράδειγμά έρχεται ένα ερέθισμα, η ομορφιά της γυναίκας, και το σύμπτωμα είναι η επιθυμία. Αλλά πού έρχεται αυτό το ερέθισμα; Σε ποιο "τύμπανο" χτυπάει και δημιουργείται η επιθυμία; (Αν καταλαβαίνεις τι λέω)
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 02/02/2012 00:48:59
Καταλαβαίνω τι λες το θέμα είναι να κοντρολάρεις το ερέθισμα,
«στη ζωή υφίστανται και οι δυο οπτικές,
καλύτερα όμως να βλέπεις το δάσος και όχι το δένδρο».
Είναι φυσικό κανονικό μην το αποφεύγεις,
Δες τες, όλες μαζί τις ωραίες κοπέλες, που μπορείς να κάνεις την άσκηση;
Πήγαινε στις πλάζ,(όχι τώρα!), κάτι ξυπνάει μέσα στον νέο, είναι φυσικό κανονικό,
Αλλά καθώς δεν μπορεί να ικανοποιήσει την επιθυμία του μ’ αυτές, είναι υποχρεωμένος
να αντέξει να κάνει μια προσπάθεια εξαγνισμού.
Εδώ ακριβώς αρχίζει να εξασκεί την θέλησή του,
κι αν επαναλαμβάνει πολλές φόρες αυτή την άσκηση με επιτυχία δεν θα έχει ανάγκη να πηγαίνει στις πλάζ.
Θα μπορεί να παρατηρεί μερικά περιοδικά, κι εδώ , επίσης κάτι θα ξυπνήσει, επωφελείται λοιπόν
από αυτή την αίσθηση που ξυπνά και την κάνει να ανέβει μέχρι τον Ουρανό μέχρι τη Θεία Σοφία..
Εξασκούμενoς έτσι για πολύ καιρό με ομοιοπαθητικές δόσεις, να ο θρίαμβος, και η νίκη!
Στην ομοιοπαθητική μπορούμε να διαλύσουμε μέχρι το ένατο εκατονταδικό *δηλ.(0,0000000000 000000001.)
Και ακόμα σ’ αυτό το βαθμό διάλυσης το προϊόν είναι αποτελεσματικό!
Και στην αγάπη μπορείς να φτάσεις σε τέτοια διάλυση,
διαλύεται η φυσική επαφή και και φτάνεις στην πνευματική αγάπη.
Είναι θέμα μεθόδου λοιπόν, αντί να δραπετεύεις και να είσαι τρωτός,
« Πιάνεις τον ταύρο από τα κέρατα».
αγάπη ειρήνη χαρά
quote:
Το "εμείς οι ίδιοι" ποιο είναι όμως;
To "εμείς οι ίδιοι" είναι το σύνολο των "εγώ" μας.
quote:
Θέλω να πω, έχουμε το Εγώ, έχουμε τη συνείδηση, η συνείδηση το επέλεξε;
Δεν έχουμε το Εγώ, έχουμε τα "εγώ". Αν είχαμε το Εγώ, αν είχαμε δηλ. ένα, μοναδικό, συμπαγές και αδιαίρετο Εγώ, τότε τα πράγματα θα ήταν απλά. Δεν θα κουβεντιάζαμε για τίποτε. Όλα θα ήταν καλά, όλα θα ήταν αρμονικά κι όλοι μας θα ήμασταν συνειδητοί και αφυπνισμένοι.
quote:
Και αν αυτός που το επέλεξε ήθελε να είναι κοιμισμένος "εμείς" δεν έχουμε δικαίωμα να το αλλάξουμε;
Σαφώς και έχουμε. Όταν έχεις ένα σύνολο από "εγώ", από διαφορετικά "εγώ", τότε κάποια απ' αυτά ίσως να θέλουν αυτήν την αλλαγή που λες, ίσως να θέλουν να ξυπνήσει η συνείδηση. Το πρόβλημα είναι, τι γίνεται με τα υπόλοιπα "εγώ" που επιμένουν να κρατούν τον άνθρωπο κοιμισμένο. Γιατί αυτά τα υπόλοιπα, υπερισχύουν των άλλων.
Όταν σου λέω πως :
quote:
zipΣχεδόν όλα τα ερωτήματα αυτού του τύπου, γίνονται ακριβώς επειδή θεωρούμε πως έχουμε μια ξύπνια συνείδηση, πως είμαστε συνειδητοί δηλ. Και λέμε "Καλά, αφού είμαι συνειδητός, πως γίνεται με την γοητεία μιας γυναίκας να καταλήξει η συνείδησή μου σε ύπνο ; Πως γίνεται να κοιμηθεί ;". Εμ, εδώ είναι το μυστικό. Δεν είσαι συνειδητός καημένε μου.
εννοώ ακριβώς αυτό : Πως ένα από τα πολλά "εγώ" μας [ για διάφορους λόγους, επειδή αντιλαμβάνεται την κοιμισμένη μας συνείδηση ] "επαναστατεί" μέσα μας και λέει "Ναι, καταλαβαίνω πως είμαι ένας κοιμισμένος άνθρωπος. ΘΕΛΩ να το αλλάξω αυτό! ΘΕΛΩ να ξυπνήσω! ". Έτσι, δημιουργείται η εντύπωση στον άνθρωπο πως ο ίδιος έχει ήδη ξυπνήσει. Επειδή απλώς, ένα από τα πολλά του "εγώ" συνειδητοποίησε τον ύπνο του. Όμως τι γίνεται με τα υπόλοιπα, πολύ περισσότερα "εγώ" του ; Εκείνα, επιμένουν να κρατούν τον άνθρωπο κοιμισμένο. Εκείνα μάχονται για να κρατηθεί η συνείδησή του σε ύπνο. Και σχεδόν πάντα, κερδίζουν την μάχη. Συνεπώς, πάλι ξαναγυρίζουμε στην κοιμισμένη κατάστασή μας. Νομίζουμε πως είμαστε συνειδητοί, ενώ στην πραγματικότητα κοιμόμαστε ύπνο βαθύ.
Ο άνθρωπος είναι κυριολεκτικά εγκλωβισμένος μέσα σε αυτήν την κατάσταση. Δεν αρκεί ένα από τα "εγώ" του να θέλει να αλλάξει. Πρέπει όλα τα "εγώ" του, το σύνολο, το Εγώ του, το ένα, το μοναδικό, το αδιαίρετο, να θέλει να αλλάξει. Πως όμως να γίνει αυτό, αφού ο ίδιος ούτε καν γνωρίζει τα "εγώ" του ; Πως να γίνει αφού ο ίδιος ούτε καν τα έχει βρει, τα έχει μελετήσει μέσα του ; Πως όμως να γίνει αυτό, αφού δεν έχει καταφέρει ακόμη να συνενώσει τα "εγώ" του σε ένα ; Πως να γίνει αυτό, αφού μυριάδες "εγώ" εμφανίζονται συνέχεια μέσα του, επηρρεασμένα από χίλιους δυο παράγοντες ;
Γι' αυτό συνέχεια λέμε : "Γνώρισε τον εαυτό σου. Γνώρισε όλα αυτά τα μυριάδες "εγώ" που έχεις, ένα προς ένα. Βρες τα. Μελέτησέ τα. Δες πως λειτουργούν. Δες πότε, δες γιατί εμφανίζονται. Και αφού τα γνωρίσεις, βάλ' τα όλα να κάτσουν σε ένα τραπέζι, να συμφιλιωθούν μεταξύ τους, να αποκτήσουν ομοφωνία, να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε ένα Εγώ, το ανώτερο Εγώ".
Edited by - zip on 02/02/2012 09:54:45
quote:
Και από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη του ανθρώπου, δηλ. "πού" ενεργοποιούνται όλα αυτά; Π.χ. όταν έρχεται ένας ήχος, ερεθίζονται τα τύμπανα των αυτιών, και το σύμπτωμα είναι το άκουσμα του ήχου. Δημιουργείται δηλαδή το άκουσμα του ήχου.
Δεν είναι ανάγκη. Είναι αίσθημα, αίσθηση.
quote:
Στο παράδειγμά έρχεται ένα ερέθισμα, η ομορφιά της γυναίκας, και το σύμπτωμα είναι η επιθυμία. Αλλά πού έρχεται αυτό το ερέθισμα; Σε ποιο "τύμπανο" χτυπάει και δημιουργείται η επιθυμία;
Η ομορφιά δεν χτυπάει σε κανένα "τύμπανο". Η ομορφιά απλώς ... απλώνεται.
quote:Ανώτερο Εγώ που λέει ο λόγος βέβαια
Γι' αυτό συνέχεια λέμε : "Γνώρισε τον εαυτό σου. Γνώρισε όλα αυτά τα μυριάδες "εγώ" που έχεις, ένα προς ένα. Βρες τα. Μελέτησέ τα. Δες πως λειτουργούν. Δες πότε, δες γιατί εμφανίζονται. Και αφού τα γνωρίσεις, βάλ' τα όλα να κάτσουν σε ένα τραπέζι, να συμφιλιωθούν μεταξύ τους, να αποκτήσουν ομοφωνία, να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε ένα Εγώ, το ανώτερο Εγώ".
μου ακούγεται λίγο σαν να λέμε: "Και αφού ενωθούν όλα τα μκρά σκατά, θα αποκτήσουμε ένα ανώτερο σκατό"
Άρα λοιπόν πρέπει ενώσουμε την θέληση των Εγώ προς τη μεριά της Αφύπνισης. Λογικό ακούγεται.
Θέλω να ρωτήσω επίσης τη γνώνη σου για αυτό που λέει ο Πλάτωνας, αν κάποιος σταματήσει να τρέφει το Εγώ, το Εγώ θα φύγει απο μόνο του;
Αν ναι, αυτό ισχύει για όλα τα εγώ ή μόνο για ορισμένα;
Μου φαίνεται λίγο περίεργο αυτό που λέει ο Πλάτων απο την άποψη ότι τα Εγώ, δεν παίρνουν ενέργεια μόνο από το διανοητικό κέντρο. Υπάρχει ενέργεια πολύ ισχυρή που αν δεν την ανακατευθύνεις πάει προς τα κάτω (προς το Εγώ). Είναι αρκετό το να είναι κάποιος συνειδητός, για να ανακακευθυνθεί αυτή η ενέργεια; (Αν γίνομαι κατανοητός) Δηλαδή γίνεται ας πούμε κάποιος συνειδητός και *τσουπ* ώς εκ θαύματος όλες οι ενέργειες πάνε εκεί που πρέπει και όχι εκεί που Δεν πρέπει;
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 02/02/2012 11:33:22
Ένας άντρας περπατάει στον δρόμο και ανταμώνει μια όμορφη γυναίκα που "τα έχει βγάλει όλα έξω". Γυρνάει το κεφάλι του και την κοιτάει για μερικά δευτερόλεπτα.
Το συναισθηματικό κέντρο αντιλαμβάνεται αυτή την διάχυτη ομορφιά, η οποία όπως είπαμε ... απλώνεται. Σχεδόν ταυτόχρονα, το σεξουαλικό ή το ενστικτώδες δίνει εντολή στο κινητικό : "γύρνα το κεφάλι σου να δεις!". [ Το αν θα εργαστεί το σεξουαλικό ή το ενστικτώδες, εξαρτάται από το ποιο από τα δύο είναι πιο δυνατό, πιο ανεπτυγμένο στον συγκεκριμένο άνθρωπο αλλά και από το φύλο του ανθρώπου. Οι γυναίκες π.χ έχουν αναπτυγμένο περισσότερο το ενστικτώδες κέντρο τους σε σχέση με τους άντρες ]. Το κινητικό εργάζεται σε συνεργασία με το νοητικό [ η φυσιολογία της κίνησης δηλ. η εντολή του νοητικού, του εγκεφάλου στους νευρώνες ] και το κεφάλι του άντρα γυρίζει. Η μηχανική του νοητικού, την στιγμή της κίνησης είναι άχρονη, δηλ. αυτό που λέμε "αυθόρμητη κίνηση". Αν ο άντρας συνεχίσει να κοιτάζει την γυναίκα, τότε η μηχανική του νοητικού του γίνεται χρονική. Μπαίνει ο χρόνος. Το νοητικό αρχίζει και εργάζεται δηλ. παράγει σκέψη και η σκέψη εμφανίζεται μέσα από μια επιθυμία : "Ψςς ... τι γκομενάκι είναι αυτό! Ε, ρε και να το είχα μια βραδυά στο κρεβάτι μου! Και κοίτα ρε συ! Τα έχει πετάξει "όλα έξω"!!! ".
Αυτός είναι ολόκληρος ο μηχανισμός [ και ο τρόπος που λειτουργεί η ανθρώπινη μηχανή ], στο συγκεκριμένο παράδειγμα.
Το λάθος που γίνεται : Επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τα κέντρα του και τους μηχανισμούς λειτουργίας τους, νομίζει πως όλα ξεκινούν από την σκέψη, από το νοητικό. Όμως όπως βλέπουμε, η σκέψη έρχεται τελευταία στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Το λάθος λοιπόν είναι πως εμείς ξεκινάμε να ερμηνεύσουμε έναν μηχανισμό, ξεκινώντας από το τέλος προς την αρχή του κι όχι από την αρχή προς το τέλος της λειτουργίας του. Με αυτόν τον τρόπο, χανόμαστε σε διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες και μπερδευόμαστε όλο και πιο πολύ.
Γι' αυτό ένα από τα ουσιώδη πρώτα πράγματα που πρέπει να μάθει κάποιος κατά την διαδικασία της αυτογνωσίας, είναι να γνωρίσει τα κέντρα του, το πως λειτουργούν αυτά σ' αυτόν, τον ίδιο [ γιατί όλα τα κέντρα δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο σε κάθε άνθρωπο, υπάρχουν δηλ. διαφοροποιήσεις ] και να μάθει να τα διαχωρίζει αναλόγως της πράξης του.
Edited by - zip on 02/02/2012 11:15:38
quote:
Dr Jekyll Mr HydeΘέλω να ρωτήσω επίσης τη γνώνη σου για αυτό που λέει ο Πλάτωνας, αν κάποιος σταματήσει να τρέφει το Εγώ, το Εγώ θα φύγει απο μόνο του;
Αν ναι, αυτό ισχύει για όλα τα εγώ ή μόνο για ορισμένα;
To Εγώ, αν εννοείς το μοναδικό, το ανώτερο Εγώ, δεν είναι καν σχηματισμένο μέσα μας. Συνεπώς, τι θα θρέψεις ; Αυτό που δεν έχει ακόμη σχηματισθεί ; Η όλη διαδικασία της αυτογνωσίας, έχει ως σκοπό αυτό : Να σχηματισθεί αυτό το ενιαίο, μοναδικό Εγώ.
Αυτά που τρέφονται, διαρκώς, είναι τα "εγώ". Αυτά ναι, αν πάξεις κάποια στιγμή να τρέφεις ένα από τα πολλά "εγώ", ναι, το συγκεκριμένο μπορεί να "πεθάνει" μέσα σου, να φύγει δηλ. από μόνο του. Αν κάτι - οτιδήποτε - δεν τρέφεται, τότε ... φυσικά πεθαίνει.
quote:Δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι είναι αυτό το ανώτερο Εγώ που αναφέρεις. Αν συμφιλιώσουμε όλα τα Εγώ, δημιουργούμε ένα "ανώτερο Εγώ"; Και για αυτό το εγώ ισχύουν διαφορετικοί κανόνες από το πολλαπλό Εγώ; Μμμμ.
To Εγώ, αν εννοείς το μοναδικό, το ανώτερο Εγώ, δεν είναι καν σχηματισμένο μέσα μας. Συνεπώς, τι θα θρέψεις ; Αυτό που δεν έχει ακόμη σχηματισθεί ; Η όλη διαδικασία της αυτογνωσίας, έχει ως σκοπό αυτό : Να σχηματισθεί αυτό το ενιαίο, μοναδικό Εγώ.
Αυτό, το ενιαίο Εγώ, κάποια στιγμή πρέπει και αυτό να "πεθάνει";
quote:
Dr Jekyll Mr Hyde,Μου φαίνεται λίγο περίεργο αυτό που λέει ο Πλάτων απο την άποψη ότι τα Εγώ, δεν παίρνουν ενέργεια μόνο από το διανοητικό κέντρο. Υπάρχει ενέργεια πολύ ισχυρή που αν δεν την ανακατευθύνης πάει προς τα κάτω (προς το Εγώ). Είναι αρκετό το να είναι κάποιος συνειδητός, για να ανακακευθυνθεί αυτή η ενέργεια; (Αν γίνομαι κατανοητός) Δηλαδή γίνεται ας πούμε κάποιος συνειδητός και *τσουπ* ώς εκ θαύματος όλες οι ενέργειες πάνε εκεί που πρέπει και όχι εκεί που Δεν πρέπει;
Τα "εγώ", τρέφονται διαρκώς. Τρέφονται από τις σκέψεις, τρέφονται από τις αισθήσεις, τρέφονται από τις εντυπώσεις. Όλα αυτά, ναι, θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι ένα είδος ενέργειας που τα τρέφει και τα διατηρεί στην ζωή. Τα διατηρηρεί δηλ. για να υπάρχουν μέσα του.
Για να ανακατευθυνθεί αυτή η ενέργεια, θα πρέπει αυτός που θα την ανακατευθύνει να γνωρίζει πρωτίστως ΠΟΥ κατευθύνεται αυτή η ενέργεια. Γιατί η ενέργεια δεν πάει όπου αυτή γουστάρει. Πάει όπου ο ίδιος ο άνθρωπος την αφήνει να πάει. Φυσικά, ένας συνειδητός άνθρωπος μπορεί αυτό να το ελέγξει με κάποιους τρόπους και να κατευθύνει αυτός την ενέργεια εκεί που ο ίδιος επιθυμεί. Αυτό για να γίνει όντως χρειάζεται έναν υψηλό βαθμό συνειδητότητας και άριστη γνώση του μηχανισμού. Η συνειδητότητα έχει ένα χαρακτηριστικό : δεν στέκεται ποτέ στο ίδιο μέρος, αλλάζει διαρκώς δηλ. μέρη και την στιγμή που έρχεται, την επόμενη στιγμή φεύγει.
quote:Χαχα! Ισχλυει αυτό. Μεγάλος pain in the ass
Η συνειδητότητα έχει ένα χαρακτηριστικό : δεν στέκεται ποτέ στο ίδιο μέρος, αλλάζει διαρκώς δηλ. μέρη και την στιγμή που έρχεται, την επόμενη στιγμή φεύγει.
quote:
Δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι είναι αυτό το ανώτερο Εγώ που αναφέρεις. Αν συμφιλιώσουμε όλα τα Εγώ, δημιουργούμε ένα "ανώτερο Εγώ"; Και για αυτό το εγώ ισχύουν διαφορετικοί κανόνες από το πολλαπλό Εγώ; Μμμμ.
Αυτό, το ενιαίο Εγώ, κάποια στιγμή πρέπει και αυτό να "πεθάνει";
Κοίτα, εγώ όταν γράφω το "Εγώ", δηλ. με κεφαλαίο έψιλον, το "Εγώ", εννοώ το ανώτερο Εγώ, το ένα, το μοναδικό, το ενιαίο, τον ανώτερο εαυτό αν θες. Όταν γράφω τα "εγώ", εννοώ τα υπόλοιπα, τα μικρά "εγώ" που έχουμε όλοι μέσα μας, τους "εαυτούληδές" μας ρε παιδί μου.
Αυτοί οι "εαυτούληδες", τα μικρά "εγώ" έχουν τους ίδιους ακριβώς κανόνες με τον ανώτερο εαυτό, με το Εγώ. Όμως η διαφορά τους είναι πως αυτοί οι "εαυτούληδες" βρίσκονται διασκορπισμένοι εδώ κι εκεί μέσα μας και δεν συμφωνούν ποτέ αναμεταξύ τους. Ο ανώτερος εαυτός, το Εγώ δηλ. είναι μια κατάσταση στην οποία οι "εαυτούληδες" έχουν γίνει ... πολτός ας πούμε σε ένα μίγμα. Πέρνεις ένα ροδάκινο, ένα πορτοκάλι, ένα μήλο και μια μπανάνα και τα βάζεις σε ένα μίξερ. Όλα αυτά είναι φρούτα, είναι τα μικρά "εγώ". Τα αλέθεις και φτιάχνεις έναν φρουτοχυμό. Ο φρουτοχυμός, το μίγμα δηλ. το συμπαγές, το ενιαίο μίγμα είναι αυτό που λέμε ο ανώτερος εαυτός, το Εγώ.
Αυτό το ενιαίο Εγώ, αυτό το μίγμα δηλ. δεν πεθαίνει, ναι, έχει χαρακτηριστικά αθανασίας. Όμως και πάλι θα πρέπει να ερμηνεύσουμε τι εννοούμε όταν λέμε "αθανασία".
Αυτό το μίγμα, είναι αθάνατο, με την έννοια ότι δεν μπορεί τίποτε να το κάνει να πεθάνει. Δεν μπορεί τίποτε να το πνίξει, να το σκοτώσει, να το επηρρεάσει. Είναι ακλόνητο, ανεπηρρέαστο. Ο άνθρωπος που έχει καταφέρει μέσα του να φτιάξει αυτό το μίγμα, δεν επηρρεάζεται από τίποτε. Πράττει αυτός, μιλάει αυτός, γράφει αυτός, κινείται αυτός, σαν σύνολο, σαν ενότητα, σαν ένας.
Edited by - zip on 02/02/2012 11:58:50
quote:Ο ανώτερος εαυτός, οκ αυτό είναι πιο ταιριαστό στα νοητικά μου πρότυπα. Γιατί όταν ακούω "εγώ" το μυαλό μου πάει αυθορμητα σε όλα τα άσχημα πράγματα που αντιπροσωπεύει.
Κοίτα, εγώ όταν γράφω το "Εγώ", δηλ. με κεφαλάιο έψιλον, το "Εγώ", εννοώ το ανώτερο Εγώ, το ένα, το μοναδικό, το ενιαίο, τον ανώτερο εαυτό αν θες. Όταν γράφω τα "εγώ", εννοώ τα υπόλοιπα, τα μικρά "εγώ" που έχουμε όλοι μέσα μας, τους "εαυτούληδές" μας ρε παιδί μου.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 02/02/2012 12:14:29
Πρέπει να τα σκοτώσουμε ολοκληρώτικά, δεν θέλουμε να υπάρχουν ούτε σαν κέλυφη. Αν νιώθουμε ένα εγώ σε κάποιο από τα κέντρα μας, πρέπει να προσευχηθούμε μέχρι να εξαλειφτεί τελείως. Μέχρι να μην το νιώθουμε στα κέντρα μας πια (μου το λεγε ένας φίλος αυτό). Ή, αν είμαστε σε ανώτερο ακόμα επίπεδο, να συμμετέχουμε οι ίδιοι στην πάλη της εξάλειψης, να τα εξαλείψουμε. Γιατί το εγώ είναι λεγεώνα. Πρέπει να βλέπουμε τη λεγεώνα, ως λεγεώνα, και να την σκοτώσουμε.
Ή όχι;
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 02/02/2012 15:34:37
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 02/02/2012 15:36:47
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 02/02/2012 15:47:02
Αν μου επιτρέπεις θα ήθελα να σε ρωτήσω τι γνωρίζεις σχετικά με τους
ΣΩΤΗΡοικούς.
τι είναι ακριβως και τι πιστέυω έχουν΄?Ποιά η διαφορά τους απο τους υπόλοιπους χριστιανούς???
Δεν ξέρω εαν το εχω γράψει σωστά γιατι μόνο εξ'ακοής την γνωρίζω την λέξη...
quote:
Dr Jekyll Mr Hyde,Νομίζω ότι τα εγώ, επειδή ατροφούνε, δεν σημαίνει και ότι πεθαίνουν ή ότι φεύγουν. Συνεχίζουν να υπάρχουν σαν κέλυφη, έχουν κάποιου είδους ζωή. Σίγουρα όταν ατροφούνε έιναι πιο εύκολο να τα νικήσεις. Αλλά το ότι ατροφούνε δεν σημαίνει και ότι φεύγουν.
Πρέπει να τα σκοτώσουμε ολοκληρώτικά, δεν θέλουμε να υπάρχουν ούτε σαν κέλυφη. Αν νιώθουμε ένα εγώ σε κάποιο από τα κέντρα μας, πρέπει να προσευχηθούμε μέχρι να εξαλειφτεί τελείως. Μέχρι να μην το νιώθουμε στα κέντρα μας πια (μου το λεγε ένας φίλος αυτό). Ή, αν είμαστε σε ανώτερο ακόμα επίπεδο, να συμμετέχουμε οι ίδιοι στην πάλη της εξάλειψης, να τα εξαλείψουμε. Γιατί το εγώ είναι λεγεώνα. Πρέπει να βλέπουμε τη λεγεώνα, ως λεγεώνα, και να την σκοτώσουμε.
Ή όχι;
Ωραία όλα αυτά αλλά ... γιατί να μπεις σε μια τέτοια διαδικασία ; Γιατί να ξεκινήσεις έναν πόλεμο ας πούμε με τα "εγώ" σου ; Κατ' αρχήν [ αν και νομίζω πως το ξέρεις αυτό ] ένας πόλεμος δεν έχει ούτε νικητές ούτε ηττημένους. Συνεπώς, γιατί να τον κάνεις ; Άσε που για να ξεκινήσεις δηλ. πόλεμο θα πρέπει να γνωρίζεις τον εχθρό σου. Εσύ τον γνωρίζεις ; Δηλ. γνωρίζεις όλα τα ... εχθρικά ας πούμε, "εγώ" σου ; Γνωρίζεις όλους τους εχθρικούς "εαυτούληδές" σου ; Αν δεν τους γνωρίζεις όλους [ κι από στρατηγικής πλευράς να το δεις δηλ. ] δεν σε συμφέρει να ξεκινήσεις έναν πόλεμο. Γιατί να μην αφήσεις ένα "εγώ" σου π.χ να πεθάνει από μόνο του, κόβοντάς του π.χ την τροφή του ; Ασ' το να πεθάνει από την πείνα. Αργά ή γρήγορα θα πεθάνει. Πάντως, δικά σου είναι τα "εγώ", δικοί σου είναι οι εαυτούληδες, ε, εσύ θα αποφασίσεις τι θα κάνεις με αυτά. Κάνε πόλεμο άμα γουστάρεις, κανένα πρόβλημα. Απλά, θα ταλαιπωρηθείς παραπάνω και να έχεις και στο νου σου αυτό που σου είπα και πριν, πως δηλ. ένας πόλεμος δεν έχει ούτε νικητές ούτε ηττημένους.
Edited by - zip on 02/02/2012 16:57:15