- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Παύλος Σιδηρόπουλος
Κανένα φυλαχτό, δεν είχε ρόλο στη ζωή μου η τύχη
δικτάτορα είδα τον τρελό
και την αμόρφωτη εξουσία συμβουλές να δίνει
Το κράτος νόμιμο ληστή
και τη βλακεία εξυπνάδα να πουλάει στους δρόμους
σε τραγωδία να παίζουν κωμικοί
και για την Μήδεια να διαδηλώνουν
μανάδες και να την αθωώνουν
είδα αδύναμους να ξεσπιτώνουν
και τη γη να ισοπεδώνουν
Όταν το σήμερα σωστό
την άλλη μέρα βγαίνει λάθος
Στην Αφρική veto λευκό
μα στη ζωή σου το χαρτί είναι μαύρο
Όταν η αλήθεια μια διπλή
μια πληρωμένη γνώση απ’ άκρη σ’ άκρη
Τον αυστηρό όταν κριτή
στην εξουσία συναντάς αυλάρχη
τον επαναστάτη κομματάρχη
την αποκάλυψη ρουτίνας μάχη
την αποκάλυψη ρουτίνας μάχη
Βλέπω λαούς
εμπόρευμα να κρέμονται σαν τα σφαχτάρια
ναό του Σολωμόντα κι αρχηγούς
να παίζουν τη ζωή μας στην αυλή στα ζάρια
Βλέπω χιλιάδες πια Χριστούς
που την αγάπη τους μ’ ένα μαστίγιο αλλάζουν
αγαπάτε αλλήλους ως εαυτούς
σε βιτρίνα του μουσείου σκουριάζουν
τα θεμέλιά μας τα τραντάζουν
και τέσσερις ιππότες να καλπάζουν
την Αποκάλυψη ετοιμάζουν
Πουλόπουλος Γιάννης
Πλέσσας Μίμης/Παπαδόπουλος Λευτέρης
.
.
.
Ο παλιός φωνόγραφος πάνω στο τραπέζι
άρχισε να παίζει μες στη σιγαλιά
Η καρδιά σου έλιωσε κι έγιν’ ένα δάκρυ
στων ματιών την άκρη σα ροδοσταλιά
.
.
Ξημερώνει, ξημερώνει Κυριακή, μη μου λυπάσαι
Είναι όμορφη, είναι όμορφη η ζωή, να το θυμάσαι
Μη μου λυπάσαι, να το θυμάσαι
.
.
Ο παλιός φωνόγραφος πάνω στο τραπέζι
έπαψε να παίζει μέσα στη νυχτιά
Το τραγούδι τέλειωσε, πάει λυπημένη
σα ναυαγισμένη στη θολή ματιά
.
.
Ξημερώνει, ξημερώνει Κυριακή...
G.![]()

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Μη με κοιτάς μ' αυτά τα μάτια που με καίνε
Είμαστε εμείς δυο αμαρτίες που τα λένε
Έρωτας στο σώμα σου θα βρεθώ
Non guardarmi i tuoi occhi sono fuoco
e io tremo e sento l'amore nel mio corpo
ma tu fuggi via
con l'anima via da me
Κι όταν με κοιτάς σε θέλω
Quando rido io ti voglio
κι όταν μου γελάς σε θέλω
Quando piangi io ti voglio
κι όταν μ' ακουμπάς σε θέλω
Quando voli via ti voglio
κι όταν δε με θες σε θέλω
Non perdiamo piu tempo tra bugie e dolore
poi una donna che ama e nono sbaglia mai
io impazziro
se fuggi via, via da me...
Μην ξενυχτάς σε λόγια που δεν είναι αλήθεια
φεύγει ο καιρός και όλα γίνονται συνήθεια
ύποπτα, στ' ανύποπτα θα σε βρω
Σε θέλω (Ti voglio) ~ Στέφανος Κορκολής
The She Mantis...

Σε πολιτείες τρέχει μαύρος που θα τον δει
αρματωμένος ρήγας σε κόκκινο φαρί
Κόφτει στα δυο τις ρούγες, σαΐτα αστραφτερή
Το μάτι του μετράει την παγωμένη γη
Ποιος είν' αυτός που τρώει γυναίκες και παιδιά
Μιας ώρας χορτασμός του δεκαοχτώ χωριά
Τον είδα στο Τραφίκι, τον είδα στα Πλανά
και μες τη Σαλονίκη ξένους να προσκυνά
Μην είν' ο γιος του δράκου, μην είν' ο ζακ-βεής
Μην είν' ο γέρο Γιάννης, ο Γιάννος ο νταής
Δεν είν' ο γιος του δράκου, δεν είν' οχτρού παιδί
Δεν είν' ο γέρο Γιάννης, μαύρος που θα τον δει
Κανείς μας δεν τον ξέρει, σώσε μας Παναγιά
μια κι η ζωή που ζούμε φεύγει και δε γυρνά
Του χάρου ~ Γιώργος Νταλάρας
.
.
.
The She Mantis... ready to play...

Edited by - Mantis on 09/03/2005 23:01:12
Παπάζογλου Νίκος
Μουσική/Στίχοι: Ζήκας Γιώργος
.
.
.
.
Σκόνη πάνω στους καθρέφτες
και του χρόνου οι δραπέτες
την ψυλλιαστήκανε
.
.
Είπανε δεν είναι λάθος
τη ζωή να ζείς με πάθος
και γι' αυτό σωθήκανε
.
.
Χρόνε άστατε μπαμπέση
που στο δίχτυ σου όποιος πέσει
χάνεται για τα καλά
Πέταξέ μας ένα γάντζο
στη ζωή μας δώσε αβάντζο
κι έχε μας από κοντά
.
.
Ραγισμένα τα ποτήρια
και του κόσμου τα μπατίρια
συναντηθήκανε
.
.
Ήπιαν στην υγειά του μόνου
της αγάπης και του πόνου
και μετά χαθήκανε
.
.
Χρόνε άστατε μπαμπέση
που στο δίχτυ σου όποιος πέσει
χάνεται για τα καλά
Πέταξέ μας ένα γάντζο
στη ζωή μας δώσε αβάντζο
κι έχε μας από κοντά
Κι εγώ δραπέτης ανάμεσα στον πόνο και τον φόβο
είμαι φυγάς των ουρανών και αλήτης...
Εμπεδοκλής
Galadriel of Galadhrim

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Ζω για χρόνια εδώ
Φύλακας του τείχους
Χόρτασα φωτιά
Χόρτασα από μύθους
Μύρισε ξανά
Μαύρο καλοκαίρι
Στάχτη θα το βρεις
να γλιστράει στο χέρι
Κι είναι αργά
ναι, είναι αργά
γι' άλλα δοξασμένα λόγια είναι αργά
Με χωρίς γενιά
Είν' ντροπή πατρίδα
Έτρεξα μπροστά
μα εχθρό δεν είδα
Άλλο απ' τη σιωπή
Να κυλάει στους δρόμους
Μια στρατιά σκιές
Με σκυμμένους ώμους
Κι είναι αργά
ναι, είναι αργά
γι' άλλα δοξασμένα λόγια είναι αργά
Φύλακας του τείχους ~ Μανώλης Φάμελλος & Οι Ποδηλάτες
The She Mantis... in orbit...

Θηβαίος Χρήστος
Μουσική/Στίχοι: Μικρούτσικος Θάνος/Κακουλίδης Γιώργος
.
.
.
.
Τα χρόνια που μου έπιαναν τον κ...
τα είδα από μπροστά μου να περνούν
Εσύ να δένεις το σκυλί του κόσμου
και ο μαύρος θίασος τη ζωή σου να ζητά
.
.
[b]Φυγάς θεόθεν και αλήτης
είμαι εδώ και ο χορός καλά κρατεί
Οι άλλοι χτυπάν τα χέρια τους στην κάσα
Καμιά φωνή από μέσα μου δεν ηχεί
.
.
Κι είναι εδώ αγαπημένε όλοι
Π......ες , λόγιοι, ιστορικοί
Οι ντόκτορ μάρκετινγκ μ’ ένα κοράκι
Τον τροβαδούρο της κακιάς στιγμής
.
.
Κι ενώ εκείνοι μπαίνουνε στο χώμα
και θάβουν ο ένας τον άλλον στα ρηχά
Εσύ γελάς, τα νέα μου δείχνεις χρόνια
Τον κ.... μου που θέλουνε ξανά
Galadriel of Galadhrim

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Σε θαλασσινό αέρα
δάκρυ άφησα στεγνό
κι έγινε αφρός και κύμα
καραβάκι αέρινο
Σε τριανταφυλλένιο αέρα
έγραφα πως σ' αγαπώ
ήλιος χάραξε τη μέρα
στο δικό σου πρόσωπο
Σε μενεξεδένιο αέρα
άφησα το στεναγμό
κι έγινε φωτιά τη νύχτα
φεγγαράκι ολόγιομο
Ήλιος χάραξε τη μέρα ~ Νίκος Ανδρουλάκης
The She Mantis...

Έρωτες που μιλούν στ' αφτί αυτοί γνωρίζουν μόνο
πως ψίθυρο τον ψίθυρο η αγάπη χτίζεται
τις ρίζες του μισού καημού μου ξεριζώνω
γιατί με δάκρυ το φιλί μου δεν ξορκίζεται
Έρωτες που ακούν καλά βήμα απ' το πρωτοβρόχι
έχουν στα μάτια το Θεό κι ανθρώπους δεν φοβούνται
μόνο αγκαλιάζουν τη βροχή και της φωτιάς τη φλόγα
και με το σώμα ανάλαφρο κάθε βραδιά κοιμούνται
Έρωτες που ξυπνούν νωρίς πριν να χαράξει η μέρα
βλέπουν απ' όλους πιο καλά, σκοτάδι δεν αρκούνται
βλέπουν των άστρων τη δεντριά κι ακόμα παραπέρα
στην επιφάνεια μιας κλωστής τρέχουν και δε φοβούνται
Έρωτες ~ Σωκράτης Μάλαμας
The She Mantis...

στο τάβλι αυτό που παίζουμε, στο ούζο που θα πιούμε
στ’ ορκίζουμαι Βαγγέλη μου, Βαγγέλη, να σε θάψω
αυτήν θα την εκδικηθώ, αυτή θα την εκάψω
Για άκουσε τα νέα της Αλεξάνδρας
που μου ’λεγε δεν ξέρω τι θα πει άντρας
Και χτες απομεσήμερο, που βγήκε να ψωνίσει
η ώρα πήγε οκτώμισι κι ακόμα να γυρίσει
και ψάχνοντας και ψάχνοντας, την βρήκα στου Μιχάλη
να παίρνει τα σκονάκια της μαζί με τον μπακάλη
Αυτά λοιπόν τα νέα της Αλεξάνδρας
που μου ’λεγε δεν ξέρω τι θα πει άντρας
Και σήμερα ξεκίνησε να πάει για την μοδίστρα
που κάθεται σ’ ένα στενό, κοντά στην Bαγγελίστρα
και μου παν πως την είδανε να βγαίνει χέρι-χέρι
μαζί με τον Χαράλαμπο από το Ροζικλέρι
Αυτά λοιπόν τα νέα της Αλεξάνδρας
που μου ’λεγε δεν ξέρω τι θα πει άντρας
Συνθέτης/Στιχουργός: ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ