- H ((Q_Q)),Ο κος K. ,Ο ΕρμΑφροδιτος+το κηρυκειον - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
η στιγμη σηκωνει μοναξια
Η μελαγχολια με αγγιζει καθως κοιταζω εξω απο το παραθυρο
Θα ηθελα να ημουν στην αμμουδια με τα κυματα της θαλασσας να ηρεμουν μπροστα στα χερια μου
Νυχτωσε αδιαφορωντας για την πραγματικοτητα
Ο χρονος σταματα εδω, ονειροπολω σιωπηλα πανω στην αμμο της ερημικης παραλιας
Η στιγμη σηκωνει μοναξια.........
Κουραστηκες για να φτασεις ως "εδω"
Και τωρα βλεπεις τους δρομους αδειους ..και οι ανθρωποι...
Οι ανθρωποι οσο ποτε απομονωμενοι..σηκωνεις ξανα το κεφαλι..
Δε κουραστηκες αδικα για να φτασεις εως εδω
Θα αγωνιστεις για να περασεις τα ορια...ορια που σου ορισαν οι αλλοι..
που οποιαδήποτε εστίαση, είναι αποσύνθεση.
Ο κόσμος ζει στο αυλάκι της συνηθείας,
και αυτή η συνήθεια… είναι πόνος.
Το κάθε σήμερα καθορίζει το αύριο,
και το κάθε χτες, καθορίζει το σήμερα.
Υπάρχει κάτι άλλο?
Αλλού γράψαμε για τον Τίγρη!
Το σώμα χρειάζεται να είναι γυμνασμένο,
βρες τις ασκήσεις που σε κάνουν
αρμονισμενο, ξύπνιο, ζωντανό….
ένα τεμπέλικο σώμα…κουβαλά τεμπέλικο Νου
Βγες στο ξέφωτο, στο δασός, η στο πάρκο…
Βαλε ένα στόχο στα 100.. και παραπάνω μέτρα
Περπάτα σα μια τίγρη
Το κάθε σου πάτημα, πιο ελαφρύ απ τον άνεμο
Η κάθε σου κίνηση με τη χάρη της φύσης αρμονισμενη
πλησιάζεις
Η ανάσα σταματά,
πλησιάζεις
Οι χτύποι της καρδιά ακούγονται έντονοι
πλησιάζεις
κινείσαι, σιγά αργά προς το στόχο….
Πλησιάζεις
Ακούς τα πάντα
Πλησιάζεις….Γίνεσαι ΕΝΑ...
Έτσι, για λίγες στιγμές, και μόνο για να δεις
Τη συνήθεια της σκέψης να σταματά…
Τι είναι νους… χωρίς δυο,
Μα πόσες συνήθεις…μα πόσες σκέψεις..
Έτσι θα δεις λίγο πιο μακριά
από τα όρια….που έθεσες εσύ
από τα όρια που έθεσαν οι άλλοι!
Σαν ονειροπολείς, ο χρόνος δεν σταματά!
Ζήσε!
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ
ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ...
ΟΤΑΝ ...ΑΝΑΠΟΛΕΙΣ...
ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ...ΕΙΝΑΙ..ΣΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΑΝΩ ΣΧΗΜΑΤΑ..
Ο ΤΙΓΡΗΣ ΜΟΥ..-
Edited by - ΑΤΜΑ on 10/05/2003 02:40:11
εσένα που η φύση προίκισε
με τόσο αυθορμητισμό…
εσένα λέω, το μωρό,
ποτέ σου μην τον χάσεις…
Τι Δώρο ανεκτίμητο…
μα όχι για όλους…
να δημιουργείς και να είσαι ελεύθερη
της δημιουργίας σου….
Οι σκλάβοι των αισθήσεων
δεν σε βλέπουν…
Για αυτούς η γραμμή, η μορφή
έχει μεγάλη σημασία
και γίνονται.... τα τείχη τους…
Χάνεται η ομορφιά,
γίνεται μια αίσθηση, μια εντύπωση,
και όπου αυτή κυριαρχεί,
κυριαρχεί όχι μόνο το σώμα
μα και την ψυχή σου…
κάνοντας την καλοσύνη αίσθημα,
και ακόμα χειρότερα
ένα φτωχό ζήτημα διανόησης…
αυτό που λέμε…. Αλήθεια
Ο Φόβος του μηδενός!!!
Ο φόβος του να μην είμαστε
μας σπρώχνει να κατέχουμε
ανθρώπους, πράγματα, ιδέες
μα γεμίζουν, αλίμονο
μόνο το κενό μας…
Ο φόβος…ταΐζει την πλάνη μας!
Μικρή νεράιδα, πέταξε σαν μπορείς
μακριά από συμπεράσματα
σκλαβιά και φυλακή μας…
Ω αυθόρμητη…
η αγάπη δεν έχει αντικείμενο…
μα γίνεται να αγκαλιάσει
ακόμα και να λατρέψει,
να ενωθεί με οτιδήποτε…
μιας και ΕΙΝΑΙ
και αν ακόμα το χάσει,
μένει ως έχει…
Αιώνια!
ΑΕΡΑΚΙ ΣΤΗ ΖΕΣΤΗ ΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΜΟΥ...ΕΞΑΡΣΗΣ..-
ΠΕΤΑΩ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΥΛΙΚΗΣ...
ΧΘΕΣ ΚΑΘΩΣ ΔΙΑΒΑΖΑ ..ΘΥΜΗΘΗΚΑ..
ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΦΑΝΕΡΩΘΗΚΑ ΕΔΩ ΕΣΩ ...
ΔΕΝ ΣΥΝΗΘΙΖΑ ΣΤΙΣ...ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ...
ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ...ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΑΓΡΙΑ ΥΛΙΣΤΙΚΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ...
ΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΕ ΣΟΦΕ...
κυριε...Τ****...
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ...
ΩΩΩ...ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗ
ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ...
ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΕΥΦΗΜΕΡΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ...
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΟΥ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΟΥ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΟΥ
...
ΑΤΕΡΜΟΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ...ΥΛΗ ΕΥΦΗΜΕΡΗ...ΕΣΥ...
ΜΙΑΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΗΣ..ΕΥΘΡΑΣΤΗΣ ΣΑΝ ..ΤΑ ...ΦΤΕΡΑ ΜΟΥ...
aummmmmmm
Ξερω πως εισαι εκει εξω...
Το φεγγαρι φωτεινο, τα ματια μου δακρυσμενα μα ενα χαμογελο...
Και εσυ καπου εκει... εθραυστος...
Χαραζω εναν κυκλο, βαζω τον εαυτο μου μεσα... δεν ειναι ορια, δεν θετω περιορισμους, ειναι απλα το ησυχαστηριο της ψυχης μου! και κλεινω τα ματια...
Ω! η λαμψη, αυτη που ερχεται απο τα εσω... οταν η ψυχη χαλαρωνει, οταν ο νους νανουριζεται, οταν ο Ερμης ερχετε σε ισορροπια με την Αφροδιτη...η λαμψη απο το ΦΩΣ στιγμαια που δειχνει ΕΜΕΝΑ σε αρμονια με το συμπαν!
Και εσυ καπου εκει εξω...
Απλα μια καληνυχτα!
And I keep on wondering....
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ'ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ
ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΔΡΑΚΟΥΣ
ΝΙΚΗΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ
ΨΕΜΜΑ ΚΙ'ΑΛΗΘΕΙΑ
ΚΙ'ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Σ'ΕΚΡΥΨΑ Σ'ΕΝΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΛΑΞΑ ΣΤΑ ΣΤΗΘΙΑ
ΚΙ'ΟΤΑΝ ΞΕΧΝΙΕΜΑΙ
ΠΝΙΓΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
ΓΥΡΝΩ ΣΕ ΣΕΝΑ
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ'ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ
Ν'ΑΝΑΨΩ ΝΑ ΣΒΗΣΩ
ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΝΑ ΓΙΝΩ ΦΩΤΙΑ
ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΝΑ ΧΑΣΩ
ΝΑ ΠΙΩ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΩ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ ΣΑΝ ΣΚΙΑ
ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ
ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΠΑΘΟΣ
ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ
ΩΡΑΙΟ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ
ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΝΕΙΡΑ ΓΕΜΑΤΟΣ
ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
ΣΕ ΠΟΙΑ ΘΕΣΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΡΜΑ
Ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΚΙ'ΑΦΕΤΗΡΙΑ
ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ
Ν'ΑΝΑΨΩ ΝΑ ΣΒΗΣΩ
ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΝΑ ΓΙΝΩ ΦΩΤΙΑ
ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΝΑ ΧΑΣΩ
ΝΑ ΠΙΩ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΩ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ ΣΑΝ ΣΚΙΑ
O αναζητών
Apostolos
Και η καρδιά μου άνοιξε Φτερά
Λαμποκοπούν τα Μάτια μου τώρα
Ξέρω πως ο Σκοτεινός Χειμώνας πέρασε
Δεν θα σκεπάσει την Καρδιά Μου πάλι παγωνιά
Δεν θαμαι Έρημος στον Κόσμο
Κι αν δεν ήρθες κι αν δεν έρθεις
Θα μείνεις στην Ψυχή μου Πάντα
Το Χρυσό ΄Όνειρο θα είσαι που 'στραψε στο Νου
Τα Γαλάζια Σύννεφα που υψώθηκαν στον Ορίζοντα
Να μου μεθύσουν την Ψυχή
Ένας Άνεμος με άρπαξε στα Φτερά Του
Και με στροβίλισε στα Χρυσά, Αδαμάντινα Όνειρα
Οι όμορφες Ελπίδες ντύσαν την Καρδιά Μου
Ένας άλλος Άνθρωπος είμαι τώρα.....
Αυτη την ασημενια σεληνη που σε κοιτα μελαχγολικα,
Αραγε εχεις αγγιξει το κεντρο της ιδιας σου της θλιψης?
Εχεις προσπαθησει να αγγιξεις την ιδια σου την σεληνη ...
Ψυχη μου....
Εισαι τοσο ζωντανη...μια φωτια που καιει... ενας χορος εκστασης, ενεργειας που σε γεμιζει ζωτικοτητα μεχρι τα ακρα των δαχτυλων
Ψυχη μου εσυ...
Χαμογελας...
Νοιωθεις...
Ζεις...
Μα και η λυπη περναει φευγαλεα απο την ματια σου, κουλουριαζεσαι στιγμιαια... νοιωθεις μεσα σου να παλετε η Αφροδιτη...ο Ερμης... εικονες ενωσης μεσα σε κυκλο - κυκλο ζωης! - και η απολυτη ενεργεια, το λευκο φως να στροφυλιζεται γυρω!
Λυπη και χαρα, δακρυα και γελια, αναμικτα συναισθηματα σε χρωματισμενες στιγμες με τονους του μπλε!
Ηρεμια Ψυχη μου...
And I keep on wondering....
--------------------------------------------------------------------------------
Η ζωή είναι μια πρόκληση -- Πλησίασέ την
Η ζωή είναι ένα δώρο -- Δέξου το
Η ζωή είναι μια περιπέτεια -- Αποτόλμησέ την
Η ζωή είναι μια λύπη -- Ξεπέρασέ την
Η ζωή είναι μια τραγωδία -- Αντιμετώπισέ την
Η ζωή είναι ένα καθήκον -- Εκτέλεσέ το
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι -- Παίξε το
Η ζωή είναι ένα Μυστήριο -- Αποκάλυψέ το
Η ζωή είναι ένα τραγούδι -- Τραγούδησέ το
Η ζωή είναι μια ευκαιρία -- `Αρπαξέ την
Η ζωή είναι ένα ταξίδι -- Ολοκλήρωσέ το
Η ζωή είναι μια υπόσχεση -- Εκπλήρωσέ την
Η ζωή είναι μια αγάπη -- Αγκάλιασέ την
Η ζωή είναι μια ομορφιά -- Επαίνεσέ την
Η ζωή είναι ένα πνεύμα -- Συνειδητοποίησέ το
Η ζωή είναι ένας αγώνας -- Πολέμισέ τον
Η ζωή είναι ένας γρίφος -- Λύσε τον
Η ζωή είναι ένας στόχος -- Πέτυχέ τον
Χαρισμένο απο έναν φίλο...
Χαρίζεται σε ΦΙΛΟΥΣ....
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Παρατηρήστε ΚΑΛΑ το κέντρο του ΛΩΤΟΥ...
Ναι, αυτό που ΟΜΟΙΑΖΕΙ με το ΜΑΤΙ του ανθρώπου....
Κοιτάχτε ΚΑΛΑ και σε ΒΑΘΟΣ...
Ταξιδέψτε απο το ΜΑΤΙ αυτό, σε ολόκληρο το ΣΩΜΑ του ανθρώπου....
Αρχίστε να ΒΙΩΝΕΤΕ τα όσα παράθεσα πιό πάνω για τη "ζωή που είναι..."
Θα ανακαλύψετε τον ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ....
Θα ανακαλύψετε τη ΖΩΗ ΣΑΣ....
Θα ανακαλύψετε τους ΑΛΛΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ, ΕΜΑΣ.....
"Λωτός"...
Τον κοιτάς και ταξιδεύεις...
Τον τρώς και ξεχνιέσαι...
Και πάλι ΞΑΝΑΓΥΡΝΑΣ έτσι στην ΑΡΧΗ...
Χωρίς ΜΝΗΜΗ, μα με πολύ ΕΜΠΕΙΡΙΑ....
Και η ΑΡΧΗ είναι το ΤΕΛΟΣ....
Και το ΤΕΛΟΣ είναι ΠΑΝΤΑ μια καινούργια ΑΡΧΗ....
Κέλσος ο Φιλαλήθης
"Metamorphosis 1" by Philip Hallawellτο βήμα μου φωτιζει,
σε μονοπάτια αβατα
Ανεγγιχτη εικονα,
απομακρη,
συγκαταβατική,
χαμογελας
καθώς
τη νυχτα αγκαλιαζεις.
Μ’ ενα στεφανι χλωμο,
παλεύω τα σκοταδια.
Ν’ απαλυνω την καρδια
που ντυθηκε στης μοναξιας
τα πεπλα.
Η ψυχη μου ζωντανη περιπλανιεται σε κοσμους φωτεινους και αιθεριους
Ζω!!!
Εισπνεω την αυρα του φεγγαριου! Ω! Τι λαμπερο αποψε...
Ειναι η ενεργεια που μεσα μου παλετε... στα σκοτεινα σημεια του νου μου!
Ζω!
Στα ματια μου η μαγεια της νυχτας. Στην σκεψη μου η εικονα του κοσμου και η ψυχη μου χορευει σε αερινο σκοπο...
Καλη νυχτα σας...
And I keep on wondering....
Ακομα ζω και ανασαινω...πηρα απο τη ζωη και την ανασα σου..
Το χρειαζομουν δεν ξερεις ποσο σημασια ειχε για μενα ισως καποτε σου πω...
Κρυφη ελπιδα..παντα εισαι εκει..
(ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ...ΣΑΣ ΕΧΩ ΣΤΕΙΛΕΙ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ!
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ ΑΝ ΠΗΡΑΤΕ ΕΣΤΩ +ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ
ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΓΡΗ...ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΣΑΣ!
ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ANYWAY !
ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΦΤΑΝΕ ΕΔΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΘΕΜΑ.
ΚΥΡΙΕ ΡΑΜΟΓΛΟΥ ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ,ΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΗΡΩΑ ΑΠΟΣΤΟΛΕ ...-ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΤΜΑ ,ΖΩΔΙΟ...-)
ΟΙ ΣΕΛΙΔΕΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ,ΝΟΙΩΣΑΜΕ ΑΠΕΙΡΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΕ ΑΙΩΝΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ..ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΛΑ ΠΩΣ ΑΝ ΤΩΡΑ ΖΗΤΗΣΩ ΝΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΗ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟ ΟΛΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΑΤΕ.
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΦΩΣ.
ΠΑΜΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ...ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.ΤΟ ΞΕΦΩΤΟ ΗΡΘΕ ΜΑ ΠΑΜΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ.
ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΧΤΙΔΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΟΥ ΑΒΕΒΑΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΦΑΝΟΥΣ..ΚΑΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ...
ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΛΩΤΟΥ...ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΚΕΛΣΟ...
ΚΑΠΟΤΕ ΗΜΟΥΝ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΠΟΛΥ ΤΡΙΩΝ...
ΜΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΓΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΛΩΤΟΥ...
ΧΜΜ...ΜΕΣΑ Σ'ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ...ΠΟΥ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΔΡΑΚΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ...
ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΦΑΝΕΡΩΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ
ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ...
ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΔΥΟ ΤΟΤΕ..ΔΙΔΥΜΕΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΚΟΡΕΣ...ΜΑ ΕΦΤΑΣΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΤΡΙΠΛΟΤΙΣ...
ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΞΕΠΡΟΒΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΛΤΟ...ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ...
ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΟΠΟΙΗΘΕΙ.
ΑΥΤΟ ΖΗΤΗΣΑ ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΟ ΑΥΤΟ (ΚΑΤ'ΑΛΛΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΞΟ/ΑΝΟΥΣΙΟ/ΑΚΑΤΑΛΑΒΙΣΤΙΚΟ/ΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΤΟ) ΘΕΜΑ ΜΟΥ...
ΜΑ ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ/ΑΓΝΩΣΤΟΣ/ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟΣ/ΑΠΥΘΜΕΝΟΣ/...ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΙΑ...
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ...
ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΜΑΤΑΙΑ/ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΑΡΚΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΕΣ ΤΡΙΛΕΠΤΕΣ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ...
ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΗΦΑΛΙΟΣ + ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ...ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ.
ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΠΟΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ....
ΑΥΤΟ ..ΝΑΙ!ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΩ..-
ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΛΕΤΕ ;
ΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;
-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ!
+ΝΑΙ!! ΕΤΣΙ ΕΙΣΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ.
ΜΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ!
ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ
ΖΗΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΕΣ
ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠ' ΑΥΤΕΣ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΣΑΣ "ΕΙΝΑΙ"..-
ΟΠΟΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΤΑ ΒΗΜΑ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ...ΕΙΝΑΙ "ΑΚΟΛΟΥΘΟΣ"/"ΜΙΜΟΣ"(ΑΝ + ΣΕ ΑΥΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΤΕΧΝΗ!).
ΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ(ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ)...ΑΚΟΜΗ + ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΣ.
ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΜΟΥ ΕΙΣΤΕ....
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ...ΜΕ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ...
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΜΑΙΜΟΥΔΕΣ +ΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ...
ΚΛΑΙΩ +ΛΥΩΝΩ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΔΕ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΠΟΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ
ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΝΑ ΒΡΕΙ ΕΣΤΩ +ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΕΙΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ,ΟΝΤΑΣ ΤΥΦΛΗ....
ΠΡΙΝ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΝΟΥΣΑ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΝΑ ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ...
ΡΩΤΗΣΑ ΕΝΑ ΠΑΠΑ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΠΕΙΔΗ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ+ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΗΜΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ...
ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ...ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ...
Ο ΠΑΠΑΣ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ ΕΙΡΩΝΙΑ + ΜΟΥ ΕΙΠΕ...
ΑΝΤΕ ΣΩΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!+ ΑΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ...
ΕΚΛΑΨΑ ΠΟΛΥ...ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΑ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ...
ΕΚΛΑΨΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΒΑΖΕ ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΠΑΠΑΣ ΝΑ ΧΟΡΕΨΟΥΝ...
+ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΑ....
ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΕΚΑΝΑ ΤΟ ΣΩΣΤΟ.
ΕΠΕΙΔΗ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Σ'ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΟΥΝ ΦΕΡΕΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΡΠΟΥΣ...
ΘΥΜΑΜΑΙ ...ΤΟΝ ΟΜΟΡΦΟ ΡΑΒΙ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ...
ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΣΤΩ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΣΑΤΟΥ ΣΤΗ ΜΑΤΑΙΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ...
"ΣΩΣΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ" ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΜΑΛΛΟΝ ΕΝΝΟΟΥΣΕ
Ο ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ....
ΜΑ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ...ΑΥΤΟΥΣΙΑ "ΤΑ ΑΡΧΕΤΥΠΑ"..ΑΥΤΟΥΣΙΑ ΜΟΝΑΧΑ ΕΤΣΙ ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ Η ΨΥΧΗ...ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΤΕΥΣΗ..-ΑΥΤΟ ΘΥΜΙΖΕΙ Κ. +ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Α.(ΤΜΑ)-
ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ + ΒΡΕΘΗΚΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ .ΕΝΑΣ ΟΜΟΡΦΟΣ
-ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΠΑΠΑΣ ΕΨΑΛΛΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ (ΜΟΥ)...(ΝΑΙ, ΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΜΟΥ)
...ΓΙΑΤΙ Ο ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΔΕΝ ΕΨΑΛΛΕ ΕΥΓΛΩΤΤΑ ΕΝΩ
ΕΤΟΥΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΕΙΛΗ ΠΟΤΙΖΕ ΜΕ ΜΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΝΟΗ...
ΟΛΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΑΚΟΜΗ...
ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΠΑΠΑ ΝΑ ΨΑΛΛΕΙ ΤΟΣΟ
ΙΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ...
Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ;
"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ ΠΑΠΑΣ..."
" ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ
ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ;"
-"ΑΝ ΨΑΛΛΕΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΑΣ...ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΗ..."
(ΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ "ΑΚΟΥΣΟΥΝ" ΟΙ ..."ΤΥΦΛΟΙ"....)
aummmmmmm
οταν "υπερβαινω" τα συνορα της λογικης
Ξεκινω ενα δυσκολο ταξιδι χωρις συνοδοιπορο
Εγω ειμαι εγω ακομα και οταν δεν συνειδητοποιω
ποια ειμαι
Οταν δεν αναγνωριζω πραξεις η λογια μου
οταν καθε εξωτερικη συγκρουση μετατρεπεται σε ενδομυχη
Κατι τετοιες στιγμες ψαχνω την παρηγορια στα σοκακια της νυχτας
αναζητω την ανακουφιση στις πλατεις της μοναξιας
διαβαινωντας τον δρομο της θλιψης
Εχω μονο μια αξια...η μοναξια
Εκει που τελειωνει η μελαγχολια και η εγκαταλειψη
αρχιζει το ονειρο
Σε καθε τοιχο βλεπω ζωγραφισμενη τη ματαιοτητα με χρωματα...γαλαζια
θαλασσινης ψυχης
Τα παραμυθια ποτε δε μιλουσαν για δρακους
που επιβιωναν
Το καλο παντα επικρατουσε
Τα πριγκηποπουλα ζουσαν ευτυχισμενα
Κανεις δε μιλουσε για τον πονο