- Κρυπτοζωολογία - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ!
Τα συναντάμε σε θρύλους και λαϊκά παραμύθια. Κι όμως, οι ιστορίες για δράκους και τερατώδη ζώα δεν ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας της πρώιμης εποχής της ανθρωπότητας. Υπάρχουν και αρκετοί πρόσφατοι μύθοι, όπως είναι αθτός για το θρυλικό τέρας του Λοχ Νες, τη Νέσι, όπως την αποκαλούν χαϊδευτικά οι σκοτσέζοι, αλλά και για τον Γιέτι, τον γιγάντιο ‘χιονάνθρωπο των Ιμαλαϊων ‘. Ζούν πράγματι αυτά τα τέρατα, ή μήπως πρόκειται απλώς για τερατώδη ψέματα κάποιων ευφάνταστων; Σε αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει μια σχετικά καινούρια επιστήμη, η κρυπτοζωολογία. Ανικείμενο της, η έρευνα για άγνωστα ή ελάχιστα γνωστά ζώα. Πρωτοπόρος κρυπτοζωολόγος, ο δρ. Μπέρναρντ Χέουβελμαους, στράφηκε στράφηκε προς αυτό το πεδίο μελέτης αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έγραψε το περίφημο βιβλίο ‘Γνωστά Ζώα’, που προτοπαρουσιάστηκε στη δεκαετία του 50. Στο βιβλίο αυτό, πυ επανεκδόθηκε συμπληρωμένο πρόσφατα, υπάρχουν αναφορές σε 150 τερατώδη και άγνωστα ζώα, όπως η τεράστια θαλάσσια σαύρα , τα γιγάντια χταπόδια, οι τελευταίοι δράκοι της Αφρικής και τα θαλάσσια ερπετά. Ο δρ. Χέουβελμαους, που όταν πρωτοξεκίνησε τις έρευνες του αντιμετωπίστηκε με ειρωνεία από το επιστημονικό κατεστημένο, έγινε το 1982 Πρόεδρος της Διεθνούς Κοινότητας Κρυπτοζωολογίας, καταφέρνοντας έτσι να δικαιωθεί. Την ίδια δικαίωση άλλωστε κέρδισε και ο Ιούλιος Βέρν, που αποδείχθηκε ακριβής όταν περιέγραφε το γιγάαντιο χταπόδι που είχε τυλίξει το υποβρύχιο του Κάπτεν Νέμο στο ‘2000 λεύγες υπό τη θάλασσα’. Αμφισβητούσαν την ύπαρξη του, μολονότι υπήρχαν πολλοί σχετικοί θρύλοι, μέχρι το 1870, όταν ψαρεύτηκε ένα χταπόδι 7,5 μέτρων. Και αυτό, ήταν μόνο η αρχή. Μόλις πρίν από λίγα χρόνια, ένα άλλο θαλάσσιο ‘τέρας’ ήρθε στην επίφανεια. Ήταν ένα γιγάντιο καλαμάρι, μήκους 8 μέτρων και βάρους ενός τόνου, πυ ψαρεύτικε στη θαλάσσια περιοχή της Νέας Ζηλανδίας. Οι επιστήμονες που έσπευσαν να το εξετάσουν, αποφάνθηκαν πως παρά το μήκος του και το βάρος του είναι μικρό. Οι γονείς του του θα πρέπει να φτάνουν τα 21 μέτρα μήκος και το κάθε μάτι τους να είναι μισό μέτρο (τα μεγαλύτερα μάτια του ζωικού βασιλείου!!). Νεαρό έστω και σχετικά μικρόσωμο συγκριτικά με τους γονείς του, το γιγάντιο καλαμάρι, μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 40 ναυτικών μιλίων την ώρα, ενώ ο εγκέφαλος του είναι ο μεγαλύτερος ολων των θαλάσσιων μαλακίων. Παρομοίου μεγέθους καλαμάρια και χταπόδια, γίνονται τώρα αντικείμενο μελέτης του τμήματος Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου του Σμιθσόνιαν.
Edited by - john22 on 26/02/2004 16:45:36
ΕΡΩΤΗΣΗ:ΜΕ ΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ?
ΑΑ..ΚΑΙ ΑΝ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΓΡΑΦΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΑΑ..ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΕΘΙΣΤΙΚΗ 'ΑΓΟΡΑ' ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ!

Edited by - GuessWho on 24/02/2004 01:47:20
Το Θέμα μεταφέρεται, για την ώρα, στο Forum .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.(από το .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.).
Πάντως, εάν δεν υπάρξει τοποθέτηση από τον δημιουργό του, θα απενεργοποιηθεί... (εκτός αυτού νομίζω πως υπάρχουν και άλλα σχετικά θέματα).
![]()
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
Η Συνέχεια τον επόμενο μήνα στο ίδιο κανάλι.
Κάτω Πάυλας
Πάντως, εάν δεν υπάρξει τοποθέτηση από τον δημιουργό του, θα απενεργοποιηθεί...
τι ακριβος εννοεις φιλε Admin για την τοποθετιση του δημιουργου του?
παντος και παλιοτερα ειχα ασχολιθει με την κριπτοζοολογια και εχω να παραθεσω καπιοια καπια πραματα οπως για παραδιγμα τον γιδοθυλαστη δεν ξερο κατα ποσο ειναι γνωστος αλλα πιστευετε οτι ειναι κατι σαν βρικολακασ το οποιο επινε το αιμα μικρον ζωον και υπιρχαν πολεσ μαρτιριεσ στην αμερηκη απο χορικους και κατικουσ απομακρισμενον χοριον τησ ηπα κατα την διαρκια των εμφανισεων του σημιονονταν και διαφοροι ακροτιριασμοι σε διαφορα ζωα και ειχαν βγει ικασιες οτι πιθανον να ηταν κατι σαν εξωγηινος κανεισ δεν ξερει .......
παντος κατα τη γνωμη μου ειναι αδινατον τουλαχιστον για τα τεραστιων διαστασεων πλασματα οπωσ λες τη για παραδιγμα τη νεσι να μην εχουν ανακαλιφθει και τουλαχιστον να μην βρισκοντε σε καποιο μουσιο η παρκο ως αξιοθεατο για τουσ τουριστες.. και οσο αναφορα για τησ φοτογραφιεσ τησ πιστευω οπωσ και οι περισοτερει οτι ειναι ψευτικεσ ...βεβεα τα ηχνοι το χιονανθροπου μπορουν πολι ευκολα στο χιονει να βγουν αλα εχω μια αμιδρη εντιποση οτι υπαρχει η τουλαχιστον υπιρχε
παντος θελω να τονισω οτι στην κρυπτοζωολογια ανικαν ζωα τα οποια αργοτερα εγιναν αποδεκτα απο του επιστιμονεσ οπωσ ενα ιδοσ λυκου που ειχε μαρσιπο και το τελευτεω του ιδουσ του πεθανε σε ζωολογικο κιπο εγιναν προσπαθιεσ να αναπαραχτει το ιδοσ του με ανονικουσ λυκουσ αλλα απετυχε ετσι πεθανε ενα ειδος που μολησ ειχε μπει στιν κανονικη ζωολογια .....
και μια συμιοση σε παρακαλω Admin μην κλισεις το θεμα αυτο σκεψου ποση ωρα μου πιρε για να το γραψω plz plz plz![]()
![]()
![]()
''η αρχη του τελους''
topic.asp?TOPIC_ID=2873
Στις 3 Μαρτίου του 1972, γύρω στις 1 μετά τα μεσάνυχτα, ένας αστυνομικός εκτελούσε περιπολία στον δρόμο που βρίσκεται δίπλα στις όχθες του ποταμού Μαιάμι. Το κρύο ήταν έντονο και ο δρόμος παγωμένος όταν οι προβολείς του περιπολικού έπεσαν σε ένα ζώο που αρχικά υπέθεσε ότι ήταν σκύλος. Παρατηρώντας όμως πιο προσεκτικά κατάλαβε ότι αυτό που βρισκόταν απέναντί του δεν είχε καμιά σχέση με σκύλο ή με άλλο γνωστό κατοικίδιο ή άγριο ζώο της περιοχής. Ο αστυνομικός κατέβηκε από το περιπολικό και προσπάθησε να το ακολουθήσει καθώς αυτό πήδησε πάνω από το προστατευτικό κιγκλίδωμα που χωρίζει τον δρόμο από τον ποταμό και χάθηκε χαμηλά στα αναχώματα που έχει αυτός και που σε ορισμένα σημεία σχηματίζονται μικροί βάλτοι. Αυτό που είδε όπως περιέγραψε αργότερα ήταν ένα ζώο με ύψος περισσότερο από 1 μέτρο. Υπολόγισε το βάρος του περίπου στα 35 κιλά, ενώ είχε δέρμα όπως οι σαύρες και το κεφάλι του βατράχου. Όταν το ζώο χάθηκε επικοινώνησε με το κέντρο επιχειρήσεων του αστυνομικού τμήματος και επέστρεψε σ΄ αυτό. Αργότερα μαζί με έναν άλλο συνάδελφό του ξαναγύρισαν στο σημείο αυτό και ερεύνησαν τις όχθες όπως και έναν μικρό λόφο που βρίσκεται εκεί. Δεν μπόρεσαν να βρουν κάτι όσο και να έψαξαν. Το περιστατικό δεν καταγράφθηκε στα αστυνομικά αρχεία. Το δεύτερο περιστατικό έγινε δύο βδομάδες αργότερα.
Ένας άλλος αστυνομικός έκανε περιπολία στους δρόμους του Loveland οδηγώντας κοντά σε ένα πάρκο, που το άκρο του άγγιζε τις όχθες του ποταμού Μαιάμι. Σε κάποιο σημείο του δρόμου αντίκρισε ένα ογκώδες ζώο που επειδή κινείτο αργά θεώρησε ότι ήταν κάποιο που είχε χτυπηθεί από διερχόμενο αυτοκίνητο. Ακινητοποίησε το όχημά του και πλησίασε να το βοηθήσει. Τότε έκπληκτος είδε να τον κοιτάζει ένα γιγαντόσωμο πλάσμα, σαν βάτραχος, που το πίσω μέρος του σώματός του κατέληγε σε μικρή ουρά. Το ζώο με μεγάλα άλματα απομακρύνθηκε προς τις όχθες του ποταμού. Ο αστυνομικός ξεπερνώντας την ταραχή που το κυρίευσε, πυροβόλησε εναντίον του χωρίς αποτέλεσμα. Ούτε αυτό το περιστατικό καταγράφθηκε στα αρχεία της αστυνομίας. Η εκτίμηση γι’ αυτό είναι ότι επειδή επρόκειτο για ένα παράξενο γεγονός σκόπιμα οι αστυνομικές αρχές του Loveland δεν το κατέγραψαν φοβούμενες πιθανή αμφισβήτηση με περαιτέρω αρνητικό σχολιασμό και ειρωνεία. Και πράγματι αυτό είχε βάση όπως απέδειξαν τα μετέπειτα γεγονότα. Ο δεύτερος αστυνομικός Mark Mathews, συνταξιούχος πια, ύστερα από την έκταση που πήρε το θέμα, καθώς πολλά μέσα ενημέρωσης ασχολήθηκαν μ’ αυτό, προσπάθησε να το υποβαθμίσει, και να το περιγράψει σαν ¨ απλά μια μεγάλη σαύρα που χάθηκε με μεγάλα άλματα δίπλα στον ποταμό ¨. Ήταν φανερό, από τις αντιφάσεις αυτής της νεότερης εκδοχής του Mathews - σαύρα που κάνει άλματα ! - ότι ήθελε να ξεφύγει εντελώς από αυτό το γεγονός και να αποφύγει τα μέσα ενημέρωσης που τον πολιορκούσαν.
Κάποιοι που ασχολήθηκαν εκτενέστερα με την εμφάνιση αυτού του πλάσματος, έφεραν στο φως δύο παλιότερα περιστατικά επιχειρώντας να τα συνδέσουν με αυτό. ( Για τα προηγούμενα χρόνια και την περιοχή αυτή υπάρχουν και άλλες αναφορές αλλά όχι τόσο σαφής όσο αυτές που αναφέραμε, ενώ παράλληλα δεν μπορεί να διευκρινιστεί αν αφορούν ένα είδος μεγαλόσωμου βατράχου). Το πρώτο αφορά την θέαση στις 25 Μαίου του 1955 από κατοίκους του Loveland στον ποταμό και λίγο έξω από την πόλη, τριών δίποδων πλασμάτων, που το κεφάλι τους είχε έντονα τα χαρακτηριστικά ενός βατράχου. Το δεύτερο αφορά την συγκλονιστική εμπειρία του Darvin Johnson όταν ενώ κολυμπούσε στον ποταμό κοντά στην περιοχή Evansville στις 21 Αυγούστου του 1955 , δέχθηκε την επίθεση ενός πλάσματος που επιχείρησε δύο φορές να τον παρασύρει στον βυθό. ¨ Ένα δυνατό χέρι με κοφτερό νύχια με τραβούσε στον βυθό ¨ όπως περιέγραψε κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο, με βαθιές πληγές-σχισίματα στα πόδια.
Σίγουρα υπάρχουν - τουλάχιστον γύρω από το Loveland - και άλλα περιστατικά που δεν γνωστοποιήθηκαν. Γνωστοποιήθηκαν όμως περιστατικά και από άλλα σημεία του κόσμου σε χρονολογίες πολύ κοντά στην σημερινή :
Τιτικάκα
Στην λίμνη Τιτικάκα του Περού, κατά την διάρκεια του 1985 οι ιθαγενείς που ζουν στις " πλωτές πολιτείες " στην επιφάνεια της λίμνης, τρόμαζαν από τις ξαφνικές θεάσεις μεγάλων αμφίβιων κυρίως στις περιοχές που βρίσκονταν κοντά στις όχθες της λίμνης. Οι ιθαγενείς ερμήνευσαν αυτές τις θεάσεις σαν παρουσίες πνευμάτων που έρχονταν να τους προειδοποιήσουν για κάποια επερχόμενη συμφορά. Το αμφίβιο που έχουν αναφέρει έχει το μέγεθος ενός μεσαίου σκύλου. Το σώμα του είναι πρασινωπό ενώ φαίνεται να είναι " κολλημένα " πάνω του διάφορα ήδη φυκιών που φυτρώνουν στα αβαθή σημεία της λίμνης δίπλα στις ακτές.
Βόρεια Κίνα - Μογγολία
Σε υδάτινες συγκεντρώσεις στην Βόρεια Κίνα και στην Μογγολία ( περιοχή του Χόβντ ) έχει θεαθεί ένα είδος αμφιβίου ( βατράχου ), που το μέγεθός του αγγίζει τα 60 εκατοστά. Το σώμα του είναι καλυμμένο με ένα " πλεχτό " σαν του φιδιού δέρμα που το χρώμα του είναι ένας ενδιάμεσος χρωματικός συνδυασμός πράσινου και κίτρινου, ενώ κατά μήκος των πλευρών του υπάρχουν κόκκινες λωρίδες. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι και οι κοκάλινες πιθανόν προεξοχές που καλύπτουν κατά μήκος την ράχη του. Αν οι μαρτυρίες που προέρχονται κυρίως από ψαράδες είναι σωστές, το αμφίβιο αυτό δεν περιορίζεται στο θέμα της τροφής του μόνο σε έντομα, αλλά και σε αυγά υδρόβιων πουλιών που γεννούν στους καλαμιώνες όπως και σε μικρά θηλαστικά. Κινείται στα αβαθή της λίμνης μέσα στους καλαμιώνες αλλά και σε απόσταση από τις όχθες εφόσον η διαμόρφωση του εδάφους του δίνει την δυνατότητα να καλυφθεί αν χρειαστεί.
Ελλάδα - Άρτα
Την περίοδο του Οκτωβρίου του 1989 στο χωριό Μεγαλόχαρη Άρτας είχε θεαθεί (σε αραιές εμφανίσεις ) ένα είδος βατράχου που το ύψος του ήταν ανάμεσα στα 35 - 40 εκατοστά. Το μέγεθός του κυρίως, τα έντονα πεταχτά μάτια του, αλλά και κάποιες κίτρινες λωρίδες πάνω στο καφετί γλοιώδες σώμα του, ξεχωρίζει αυτό το είδος του βατράχου από τα ήδη γνωστά. Μετά από την περίοδο εκείνη ( φθινόπωρο 1989 ), το είδος αυτό δεν ξαναεμφανίστηκε.
Υπάρχουν διάφορες απόψεις γύρω από αυτά τα αμφίβια. Από τις πιο πρόσφατες είναι και αυτές που τα θεωρούν αποτελέσματα μετάλλαξης κάτω από την επίδραση ραδιενέργειες ή κάποιων χημικών προιόντων που ρίχνονται σε λίμνες και ποτάμια. Η άποψη αυτή μάλλον δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, και αυτό διότι ακόμα και αν δεχθούμε την περίπτωση να έχει συμβεί στους ποταμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν θα μπορούσε να συμβεί στις παρθένες περιοχές του Περού, της Μογγολίας και των ψηλών βουνών της Άρτας. Αντίθετα είναι περισσότερο πιθανό να πρόκειται για άγνωστα, σπάνια αλλά υπαρκτά ήδη βατράχων, που ακριβώς εξαιτίας αυτού του μικρού πληθυσμού τους ( που ελέγχεται από άγνωστες φυσικές και κλιματολογικές συνθήκες ) και των χαρακτηριστικών τους, να προκαλούν φόβο με τις σπάνιες αλλά εντυπωσιακές εμφανίσεις τους.
to avrio ine ena menomeno teras,pou kapia stigmi prepi na to adimetopisis...