- Το μυστικό πείραμα με τους δύο αντικρυστούς καθρέπτες - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Εχουμε δωσει ηδη ιδιαιτερη σημασια σε καποια που ισως το εχει αναγκη.
Οπως και να χει, το θεμα συντηρειται ζωντανο απο τους συμμετεχοντες. Η κυριως ενδιαφερομενη απουσιαζει θορυβωδως....
quote:
Τη φάγατε την κοπέλα... με τόσα επικριτικά σχόλια πώς να ξαναγράψει;;;Εντάξει διάλεξε έναν τρόπο να το αναφέρει αποσπασματικά. Προφανώς το θεώρησε πιο ενδιαφέρον έτσι. Όλοι δεν το κάνουμε σε ορισμένες περιπτώσεις ειδικά με τέτοια θέματα και με ανθρώπους που "δεν είναι έτοιμοι" ακόμα να ακούσουν κάτι τέτοια;;
ΤΕΛΙΚΑ ΦΑΝΗΚΕ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ
Η αίσθηση ήταν τρομακτική,ένοιωθα ζαλάδα και αγωνία και τα χέρια μου έτρεμαν.
.....................................................................
Πολές φορές με τον φίλο μου τον σωτήρη αστειευόμασταν οτι υπάρχουν κάποιοι που κατευθύνουν τις ζωές μας και αν ήμαστε αρκετά γρήγοροι ίσως καταφέρουμε να βρούμε στοιχεία,και τότε θα μας θεωρήσουν άξιους για να γίνουμε ελεύθεροι.
......................................................................
Εκείνη την στιγμή σε εκείνο το παγκάκι ,για λίγα δευτερόλεπτα ,το πίστεψα.
Μετά άρχισα να κοιτάω γύρω μου σίγουρη πως κάποιος μου έκανε φάρσα.
- Δεν θυμάσε τίποτα ε?
- Αποκλείεται να το έγραψα εγώ.
- Ηταν δική σου ιδέα γιατί ήθελες αποδείξεις.
- και τι απόδειξη είναι αυτό?
- Σου έδιεξα ένα πείραμα που σε βοηθά να κάνεις ένα ταξίδι,και εσύ επέμενες πως αν πετύχαινε το πείραμα θα ήθελες αποδείξεις.
Ανοιξα τον φάκελο,μέσα εκτός απο 4 παιδικές ζωγραφιές είχε ενα μάτσο χαρτιά που εκτός απο κείμενο υπήρχαν και σκίτσα με μολύβι που έδειχναν ενα άτομο ανάμεσα σε δύο πλαίσια.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Το πρώτο πράγμα που μου έμαθε ήταν πως αφού αναζητούσα τη γνώση θα έπρεπε να προετοιμαστώ για το αντίτιμο που θα πλήρωνα...
Οταν το λάβεις σοβαρά υπόψιν άσε με να σου μιλήσω για το μυστικό πείραμα........
*******************************
Ισως όσα συνέβησαν τότε να με τρόμαξαν γιατί τους έδωσα πολύ σημασία αλλά,ποτέ δεν μετανιώνω για τις ώρες που πέρασα μαζί του και φυλάω σαν θυσαυρό όσα μου έμαθε.
*******************************
Μου είπε πως, αν σε πεινασμένο, προσφέρουν ένα καλάθι με τρία περιστέρια, αυτός θα φάει τουλάχιστον το ένα αμέσως και πρίν περάσει λίγος καιρός και τα υπόλοιπα........
Το θέμα είναι να συλογιστείς καλά πριν καταναλώσεις ότι σου δίνεται απλόχερα.........
Γιατί όταν ο πεινασμένος φάει και τα τρία περιστέρια τότε θα σκεφτεί ότι ίσως κάπου υπάρχει και ο περιστερώνας........
Ηταν ένας παράξενος άνθρωπος που του άρεσε να ζωγραφίζει ψυχεδελικά τοπία και προσπαθούσε να βγάλει τα προς το ζείν πουλώντας τα στο Σύνταγμα.Δεν μπορώ να πώ πως ενθουσιάστηκα με την τέχνη του και δεν θυμάμαι γιατί μου τράβηξε την προσοχή και του έπιασα κουβέντα.
Κουβέντα στην κουβέντα αρχίσαμε να μιλάμε για βιβλία και μου πρότεινε μερικά.
Όταν πήγα στο σπίτι μου ένιωθα παράξενα για την συμπεριφορά μου και ίσως τύψεις γιατί του είχα ανοιχτεί πολύ,χωρίς στην ουσία να μάθω τίποτα γ'αυτόν.
Πέρασαν οι μέρες και ομολογώ πως τα βιβλία που πρότεινε ήταν φανταστικά και αυτή η διαπίστωση μου έδωσε αφορμή να τον αναζητήσω.
Ήταν εξεταστική και σπάνια έβγαινα απο το σπίτι,μόνο για τσιγάρα,φανταστήτε λοιπόν την έκπληξή μου όταν μου χτύπησε την πόρτα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Κρατούσε ένα τυλιγμένο έργο του για δώρο και με ένα χαμόγελο σαν να μήν έτρεχε τίποτα,μπήκε μέσα και ζήτησε καφέ.Του είχα πεί μόνο το μικρό μου όνομα και στο σπίτι δεν έγραφα το όνομά μου ούτε στο θυροτηλέφωνο.Ήταν άνετος και έδειχνε να μην προσέχει την σοκαρισμένη μου έκφραση.
Δεν τον ρώτησα ποτέ πως βρήκε το σπίτι μου,το έπαιζα άνετη και χαλαρή παρόλο που είχα φρικάρει!!!!!!!
Επινε τον καφέ του και κοιτούσε τους πίνακες που είχα αραδιασμένους στο διαμέρισμα με την ίδια έκφραση αηδίας που είχα καιεγώ για τα έργα τα δικά του.Μιλήσαμε για πολλά και διάφορα αλλά με παράξενη εμμονή ζητούσε πληροφορίες για τα ταξίδια μου στην Ιταλία.Είμαι απο την Πάτρα και στην Ιταλία πήγαινα απο μικρό παιδί. Μετά απο ώρα όταν αποφάσισε να φύγει μου άφησε το δώρο του και μου είπε πως αν δεν μου άρεσε μπορούσα να το διορθώσω.
Ο πίνακάς του ήταν απαίσιος και με τόσο σκούρα χρώματα σε τόσα πολλά στρώματα που φαινόταν μαύρος.Τον καταχώνιασα σε μια γωνιά αποφασίζοντας πως δεν δεχόταν διόρθωση.
...................................................................
Πέρασαν δέκα μέρες απο την επίσκεψή του και άρχισαν να μου συμβαίνουν διάφορα παράξενα πράγματα όπως οτι χάλασαν τα ηλεκτρικά του σπιτιού,έσπασε ενα κομμάτι απο το γείσο του μπαλκονιού και παραλίγο να χτυπήσει τον γείτωνα απο κάτω,γέμισε η κουζίνα απο μαύρες μεγάλες κατσαρίδες,εσπασαν τάβλες απο το κρεβάτι μου,τα παράθυρα στο καθιστηκό δεν έκλειναν και άλλα μικροπράγματα που μου δημιουργούσαν δυσκολίες καθημερινά.
Αρχισα να σκέφτομαι σοβαρά το μάτιασμα σαν υπαρκτή ενέργεια και παρόλο που κατα βάθος ήξερα πως δεν υπήρχε περίπτωση,ζήτησα απο την διπλανή να μου φωνάξει έναν παπά να κάνει ευχέλαιο.
Το τι έγινε μόλις ήρθε ο παπάς έπρεπε να είσασταν εκεί να το δείτε !!!!!!!!!!!!!!!
Μόνο που δεν λιποθύμησε ο άνθρωπος.Ετρεμε σαν ψάρι και ξέχναγε τα λόγια που έπρεπε να πεί.Εφυγε κακήν κακώς,αφού ούτε το χιλιάρικο που είχα έτοιμο δεν πήρε.
Η συμπεριφορά του παπά με τρόμαξε περισσότερο απο όλα τα άλλα που είχαν συμβεί.
Ο βασιλικός πάντως πρέπει να έκανε την δουλειά του γιατί μετά απο αυτό τα "περίεργα" φαινόμενα σταμάτησαν.
Έλα όμως που πήγαινα γυρεύοντας................
Πήγα πάλι στο σύνταγμα να τον βρώ,υποψιασμένη πως με κάποιο τρόπο έφταιγε ο καινούριος μου "φίλος" για ότι συνέβει.
Ήταν στη θέση του με τους πίνακες αραδιασμένους στο παγκάκι,και έκανε τόση χαρά όταν με είδε που ένοιωσα ντροπή για όσα είχα προετοιμαστεί να του πώ.Επέμενε να με κεράσει καφέ και είχε μια σακουλίτσα με χρώματα αγιογραφίας (που είναι πανάκριβα)που επέμενε πως τα είχε δώρο για μένα γιατί ήξερε πως θα πήγαινα να τον δώ.
Ισως είναι παράξενο που όταν είμουν μαζί του ένοιωθα ηρεμία και ασφάλεια,μου άρεσε η παρέα του και ξέχναγα όλα τα σενάρια που είχα είχα ετοιμάσει που περιελάμβαναν βρισιές και λίγο ξύλο αν δεν απαντούσε στις ερωτήσεις μου.Η αλήθεια είναι πως όταν τον έβλεπα με τα παράτερα ρούχα λίγο βρωμιάρη και αξιοθρήνητο,όλες οι υποψίες μου γύρναγαν να με χλευάσουν.
Είχα σημειώσεις απο την σχολή μαζί μου και κάθησα στο διπλανό παγκάκι να τις ξεχωρίσω γιατί στο φωτοτυπίο τις είχαν μπερδέψει.
Σπούδαζα στο ΠαΠει στατιστική και οι σημειώσεις ήταν μαθηματικά απειροστικού λογισμού.Ανάμεσα στις σελίδες ήταν φωτοτυπίες απο ζωγραφιές σαν να τις έκανε μικρό παιδάκι,δεντράκια και λουλούδια με παράξενα χρώματα.Ήρθε δίπλα μου και δείχνοντας τις είπε "απο μικρή είχες ταλέντο".
Οι ζωγραφιές ήταν δικές μου? σιγουρεύτικα όταν στην τελευταία είδα το λίβια με μικρά παιδικά γραμματάκια.
Πώς το έκανες αυτό ???? τον ρώτησα αγριεμένη,πές μου τι συμβαίνει γιατί δεν θα ξαναέρθω ποτέ εδώ και ούτε θα σου ανοίξω την πόρτα μου ξανά.
- γιατί νομίζεις πως το έκανα εγώ?
- γιατί ήξερες πως είναι δικές μου
- εντάξει,τις έβαλα κρυφά στα χαρτιά σου προηγουμένως
- τι εντάξει,που τις βρήκες?
- μέσα σε ένα γράμμα
- με δουλεύεις?σου αρέσει να με τρομάζεις?γιατί?σου έχω κάνει κάτι και δεν το ξέρω?
- Όχι δέν σε δουλεύω,έχω ένα γράμμα που μου έστειλες εσύ και είχες αυτά μέσα και μου έγραφες να σου τα δείξω όταν συναντηθούμε,είχε και την διεύθυνσή σου επάνω.
- δώστο μου να το δώ ΤΩΡΑ!!(με είχε πιάσει μια μικρούλα υστερία)
Μου έδωσε τον φάκελο και είδα όντως την διευθυνσή μου με τα δικά μου γράμματα και ένα λεκέ απο καφέ που μου έμοιαζε σαν φιλάκι.
Η αίσθηση ήταν τρομακτική,ένοιωθα ζαλάδα και αγωνία και τα χέρια μου έτρεμαν.
.....................................................................
Πολές φορές με τον φίλο μου τον σωτήρη αστειευόμασταν οτι υπάρχουν κάποιοι που κατευθύνουν τις ζωές μας και αν ήμαστε αρκετά γρήγοροι ίσως καταφέρουμε να βρούμε στοιχεία,και τότε θα μας θεωρήσουν άξιους για να γίνουμε ελεύθεροι.
......................................................................
Εκείνη την στιγμή σε εκείνο το παγκάκι ,για λίγα δευτερόλεπτα ,το πίστεψα.
Μετά άρχισα να κοιτάω γύρω μου σίγουρη πως κάποιος μου έκανε φάρσα.
- Δεν θυμάσε τίποτα ε?
- Αποκλείεται να το έγραψα εγώ.
- Ηταν δική σου ιδέα γιατί ήθελες αποδείξεις.
- και τι απόδειξη είναι αυτό?
- Σου έδιεξα ένα πείραμα που σε βοηθά να κάνεις ένα ταξίδι,και εσύ επέμενες πως αν πετύχαινε το πείραμα θα ήθελες αποδείξεις.
Ανοιξα τον φάκελο,μέσα εκτός απο 4 παιδικές ζωγραφιές είχε ενα μάτσο χαρτιά που εκτός απο κείμενο υπήρχαν και σκίτσα με μολύβι που έδειχναν ενα άτομο ανάμεσα σε δύο πλαίσια.
αστειευόμασταν οτι υπάρχουν κάποιοι που κατευθύνουν τις ζωές μας και αν ήμαστε αρκετά γρήγοροι ίσως καταφέρουμε να βρούμε στοιχεία,και τότε θα μας θεωρήσουν άξιους για να γίνουμε ελεύθεροι.
Α Γράφεις ώρες γραφείου.
Β Λες, καποιοι.....Κατευθύνουν Ζωές...
Γ Άξιοι να γίνουμε ελεύθεροι.
Δ υπογραφεις,
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Μα πιο μεσα λες,
ξερω τα παντα για το τιποτα
Οταν γνωριζεις τα πάντα για το Τίποτα, είσαι πραγματικά ελεύθερη, και ευτυχισμένη...
Η Ιστορία, (και όποια ιστορία)… χάνει το ενδιαφέρον...
Μα εσυ... συνεχισε!
quote:
livia επειδή μπαίνεις στο topic και βλέπεις τα post, μιά ερώτηση να κάνω μόνο
Δεν έχω καμμία αγωνία για το τέλος της ιστορίας, απλά θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι εννοείς όταν λες "όταν θα είσαστε έτοιμοι, όταν θα έχετε την διαύγεια".Ποιός θα το αποφασίσει αυτό? φαντάζομαι εσύ.Όσον αφορά για την όποια δυσκολία έχεις στην εξιστόρηση, λόγω ότι η ιστορία είναι αρκετά παλιά, δεν θα έπρεπε να υπάρχει,γιατί όλοι μας όταν βιώνουμε κάτι δύσκολο
...................................................................
Οταν θα εισαι ετοιμος,θα εισαι ετοιμος.
Δεν ειπα ποτε οτι θα το αποφασισω εγώ.Αυτό θα ήταν εύκολο,γιατί στα δύσκολα πάντα θέλουμε οι αποφάσεις να παίρνονται απο άλλους.
Η ιστορία μου έχει τις ρίζες τις στο παρελθόν και οι καρποί μαζεύονται σήμερα.Δεν είπα οτι βίωσα κάτι δύσκολο.Είπα οτι βίωσα κάτι πολύ έντονο και μυστήριο.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
(Βy the way αυτό με τους αντικριστούς καθρέφτες δεν είναι και τίποτα περίεργο... Απλώς μας δίνει μια έννοια του 'απείρου' ,μέσα από συνεχείς αντανακλάσεις....).
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Αγαπητέ την έννοια του απείρου είναι δύσκολο να στην δώσει οτιδήποτε,γιατί αυτή η έννοια είναι η μοναδική που είναι όντως ασύληπτη.....
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Μηπως η φιλη μας εχει καποιο προβλημα? χρειαζεται λιγη σημασια μηπως? Ετσι εξηγητε η συμπεριφορα της παντος η ακομα μηποσ θελει να το παιξει Θεος?
Συγνωμη ειμαι λιγο αυστηρος!Νικολας
Νικόλα αν πιστέυεις οτι όποιος καλιεργεί εσκεμένα την αίσθηση της περιέργειας το παίζει Θεός,σίγουρα δεν λές κάτι καινούριο.....
Αλλωστε αυτό έκανε και ο Θεός στον Παράδεισο με το μήλο.Αυτοί δεν κατάφεραν να αντισταθούν. Εσυ???
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
όμως ξέρω τι διαβάζω
Δεν είπες για κάτι έντονο και μυστήριο
Είπες ότι από μόνη της η ιστορία κουβαλάει δυσκολίες
και άρχισες απο 30/03/05 να υπογράφεις "είναι δύσκολο το μονοπάτι"
οπότε και εγώ υπέθεσα ότι βίωσες κάτι δύσκολο.
Όσο για αυτό που ρώτησα ποιός θα το αποφασίσει πότε είναι κάποιος έτοιμος, το ρώτησα γιατί διέκρινα από τα γραφόμενά σου έναν αποφασιστικό και "κάθετο" θα έλεγα τόνο που σημαίνει για μένα ότι εσύ παίρνεις την απόφαση.
Αλλά και η απάντησή σου στον Νικόλα μου θυμίζει τεστ αυτοσυγκράτησης και ψυχολογία ελέγχου.
Δεν ξέρω ακόμα να πω τι είναι αυτό που νοιώθω δεν το έχω συγκεκριμενοποιήσει αλλά η τεχνική μου είναι γνωστή.
Δεν θέλω με αυτά που λέω να μειώσω την αξία της ιστορίας σου αλλά κάτι μου κάνει περίεργο, όχι η εξιστόρηση αλλά οι απαντήσεις σου σε ερωτήματα, καθώς και ο χρόνος που αφήνεις από την μία συνέχεια στην άλλη σε συνδιασμό με τα post που ανεβαίνουν στα κενά αυτά.
ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΨΗΤΟ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΣΕ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΟ ΡΥΘΜΟ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΠΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ .