- Ποιό πολίτευμα αξίζει και αρμόζει στους Έλληνες?? - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Ότι το πιό ανύπαρκτο εγώ ζήτημα άν τον δώ στην τηλεόραση 2 - 3 φορές τον χρόνο τόσο διακοσμητικός που καταντάει αξιολύπητος.
ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ.
Καλύτερα να ήταν κανένας βασιλιάς στην θέση του μήπως προσπαθούσε να βάλει καμιά τάξη στους άλλους που έχουν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους.
Φίλε snoopy
quote:
Καλύτερα να ήταν κανένας βασιλιάς στην θέση του μήπως προσπαθούσε να βάλει καμιά τάξη στους άλλους που έχουν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους.
Τελικά τι θέλουμε; την εξουσία στα χέρια ενός, λίγων ή (κατά το δυνατόν) όλων;
Το πρόβλημα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν είναι πρόβλημα ατόμου, είναι θεσμικό, κάτι αντίστοιχο με το πρόβλημα του Δημοσίου : σε πολλές περιπτώσεις δε φταίει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τη μη δράση του (όπως δε φταίει το Δημόσιο ως έννοια για τα ελλείμματα π.χ.), αλλά το θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο που προσδιορίζει το ρόλο του (όπως η πληθώρα Νόμων και Προεδρικών Διαταγμάτων, Εγκυκλίων και λοιπών κανονιστικών διατάξεων περισσότερο επιβαρύνει, παρά μειώνει τη γραφειοκρατία).
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
...δεν είναι ξεκάθαρο ποιο θα ήταν το καλύτερο πολίτευμα για τους Ελληνες,μια που ένα μεγάλο ποσοστό πάσχει από την νόσο της Ασθενής Μνήμης(έτσι εξηγείται το ότι ψηφίζει συνεχώς αυτό το πολίτικο κόμμα το οποίο τον έχει κατ'εξακολουθησην ζημίωση).
Τι θα μας ήταν πράγματι κατάλληλο,ίσως όχι όμως κάτι σε μορφή απολυταρχική,μια που η εξουσία ακόμα και καλές προθέσεις να έχεις ,θα σε διαβρώσει...
Ένα μοτίβο σαν των Ελβετών,φαντάζει δελεαστικό με την προϋπόθεση πως θα έπρεπε να το διαφυλάξουμε και υποστηρίξουμε όλοι.
Ίσως τελικά σιγά σιγά ,να μπορέσουμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα στο μέλλον έτσι ώστε οι επόμενες γενιές να βρουν κάτι ποιο πρακτικό,λειτουργικό και δίκαιο από αυτό που έχουμε εμείς τώρα...
Διατηρώ την αισιοδοξία μου...
quote:
Τελικά τι θέλουμε; την εξουσία στα χέρια ενός, λίγων ή (κατά το δυνατόν) όλων;
quote:
Ένα μοτίβο σαν των Ελβετών,φαντάζει δελεαστικό με την προϋπόθεση πως θα έπρεπε να το διαφυλάξουμε και υποστηρίξουμε όλοι.
Προϋπόθεση της δημοκρατίας είναι η συμμετοχή του λαού σε όλα τα θέματα. Δεν θεωρώ δημοκρατία να σε θυμούνται μόνο όταν πρόκειται για την ψήφο σου, ούτε να θυμάσαι πως είσαι πολίτης μόνο στις εκλογές...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
εφαρμοζοντας τους νομους της ζουγκλας.
Τι ποιο ομορφο!!!!
quote:Άυτό προυποθέτει πολιτική παιδεία αγαπητή Simori κάτι το οποίο είναι ανύπαρκτο εδώ στήν Ελλάδα... Eκτός αν αναπολείς την Εκκλησία του Δήμου επί ΠΧ.εποχής... Μόνο που δέν υπάρχει η έννοια του "πολίτη" που υπήρχε τότε με τώρα!!
Προϋπόθεση της δημοκρατίας είναι η συμμετοχή του λαού σε όλα τα θέματα.
quote:
Άυτό προυποθέτει πολιτική παιδεία αγαπητή Simori κάτι το οποίο είναι ανύπαρκτο εδώ στήν Ελλάδα... Eκτός αν αναπολείς την Εκκλησία του Δήμου επί ΠΧ.εποχής... Μόνο που δέν υπάρχει η έννοια του "πολίτη" που υπήρχε τότε με τώρα!!
Φίλε Richter, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. 
Η κάλλιστη εφαρμογή ενός δημοκρατικού πολιτεύματος - με την έννοια που είχε περίπου στα χρόνια του Περικλή η δημοκρατία - προϋποθέτει και την πολιτική παιδεία του λαού προκειμένου να μπορέσει να συμμετάσχει ο Δήμος στις αποφάσεις της πόλης.
Εάν αυτή η πολιτική παιδεία λείπει από το λαό τότε και το ίδιο το πολίτευμα δεν θα εφαρμοστεί κατάλληλα και θα αρχίσουν να γίνονται λάθη τα οποία σταδιακά θα αλλάξουν την πολιτική κατάσταση.
Θα αρχίσουν να αναπτύσσονται "υπόγειες συμμαχίες" που αλληλοσυγκρουόμενες θα προσπαθούν να ικανοποιήσουν ίδια συμφέροντα κι όχι κοινά και το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα θα αντικατασταθεί με κάτι που θα είναι "δημοκρατικό". 
Δεν ξέρω εάν στην Ιστορία έχει υπάρξει δημοκρατία ουσιαστικά πέραν της εποχής του Περικλή στην Αθήνα.
Και τότε όμως υπήρχαν αρκετές έριδες και σκοτεινές συμμαχίες διαφόρων ομάδων και τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα.
Και πάλι υπήρχαν τάσεις για δημιουργία ομάδων που αλληλοσυγκρούονταν κι ο υπόγειος πόλεμος έδινε κι έπαιρνε.
Ο ίδιος ο Περικλής δέχθηκε αρκετό πόλεμο από τους αντιπάλους του κι όχι τόσο πολύ ο ίδιος όσο διάφορα πρόσωπα που ήταν συγγενικά/φιλικά του.
Μερικά παραδείγματα είναι η Ασπασία, ο Αναξαγόρας, ο Σωκράτης κλπ.
Ίσως είναι και λίγο στο αίμα μας λοιπόν να έχουμε εσωτερικές διχόνοιες... 
In anticipation of my resurrection...