- ΘΕΑ ΛΙΛΙΘ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Δεν ξερω για τους τεκτονες. Υπαρχουν πολλων ειδων, αλλα ναι επι της ουσιας θα μπορουσα να δεχθω τον ορο ελευθεροτεκτονας.

Αλλωστε:

Κατά Μάρκον Κεφ. 6 (Βάμβας)
3. δεν είναι ούτος ο τέκτων, ο υιός της Μαρίας, αδελφός δε του Ιακώβου και Ιωσή και Ιούδα και Σίμωνος; και δεν είναι αι αδελφαί αυτού ενταύθα παρ' ημίν; Και εσκανδαλίζοντο εν αυτώ.

Προς Κορινθίους Α' Κεφ. 3 (Βάμβας)
9. Διότι του Θεού είμεθα συνεργοί· σεις είσθε του Θεού αγρός, του Θεού οικοδομή.
10. Εγώ κατά την χάριν του Θεού την δοθείσαν εις εμέ ως σοφός αρχιτέκτων θεμέλιον έθεσα, άλλος δε εποικοδομεί· έκαστος όμως ας βλέπη πως εποικοδομεί·

---

Edited by - azael on 21/12/2010 19:52:25

quote:

---

Δεν εχω καμια σχεση με αυτο που νομιζεις. Γενικα νομιζεις πολλα πραγματα. Το εχουμε εξαντλησει το θεμα με τους τεκτονες-θεουργους-μαγους κλπ, αλλα τα εσβησε η Αμαλιτσα. Δεν ειναι καποια επιλογη που κανεις και δεν υπαρχει συγκεκριμενη στοχοθετηση απο ολους.

---

quote:

---

Βέβαια πρέπει να ομολογήσω ότι συμφωνώ με ένα ερώτημα του EARINOY.

Δηλαδή εαρινέ, εαν ακόμη αυτό που είπα είναι έτσι, τότε πολύ σωστά ρωτάς που βρέθηκε το κακό μέσα μας ή που βρέθηκε η ζήλια στον διάβολο, αφού τίποτα τέτοιο δεν γνωρίζει το Αγαθό που μας εποίησε. Σωστό και υπάρχει γενικότερα αυτό το ερώτημα. Η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω! ίσως όμως και να μην χρειάζεται, διότι έτσι ίσως προσπαθούμε να νοήσουμε απαγορευμένα πράματα, πέραν από τα ουσιώδη. Δηλαδή μπορεί να σου πει κάποιος ότι ξέρει κάτι, αναλώθηκες να ψάχνεις αυτό που δεν μπορείς να νοήσεις, την επιστήμη του ίδιου του Θεού και δεν αναλώθηκες στην πίστη. Μήπως αυτό που κάνουμε τελικώς είναι αμάρτημα. διότι αυτό που γίνεται δεν είναι φιλοσοφία, αλλά κάτι άλλο...Η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν το απαντάει κανένας σοφός! Μήπως χάνουμε την ουσία ψάχνοντας νοήματα που δεν πρέπει να ψάχνουμε?

Όσον αφορά τον ΑΔΑΜ είναι αλήθεια ότι με προβλημάτισε πολύ και πιστεύω τώρα που το ξάνα σκέφτηκα, ότι αυτές οι σκέψεις και τα πιστεύω του, είναι Κρόνιας αντιλήψεως και προελεύσεως. Δηλαδή σχεδόν όμοια με τις αντιλήψεις των τεκτόνων. Μπορεί να κάνω και λάθος όμως. Σίγουρα το καλύτερο θα ήταν να γνωρίζαμε λίγα πράματα για το ποιόν το καθενός πριν ανοίξουμε μια συζήτηση.

Edited by - azael on 21/12/2010 19:37:23

Edited by - azael on 21/12/2010 19:45:23

---

Γι'αυτό και γώ Azael ασχολούμαι με πιο τετριμμένα πράματα...πιο απλά και όχι τόσο πολυσύνθετα ...
Αναρρωτιέμαι -συνεχώς το κάνω αυτό- άραγε γιατί συζητάμε και με ποιό σκοπό???
Να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη???
Πιο ισορροπημένη???
Πιο ευτυχισμένη???
Πιο γοητευτική???

Και πως θα το κάνουμε αυτό άραγε -αν αυτό είναι το ζητούμενο-...???
Επενδύοντας στον χαρακτήρα του ανθρώπου και σφυρηλατώντας-ενδυναμώνοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που σαφώς ενυπάρχουν εντός του , αφού πρωτίστως τα κατανοήσουμε???

Ή επενδύοντας στην προσευχή και υπακούοντας σε Θρησκευτικά κελεύσματα-επιταγές , τα οποία υπόσχονται τον "Παράδεισο" και όμορφη μετα θάνατον ζωή???

Ακόμα αναρρωτιέμαι , ο καλός άνθρωπος -μη Θρήσκος- θα πάει στον Παράδεισο-αν υποθέσουμε ότι αυτός υπάρχει-...???

Μπορούμε να δεχθούμε άραγε , ότι η πρώϊμη παιδική ηλικία , είναι εκείνη η περίοδος όπου διαμορφώνεται η θέση ζωής του καθενός και συγκροτείται το είναι του δια μέσου πολλαπλών ταυτίσεων και εκείνη η περίοδος όπου δομείται ο χαρακτήρας του αλλα συντελλούνται πολλές διεργασίες εσωτερικές , με αποτελεσμα την δόμηση του χαρακτήρα του , που αποτελεί και το "μέσον" επαφής του με τον κόσμο γύρω του..???

Δεχόμαστε ότι η εντύπωση προηγείται αλλα και διαμορφώνει κάθε διατύπωση αλλα και τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει και αναλύει το οτιδήποτε γύρω του , διαμορφώνοντας και βιώνοντας τα αντίστοιχα συναισθήματα???

Δεχόμαστε ότι ο ψυχικός κόσμος διαδραματίζει σημαίνοντα και κυρίαρχο ρόλο στις καθημερινές συνδιαλλέξεις μας αλλα και αποτελέσματά μας???

Με όρους ψυχολογίας προσωπικά μπορώ να αντιληφθώ συμβολισμούς που απορρέουν απο κάθε Θρησκεία αλλα και μηνύματα επίσης και μπορώ να δεχθώ ότι η γνώση δεν είναι αποτέλεσμα μιάς στιγμής αλλα μιας συνέχειας και όλοι πρόσφεραν κάτι σε αυτό...τόσο οι Θρησκείες , όσο και φιλόσοφοι...ψυχαναλυτές..ψυχίατροι...επιστήμες ακομα και αυτή καθ'εαυτή η Ιστορία μπορεί να αποτελέσει οδηγό και να συνδράμει με την γνωστοποίηση των γεγονότων...αλλα και των αιτιών που οδήγησαν σε διάφορα γεγονότα ... θετικά και αρνητικά..ευεργετικά και καταστροφικά...!!!

Η εσωστρέφεια ποτέ δεν υπήρξε καλός οδηγός , όπως και η προκατάλλειψη αλλα και η παραμονή μας σε ένα αντιληπτικό επίπεδο , όπου παρ'ολες τις δυστοκίες μας παραμένουμε πεισματικά...

Απο κάπου έπρεπε να ξεκινήσει την διερεύνηση ο άνθρωπος και το έκανε όντως , γνώρισε και ανέλυσε πολλά πράματα και προχώρησε και μέλλεται να προχωρήσει ακόμα περισσότερο , όσα εμπόδια και αν συναντήσει...και αυτό πάντα γινόταν "θυσιάζοντας" και αφήνοντας πίσω του ιδέες και γνώσεις για πιο φρέσκες και πιο δημιουργικές που δίνουν ώθηση και ελευθερώνουν απο δεσμά και προκαταλλήψεις....

Το θέμα είναι τι ακριβώς θέλουμε...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Γι'αυτό και γώ Azael ασχολούμαι με πιο τετριμμένα πράματα...πιο απλά και όχι τόσο πολυσύνθετα ...
Αναρρωτιέμαι -συνεχώς το κάνω αυτό- άραγε γιατί συζητάμε και με ποιό σκοπό???
Να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη???
Πιο ισορροπημένη???
Πιο ευτυχισμένη???
Πιο γοητευτική???

Και πως θα το κάνουμε αυτό άραγε -αν αυτό είναι το ζητούμενο-...???
Επενδύοντας στον χαρακτήρα του ανθρώπου και σφυρηλατώντας-ενδυναμώνοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που σαφώς ενυπάρχουν εντός του , αφού πρωτίστως τα κατανοήσουμε???

Ή επενδύοντας στην προσευχή και υπακούοντας σε Θρησκευτικά κελεύσματα-επιταγές , τα οποία υπόσχονται τον "Παράδεισο" και όμορφη μετα θάνατον ζωή???

Ακόμα αναρρωτιέμαι , ο καλός άνθρωπος -μη Θρήσκος- θα πάει στον Παράδεισο-αν υποθέσουμε ότι αυτός υπάρχει-...???

Μπορούμε να δεχθούμε άραγε , ότι η πρώϊμη παιδική ηλικία , είναι εκείνη η περίοδος όπου διαμορφώνεται η θέση ζωής του καθενός και συγκροτείται το είναι του δια μέσου πολλαπλών ταυτίσεων και εκείνη η περίοδος όπου δομείται ο χαρακτήρας του αλλα συντελλούνται πολλές διεργασίες εσωτερικές , με αποτελεσμα την δόμηση του χαρακτήρα του , που αποτελεί και το "μέσον" επαφής του με τον κόσμο γύρω του..???

Δεχόμαστε ότι η εντύπωση προηγείται αλλα και διαμορφώνει κάθε διατύπωση αλλα και τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει και αναλύει το οτιδήποτε γύρω του , διαμορφώνοντας και βιώνοντας τα αντίστοιχα συναισθήματα???

Δεχόμαστε ότι ο ψυχικός κόσμος διαδραματίζει σημαίνοντα και κυρίαρχο ρόλο στις καθημερινές συνδιαλλέξεις μας αλλα και αποτελέσματά μας???

Με όρους ψυχολογίας προσωπικά μπορώ να αντιληφθώ συμβολισμούς που απορρέουν απο κάθε Θρησκεία αλλα και μηνύματα επίσης και μπορώ να δεχθώ ότι η γνώση δεν είναι αποτέλεσμα μιάς στιγμής αλλα μιας συνέχειας και όλοι πρόσφεραν κάτι σε αυτό...τόσο οι Θρησκείες , όσο και φιλόσοφοι...ψυχαναλυτές..ψυχίατροι...επιστήμες ακομα και αυτή καθ'εαυτή η Ιστορία μπορεί να αποτελέσει οδηγό και να συνδράμει με την γνωστοποίηση των γεγονότων...αλλα και των αιτιών που οδήγησαν σε διάφορα γεγονότα ... θετικά και αρνητικά..ευεργετικά και καταστροφικά...!!!

Η εσωστρέφεια ποτέ δεν υπήρξε καλός οδηγός , όπως και η προκατάλλειψη αλλα και η παραμονή μας σε ένα αντιληπτικό επίπεδο , όπου παρ'ολες τις δυστοκίες μας παραμένουμε πεισματικά...

Απο κάπου έπρεπε να ξεκινήσει την διερεύνηση ο άνθρωπος και το έκανε όντως , γνώρισε και ανέλυσε πολλά πράματα και προχώρησε και μέλλεται να προχωρήσει ακόμα περισσότερο , όσα εμπόδια και αν συναντήσει...και αυτό πάντα γινόταν "θυσιάζοντας" και αφήνοντας πίσω του ιδέες και γνώσεις για πιο φρέσκες και πιο δημιουργικές που δίνουν ώθηση και ελευθερώνουν απο δεσμά και προκαταλλήψεις....

Το θέμα είναι τι ακριβώς θέλουμε...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

---

quote:

---

λοιπόν ΕΑΡΙΝΕ θα ξεκινήσω από το δεύτερο που έχω σημειώσει. Το μικρό παιδί έχει αθωότητα διότι η ύλη σε σχέση με το πνεύμα του είναι δυσανάλογα. όταν όμως η ύλη μεγαλώνει μαζί με τις ορμές της το πνεύμα μειώνει την εξουσία του στον άνθρωπο.

Ο χαρακτήρας του ποτέ δεν δημιουργείτε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά από πριν γεννηθεί. Μην αρχίσεις να γελάς. Υπάρχουν οι ψυχές μας πριν από την ψεύτικη γέννηση. και μάλιστα όχι μόνες τους πλέον, περιμένουν την γέννησή τους καθώς περιπλανιούνται μαζί με πνεύματα (αγγέλους) και εκεί διαμορφώνουν την
εικόνα του χαρακτήρα τους με βάση την εικόνα του αγγέλου. Όλα αυτά και πιο καλά ειπωμένα θα τα βρείτε στο "εν αρχήν ην ο λόγος".

Κάτι που δεν σημείωσα, είναι ότι δεν υπάρχει ο ο ψυχολόγος - ψυχίατρος. Διότι η ψυχή - το Τέλειο δηλαδή ποτέ δεν ασθενεί. Η ασθένεια προέρχεται από την ύλη.

Το τελευταίο που ειναι το πρώτο που σημείωσα. Εδώ με πρόλαβες. Είχα σκοπό να κάνω θέμα μετά από μερικούς μήνες ξανά για αυτό. Χωρίς να προδώσω το θέμα μου, θα πω γρήγορα ότι όχι, δεν πάνε στο παράδεισο αυτοί που είναι ενάρετοι, αλλά άπιστοι, αλλά ούτε ακριβώς και στην κόλαση με την σκληρή έννοια αυτής. αλλά αυτό θα το αφήσω για το επόμενο θέμα.

---

Λές ότι:" Διότι η ψυχή - το Τέλειο δηλαδή ποτέ δεν ασθενεί. Η ασθένεια προέρχεται από την ύλη.

Για να έχουμε μια βάση συζήτησης , να το δεχθώ αυτό που λές αλλα αναρρωτιέμαι:"Και η ψυχή τι κάνει αλήθεια...παραμένει παθητική και παρατηρεί τα διαδραματιζόμενα...και αν "ναί" τότε ποιός ο ρόλος της ύπαρξής της , για να κρατάει 'φανάρι'..."???

Και αν ψυχή ποτέ δεν ασθενεί -δική σου άποψη- τότε αφού πάντα είναι υγιής , γιατί δεν ενεργεί ως γενικό εποπτεύον πρόγραμμα ???

Μπορείς να μας περιγράψεις την ψυχή φίλε Azael και τον λόγο για τον οποίο υπάρχει ???

Μετά λές:"Η ασθένεια προέρχεται από την ύλη".

Δηλαδή , λές ότι σαν κάποιος προσέρχεται στον ψυχοθεραπευτή του και βρίσκει την ισορροπία του και αλλάζει πλαίσιο αναφοράς και πλέον αναλύει το κάθε τι γύρω του με διαφορετικό τρόπο , επιφέροντας πρωτίστως την ευδαιμονία εντός του και μετέπειτα στα αποτελέσματα του ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΒΕΛΤΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΟΥ , ο Ψυχίατρος ή ψυχαναλυτής του..???

Κάτι δεν λές καλά φίλε Azael...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

επιφέροντας πρωτίστως την ευδαιμονία εντός του και μετέπειτα στα αποτελέσματα του ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΒΕΛΤΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΟΥ , ο Ψυχίατρος ή ψυχαναλυτής του..???

Κάτι δεν λές καλά φίλε Azael...

---

Πως οριζεις την ευδαιμονια?

quote:

---

Πως οριζεις την ευδαιμονια?

---

Καλώς την Chess...μου "οφείλεις" μια απάντηση -απο χθές , αν δεν κάνω λάθος- και μετά ευχαρίστως θα σου απαντήσω στο ερώτημά σου...

Σε περίμενα στην "στροφή"...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Να εκπροσωπισω το γυναικειο φυλο? Ειναι αδιαμφισβητητο το γεγονος οτι σαν συνολο οι γυναικες (περα απο μια μειονοτητα διαφορετικων περιπτωσεων) γοητευονται απο την δυναμη, την κυριαρχια και τον τροπο που εχουν οι αντρες να επιβαλλονται... Στις περισσοτερες γυναικες κρυβεται μια "διαστροφη" στον σεξουαλικο τομεα, μια αναγκη για ικανοποιηση που πολλες φορες γινεται αυτοσκοπος..

---

quote:

---

quote:

---

Πως οριζεις την ευδαιμονια?

---

Καλώς την Chess...μου "οφείλεις" μια απάντηση -απο χθές , αν δεν κάνω λάθος- και μετά ευχαρίστως θα σου απαντήσω στο ερώτημά σου...

Σε περίμενα στην "στροφή"...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

---

quote:

---

Θυμισε μου την ερωτηση σου και μετα χαρας να σου απαντησω...

---

Chess-Εαρινός 1-0

Πισογύρισα και είχες απαντήσει , ας ήμουν προσεκτικότερος...απαντάω λοιπόν...

Ευδαιμονια λοιπόν ορίζεται η δυνατότητα αλλα και η επιτυχείς κινήσεις του Πρίγκιπα στην φωτό που έχω παραθέσει , να φθάσει στην πριγκίπισσα και να την πάει στο παλάτι στο βάθος...βοήθησα???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Edited by - Εαρινός on 21/12/2010 22:21:53

Καταρχην μεσα απο την ετυμολογικη αναλυση της λεξης, ευδαιμονια= η ευνοια του δαιμονος (θεου)... Λιγο μοιρολατρικη αντιληψη βεβαια..

Και η εκδοχη του Αριστοτελη εχει ενδιαφερον,συμφωνα με τον οποιο η ευδαιμονια του ανθρωπου δεν ειναι κατασταση αλλα ενεργεια της ψυχης του που διεπεται απο τους κανονες της τελειας αρετης..

quote:

---

Καλα, η ευδαιμονια μπορει να παρει διαφορες ερμηνειες...

Καταρχην μεσα απο την ετυμολογικη αναλυση της λεξης, ευδαιμονια= η ευνοια του δαιμονος (θεου)... Λιγο μοιρολατρικη αντιληψη βεβαια..

Και η εκδοχη του Αριστοτελη εχει ενδιαφερον,συμφωνα με τον οποιο η ευδαιμονια του ανθρωπου δεν ειναι κατασταση αλλα ενεργεια της ψυχης του που διεπεται απο τους κανονες της τελειας αρετης..

Αντιστοιχια με την ευδαιμονια του Αριστοτελη ισως θα μπορουσε να εχει το Αγαθο του Πλατωνα καθως και το Αγαθο θεωρειται Θεος...

---

quote:

---

quote:

---

Καλα, η ευδαιμονια μπορει να παρει διαφορες ερμηνειες...

Καταρχην μεσα απο την ετυμολογικη αναλυση της λεξης, ευδαιμονια= η ευνοια του δαιμονος (θεου)... Λιγο μοιρολατρικη αντιληψη βεβαια..

Και η εκδοχη του Αριστοτελη εχει ενδιαφερον,συμφωνα με τον οποιο η ευδαιμονια του ανθρωπου δεν ειναι κατασταση αλλα ενεργεια της ψυχης του που διεπεται απο τους κανονες της τελειας αρετης..

Αντιστοιχια με την ευδαιμονια του Αριστοτελη ισως θα μπορουσε να εχει το Αγαθο του Πλατωνα καθως και το Αγαθο θεωρειται Θεος...

---

---

quote:

---

Καλα, η ευδαιμονια μπορει να παρει διαφορες ερμηνειες...

Καταρχην μεσα απο την ετυμολογικη αναλυση της λεξης, ευδαιμονια= η ευνοια του δαιμονος (θεου)... Λιγο μοιρολατρικη αντιληψη βεβαια..

Και η εκδοχη του Αριστοτελη εχει ενδιαφερον,συμφωνα με τον οποιο η ευδαιμονια του ανθρωπου δεν ειναι κατασταση αλλα ενεργεια της ψυχης του που διεπεται απο τους κανονες της τελειας αρετης..

Αντιστοιχια με την ευδαιμονια του Αριστοτελη ισως θα μπορουσε να εχει το Αγαθο του Πλατωνα καθως και το Αγαθο θεωρειται Θεος...

---

Ο Αριστοτέλης ωστόσο , είχε αναφέρει :"Ευδαιμονίη ψυχής ή κακοδαιμονίη" διαχωρίζοντας την θέση του απο Πλατωνικές αντιλήψεις και ορίζοντας ως "ψυχή" τον χαρακτήρα του ανθρώπου ... ο οποίος διαπλάθεται και καλλιεργείται και μάλιστα εισάγοντας στην συζήτηση και το περίφημο "γνώθι σ'αυτόν" αλλα και τα "εν δυνάμει στοιχεία" που κατ'αυτόν ενυπάρχουν εντός μας αναμένοντας να τα καταστήσουμε εν ενεργεία ... έχω την αίσθηση ότι προσεγγίζουμε ακόμα πιο πολύ τον ορισμό της "Ευδαιμονίας"...που δεν είναι τίποτ'αλλο απο την εσωτερική ηρεμία που θέτει τις βάσεις για πιο ήρεμες και προσεκτικές διατυπώσεις και συμπεριφορές αλλα και καλύτερη αυτο-παρατήρηση....!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

O Δημοκριτος το ειχε πει αυτο...

---

Ποιό είχε πεί ο Δημόκριτος???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Να έρχεσαι πιο ταχτικα εδω, και η πλατωνικοαριστετολικη ευδαιμονία είναι σαν να έχεις πάρει μεγάλη δωση, για πάντα. (δεν έχω πάρει ποτε, μα απο ότι μου λένε φιλοι ψυχαναλυτες.... που πειραν...)

Ακούς έαρινε?

ο ψυχαναλυτης, αναλύει τον ψυχαναλυομενο!