- The Tortured - - Κινηματογράφος -
http://www.youtube.com/watch?v=CdEfmMlpq1w
Έκανα το λάθος και διάβασα τα σχόλια στο trailer, οπότε μια που δεν είμαι φαν τέτοιων αρρωστημένων έργων - μια που έμαθα και το "μυστικό" του έργου, δεν θα μπω στον κόπο να το παρακολουθήσω.
Το ανοίγω σαν θέμα όμως μιας και προσφέρει τροφή για συζήτηση και αντιπαράθεση, μιας και καλούμαστε να να αναπτύξουμε το ζήτημα της αυτοδικίας.
Θα περιμένω να διαβάσω απόψεις για να τοποθετηθώ, τώρα η σκέψη μου δεν είναι ώριμη μιας και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι ότι κι εγώ ως γονιός δεν θα ζητούσα τίποτα λιγότερο....
με λίγα λόγια σου λένε ότι δεν πρέπει να αυτοδικείς
μια βλακεία και μισή
και εγώ είμαι υπέρ της αυτοδικίας και μάλιστα με αργό βασανιστικό θάνατο
“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ

quote:
από όσο ξέρω τελικά το άτομο που απαγάγουν και βασανίζουν είναι αθώος
Κι απ' όσο ξέρω αυτό λέγεται spamming... ![]()

In anticipation of my resurrection...
quote:quote:
από όσο ξέρω τελικά το άτομο που απαγάγουν και βασανίζουν είναι αθώοςΚι απ' όσο ξέρω αυτό λέγεται spamming...
σιγά το spamming πάντα οι αμερικανιές κάπως έτσι καταλήγουν
“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ

Edited by - αθεος on 03/05/2011 15:09:24
Βέβαια υπάρχει αρκετή βία με συγκλονιστικές σκηνές βασανισμού αλλά η ουσία της ταινίας βρίσκεται αλλού. Μας δείχνει πόσο εύκολο είναι να γυρίσουν τα μυαλά νορμάλ κατά βάση ανθρώπων και να καταφύγουν σε κτηνώδεις πράξεις εκδικητικότητας όταν ένα δυσάρεστο γεγονός προκύπτει στη ζωή τους και τους μεταλλάσσει. Φυσικά και το φινάλε είναι ικανοποιητικό με σχετικά καλή δόση απροβλεψιμότητας αν και ένας πιο πονηρεμένος θεατής μπορεί να ψιλιαστεί τι συμβαίνει κανά 20-λεπτο πριν το τέλος.
Τώρα για το ζήτημα της αυτοδικίας που δικαιολογημένα αναφύεται, εγώ είμαι αντίθετος αν και αναγνωρίζω ότι μιλάω σε κατάσταση ψυχραιμίας και εκ του ασφαλούς. Ωστόσο, η ίδια η ταινία αφήνει να διαφανεί η αμφιβολία και η φειδώ του ίδιου του ζευγαριού των βασανιστών όπου ενίοτε δείχνουν ότι "σπανε" και δεν είναι απόλυτα σίγουροι για το ηθικό της πράξης τους. Μεταφέροντας λοιπόν αυτή την σκηνή στην πραγματικότητα και υποθέτοντας ότι περνάμε παρόμοιο βίωμα με το ζευγάρι, νομίζω ότι ενώ αρχικά θα ήμασταν περισσότερο εξοργισμένοι και διψασμένοι για βίαιη εκδίκηση, σιγά σιγά θα συγκλονιζόμασταν από την υπέρμετρη έξαρση βίας και θα αντιλαμβανόμασταν τον παραλογισμό της κατάστασης κάνοντας πίσω. Ο πρόσθετος εσωτερικός φόβος για τις συνέπειες του νόμου εις βάρος μας θα ενίσχυε ένα συναίσθημα αυτοσυγκράτησης. Λίγοι πιστεύω θα ανταπέδιδαν με το ίδιο νόμισμα τον δράστη λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω...

quote:
Τώρα για το ζήτημα της αυτοδικίας που δικαιολογημένα αναφύεται, εγώ είμαι αντίθετος αν και αναγνωρίζω ότι μιλάω σε κατάσταση ψυχραιμίας και εκ του ασφαλούς.
Φίλε Agnostic να υποθέσω ότι δεν είσαι γονιός, σωστά ???

Να δω άνθρωπο να απειλεί την οικογένειά μου ???
Ή θα με φάει ή θα τον φάω.
Και δεν υπάρχει εσωτερικός φόβος για τις συνέπειες του νόμου.
Δεν θα κάτσω να περιμένω να με κρίνει ένας αγάμητος που την έχει δει θεός. Δες το σχετικό θένα "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" σε άλλη κατηγορια και θα καταλάβεις γιατί το λέω...
Αν λοιπόν βρεθείς σε αυτή την κατάσταση (να τον έχεις φάει λάχανο δλδ), κοιτάς να εξαφανίσεις τα ίχνη....
Άστα φίλε, όταν πρόκειται για τα παιδία σου δεν υπάρχει λογική. Μακρυά από μας τέτοιες εμπειρίες γιατί παύεις πια να είσαι ο άνθρωπος που ήξερες στην μέχρι τότε ζωή σου.