- "ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ".... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ;
ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΡΕΚΟΡ;
ΘΑ ΒΑΛΩ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΣ ΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ...ΛΕΞΕΙΣ!!
ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΟ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ "ΓΕΝΝΗΣΕΙ" ΧΕΙΜΑΡΡΟ ΛΕΞΕΩΝ,ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΟΝΕΙΡΑ....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 29/01/2004 19:51:30
Τότε το κακό μπορεί να εχει και χρώμα !!!!!
Ασχετο ....πάντος κοιτάζοντας την εικόνα....μου θύνησε εντονα το Γιν Γιαν ...με ενα παραμυθένιο τρόπο
Το ονειρο σε αντίθεση με τον εφιάλτη.....
Και στην πραγματικότητα να καθρεπτιζεται η φαντασία !!!!
"ΚΑΙ μη ΧΕΙΡOΤΕΡΑ να ΛΕΜΕ"
-Μαυρε καβαλαρη...που οι κακουχιες και η μαυριλα των μαχων σου σκοτεινόβαψαν την ψυχη... ακομη δεν με καταλαβες ;; !!! Ειμαι ΕΣΥ οταν το νημα της ζωης σου θα κοπει μια μερα αξαφνα σε μια αιματηρη μαχη.Ειμαι ΕΣΥ,αλλα στην αιωνια ζωη του φωτος.Ειμαι ΕΣΥ οπως θα εισαι
οταν θα κανεις το περασμα στην αλλη μερια.Κοιταξε με καλα !!!
-Θα βουτηξω μεσα στη λιμνη για να ερθω σε σενα νωριτερα.Κουραστηκα τις μαχες της ζωης και τις μαχες που δινω καθημερινα με τον μαυρο χαροντα.Σε ζηλευω ετσι ολοχρυσος σαν γελαστος ηλιος που εισαι.
-Μην κανεις τον κοπο.Η ωρα σου δεν ηρθε ακομη.Για να βουτηξεις στη λιμνη και να περασεις στην μαγευτικη -πραγματι- αλλη μερια πρεπει να ξεπλυνεις τη σκοτεινια της υπαρξης σου.Αλλιως,θα μολυνεις τα νερα της λιμνης του περασματος στην αλλη μερια και η αιωνια ζωη σου θα ειναι και αυτη μεσα στη μαυριλα,μακρια απο την χρυση υποσταση της.
-Μα...ειναι τοσο ομορφα οπως φαινεται ;
-Εγω δεν θα σου πω......εσυ τι βλεπεις ;
-Ω ! απεραντη χρυση ομορφια.Δεν πρεπει να σε αναζητω ακομη,μα σε προσμενω !!!!!!!!!!!
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ....
ΜΑΚΑΡΙ Η ΣΚΕΨΗ ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΥΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ...
ΝΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΛΕΞΕΩΝ,ΟΜΟΡΦΩΝ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΧΥΝΟΤΑΝ,ΝΑ ΜΑΣ ΠΛΥΜΗΡΙΖΕ ΟΛΟ ΜΑΣ ΤΟ ΕΙΝΑΙ...
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ,ΠΟΛΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΑΛΛΑ...
ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΗΤΑΝ ...ΑΛΗΘΙΝΟ!!!
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 27/08/2003 19:12:52
Κρατηθηκα με το ζορι για μην γραψω αλλα τοσα.Δεν πειραζει ομως...στην επομενη ζωγραφια-φωτογραφια.
quote:
Ξερεις ομως να διαλεγεις φωτογραφιες (ή μαλλον καλυτερα ζωγραφιες)....σε παραδεχομαι !!
Κρατηθηκα με το ζορι για μην γραψω αλλα τοσα.Δεν πειραζει ομως...στην επομενη ζωγραφια-φωτογραφια.
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΚΡΑΤΗΘΗΚΕΣ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ;
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΕΒΑΛΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΕΣΩΤΕΡΟ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ...
ΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΗΓΑΙΑ ΔΕΝ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ, ΙΣΑ-ΙΣΑ ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΡΥΑΚΙ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΤΑΜΙ...
ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ (ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ)ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Σου υπόσχομαι όμως ότι θα είναι αληθινά.
quote:
Αν η Φωτογραφεία δεν μου βγάζει πολύ όμορφα συναισθήματα…. μου επιτρέπεις να τα γράψω;Σου υπόσχομαι όμως ότι θα είναι αληθινά.
ΝΑΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΛΑΤΙ13,
ΓΡΑΨΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ...
ΕΛΕΥΘΕΡΑ...
ΑΛΛΩΣΤΕ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΒΑΛΑ ΤΟ ΘΕΜΑ,ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ
ΠΗΓΑΙΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ,ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΑΙ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!!!
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
. Είναι ο ίδιος τύπος που πρίν τον φιλήσει μια άλλη χαζοχαρούμενη πριγκίπισσα ήταν βάτραχος σε κάποιο βάλτο. Για χάρη της γκόμενας που ουτε καν ήξερε, αποφασίζει να παρατήσει τους φίλους του τα βατράχια που ήταν δίπλα του στις δύσκολες ώρες που πέρναγε και να πάει μαζί της. Άρα είναι και προδότης
. Έτσι παρατάνε τα φιλαράκια ρε ; Και από τότε ούτε ένα γράμμα …. Ούτε ένα γεια ,…. Ούτε έστω μια μύγα βρε αδερφέ.
πριν κλείσω το βλέφαρό μου σε κοιτάω ...
και νομίζω πως σε ξέρω...
εσύ δεν είσαι που ήρθες στο όνειρο μου κάποτε και με κοίταζες με εκείνα τα θλιμένα ματια ?
"που πας?" σε ρώτησα
μα εσύ το μόνο που έκανες ήταν να κοιτας το φεγγάρι...
το άλογο σου όμως μου μαρτύρησε...
"Χρόνια τωρα τριγυρνάμε στα περατα της γης
ψάχνοντας αυτο το κατι που θα μας κάνει ευτυχισμενους
τί κιαν ασπρίσαν τα μαλια μας ?
τί κιαν σκλήρυνε η όψη μας ?
είναι που δεν το βρήκαμε ακόμη..."
εγω δάκρυσα και θελησα να σε αγκαλιασω και να σου βγάλω αυτα τα ρουχα...
θέλησα να σε ακουμπήσω και να δω το χαμόγελό στο πρόσωπό σου...
to be continued...
quote:
τότε. Στην φωτογραφία βλέπω έναν μελαχρινό αρρενωπό πρίγκιπα καβάλα στο πανέμορφο καλοχτενισμένο και υγιέστατο άλογο του. Η προσωποποίηση του ονείρου κάθε κοριτσιού που μεγάλωσε με αυτό το απεχθέστατο, ύπουλο, πονηρό και ψυχοφθόρο παραμύθι της Σταχτοπούτας . είναι ο κλασικός τύπος που τα έχει όλα. Δεν προσπάθησε ποτέ του για τίποτα και επειδή γεννήθηκε ωραίος και πλούσιος, εμφανίζεται από το πουθενά και χωρίς να κάνει τίποτα δίνει ένα ωραίο τέλος στην ιστορία. Κακομαθημένος, ναρκισιστής , απαίδευτος, χωρίς πείρα, χωρίς βιώματα, καταφέρνει να αποτελεί τον διακαή πόθο κάθε κοριτσόπουλουΕίναι ο ίδιος τύπος που πρίν τον φιλήσει μια άλλη χαζοχαρούμενη πριγκίπισσα ήταν βάτραχος σε κάποιο βάλτο. Για χάρη της γκόμενας που ουτε καν ήξερε, αποφασίζει να παρατήσει τους φίλους του τα βατράχια που ήταν δίπλα του στις δύσκολες ώρες που πέρναγε και να πάει μαζί της. Άρα είναι και προδότης
ΛΟΙΠΟΝ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΛΑΤΙ13,
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ...ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ...ΕΓΩ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΚΑΒΑΛΑΡΗ,ΜΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΝΙΛΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ,ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΚΟΥΧΙΕΣ ΤΗΣ ΙΠΠΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑ ΠΟΥ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΡΙΞΕ ΣΑΝ ΒΕΛΟΣ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ...ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΜΑΧΗΤΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ....ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΑΤΙΑ,ΦΙΛΕ ΜΟΥ.
ΜΗΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΤΑ ΕΤΟΙΜΑ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΚΟΠΟΥΣ ΑΓΑΘΑ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ...ΙΣΑ-ΙΣΑ Η ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ Σ'ΑΥΤΑ,ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΕΜΕΝΑ,ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗ.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΤΡΑΕΙ.ΚΑΙ Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ...
ΠΑΝΤΩΣ ΟΜΟΛΟΓΩ ΠΩΣ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΟΥ,ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΒΑΤΡΑΧΙΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΓΕΛΑΣΑ...ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΥΓΕΣ ΗΤΑΝ....ΘΑΥΜΑ!!!!!
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
Τί ψάχνεις μοναχικε μου καβαλάρη ?
πριν κλείσω το βλέφαρό μου σε κοιτάω ...
και νομίζω πως σε ξέρω...
εσύ δεν είσαι που ήρθες στο όνειρο μου κάποτε και με κοίταζες με εκείνα τα θλιμένα ματια ?
"που πας?" σε ρώτησα
μα εσύ το μόνο που έκανες ήταν να κοιτας το φεγγάρι...
το άλογο σου όμως μου μαρτύρησε...
"Χρόνια τωρα τριγυρνάμε στα περατα της γης
ψάχνοντας αυτο το κατι που θα μας κάνει ευτυχισμενους
τί κι'αν ασπρίσαν τα μαλλια μας ?
τί κι'αν σκλήρυνε η όψη μας ?
είναι που δεν το βρήκαμε ακόμη..."
εγω δάκρυσα και θελησα να σε αγκαλιασω και να σου βγάλω αυτα τα ρουχα...
θέλησα να σε ακουμπήσω και να δω το χαμόγελό στο πρόσωπό σου...to be continued...
"Οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει και να πιστέψει ο ανθρώπινος νους μπορεί και να το καταφέρει"
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΦΙΛΕ ΜΟΥ,ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ!!!
Ε,ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ...
ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΤΟ ...ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ.
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
(ΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ Σ'ΑΛΛΗ ΣΕΛΙΔΑ ΘΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ....)
Η πανέμορφη κοιλάδα λουσμένη στο ασημένιο φώς το φεγγαριού, οι πέτρες τις όχθης από το αχνό φως και την υγρασία θυμίζουν μαύρο βελούδο διάσπαρτο με διαμάντια, η πραγματικότητα καθρεφτισμένη σε χρυσές αποχρώσεις στην λίμνη... Τόση ομορφιά γύρω του. Η πλάση του χαμογελά και του φωνάζει να την απολαύσει, αυτός που επέζησε, αλλά είναι μάταιο... Για αυτόν δεν υπάρχει... Αυτός βρίσκεται ακόμα στο πεδίο της μάχης. Την ξαναζεί, πιό έντονα. Σε αργή κίνηση. Τονίζοντας κάθε φρίκη, κάθε κοψιά, κάθε επιθανάτειο ρόγχο... ξανά και ξανά... τα πρόσωπα των θυμάτων του τον κυνηγάνε...
Εκείνη την μάχη την κέρδισε.
Την τελευταία, πιο δύσκολη, μάχη του την δίνει τώρα όμως... την μάχη να διασώσει ότι μπορεί από την ψυχή του.
"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"
Edited by - Silverwolf on 29/08/2003 01:26:24
ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ..
ΛΟΓΙΑ ΟΜΟΡΦΑ,ΤΡΥΦΕΡΑ,ΣΚΛΗΡΑ,ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ....
ΤΙ ΟΜΟΡΦΙΑ!!!
ΤΙ ΜΑΓΕΙΑ!!!
ΠΟΣΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ!!!
ΤΙ ΕΚΦΡΑΣΗ!!!
ΚΑΙ ΤΙ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ!!!
ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ,ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ,ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΕ ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ!!!
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
πριν κλείσω το βλέφαρό μου σε κοιτάω ...
και νομίζω πως σε ξέρω...
εσύ δεν είσαι που ήρθες στο όνειρο μου κάποτε και με κοίταζες με εκείνα τα θλιμένα ματια ?
"που πας?" σε ρώτησα
μα εσύ το μόνο που έκανες ήταν να κοιτας το φεγγάρι...
το άλογο σου όμως μου μαρτύρησε...
"Χρόνια τωρα τριγυρνάμε στα περατα της γης
ψάχνοντας αυτο το κατι που θα μας κάνει ευτυχισμενους
τί κιαν ασπρίσαν τα μαλια μας ?
τί κιαν σκλήρυνε η όψη μας ?
είναι που δεν το βρήκαμε ακόμη..."
εγω δάκρυσα και θελησα να σε αγκαλιασω και να σου βγάλω αυτα τα ρουχα...
θέλησα να σε ακουμπήσω και να δω το χαμόγελό στο πρόσωπό σου...
όμως δίστασα...
ίσως να φταίνε κάποιες αναμνήσεις από το μελλον , αλλα...
φοβάμαι μήπως...μήπως σερωτευτώ
μήπως όταν σε αγγίξω φύγει ένα κομμάτι απο την ψυχή σου και κατοικήσει στη δική μου...για παντα
και δεν το θελω αυτο μοναχικε μου καβαλάρη
ξέρω πως αυτό που βλέπω είναι μονάχα η σκιά σου που μετα απο λίγο θα εξαφανιστεί και αυτή...
γιαυτό , συνέχισε το ταξίδι σου μοναχικε μου καβαλαρη...
εγω , να ξέρεις , εδω θα είμαι ...
θα σε περιμενω πλάι στη λίμνη , σαυτή τη λίμνη που κάποτε σε γνώρισα αίωνες πριν...
σαυτή τη λίμνη που πάνω της καθρεφτίστηκαν τα ματια σου ...
αχ , αυτα τα μάτια...
εδω θα είμαι...
όταν τελειώσεις το ταξίδι σου σε περιμενω
σε περιμένω ... να σκύψεις στη λίμνη , να παρεις λίγο νερό στη χουφτα σου και να με ξεδιψάσεις...
μα αν δεν με βρεις , να ξερεις πως με πηρε ο άνεμος...
και καθε φορα που θα σε χαιδεύει ο άνεμος ,
να ξερεις πως θάμαι πλαι σου...
THE END
« η L’Oreal πρωτοπορεί» « η L’Oreal πρωτοπορεί» , και όλες οι φοβίες γίνονταν καπνός. Εξάλλου ο κομμωτής του είχε δώσει εγγύηση ότι η προσθετική αυτή είναι υπερβολικά ανθεκτική στα άτσαλα κουνήματα του αλόγου. Με τα πολλά έφτασε στο αγαπημένο του σημείο. Δίπλα στην μικρή λίμνη. Έριξε μια ματιά στο κλαδί και χάζεψε γεμάτος ικανοποίηση την κουκουβάγια που καθόταν εκεί. Την είχε πρωτοδεί μια από τις φορές που είχε πάει και του άρεσε πολύ. Έδινε μια άλλη χάρη στο τοπίο όπως και να έχει. Μετά όμως η κουκουβάγια έφυγε και ο Ντιντής μας , πολύ πικράθηκε. Γιαυτό και πήρε και έβαλε μια βαλσαμωμένη κουκουβάγια για να είναι πάντα στην θέση της. (είχε γείρει βέβαια από τον αέρα αλλά αυτό μπορούσε να το παραβλέψει) Και τώρα ήταν έτοιμος. Το όνειρο άρχιζε. Στάθηκε μπροστά στην λίμνη και θαύμασε το είδωλο του αναφωνώντας .
Ω ΘΕΕΕ ΜΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ!!!
Με δάκρυα συγκίνησης στα μάτια συνέχισε να κοιτά το είδωλο του, μια προφίλ, μια ανφάς, μια επάνω στο άλογο , μια κάτω.
Τότε ένας άνεμος φύσηξε και χάιδεψε την φρέσκο-αποκτημένη κόμη του Ντιντή προσδίδοντάς της μια φυσική χάρη και λάμψη. Τότε ο Ντιντή συγκινήθηκε ακόμα περισσότερο κοιτώντας το είδωλο του, και με τρεμάμενη φωνή ανέκραξε.
Ω ΘΕΕΕΕΕΕ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΣΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ!!!! ΩΣΤΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΨΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ;;;;;;
Και η απάντηση ήρθε με την μορφή του ανέμου από τον θεό. Ο δυνατός άνεμος τάραξε τα ήσυχα νερά της λίμνης και Ο Ντιντή είδε το είδωλό του γεμάτο ρυτίδες.
Η λιποθυμιά, σε τέτοιες οδυνηρές καταστάσεις, ήταν πάντα το φυσικό επακόλουθο για τον Ντιντή. Όταν συνήλθε από το σοκ σκέφτηκε το γιατί ο θεός του έπαιξε αυτό το τόσο σκληρό παιχνίδι, και τελικά βρήκε την λύση.
Με ζηλεύει ο θεός είπε, και αφού καθάρισε τα ψεύτικα μαλλιά του σαν να καθάριζε την υπερηφάνεια του, έφυγε μακριά από την λίμνη.
Communicating at an unknown rate...
ΝΑ ΛΕΣ ΟΤΙ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΦΙΛΕ ΑΛΑΤΙ13,
ΑΛΛΩΣΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...ΕΝΝΟΩ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΑ...
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΛΕΥΡΑ;
ΒΕΒΑΙΩΣ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΑ,ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΧΛΕΥΑΣΤΟΥΝ..ΠΩΣ ΝΑ ΧΛΕΥΑΣΤΕΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
ΖΗΤΩ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΤΟΠΙΚ ΣΟΥ !!!
ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΚΑΤΕΥΤΟΥΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΘΑ ΣΤΗΝ ΣΤΕΙΛΩ.
ΟΠΟΤΕ , ΟΤΑΝ ΗΣΥΧΑΣΕΙ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙΣ !!(ME THN ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΙΟΛΑΣ !)
ΦΙΛΙΚΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ! (ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΟ MAIL ΣΟΥ)
ΣΤΕΙΛΕ Π.Μ !
