- Ένα Παραμύθι - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Θα ήθελά και εγώ με την σειρά μου να σεβαστό το Forum: Ένα Παραμύθι, και να μην προσεγγίσω κάτω από μια συγκεκριμένη πνευματική διαδρομή.
Η ερμηνεία που θα ήθελα να μοιρασθώ μαζί σας, είναι πώς η διαίσθηση του Just A Man πως το έχει αντιληφτεί.
Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ και με μια άλλη προσέγγιση για την παρακάτω ιστορία κάποια στιγμή μέσα από το Forum: H Θρησκεία της Αγάπης.
Αν αισθάνεστε ότι παίρνει η ιστορία συγκειμένη διαδρομή, ελπίζω να έχω την κατανόηση σας και να με συχωρέσετε για αυτό. Αλλά νομίζω ότι ίσως το πιο σημαντικό για όλους μας είναι να είμαστε αληθινοί.
«Παρατηρείστε μια κάμπια πια είναι η εξέλιξη της ύπαρξης της.
Με την πάροδο του χρόνου κάποια στιγμή απομονώνεται,
υφαίνει το κουκούλι της,
πεθαίνει μέσα σε αυτό,
και όταν ανοίγει το κουκούλι,
βγαίνει μια πεταλούδα από μέσα.
Πεθαίνοντας η κάμπια μεταμορφώνεται σε πεταλούδα».
Η παραπάνω ιστορία έχει πολλές ερμηνείες
Διάλεξα την πιο ενδιαφέρουσας οπτική γωνία κατά την ταπεινή μου άποψη.
Την κάμπια μπορούμε να την παρομοιάσουμε με την πορεία μιας ψυχής. Πώς μπορεί να περάσει από τον Κατώτερο της Εαυτό, στον Αναγεννημένο Ανώτερο της Εαυτό. Αν και δεν σας κρύβω, επειδή μόνο όταν βιώνουμε καταστάσεις τότε μπορούμε να έχουμε αίσθηση της πραγματικότητας.
Και φέροντας την κάμπια σε αντιπαράθεση με την ψυχή, μπορούμε να το προσεγγίσουμε ότι όταν η ψυχή είναι εγκλωβισμένη στον εγωισμό της, τα πάθη της, και την υπερηφάνεια της, τότε έρχεται η χρονική στιγμή που ο πόνος της μοναξιάς και της απογοήτευσης από την έλλειψη αποδοχή της πραγματικότητας, καθώς και την μη αποδοχή από τις υπόλοιπες ψυχές, την οδηγούν στην απομόνωση.
Για να μπορέσει να επιβιώσει αρχίζει και χτίζει ένα προστατευτικό κέλυφος για να μπορεί να προστατευτεί και να μην πονάει από τα εξωτερικά ερεθίσματα.
Μέσα στην απόγνωση η ψυχή αρχίζει να μιλάει με τον Ανώτερο της Εαυτό. Και τότε, το Φως της Αλήθειας έρχεται να κάνει ακόμα πιο αφόρητη την μοναξιά της ψυχής.
Όταν η ψυχή(κάμπια) έρχεται σε πλήρη συνείδηση, τότε πεθαίνει ο Κατώτερος της Εαυτός, και ξαναγενείτε και ζει ελεύθερη από τον εγωισμός και την υπερηφάνεια της.
Η αναγεννημένη πεταλούδα χαρίζει χαρά σε όλους. Δεν υπάρχουν πια αρνητικές σκέψεις μέσα στο μυαλό της. Δίνει την αγάπη της αγνά, αγαθά, και ανιδιοτελή χωρίς να κρατά πρακτικά αν αυτό που κάνει είναι κάτι καλό η κακό για την ίδια η για τους άλλους.
Ελπίζώ να βρήκατε ωφέλιμη την παραπάνω προσέγγιση.
Εύχομαι κάθε ψυχή να μεταμορφωθεί σε αναγεννημένη πεταλούδα.
ΑΓΑΠΗ, ΦΩΣ, ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ(ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ)
ΝΑ ΓΕΜΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.
Εύχομαι η Αγάπη σας να είναι ευλογημένη, όπου και αν την προσφέρετε.
Αν και πάλι, αισθάνεστε ότι πήρε η ιστορία συγκειμένη διαδρομή, ελπίζω να έχω την κατανόηση σας, και να με συχωρέσετε για αυτό.
Με Αγάπη,
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
Edited by - Just_A_Man on 03/07/2003 16:32:24
1)ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ...
2)ΑΝΟΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΥΧΗ...
3)ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΣ...
Και στις τρείς υπάρχει κάτι κοινό.......
(ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ)=(ΑΝΟΗΤΟΣ)=(ΚΟΡΙΤΣΙ)= Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ....
(ΦΩΤΙΑ)=(ΤΥΧΗ)=(ΔΡΟΜΟΣ)= Η ΑΛΗΘΕΙΑ........
(ΓΡΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ)= (ΘΕΟΣ)=( ΞΕΝΟΣ)= ΔΑΣΚΑΛΟΣ -ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ.......
Η πεταλούδα γνωρίζει οτι ο δρόμος προς την γνώση περνά απο την φωτιά! Τον ακολουθεί......δεν γυρίζει πίσω στις άλλες πεταλούδες όχι γιατι απλόϊκα θα έλεγε κάποιος κάηκε και δεν μπορεί αλλά γιατι η αλήθεια για τον καθένα μας διαφέρει....είναι μοναδική!
ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
Ο ανόητος γνωρίζει οτι ο δρόμος προς την γνώση είναι εκείνος που οδηγεί στο σπίτι του! Αλλά αναζητά την Ιθάκη και χάνει το ταξίδι.....περνά δίπλα απο την αλήθεια και εθελοτυφλεί......είναι αδύναμος να την δεί, την προσπερνάει!
ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
Το κορίτσι βρίσκεται πάνω στον δρόμο αλλά παρατηρεί την πεταλούδα και τον ανόητο,δεν γνωρίζει αν ο ξένος βρήκε τελικά την αλήθεια του......το δίλλημα είναι εκεί ...........στον δρόμο και κανεις δεν μπορεί να ξέρει τι του επιφυλάσσει η ζωή ,παρά μόνο αν ακολουθήσει τη πορεία που χαράσσεται μπροστά του!
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!
Φιλικά,
AngelStorm.
quote:ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΟΛΕΣΘΕΝΤΑ ΛΟΓΟ (ΦΩΣ) ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΣΚΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΗ.
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ....
ΚΑΝΕΙ ΒΑΡΙΑ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΜΑΣ...
ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΜΑΣ.ΜΑ ΕΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ...
ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΩΝ ΣΚΙΕΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ.
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ.
ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ Destiny ΚΑΠΩΣ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΟΥ.
Να ειστε καλα..
quote:1)ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ...
2)ΑΝΟΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΥΧΗ...
3)ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΣ...Και στις τρείς υπάρχει κάτι κοινό.......
(ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ)=(ΑΝΟΗΤΟΣ)=(ΚΟΡΙΤΣΙ)= Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ....
(ΦΩΤΙΑ)=(ΤΥΧΗ)=(ΔΡΟΜΟΣ)= Η ΑΛΗΘΕΙΑ........
(ΓΡΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ)= (ΘΕΟΣ)=( ΞΕΝΟΣ)= ΔΑΣΚΑΛΟΣ -ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ.......
AngelStorm πολυ ωραια η προσεγγιση σου...
Οι μικρές αυτές ιστορίες αποτελούν μια καταγραφή της πραγματικότητας,
Απολυτο δεν υπαρχει..
Ο καθενας μας τις αναλυει βαση των βιωματων του...
Αναλυουμε και ταξιδευουμε....
quote:
«Παρατηρείστε μια κάμπια πια είναι η εξέλιξη της ύπαρξης της.Με την πάροδο του χρόνου κάποια στιγμή απομονώνεται,
υφαίνει το κουκούλι της,
πεθαίνει μέσα σε αυτό,
και όταν ανοίγει το κουκούλι,
βγαίνει μια πεταλούδα από μέσα.
Πεθαίνοντας η κάμπια μεταμορφώνεται σε πεταλούδα».Η παραπάνω ιστορία έχει πολλές ερμηνείες
Διάλεξα την πιο ενδιαφέρουσας οπτική γωνία κατά την ταπεινή μου άποψη.Την κάμπια μπορούμε να την παρομοιάσουμε με την πορεία μιας ψυχής. Πώς μπορεί να περάσει από τον Κατώτερο της Εαυτό, στον Αναγεννημένο Ανώτερο της Εαυτό. Αν και δεν σας κρύβω, επειδή μόνο όταν βιώνουμε καταστάσεις τότε μπορούμε να έχουμε αίσθηση της πραγματικότητας.
Και φέροντας την κάμπια σε αντιπαράθεση με την ψυχή, μπορούμε να το προσεγγίσουμε ότι όταν η ψυχή είναι εγκλωβισμένη στον εγωισμό της, τα πάθη της, και την υπερηφάνεια της, τότε έρχεται η χρονική στιγμή που ο πόνος της μοναξιάς και της απογοήτευσης από την έλλειψη αποδοχή της πραγματικότητας, καθώς και την μη αποδοχή από τις υπόλοιπες ψυχές, την οδηγούν στην απομόνωση.
Για να μπορέσει να επιβιώσει αρχίζει και χτίζει ένα προστατευτικό κέλυφος για να μπορεί να προστατευτεί και να μην πονάει από τα εξωτερικά ερεθίσματα.
Μέσα στην απόγνωση η ψυχή αρχίζει να μιλάει με τον Ανώτερο της Εαυτό. Και τότε, το Φως της Αλήθειας έρχεται να κάνει ακόμα πιο αφόρητη την μοναξιά της ψυχής.
Όταν η ψυχή(κάμπια) έρχεται σε πλήρη συνείδηση, τότε πεθαίνει ο Κατώτερος της Εαυτός, και ξαναγενείτε και ζει ελεύθερη από τον εγωισμός και την υπερηφάνεια της.
Η αναγεννημένη πεταλούδα χαρίζει χαρά σε όλους. Δεν υπάρχουν πια αρνητικές σκέψεις μέσα στο μυαλό της. Δίνει την αγάπη της αγνά, αγαθά, και ανιδιοτελή χωρίς να κρατά πρακτικά αν αυτό που κάνει είναι κάτι καλό η κακό για την ίδια η για τους άλλους.
Ελπίζώ να βρήκατε ωφέλιμη την παραπάνω προσέγγιση.
Εύχομαι κάθε ψυχή να μεταμορφωθεί σε αναγεννημένη πεταλούδα.
ΑΓΑΠΗ, ΦΩΣ, ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ(ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ)
ΝΑ ΓΕΜΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.
Αν και πάλι, αισθάνεστε ότι πήρε η ιστορία συγκειμένη διαδρομή, ελπίζω να έχω την κατανόηση σας, και να με συχωρέσετε για αυτό.
Just A Man
Η ΚΑΜΠΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ...
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΝ ΠΟΝΕΣΕ...
ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΣΕ.. ¨ΘΑΝΑΤΟΣ¨
ΦΩΣ=ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΝΤΟΣ ΠΟΝΑ
ΠΛΗΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ=ΑΝΥΨΩΣΗ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ¨ΑΡΕΙΟ¨ ΣΩΜΑ
ΔΗΛ. ΘΑΝΑΤΟΣ?
Ο θάνατος είναι μια νοητική κατάσταση σκέψης. Απλά, ανάλογα την εξέλιξης μια κατάστασης εχεί μορφή η είναι άμορφη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ANGELSTORM
ΩΡΑΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΚΑΠΟΥ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ, ΑΠΛΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΚΑΙ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ (ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΕΒΑΙΑ) ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ....ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
JUST A MAN...ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ;
ΚΑΤ΄ΑΡΧΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ; ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ; ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΗ Η ΦΥΣΗ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΒΟΙΑ ΟΝΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΥΛΟΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΣΥΝΕΠΩΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕΤΕΞΕΛΛΙΚΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΖΩΝΤΕΣ ΑΛΛΑΖΕΙ..ΠΟΣΟΤΙΚΑ ΟΜΩΣ Η ΥΛΟΕΝΕΡΓΕΙΑ (ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ) ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΑ.
ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΤΑΙΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
ΜΕ ΑΓΑΠΗ
ARCHON

Πνευματικός θάνατος.. ΑΥΛΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ...ΑΘΑΝΑΤΟ
Σωματικος θανατος.. ΥΛΙΚΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ...ΣΑΠΙΖΕΙ
Οπως όταν κάποιο άνθος κλειστεί σε σκοτεινό υπόγειο,
μαραίνεται και μαραζώνει γιατί χωρίστηκε από το ζωογόνο ηλιακό φως,
Η ζωοποιός δύναμη του Πνεύματος Του θα Οδηγήσει την ψυχή του στην μακάρια εκείνη ανάσταση που αποκαλείται Αναγέννηση και που είναι οριστική και πραγματική απελευθέρωση του ανθρώπου από την σκληρότατη και εξευτελιστικότατη Υποκειμενικη Πραγματικοτητα...
quote:
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΤΟΣΟΥΣ ΚΑΛΟΥ ΦΙΛΟΥΣ ΕΔΩΚΑΛΗ ΜΟΥ ANGELSTORM
ΩΡΑΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΚΑΠΟΥ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ, ΑΠΛΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΚΑΙ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ (ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΕΒΑΙΑ) ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ....ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
JUST A MAN...ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ;
ΚΑΤ΄ΑΡΧΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ; ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ; ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΗ Η ΦΥΣΗ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΒΟΙΑ ΟΝΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΥΛΟΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΣΥΝΕΠΩΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕΤΕΞΕΛΛΙΚΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΖΩΝΤΕΣ ΑΛΛΑΖΕΙ..ΠΟΣΟΤΙΚΑ ΟΜΩΣ Η ΥΛΟΕΝΕΡΓΕΙΑ (ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ) ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΑ.ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΤΑΙΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
ΜΕ ΑΓΑΠΗ
ARCHON
Έχεις δίκιο καλέ μου Archon,
Το μήνυμα:
-------------------------------------------------------
ΘΑΝΑΤΟΣ?
Ο θάνατος είναι μια νοητική κατάσταση σκέψης. Απλά, ανάλογα την εξέλιξης μιας κατάστασης έχει μορφή η είναι άμορφη.
------------------------------------------------------------
Το μήνυμα δημιουργήθηκε από την τελευταία φράση που μας περιέγραψε η Destiny.
Σας ζητώ συγγνώμη που δεν το έκανα πιο συγκεκριμένο. Αν και αυτό μου προκύπτει σαν ένας τρόπος έκφράσης ότι απευθύνομαι σε όλους και όχι σε ένα συγκεκριμένο μήνυμα.
Εσωτερικά και εξωτερικά λειτουργώ χωρίς να κάνω διαχωρισμό από πού δέχομαι το ερέθισμα. Προσπαθώ να είμαι συνέχεια ενωμένος με το Όλον.
Αν και ποτέ δεν πίστευά ότι ένα μηλαράκι θα έκανε τέτοια έκρηξή, τελικά κατάλαβα γιατί έχουμε φτάσει εδώ που έχουμε φτάσει. Είναι πολλά αυτά που θα μπορούσα να πω άλλα μάλλον θα πρέπει να εστιάσω στην ουσία. Γιατί τι να το κάνουμε να εμβαθύνουμε στη γνώση αν δεν καταλάβουμε την ουσία.
Όλα ξεκινάνε από την γνώση. Για παράδειγμα όταν ξέρουμε ένα έργο, όλο το story, θα πηγαίναμε να το ξαναδούμε στο σινεμά? Άλλος ναι. Άλλος όχι. Αλλά δεν θα είχε το μυστήριο του άγνωστου.
Έτσι και με το θάνατο. Όσο είμαστε ενσαρκωμένοι είναι ένα μυστήριο για όλους μας.
Αν είχαμε όμως την γνώση και το εξηγούσαμε με την λογική μας τότε αυτό που ονομάζουμε μεταφυσικό αυτόματα θα γίνονταν φυσικό. Αν κανείς έλεγε πριν δύο χιλιάδες χρόνια στον άνθρωπο ότι μια μέρα θα πήγαινε στο φεγγάρι με διαστημόπλοιο μάλλον δεν θα τον πέρναγαν για τρελό και δεν θα τον πιστεύανε. Και θα το θεωρούσαν σαν κάτι υπερφυσικό η μεταφυσικό.
Με τα χρόνια και καθώς ένας από τους μεγαλύτερους νόμους που διέπει το σύμπαν είναι η εξέλιξη, έτσι και η ανθρωπότητα σαν ένα από τα συμβατικότερα κομμάτια του σύμπαντος, θα πρέπει να εξελιχτεί.
Δέστε τη συμβαίνει με ένα μοντέλο αυτοκινήτου.
Kαι ας πάρω τυχαία το Golf της WV.
Πρώτα έβγαλε το Golf, μετά το Golf II μετά το Glof III, μετά το Golf IV ….
Και η εξέλιξη συνεχίζετε.
¨Όταν μπήκαμε στο πειρασμό να δοκιμάσουμε το καρπό της γνώσης του καλού και του κακού κάτι σαν ένα ανάμιχτο παγωτό χωνάκι με δύο γεύσεις κρέμα σοκολάτα, τρως και τις δύο γεύσης παράλληλα.
Μια ψυχή αν δεν φάει το παγωτό ΟΛΟ!!! δεν θα μπορέσει ΕΛΕΥΘΕΡΑ να καταλάβει γιατί θα πρέπει να διαλέξει το αγαθό και το δρόμο της τελειοποίησης.
Με το να πηγαινοερχόμαστε οι ψυχές πάνω στην γη, κάθε φορά ζουν και άλλο ρόλο. Πότε βασιλιάς(λες και όλοι οι άνθρωποι που έζησαν ενσαρκωμένοι σαν βασιλιάδες έζησαν ευτυχισμένα), πότε πορτιέρης, πότε καλός, πότε κακός, πότε άντρας πότε γυναικά, πότε Ινδός, ποτέ, Αφρικανός……. και η εξελικτική πορεία μια ψυχής συνεχίζεται μέχρι να έρθεί σε πλήρη συνείδηση και να καταλάβει ότι με την εναλλαγή του καλού και του κακού δεν οδηγούμαστε στην αρμονία του ενός.
Δεν έχουν καταλάβει ότι όλοι αυτοί που κατηγορούν ένα φανατικό μιας θρησκείας, ένα κλεφτή μια οποιαδήποτε αρνητική κατάστασή μετά από χρόνια μπορεί σε μια επόμένη ενσάρκωση να βιώσουν τον ίδιο ακριβός ρόλο. Για αυτό λέει και ο γλυκός μας ο Χρήστος "μην κρίνετε για να μην κριθείτε".!!!
Ίσως η σημαντικότερη απορία που θα πρέπει να κάνουμε μυστικά ο καθένας στον εαυτό του είναι, αργέ ποίος θα πρέπει να είναι ο προορισμός μας σε αυτήν την ενσάρκωση?
Προσωπικά έχω καταλάβει ότι για να ελευθερωθούμε από την ενσάρκωση μας και να έρθει η τελική μας ανάσταση, ο δρόμος αυτός δεν είναι άλλος από το δρόμο της αγάπης.
Ο Θεός έδωσε την ελεύθερη βούληση για να μπορούμε ελεύθερα να αγαπάμε και όχι επειδή έχει την δύναμη της δημιουργίας. Αρά η αγαθή και η ανιδιοτελή αγάπη μας ελευθερώνει και περνάμε στην συμπαντική αγάπη με τον Όλον. Ο τελικός μας προορισμός.
(Όπως είχα πει κάποια στιγμή και στο Forum: H Θρησκεία της Αγάπης, σε μήνυμα που έγραψα στης “Posted - 11/05/2003 : 22:15:33”
“”Η ελευθερία δεν είναι τίποτε άλλο από την ευκαιρία που μας έχει δώσει ο Θεός να γνωρίσουμε την αγάπη. H αγάπη ελευθερώνει!!!””)
Άραγε πόσοι να κατάλαβαν αυτό το μήνυμα?
Εύχομαι ο θεός να μας μεταχειρίζεται στο έργο του για την εξέλιξη του σύμπαντος (γιατί είναι πολύ εγωιστικό να πιστεύουμε πια, ότι είμαστε μόνο εμείς οι άνθρωποι το κέντρο του σύμπαντος) και με την χάρη του Αγίου Πνεύματος (που πολλοί λίγοι έχουν καταλάβει την ατελείωτη αξία του!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) η καρδιά μας να ενωθεί με τον νου, με την ουσία της αγαθότητας.
Τότε θα έχει πραγματοποιηθεί η εσωτερική μας Ανάστασή όπου θα μας οδηγήσει στην οριστική ουράνια Ανάσταση (Ανά(Σ)Τάση)) μας. Τελευτέα μας Στάση.
Μόνο μέσο της θυσία και την ανιδιοτελή υπηρεσία για τον συνάνθρωπο μας μπορούμε να φύγουμε οριστικά από αυτήν την κατάσταση την ανθρώπινης μορφής και να περάσουμε στην άμορφη (όπως το νερό που είναι ΔΙΑΦΑΝΟ, και δεν το λέω τυχαία αυτό, όπως δεν είναι τυχαίο ότι το μεγαλύτερο μέρος του σώματος του ανθρώπου είναι από νερό) πνευματική κατάσταση . Στο αγαθό είναι όλα ένα.
Θεός, Άγγελοι, άνθρωποι… όλα ένα. Όλοι το ίδιο. Η τέλεια αρμονία.
Με αγαθή Αγάπη σε όλους.
Υστερόγραφο.
Το παραπάνω κείμενο είναι προσωπικές μου σκέψεις. Μπορεί να τις πάρετε και να τις χρησιμοποιήσετε όπως θέλετε.
Θα είναι η πιο ευλογημένη κλοπή. !!!!!!!!!!!!!!!
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
Υστερόγραφο 4-3-2004 από Just A Man.
Αν σας ακούγεται καλύτερα ευλογημένη αντιγραφή, κρατήσετε αυτό στην καρδιά σας.
Edited by - Just_A_Man on 04/03/2004 14:48:59

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Η ΜΙΑ ΖΗΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ, ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ!
... και ενα αγαπημενο θεμα ξεχαστηκε...
... και ένα άσπρο χιόνι σιωπής σκέπασε τις σκεψεις...
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΟΤΑΝ ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΨΑΛΙΣΜΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ.. ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΝΕ...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ....
ΠΟΣΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;
ΠΟΣΕΣ ΨΥΧΕΣ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ;
ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΕΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ;
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΑΣΚΑΛΟ;
ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΟΥΝ;
ΠΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΜΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΔΕΣΜΑ;
ΑΓΑΠΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ;
ΚΕΡΔΙΣΕ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ;
Αυτες oi ερωτησεις ειχαν τεθει απο τον ARCHON...
χμμμ...για να δουμε...
Edited by - Destiny on 04/03/2004 11:53:30
quote:
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΑΣΚΑΛΟ;
Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να τον αναζητήσουμε. Και όταν είμαστε έτοιμοι, θα μας φανερωθεί στην καρδιά μας.
Με αγαθή Αγάπη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
quote:ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΑΣΚΑΛΟ;
...Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να τον αναζητήσουμε.
...Μεσα μας!!.. ο δασκαλος βρισκεται μεσα μας...
...Θελει πολυ δουλεια για να μας αποκαλυφθει..
...αν δεν προετοιμασουμε την ψυχη μας για την επερχομενη αλλαγη...
...κανενας εξωγενης δασκαλος δε θα καταφερει κατι...

quote:quote:ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΑΣΚΑΛΟ;
...Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να τον αναζητήσουμε.
...Μεσα μας!!.. ο δασκαλος βρισκεται μεσα μας...
...Θελει πολυ δουλεια για να μας αποκαλυφθει..
...αν δεν προετοιμασουμε την ψυχη μας για την επερχομενη αλλαγη...
...κανενας εξωγενης δασκαλος δε θα καταφερει κατι...
Έτσι όπως το λες είναι.
Ο μόνος δρόμος στο είναι η Ασκήσει.
Ασκήσει!!!
Ασκήσει!!!
Ασκήσει!!!
Ασκήσει!!!
Ασκήσει!!!
Ασκήσει στην Αγάπη.
Γιατί για να γεννηθεί ένας Δάσκαλος στην καρδιά μας χρειάζεται πρώτα να απαρνηθούμε το ΕΓΩ μας. Γιατί και τα δύο μαζί δεν χωράνε.
Μόνο όταν τον αγαπήσουμε με όλη μας την καρδιά έρχεται Μυστικά στην Ψυχή μας και την αναγεννά.
Για να αγαπήσουμε κάποιον αληθινά θα πρέπει να απαρνηθούμε το ΕΓΩ μας. Είναι η μόνη αληθινή αγάπη που μας ενώνει με ανιδιοτέλεια.
Είθε οι κραδασμοί του Φώτος της Αγάπης, να μεταμορφώνουν τους κραδασμούς των φόβων μας, σε γαλήνια Αγάπη μέσα στις καρδιές μας.
Γιατί ο φόβος είναι αυτό που μας κρατάει μακριά από την αληθινή Αγάπη. Μακριά από Εκείνον.
Με αγαθή Αγάπη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
quote:
Ασκήσει στην Αγάπη.Γιατί για να γεννηθεί ένας Δάσκαλος στην καρδιά μας χρειάζεται πρώτα να απαρνηθούμε το ΕΓΩ μας. Γιατί και τα δύο μαζί δεν χωράνε.
Μόνο όταν τον αγαπήσουμε με όλη μας την καρδιά έρχεται Μυστικά στην Ψυχή μας και την αναγεννά.
Για να αγαπήσουμε κάποιον αληθινά θα πρέπει να απαρνηθούμε το ΕΓΩ μας. Είναι η μόνη αληθινή αγάπη που μας ενώνει με ανιδιοτέλεια.
Είθε οι κραδασμοί του Φώτος της Αγάπης, να μεταμορφώνουν τους κραδασμούς των φόβων μας, σε γαλήνια Αγάπη μέσα στις καρδιές μας.Γιατί ο φόβος είναι αυτό που μας κρατάει μακριά από την αληθινή Αγάπη. Μακριά από Εκείνον.
![]()
![]()

![]()

ΔΙΑΛΕΞΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΡΥΒΩ ΠΩΣ ΤΟ ΑΓΑΠΩ.
ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΠΩΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΕΙΜΑΙ ΧΑΖΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΛΥΚΟΣ, ΔΕΝΔΡΟ, ΘΕΟΣ, ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ.
ΙΣΩΣ ΠΑΛΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΟΝΟ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΤΟΥΣ.
ΑΝ ΝΑΙ ΤΟΤΕ ΑΠΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΜΑΣ;
ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΦΤΙΑΞΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ "ΛΟΓΙΚΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΑ" ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΜΑΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΜΕ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΛΟΓΙΚΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΣΑΝ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΘΕΣΦΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΜΑΣ
ΜΕ ΑΓΑΠΗ ARCHON

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΠΑΥΣΗ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΝΑΙ...ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Υ.Γ. ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΣΟΥΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ!

