- ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ η αληθεια ειναι αυτο που δεν φανταζομαστε - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας

WHISPERS OF THE DREAMS

Edited by - manos on 19/04/2005 13:50:12

DOMINA.Lilith η προγιαγια μου , η γιαγια μου , η μανα μου , ο αδελφος μου και εγω, ειχαμε και εχουμε τετοιου ειδους εμπειριες.

bxrulez.ευχαριστω πολυ

AVATARGR. φιλε μου δεν ξερω τι ξερεις για την γνωση των αλλων.
ξερω ομως σιγουρα οτι δεν ξερεις τιποτα για την γνωση την δικη μου.

Hfaiste. ασχετο αλλα σωστο.

θα προσπαθησω να συνεχισω την αφηγηση απο εκει που ειχα μεινει.

μετα απο εκεινο το συμβαν αρχισαν να γινονται καποιες αλλαγες, "εκεινος" με παρακολουθουσε παλι, και μετα εγιναν δυο και μετα τρεις.
οσο πιο πολυ επεμεναν τοσο πιο πολυ εψαχνα. και ο καιρος περνουσε , και εγω εψαχνα.
ειχα κλειστει στον εαυτο μου και ειχα αφοσιωθει στην ερευνα, επρεπε να μαθω τι ηθελαν απο εμενα, ειχα την υποχρεωση στον εαυτο μου να μαθω πως θα γλυτωσω απο αυτην την παραλογη κατασταση,

καθως περνουσε ο καιρος αισθανομουν πιο δυνατος, γεματος ενεργεια,
ταυτοχρονα ομως ενοιωθα πως θα γινει κατι . κατι σημαντικο.

περασαν 2 χρονια.
ειναι 2002 εγω γεματος ενεργεια, ΔΥΝΑΤΟΣ .ομως τρομερα οξυθυμος και εκδικητικος. δεν εχω καμια σχεση με κανεναν και για κανενα λογο, οποιος με ενοχλουσε παθαινε κακο,( αρρωστεια η καλυτερη περιπτωση)
το προκαλουσα εγω και δεν ειχα τυψεις.

"εκεινοι" με παρακολουθουσαν πιο στενα τωρα, και εγω ενοιωθα ασφαλης για αυτο τον λογο.
σκεφτηκα πως τελικα ισως δεν θα επρεπε να αντιστεκομαι σε κατι που ειναι στην φυση μου πλεον, ωστοσο παλι επρεπε να ξερω τι με περιμενει,
επρεπε να μιλησω με την μανα μου,
αταραχη με ακουσε απο την αρχη μεχρι το τελος.
εκεινη μου εξηγησε οτι ετσι γεννηθηκα και τωρα που ειμαι στην εφηβεια εκδηλωνομαι, την ρωτησα τι εννοει με το "ετσι γεννηθηκα"
μου θυμησε καποια πραγματα, οπως μια φορα που ημουν μικρος με ειχε μαλωσει ασχημα για κατι που δεν ειχα κανει και απο την οργη μου εσπασαν τα παραθυρα του δωματιου μου,
ηθελα να της πω για "εκεινους" αλλα δεν μπορεσα.
μου απαντησε ομως αθελα της, στο ερωτημα που με βασανιζε.

ΤΙ ΜΕ ΗΘΕΛΑΝ ΕΜΕΝΑ? ΤΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΕΧΩ?

ετσι γεννηθηκα.

ο καιρος περνουσε, μια κοπελα επεμενε να θελει να κανουμε παρεα.
εγω ομως ειχα ενα στοχο. το 2003, τοτε θα γινοταν. ημουν σιγουρος.
για αυτο και ειχα χαλαρωσει λιγο.
αρχισαμε να βγαινουμε με την κοπελα. την αγαπησα αμεσως (ομως) για αυτο αποφασισα να της μιλησω ( την εβαζα σε κινδυνο).

περασαν 3 μηνες απο τοτε που καναμε σχεση, (μεσα σε αυτο το διαστημα την ειχαν πλησιασει για να της προσφερουν σπουδαια θεση σε μια πολυεθνικη εταιρεια.η για να της προσφερουν χρηματα)εκεινη αρνηθηκε και τελειωσε το θεμα με εκεινη. εγω ειχα αποφασισει να μην κανω το μεγαλο βημα.

"εκεινοι" το καταλαβαν. γιατι ειχα αλλαξει. τωρα ημουν ηρεμος
ηθελα να κανω πραγματα για μενα. ηθελα να συνεχισω την ζωη μου μαζι της, εκεινη με "εσωσε" την τελευταια στιγμη.

ηρθε το 2003
οι παρακολουθησεις εχουν αραιωσει.γυριζω ανεμελος απο την σχολη μου ενα βραδυ. ανεβαινω τον δρομο του σπιτιου μου και ξαφνηκα νιωθω μια παρουσια απο πισω μου, γυριζω να δω και τοτε δυο χερια με αρπαζουν απο το μπουφαν, ηταν "εκεινος" τρελαθηκα απο τον φοβο μου, με σηκωσε στο υψος του προσωπου του, εγω ισα που ακουμπουσα στις μυτες των παπουτσιων μου,"εκεινος" μου χαμογελασε ειρωνικα και μου εδωσε ενα φιλι στο μετωπο, με πεταξε κατω εγω αμεσως γυρισα να τον δω αλλα ειχε εξαφανισθει.

το επομενο πρωι σηκωθηκα αρρωστος κατι δεν πηγαινε καλα με τα ματια μου.μετα απο τρεις ημερες οντας χαλια πηγα στον οφθαλμιατρο, εκεινος δεν μπορουσε να κανει τιποτα και μου ειπε οτι πρεπει να παω επιγοντως
στο νοσοκομειο. εκανα εισαγωγη για εξετασεις (τις εκανα ολες)
τι μου βρηκαν ?
φλεγμονες σε εξη σημεια του εγκεφαλου και στα οπτικα νευρα.

ο γιατρος προτεινε βαρια φαρμακα συν χημιοθεραπεια. μετα την θεραπεια πηγα στον γιατρο για να δουμε αν ειχα καποια αλλαγη.
ο γιατρος εμεινε ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ.

μετα απο λιγο καιρο πεθανε η γιαγια μου δυο θειοι μου και ο παπους της κοπελας μου. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΜΟΥ.

ΣΗΜΕΡΑ ειμαι ακομα αρρωστος. ο ηλιος με σκοτωνει (ο γιατρος μου ειπε να τον αποφευγω. μα αυτο εκανα παντα) και εχω να κοιμηθω νυχτα 2 χρονια.

(πριν τρεις ημερες ηρθε και με βρηκε "εκεινος" . με κοιτουσε απο το παραθυρο του δωματιου μου. μολις τον καταλαβα αιωρηθηκε και εφυγε προς την ταρατσα του σπιτιου μου . ηθελα να παω να τον βρω αλλα δεν μπωρεσα. απο τοτε εχω πονοκεφαλους , σημερα εννιωσα λιγο καλυτερα)

εδω σας αφηνω παλι.
ευχαριστω πολυ μου με ακουσατε.

ο γιατρος ειπε οτι δεν εγινε τι-πο-τα

Το λιγότερο που θα περίμενα θα ήταν να βλέπεις την οθόνη σου να γίνεται θρίψαλλα ή τέλος πάντων κάτι τέτοιο σαν αυτά που βλέπουμε στις ταινίες του Χόλυγουντ.

Σορρυ φίλε μου αλλά όλο αυτό μου φαίνεται μεγάααααλο παπατζιλίκι. Πάντως σαν ιστοριούλες τρόμου θα μπορούσε να γινει και ταινία. Για σκέψου το καλά. Ο Σπήλμπεργκ καραδοκεί πάντα για κάτι τέτοια.

Και οι "βρυκόλακες" σου κακοί είναι, αλλά θα σου πω άλλη στιγμή τι πίστεύω οτι γίνεται.

Αυτό που σε αρρωσταίνει αυτή την στιγμή θεραπεύεται? Υπάρχει δηλαδή η στιγμή που θα ανακάμψεις?

Για να μην μας κράξουνε και τους δυο, αν προτιμάς στείλε mail...

(ακόμα και σε αυτό το forum, πολλοί δεν μπορούν να δεχτούν τη πράξη, καλή η θεωρία και το παραμύθι, αλλά στην πράξη τι γίνεται..???. Κάποτε έτσι για τον χαβαλέ θα ανοίξω και εγώ ένα thread και θα ρωτάω ποιοι είναι τηλεκινητικοί, διαισθητικοί, τηλεπαθητικοί, ποιοί κάνουν συνειδητά ονειρέματα, αστρικές προβολές, ποιοι κάνουν ψυχικές επιθέσεις, και θα τους μαζέψω όλους να πιούμε έναν οίνο και να παίξουμε βόλευ χωρίς χέρια... Ξέρετε ποιοι θα έρθουν? Αντε να είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού... Συγνώμη για την παρένθεση, αλλά μοθ την σπάει που άμα κάποιος δεν πιστευει κάτι πρέπει να το χλευάζει. Δεν το πιστεύεις ρε φίλε, μην ασχολείσαι! Δεν ζητάμε ούτε κοινό, ούτε για τσίρκο είμαστε, απλά ψάχνουμε τους "δικούς" μας.)

Συναντάς έναν στον δρόμο και σου λέει "Sister καίγομαι, χρειάζομαι επειγόντως να δεις αν η αδερφή μου μετεορίζεται η κάνουν πουλάκια τα μάτια μου!"
Τι απαντάς? Ασε μας ρε φίλε με τις ξούρες σου?

quote:

---

τυχερουλη εισαι τυχερος. τον εχω πατερα.

---

Edited by - τυχερουλης on 20/04/2005 07:14:59