Ερυθρός Αστέρας

Άτομα με φιλοδοξίες ή άλλες επιδιώξεις, συμμετέχουνε στη μυστική - απόκρυφη αυτή οργάνωση. Η συμμετοχή τους στη μασονία, εξάπτει τη λαϊκή φαντασία, που μεγαλοποιεί την δραστηριότητα του τεκτονισμού, την ισχύ και την επιρροή του στα σημερινά πολιτικά και οικονομικά πράγματα. Αλλά, και η εκκλησια με την πολεμική της έχει δημιουργήσει ένα θρύλο γύρω από την δραστηριότητα της μασονιας.

Τόση δύναμη, έχουν, επιτέλους, οι μασόνοι; Είναι ένα ερώτημα που πλανάται στο λαό, και σε άλλες κοινωνικές ομάδες που δεν βλέπουν με συμπάθεια την μασονική δραστηριότητα, ή έχουν αντίρρηση με τη μυστική και απόκρυφη δράση της.

Είχανε, πραγματικά, κάποτε δύναμη - ιδίως τον 18ο και τον 19ο αιώνα, αλλά και προηγουμένως - και η συστηματική διείσδυση ή η διακριτική στρατολόγηση ανθρώπων με θέσεις κλειδιά στην κοινωνία, αύξανε την επιρροή τους. Είναι και η μυστική δράση της μασονίας, που αυξάνει την ενεργή κοινωνική διείσδυσή της και την επίδρασή της στα πολιτικά ή τα οικονομικά μιάς χώρας. Δεν είναι έξω από την πραγματικότητα αν πούμε, ότι η μυστική και απόκρυφη δράση ελκύει άτομα φιλόδοξα και, γιατί όχι, ματαιόδοξα, τα οποία τα δίνουν όλα στην οργάνωση. Νιώθουν ξεχωριστά και ότι κάτι είναι. Έπειτα, οι θρησκευτικού τύπου τελετουργίες, με δοξασίες, τυπικά τί είναι;

Κατά τη γνώμη μου η Μασονία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η Διεθνής του Καπιταλισμού. Τί σημαίνει βέβαια Καπιταλισμός το ζούμε όλοι. Ανεργία, πείνα, πόλεμοι κ.λ.π. Παράκεντρο της εκάστοτε εξουσίας.

Ποιά η γνώμη σας;

Αναφερόμενος στην απόφαση αυτή της Βουλής, ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «προκαλεί το δήμοσιο αίσθημα».

Και τούτο διότι, όπως είπε, «είναι αντίθετη προς τις κοινωνικές και οικονομικές περιστάσεις της χώρας» και «μειώνει το σεβασμό των πολιτών προς το πολίτευμα και τους θεσμούς του».

Λακωνικό ήταν το σχετικό σχόλιο και του επίτιμου προέδρου της ΝΔ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ενδεικτικό ωστόσο της διαφωνίας του με την απόφαση αυτή. «Δεν μου άρεσε η ιδέα» ανέφερε.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΝ Φ.Κουβέλης δήλωσε: «Η ρύθμιση αφορά εκείνους που κατελήφθησαν από το ασυμβίβαστο της άσκησης του επαγγέλματος χωρίς να είναι σε γνώση ότι θα υπάρξει ένα τέτοιο συμβάν. Για το ΣΥΝ η ρύθμιση αυτή δεν πρέπει να αφορά και το μέλλον, διότι όσοι προσέρχονται στις βουλευτικές εκλογές γνωρίζουν τη ρύθμιση του ασυμβίβαστου. Η ευθύνη βαρύνει όλους εκείνους, οι οποίοι χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειες, καθιέρωσαν το ασυμβίβαστο του άρθρου 57 του Συντάγματος».

Τι προβλέπει η απόφαση

Η απόφαση αφορά περίπου 65 τέως βουλευτές, από τους 110 που δεν εξελέγησαν ή δεν έθεσαν υποψηφιότητα, στους οποίους θα χορηγείται μηνιαίο επίδομα ύψους περίπου 3.300 ευρώ.

Η απόφαση φηφίσθηκε ομόφωνα από την Ολομέλεια στις 20 Απριλίου. Η απόφαση αναγνώσθηκε στην Ολομέλεια με τρόπο που κανείς να μην αντιλαμβάνεται τίποτα και ψηφίσθηκε με συνοπτικές διαδικασίες.

Το σκεπτικό της απόφασης είναι ότι ειδικά οι ελεύθεροι επαγγελματίες (δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί, κ.λπ.) χρειάζονται χρόνο επαναπροσαρμογής στο επάγγελμα και ανάκτησης της πελατείας τους. Ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό σε ποιο κονδύλι του προϋπολογισμού της Βουλής θα ενταχθεί το ποσό του επιδόματος, το οποίο ανέρχεται συνολικά περίπου στα 430.000 ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια.

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ;
ΜΗΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ;

Το λιγότερο που θα περίμενα θα ήταν να βλέπεις την οθόνη σου να γίνεται θρίψαλλα ή τέλος πάντων κάτι τέτοιο σαν αυτά που βλέπουμε στις ταινίες του Χόλυγουντ.

Σορρυ φίλε μου αλλά όλο αυτό μου φαίνεται μεγάααααλο παπατζιλίκι. Πάντως σαν ιστοριούλες τρόμου θα μπορούσε να γινει και ταινία. Για σκέψου το καλά. Ο Σπήλμπεργκ καραδοκεί πάντα για κάτι τέτοια.

Ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης.
Από τα πιό αμφιλεγόμενα πρόσωπα της Ελληνικής Ιστορίας.
Τον συκοφάντησαν και τον θαύμασαν εχθροί και φίλοι.

Μοναδική προσωπικότητα, πήρε επάνω του την υπόθεση δημιουργίας του ΕΛΑΣ και τον έκανε κτήμα όλου του λαού.

Παρόλη τη διορατικότητα του δεν κατάφερε να προβάλει αντίσταση στα σχέδια της αντίδρασης και σκοτώθηκε απομονωμένος από όλους με μια μικρή αφοσιωμένη ομάδα κοντά στη Μεσούντα της Άρτας.

Λόγια του ποιητή Κώστα Βάρναλη για τον Άρη
«Θρυλικός ο Αρης Βελουχιώτης. Ο πρώτος που άρχισε την Αντίσταση του λαού στα βουνά κι ο τελευταίος που την έκλεισε με τον τραγικό του θάνατο. Η πρώτη ψυχή του αγώνα κι η τελευταία πνοή. Λίγοι το καταλάβανε, όπως ο Αρης, πως οι εχθροί της Ελλάδας (ξένοι και ντόπιοι) θα μετατρέπανε τη νίκη του έθνους σε νίκη των εχθρών του. Τιμή και δόξα στο ασύγκριτο παλικάρι. Τιμή και δόξα και στο λαό, που τόνε γέννησε».

H Κλασσική φωτογραφία του Che Guevara - από τον Alberto Korda - που έγινε το σύμβολο της Επανάστασης.

HASTA LA VICTORIA SIEMPRE

Τί μου θυμίζει, τί μου θυμίζει το σήμα της ΚΚΚ...?

Ναι. Πρόκειται για το σήμα του ΛΑΟΣ, του κόμματος του Καρατζαφέρη.

Ουστ !!! Κοπρόσκυλα.

Κουβάλα τον προτζέκτορα
μπας και σε κάνω λέκτορα

Ειλικρινά κάθε που ακουώ τη φράση "θετική ενέργεια" μου 'ρχεται να ξεράσω.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ?
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ?

Στη φυσική, αν θυμάμαι καλά, λέγαμε ότι το έργο (το οποίο μετριέται σε joule) είναι θετικό , όταν η κίνηση ενός σώματος προσφέρει ενέργεια, και αρνητικό όταν απαιτεί.

Επειδή εγώ δεν είμαι και τόσο "εσωτεριστής" ας μου εξηγήσει κάποιος τον ορισμό της Θετικής Ενέργειας παρακαλώ.
Σας ευχαριστώ.

Την ίδια στιγμή, όμως, οι αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος παίρνουν νέες εκρηκτικές διαστάσεις. Ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν ήταν τόσοι πολλοί οι φτωχοί, οι εξαθλιωμένοι και οι πεινασμένοι στον πλανήτη. Ακόμα και η ανισότητα, ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές χώρες κι ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς κάθε χώρας, αναπτύσσεται με τέτοια άλματα που αρχίζει να επιστρέφει στα επίπεδα του μεσοπολέμου (στην περίπτωση μάλιστα της Βρετανίας στη δεκαετία του 1880 !!). Για τα λαϊκά στρώματα και ειδικά τη νεολαία, το μέλλον δεν ήταν ποτέ πιο αβέβαιο και πιο εφιαλτικό, από την εποχή του Β' Παγκόσμιου πολέμου.

Μια νέα περίοδος μεγάλων ταξικών αγώνων έχει ανοίξει, η οποία συνδυάζει την μαχητικότητα με την ριζοσπαστική αναζήτηση. Οι αγώνες των ευρωπαϊκών μαζών στη διάρκεια των τελευταίων 1-2 χρόνων με προεξέχοντες αυτούς στην Γαλλία, την Ιταλία και την Σουηδία, οι εξελίξεις στις οικονομικά καθυστερημένες πρώην αποικιακές χώρες με προεξέχουσα την εξέγερση των Ζαπατίστας στο Ν. Μεξικό, είναι δείγματα των μεγάλων επαναστατικών εξελίξεων που εγκυμονούνται στην περίοδο που έχουμε μπει.

Η πορεία της ταξικής πάλης βαδίζει χέρι-χέρι με την πορεία της ανάπτυξης των ιδεών. Με τον ίδιο τρόπο που η νεολαία είναι το βαρόμετρο κι ο πιο ευαίσθητος δείκτης στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, έτσι και η ιδεολογική αναζήτηση στις γραμμές της είναι σε μεγαλύτερη έκταση, πιο έντονη και πιο βαθιά. Από το σημερινό νεολαιίστικο κίνημα, που για πρώτη φορά απ' τη δεκαετία του '30 είναι αποδεσμευμένο σε τόσο μεγάλο βαθμό διεθνώς από το βάρος του σταλινισμού και του ρεφορμισμού, θα βγουν τα αυριανά στελέχη του μαζικού κινήματος.

Η απόρριψη του σταλινισμού και του ρεφορμισμού μέσα από την ίδια την πραγματικότητα της ιστορικής εξέλιξης ανοίγει το δρόμο στις επαναστατικές ιδέες. Χιλιάδες νεολαίοι στην Ελλάδα κι εκατομμύρια στην Ευρώπη και διεθνώς προσπαθούν να αντλήσουν συμπεράσματα από την ιστορική εμπειρία, αναζητούν τις ιδέες που θα δώσουν τη δυνατότητα στο μαζικό κίνημα να ενοποιήσει τη δράση του με στόχο την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, της δικτατορίας των αγορών και της υποταγής του ανθρώπου και της κοινωνίας στους δείκτες κερδοφορίας.

Η συνείδηση ενός κομματιού του νεολαιίστικου κινήματος στο στάδιο που περνάμε σήμερα, αποτελεί ένα μπερδεμένο μίγμα φιλομαρξιστικών και μισοαναρχικών ιδεών.

Ο Αναρχισμός είναι κατά βάση ένα ρεύμα διαμαρτυρίας, ένα ρεύμα άρνησης. Δεν αποτελεί οργανωμένο κίνημα, δεν έχει συγκεκριμένες απαντήσεις στα συγκεκριμένα προβλήματα των λαϊκών μαζών, δεν έχει καν ολοκληρωμένη θεωρία (όπως θα δούμε στη συνέχεια αυτό το παραδέχονται οι ίδιοι οι θεωρητικοί του Αναρχισμού) παρ' όλο που ο Αναρχισμός έχει μια ιστορία πάνω από ενάμισι αιώνα.
Παρ' όλα αυτά οι αναρχικές ιδέες αρχίζουν να γίνονται ελκυστικές σε κάποια στρώματα του νεολαιίστικου κινήματος. Η εξήγηση γι' αυτό βρίσκεται στην γενικότερη κρίση που μαστίζει την αριστερά. Τα Σοσιαλιστικά Κόμματα έχουν στραφεί ολοκληρωτικά προς τα δεξιά, έχουν δοκιμαστεί στις κυβερνήσεις κι έχουν απογοητεύσει τις λαϊκές μάζες που τα στήριξαν, έχουν εγκαταλείψει κάθε ίχνος σοσιαλιστικού προγράμματος. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα, "ορθόδοξα" ή ευρωκομμουνιστικά, επίσης δοκιμάστηκαν κι απέτυχαν, ιδιαίτερα με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και των υπολοίπων Σταλινικών κρατών. Η ιδέα του σοσιαλιστικού οράματος εμφανίζεται σήμερα στα λαϊκά στρώματα απομακρυσμένη. Μέσα στις μάζες των εργαζομένων υπάρχει μια τεράστια ιδεολογική σύγχυση και μια τεράστια απογοήτευση από τα πολιτικά κόμματα που υποτίθεται ότι εκφράζουν τα συμφέροντα τους.

Σ' αυτές τις συνθήκες, ένα κομμάτι της νεολαίας, το οποίο έχει σιχαθεί τους πολιτικούς, αναζητά ριζοσπαστικές απαντήσεις στα προβλήματα του. Θέλει να παλέψει ενάντια στο κατεστημένο που του στερεί το μέλλον, κι ενάντια στην καθημερινή καταπίεση του χώρου δουλειάς, του σχολείου, της οικογένειας κλπ κλπ. Κι από τη στιγμή που καμιά μαζική πολιτική δύναμη δεν μπορεί να τον αντιπροσωπεύσει, στρέφεται σε μια ατομικού είδους "επανάσταση" που ταιριάζει απόλυτα με τον τύπο της αναρχικής αντίδρασης - η οποία δεν προϋποθέτει ούτε οργάνωση, ούτε συλλογική δράση, ούτε επεξεργασία στρατηγικών στόχων, ταχτικών ελιγμών κλπ.
Η μαχητικότητα των αναρχικών, όπως αντανακλάται στις συγκρούσεις τους με την αστυνομία ή στις καταλήψεις χώρων για να μένουν άστεγοι, μπορεί να γίνει ελκυστική σε μαχητικούς νεολαίους που αναζητούν κάποια μορφή αντίδρασης στην καταπίεση. Οι αναρχικές κοινότητες ή τα κοινόβια που εμφανίστηκαν κατά περιόδους μπορεί επίσης να γίνουν ελκυστικά σε νεολαίους που σκέφτονται τη φυγή από τον σκληρό κόσμο της καθημερινής πραγματικότητας.

Όμως, παρά την έλξη που μπορεί να ασκεί σε κάποια νεολαιίστικα στρώματα, για την κοινωνία στο σύνολο της ο Αναρχισμός αποτελεί ένα περιθωριακό ρεύμα. Κι αυτό γιατί οι εργαζόμενοι, που αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία στην κοινωνία, δεν είναι ποτέ δυνατό να αρκεστούν σε γενικά συνθήματα για την επανάσταση, αλλά απαιτούν πάντα συγκεκριμένες προτάσεις: για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουν να ανατρέψουν το καπιταλιστικό σύστημα, για το πως θα οργανώσουν σε μια νέα κοινωνία τη βιομηχανία, το εμπόριο, το τραπεζικό σύστημα, τις δημόσιες υπηρεσίες κλπ. Απαιτούν συγκεκριμένες προτάσεις και για τα ζητήματα της καθημερινής πάλης - για καλύτερα μεροκάματα, καλύτερες συνθήκες δουλειάς, θεσμικές καταχτήσεις κλπ.
Το εργατικό κίνημα απαιτεί, από τη φύση του, και οργάνωση και συλλογική δράση και στρατηγικούς στόχους και ταχτικούς ελιγμούς. Αυτά ο Αναρχισμός δεν μπορεί να τα προσφέρει, αυτά ακριβώς αρνείται σαν θεωρία και σαν φιλοσοφία. Κι αυτό του στερεί τη δυνατότητα να μετατρέψει τη μαζική δυσαρέσκεια στη δύναμη εκείνη που θα φέρει σε πέρας το στόχο για μια νέα κοινωνία δίκαιη κι ελεύθερη.

Το Κράτος δεν γκρεμίζεται με πετροπόλεμους. Ο ηρωισμός, βέβαια, είναι ένα απαραίτητο χαρακτηριστικό του κινήματος. Αλλά, χρειάζεται μια πολύ μεγαλύτερη δύναμη για να γκρεμιστεί ένας μηχανισμός που έχει μετατρέψει την καταστολή σε επιστήμη. Μπορούμε να κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία, γιατί έχουμε αυτή τη δύναμη. Όπως έλεγε ο Μαρξ "η μεγαλύτερη υλική δύναμη στην ιστορία είναι η οργανωμένη δύναμη του προλεταριάτου όταν αυτό εμπνευστεί από ένα ιδανικό". Ίσα-ίσα που όσο πιο οργανωμένα και μαζικά κινηθεί αυτή η υλική δύναμη τόσο λιγότερη φυσική βία θα χρειαστεί στην επιβολή της θέλησης της.

Για να πετύχει αυτό, χρειάζεται η πρωτοπορία να οργανωθεί, να μελετήσει την ιστορική εμπειρία του κινήματος, να βρει τα συνθήματα και το πρόγραμμα που θα οδηγήσουν τη μεγάλη μάζα του καταπιεσμένου πληθυσμού να συνειδητοποιήσει την ανάγκη για ριζικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Να δώσει τη μάχη της "υπομονετικής εξήγησης" για να πείσει τη νεολαία και την εργατική τάξη για αυτά τα συνθήματα.

Η άρνηση κάποιων "επαναστατών" να δουν αυτό τον οφθαλμοφανή ιστορικό συνδυασμό παραγόντων το μόνο που μπορεί να σημαίνει είναι άρνηση να δουν τα καθήκοντα τους πριν την επανάσταση. Οι Μαρξιστές δεν αρνούνται την πρόκληση. Δεν αρκούνται στην εύκολη λύση της πέτρας και της μολότωφ. Δεν θέλουν απλά μια ηρωική οδομαχία, δεν θέλουν απλά το θάνατο του ενός ή του άλλου αστού. Θέλουν τη μεταμόρφωση ολόκληρης της σύγχρονης κοινωνίας, ένα έργο γιγάντιο αλλά όχι ακατόρθωτο.

Και ποιός σου είπε κοριτσάκι ότι κάνω humor? Μία ερώτηση έθεσα σ' εσάς που ειδικεύεστε σε αιχμηρά χρήσιμα αντικείμενα. Αλλά για να τελειώνουμε, τελικά αυτός ο Αγνωστος Χ πότε επιτέλους θα μιλήσει? Πάνω που μας κεντρίσατε το ενδιαφέρον εξαφανιστήκατε.

Βρε μπας και τον σφάξατε τον άνθρωπο και μας το κρύβετε?

Και ναι!!!!! Η μύγα από το μήνυμά σου ήτο δική μου.

Οσον αφορά το τιμημένο σφυροδρέπανο, ναι είναι χρήσιμο, γιατί όπως λέει κι ένα παλαιό σύνθημα

ΤΟ ΣΦΥΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΡΕΠΑΝΙ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΘΑ ΞΕΚΑΝΕΙ

Το σφυρί και το δρεπάνι θεωρείται αιχμηρό χρήσιμο αντικείμενο?

Χαιρετίσματα στον ...άγνωστο Χ.

quote:

---

oneiric1
Αυτος με τις λεπιδες και την τρομακτικη δυναμη!

---

HASTA LA VICTORIA SIEMPRE