- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ; Πώς λειτουργεί τι την προκαλεί και απο τι προκαλειται - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Όσο περισσότερο συζητάτε για την Αγάπη, τόσο περισσότερο απομακρύνεστε από αυτήν.

---

Δέν θα έλεγα οτι απομακρυνόμαστε απο αυτήν,αλλά απο την κατανόησή της.
Επειδή πολύ απλά δέν κατανοείται.Θέλω να πώ δηλαδή οτι απλώς το μπλέκουμε το θέμα.

Δεν θα σταθώ ηθικολογικά μιάς και δεν είμαι , διότι δεν πιστεύω σε έναν προστακτικό κώδικα , δοσμένο προκειμένου εφόσον ακολουθηθεί να εμφανιζόμαστε ως καλοί αλλα θα πώ τούτο:"τελειώσαμε και μείναμε μονάχοι..." , και θα προσθέσω ότι η ύπαρξη των θρησκειών και των κανόνων τους αυτό ακριβώς επισημαίνει , το γεγονός δηλαδή ότι δεν είμαστε "καλοί" άνθρωποι με όλα όσα συνεπάγεται αυτό!

Και η προσέλευση των ανθρώπων στην εκκλησία αυτό δηλώνει , την ανημπόρια τους να ισορροπήσουν εκ των έσω , με αποτέλεσμα να απευθύνονται αλλού!

Και άνθρωπος που δεν μπορεί να ισορροπήσει δεν μπορεί ν"αγαπήσει...πολύ δε περισσότερο ν"αγαπηθεί!

Το 1ο έχει δυο βίντεο από την Helen Fisher (Διδάκτωρ Βιολογίας, Ανθρωπολόγος και ερευνήτρια συμπεριφοριστικών επιστημών) .

Ο ερωτευμένος εγκέφαλος

Και το 2ο αναλύει την εγκεφαλική δραστηριότητα όταν είμαστε …

Ο εγκέφαλος του έρωτα

Στο μήνυμα που έδωσα πριν, ο ερωτευμένος και ο σεξουαλικά διεγερμένος ανήκουν στην ψυχική μας αδυναμία να μπορούμε να είμαστε πλήρεις. Αυτό που λέγετε αγάπη φαίνεται να είναι μια ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ που παίρνει χιλιάδες μορφές και εκφράσεις.

Ο ερωτευμένος είναι εξαρτημένος θέλει. Το ίδιο και σεξουαλικά διεγερμένος.

Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ Μας ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΗ.

Μπορεί τα λόγια να απομακρύνονται από την αγάπη αλλά τα λόγια χρησιμοποιούνται κατάλληλα από κάποιων που νιώθει αγάπη. Το θέμα είναι πολυδιάστατο, αλλά χωρίζετε σε δυο κατηγορίες.

Σε αυτή που λέμε ΑΓΑΠΗ αλλά δεν είναι τίποτα άλλο παρά εκφράσεις των εγώ, του θέλω, της ικανοποίησης που λαμβάνω από τον άλλο.

Και στην ΑΓΑΠΗ που είναι μια κατάσταση χωρίς όρια, που μοιάζει με μια πηγή η οποία αναβλύζει ασταμάτητα και διαχεεται παντού, όχι επειδή έχει καμιά ανάγκη αλλά, επειδή μοιράζει την πληρότητα της αυθόρμητα γύρω της.

Αυτή η αγάπη δεν ζητά δίνει.

Λένε πως το αντίθετο της αγάπης είναι ο φόβος. Η αγάπη είναι ανοιχτή δίνει. Ο φόβος είναι κλειστός δεν δίνει αλλά παίρνει.

Στη πρώτη αγάπη υπάρχει πάντα ο φόβος. Όλα τρέφουν αυτόν. Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΩ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΟΥ. Δείτε με ειλικρίνεια και θα καταλάβατε τι λέω. Μέσα στον φόβο αυτό υπάρχει και η απόρριψη. Είναι αγάπη αυτό;

Στην δεύτερη αγάπη δεν υπάρχει επιθυμία δεν υπάρχει φόβος αλλά πραγματική αγάπη χωρίς διακρίσεις.

Για σκεφτείτε γιατί διαλέξαμε να αγαπάμε μια γυναικά ή έναν άντρα που είναι κάτι ιδανικό εμφανησιακα και όχι ένα άντρα η μια γυναικά που δεν είναι του γούστου μας.

Το πρώτο που κάνουμε τουλάχιστον εμείς οι άντρες (αν όχι όλοι) είναι όταν δούμε μια γυναίκα κατευθείαν την κόβουμε και λεμέ μου κάνει δεν μου κάνει. Το πρώτο που εργάζεστε για το αν είναι κάποια αποδεχτή είναι το σεξουαλικό. Είναι αυτό αγάπη; Ή είναι ικανοποιήσει κάποιου εγώ;

Ποια είναι όμως η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ(γενικά) και τι έχει να κάνει με τον ΈΡΩΤΑ. Γίνεται αυτά τα δύο να συνυπάρχουν? Δηλαδή, γίνεται εγώ να σας αγαπάω όλους και να αγαπάω ξέχωρα(περισσότερο?) την pyramid?

Αν πούμε ναι τότε είναι σαν να λέμε οτι για αυτήν ΕΙΔΙΚΑ νιώθω είτε περισσότερη αγάπη είτε νιώθω ΕΚΤΟΣ απο αγάπη προς αυτή και κάποιο άλλο θετικό συναίσθημα(το οποίο όμως πάλι δεν πρεπει να το νιώθω για άλλα άτομα).

Αν όμως η Αγάπη(η γενική αγάπη, το "αγάπατε αλλήλους") καταργεί την ερωτική αγάπη, τότε δεν είναι το ίδιο με το να "συνουσιάζομαι" με την Χ και την Ψ παράλληλα?(Αν ναι τότε επίσημα θα σας αγαπάω όλους)
Ιδού η απορία.

Και ρωτάω. Η αγάπη ΠΟΥ ιφισταται?
Ανάμεσα σε ΌΜΟΙΑ πράγματα ιφίσταται αγάπη?

Αν εκλάβουμε την αγάπη σαν απλά μια εστίαση της συνειδησιακής προσοχής κάπου τότε υποθέτω πως ναι.
Αν όχι..
Τι άλλο μπορεί να θεωρηθεί αγάπη?
Τι εννοούσε ο Χριστός λέγοντας "ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ"??

quote:

---

Μια όμορφη γυναίκα μπορεί να διεγείρει κάποιον σεξουαλικά(με μια ματιά δηλαδή) μπορεί και όχι. Θεωρώ οτι αυτή η διεγερση είναι κατα 99,9% αν όχι 100% επιθυμία.

---

Πολλύ σωστό αυτό.Όταν όμως είμαστε παιδιά και είμαστε αγνοί, τότε στην ίδια περίπτωση όταν βλέπουμε μια όμορφη κοπέλα,τότε πιστεύω οτι η αγάπη γεννιέται μέσα μας.Μου έχει συμβεί αυτό απο την πρώτη δημοτικού και πραγματικά είναι ότι ομορφότερο υπάρχει στον κόσμο.Είναι κάτι το αληθινό,μένει για πάντα στην καρδιά σου και διαρκώς αυξάνεται.

"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα

quote:

---

Εγώ πάλι απο μικρός κοιτούσα φούστες.
Όχι έχεις δίκαιο βασικά και τυχαίνει και γω να έχω ανάλογη εμπειρία και όντως η αγάπη της νιότης είναι πολύ αγνή.. και αυθόρμητη.. και άντε να την βρείς τώρα!!
Πώς γίνεται όμως να ξαναποκτήσεις αυτήν την καθαρότητα?

---

Πάντως το θέμα είναι πολύ περίπλοκο, θελω να πώ κι άλλα,αλλά άστο καλύτερα.

Η ανάγκη κατέχει πάντα την υψηλότερη θέση, τα υπόλοιπα απλά ακολουθούν…

Δεν υπάρχει αγάπη (είτε είναι αγάπη σε ένα πρόσωπο, σε ένα πράγμα , σε ένα χόμπι…κλπ) που να είναι πραγματικά ανιδιοτελής, πάντα θα υπάρχει κάποια ανάγκη, είτε αυτή η ανάγκη φανερώνεται μέσα από ένα συναίσθημα, είτε αυτή η ανάγκη φανερώνεται μέσα από μια «επιθυμία» στο να προσφέρει χωρίς καμία διάκριση, είτε στο να γεμίζει το «εγώ» της, νοιώθοντας το συναίσθημα της ανάγκης στο να δώσει, χωρίς να την νοιάζει αν θα πάρει, είτε γιατί ότι δώσει πρέπει να πάρει .

Πάντα όμως πρέπει να υπάρχει κάτι που θα την κάνει να υπάρχει, που θα την κάνει να νοιώθει ζωντανή…

Ακόμα και το παράδειγμα με τον Ήλιο που έδωσες, όπου η «αγάπη του» φανερώνεται με το να προσφέρει το φως του παντού και εξαιτίας αυτού υπάρχει η εξέλιξη και η διατήρηση της ζωής στην Γη (φωτοσύνθεση), μην ξεχνάς ότι για να υπάρχει αυτό το φως ο Ήλιος έχει ανάγκη από κάποια άλλα στοιχεία (υδρογόνο και το ήλιο) .

Όταν έχεις εμπειρίες που έχουν να κάνουν μονό με την ανάγκη είναι λογικό να διαφωνείς.

Αν στην ζωη σου κάποια στιγμή μπεις σε μια κατάσταση που δεν έχεις καμιά συνειδησιακή κατεύθυνση και έχεις γίνει ένα άνοιγμα ,μια αποδοχή στο εδώ και τώρα. Όταν τα πράγματα δεν ερμηνεύονται διανοητικά αλλά ενυπάρχουν με ένα τρόπο που η απόσταση χάνετε ,τότε ίσως να συμφωνούσες.

Αυτό το άνοιγμα και η αποδοχή είναι μια αγάπη που δεν θέλει, δεν ζητά ,δεν χρειάζεται τίποτα . Απλά αναβλύζει παντού, ολόγυρα χωρίς καμιά κατεύθυνση.

Όσο για το παράδειγμα με τον ήλιο, μιας και ήθελες να το συνεχίσεις ότι και ο ήλιος από κάπου αντλεί, δηλ έχει ανάγκη… τότε και τα στοιχεία (υδρογόνο και το ήλιο) από κάπου αντλούν κάποιος τους δίνει.

Επαγωγικά θα υπάρχει κάτι συμπαντικά που δίνει σε όλα, αλλά αυτό το ίδιο δεν παίρνει απο πουθενά. Τότε ΑΥΤΟ είναι η εσχάτη αγάπη. Μπορούμε να έχουμε την επίγνωση αυτής της αγάπης; Τι μας εμποδίζει;

Η «έκρηξη» του Ριβάλντο στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε δεν ήταν κι ότι καλύτερο και πιο τιμητικό για τον ίδιο αφού φανέρωσε αδυναμία αλλά είναι αλήθεια ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τα συναισθήματα του κι έστω κι αν μετάνιωσε γιʼ αυτή την αντίδραση του είναι ξεκάθαρο ότι ξέσπασε επειδή κατάλαβε ότι δεν τον ήθελαν άλλο. Η απόρριψη του στοίχισε κι όχι μόνο η μείωση στο οικονομικό.

Ο Ριβάλντο έκλεισε τον Απρίλιο τα 35 και στον Ολυμπιακό πιστεύουν ότι ο παίκτης δεν τους ήταν πια αναγκαίος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η ανανέωση ξεκίνησε από τον Ριβάλντο που τώρα καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοούν όταν λένε ότι «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν». Βέβαια, όλοι μιλούν τώρα με τον καλύτερο τρόπο για τον Ριβάλντο επειδή φοβούνται τον κόσμο που σε ποσοστό πραγματικά μεγάλο πήρε το μέρος του παίκτη επειδή κέρδισε τη συμπάθεια του για τις συνθήκες με τις οποίες φεύγει από τον Ολυμπιακό σα στυμμένη λεμονόκουπα. Αυτό που δε λένε η διοίκηση, ο προπονητής αλλά κι οι παίκτες του Ολυμπιακού είναι ότι συζητούν οι ίδιοι κι έχουν μέσα στο μυαλό τους ως δεύτερη (;) σκέψη.

Τι πιστεύουν για τον Ριβάλντο και τη χρησιμότητα του στην ομάδα τους; Μα ότι δεν ήταν πια αναγκαίο να δίνουν τόσα χρήματα γιʼ έναν παίκτη αυτής της ηλικίας καθώς μάλιστα δεν μπορεί να δώσει γρήγορο ρυθμό κι αναγκαστικά όλο το παιχνίδι περιστρέφεται γύρω από αυτόν με αποτέλεσμα να είναι προβλέψιμη κάθε προσπάθεια του Ολυμπιακού γιʼ ανάπτυξη. Αυτό που δεν κατάλαβε ο Ριβάλντο κι έπεσε στην «παγίδα» ήταν ότι ο Ολυμπιακός δεν τον ήθελε και για την επόμενη σεζόν.

Έτσι, όταν άκουσε για τη μείωση δεν είχε καν τη δυνατότητα να αντιδράσει με καθαρό μυαλό και γιʼ αυτό όρμησε σαν ταύρος μέσα σε υαλοπωλείο… με αποτέλεσμα να δημιουργήσει την εντύπωση ότι λειτούργησε εκδικητικά. Με αυτό τον τρόπο βοήθησε τον Ολυμπιακό να βρει συμμάχους που σε άλλη περίπτωση δε θα είχε έτσι όπως χειρίσθηκε τη συνεργασία του με τον πολυτιμότερο παίκτη του στην τελευταία τριετία. Τη δόξα βέβαια πολλοί μίσησαν κι απαρνήθηκαν αλλά το χρήμα κανείς.

Κι αυτό συμβαίνει και με τον Ριβάλντο για τον οποίο λέγονται διάφορες ιστορίες για τη διάθεση του να κερδίσει κι άλλα χρήματα και να προφυλάξει όσα έχει ήδη βάλει στην άκρη. Τον παρουσιάζουν ως φιλοχρήματο και λένε ότι ήθελε να κερδίσει χρήματα από τον Ολυμπιακό κι ως άτυπος μάνατζερ σε μεταγραφές παικτών. Όλα αυτά ωστόσο ήταν γνωστά κι από πριν. Τότε που ο Ολυμπιακός είχε τον Ριβάλντο στο θρόνο και τον άφηνε να νομίζει ότι θα παραμείνει εκεί ενώ είχε ήδη πάρει την απόφαση να του δώσει τη σακούλα με τα σκουπίδια και να τον αφήσει να πάει στο καλό.

Αν και δε θα ήταν και λίγα βέβαια 1.500.000 ευρώ στο χέρι γιʼ ένα χρόνο, γιʼ έναν 35χρονο. Κι αν έλεγε ναι θα τα έπαιρνε και θα τον κρατούσαν κι ας μην τον ήθελαν… Όμως, η βιασύνη του Ριβάλντο ήταν βούτυρο στο ψωμί για τον Ολυμπιακό…

Ίσως επειδή κρίνουν περισσότερο αντικειμενικά και λιγότερο υποκειμενικά και δεν έχουν ξεχάσει που ήταν ο Ολυμπιακός πριν τον αγοράσει ο Κόκκαλης. Η ουσία βέβαια είναι ότι ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ οι φίλοι του Ολυμπιακού ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ από την προοπτική που βλέπουν ότι υπάρχει για την ομάδα τους, καθώς άλλωστε είναι γεγονός ότι η απόδοση της είναι κάθε χρόνο και χειρότερη, ποιότητα δεν υπάρχει, καλοί παίκτες μεγαλώνουν ή αποχωρούν αλλά δεν έρχονται άλλα αστέρια στις θέσεις τους και δίνονται υποσχέσεις από τη διοίκηση οι οποίες δεν εκπληρώνονται.

Η διαφορά είναι ότι οι οργανωμένοι οπαδοί δε δίνουν άλλη πίστωση χρόνου και ζητούν ανανέωση κι αλλαγές σε όλα τα επίπεδα στον Ολυμπιακό. Ο Σωκράτης Κόκκαλης πήρε το μήνυμα και θα κάνει μεταγραφές διαθέτοντας αρκετά χρήματα αυτή τη φορά αλλά αυτό δε θα τον εμποδίσει να προχωρήσει το σχέδιο που έχει για να αποδυναμώσει τους οργανωμένους οπαδούς κρατώντας πια απόσταση από αυτούς. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Με πιο ακριβές τιμές και με περιορισμό στους τζαμπατζήδες, λιγοστεύοντας τα εισιτήρια που αντιστοιχούν στις θέσεις τους στο πέταλο του γηπέδου, βάζοντας διαχωριστικά ώστε να δημιουργήσει κι άλλες Θύρες μέσα στον ίδιο χώρο, όπου δε θα πηγαίνουν οι οργανωμένοι αλλά αυτοί που απλώς θέλουν να δουν ένα ματς με φθηνό εισιτήριο.

Το ερώτημα βέβαια είναι αν μετά από τέτοιο σφιχτό «αγκάλιασμα» ανάμεσα στον Κόκκαλη και τους οργανωμένους οπαδούς του Ολυμπιακού υπάρχει πια η δυνατότητα να αλλάξουν τα πάντα, να μπει τέλος εποχής στις σχέσεις διοίκησης και Συνδέσμων, που κατά διαστήματα ουσιαστικά συνδιοικούσαν τον Ολυμπιακό, να αντιμετωπίζονται πια όπως όλοι οι άλλοι οι φανατικοί που είναι στο πέταλο αλλά κι οι οποίοι βέβαια είναι οι μόνοι, που παρά τις υπερβολές τους, ακολουθούν παντού και πάντα τον Ολυμπιακό. Κι είναι κι οι ίδιοι που αποθεωνόντουσαν όταν φώναζαν «είναι τρελός ο πρόεδρος». Τότε που όλα ήταν μέλι γάλα στις σχέσεις τους.

Οι οργανωμένοι έδιωξαν τον Μπάγιεβιτς και κράτησαν τον Ζιοβάννι στον Ολυμπιακό. Ζήτησαν τον Ριβάλντο και τους τον έφερε ο Κόκκαλης ο οποίος όμως τώρα αποδοκιμάζεται επειδή τον διώχνει. Δηλαδή, με λίγα λόγια, ο Κόκκαλης δεν έχει πια το δικαίωμα να διοικήσει τον Ολυμπιακό. Το έχασε όμως ο ίδιος. Δεν του το πήραν. Το έδωσε.

Η αλλαγή στη στάση του προέδρου του Ολυμπιακού δείχνει ότι πια είναι αποφασισμένος να περάσει στην αντεπίθεση και να πείσει ότι «είναι εδώ». Δυνατός αλλά και ορεξάτος ξανά.

Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για λάθη και πισωγυρίσματα. Ο κόσμος του Ολυμπιακού περιμένει έργα κι όχι λόγια ή ημίμετρα. Να φύγει ο Ριβάλντο αλλά για να έλθει κάποιος μικρότερος σε ηλικία και χρησιμότερος για το σύνολο. Να αποκτηθούν παίκτες με όραμα και δίψα για διάκριση.

Γιατί όπως δημιουργείται η εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει πια όραμα για να κυνηγήσει την υπέρβαση έτσι κι οι φίλαθλοι του απογοητεύονται από το βαριεστημένο δημοσιοϋπαλληλίκι που βλέπουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο κι ή απομακρύνονται ή βρίζουν.

Ωστόσο, ο Ολυμπιακός βαδίζει πια στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Πατάει πια σε κινούμενη άμμο. Κυρίως επειδή όταν ξεχνάς την ιστορία σου δεν υπάρχεις πια.

Κι όσο κακή εντύπωση δημιουργήθηκε από το «άδειασμα» του Ριβάλντο από τη διοίκηση του Ολυμπιακού άλλο τόσο προβληματίζουν οι αποδοκιμασίες στον Τζόρτζεβιτς κι οι βρισιές για τον πρόεδρο του Ολυμπιακού.

Τέτοια αποκαθήλωση απλώς δείχνει ότι η εξέδρα έχει μάθει πια να απαιτεί να γίνεται μόνο το δικό της θέλημα και δε δέχεται τίποτα άλλο. Αλλά ποιος άλλος άραγε την έμαθε έτσι και τη δυνάμωσε τόσο πολύ;

quote:

---

Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν

---

Αυτα ηταν δημοσιευματα απο ενα site...

Εδω που τα λεμε, τον Ριμπο δεν τον χρειαζονταν απο τον Ιανουαριο και μετα, και τον ανανεωσαν μονο και μονο γιατι ο κοσμος τον ηθελε.

Ειναι ενας απο τους καλυτερους παιχτες παγκοσμιως και μαλιστα, περασε απο τα γηπεδα μας, αλλα δεν εκανε για τον Ολυμπιακο, το τελευταιο χρονο, επειδη ο Ολυμπιακος χρειαζεται ανανεωση ηλικιακα, ωστε να αποκτησει ταχυτητα, κατι που χρειαζεται για την Ευρωπη κυριως, μιας και σκιαζεται να πετυχει κατι.

Τελος Παντων. Τελειωσε και αυτο. Αντε να διουμε ποιος θα ειναι ο επομενος. Και δεν νομιζω να λενε για τον Roberto Carlos, γιατι και εκεινος, πλησιαζει τα 34!!!