- Χρεοκοπεί η Ελλάδα.( Λόγοι-Αιτίες ) Νο 2 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Δηγλαδή ρε μαστόρια, αν είναι το κριτήριο για να βλέπουμε συνεχώς τις ίδιες σκατόφατσες η ικανότητα κα ιη εμπειρία, ας μπαίναμε οι βουλευτές με εισακτήριες εξετάσεις και όχι με εκλογές. Κάτι σαν το πανεπιστήμιο ένα πράμα.
Αν η αγάπη για τον πολίτη, η θέληση και η δημιουργικότητα περνάνε σε δεύτερη μοίρα, ας το κάνουμε κολλέγιο το κτίριο.
Δηλαδή το μυαλό μου μέσα, γιατί να είμαι εγώ υποχρεωμένος να απέχω από τα κοινά ή να ψηφίσω έναν από τους περσινούς ξινούς αποτυχημένους, δεν μπορεί να το διανοηθεί η κούτρα μου.
Δηλαδή διάολε , πως διάολο γίνεται να λέει ο Ελληνας ότι το κράτος διαλύθηκε, ενώ του είναι αδύνατον να καταλάβει ότι αυτός ο παπάρας είναι το κράτος. Το κράτος διαλύεται όταν εσύ δεν καταλαβαίνεις το τι είσαι πραγματικά, δεν είναι οικονομικό το θέμα, κοινωνικοπολιτικό είναι. Και ενώ οι νόμοι είναι πρέπει να είναι φτιαγμένοι να σε εξυπηρετούν, και οι πολιτικοί και οι πρωθυπουργοί να σε υπηρετούν, γιατί εσύ είσαι ο πρωταγωνιστής, έχεις καταντήσει κομπάρσος. Κομπάρσος στην ταινία σου μαλάκα έλληνα.
Ωραία έχω φορτώσει τώρα τι καταλάβαμε;
Το να νομίζεις ότι ζεις, σε έναν κόσμο που ενώ προορίζεται για σένα, να τον καθορίζει άλλος, ενώ εσύ έχεις παραδώσει πνεύμα.
Είναι αυτή η υπνηλιακή κατάσταση του ωχαδερφισμού.
quote:
Το κράτος διαλύεται όταν εσύ δεν καταλαβαίνεις το τι είσαι πραγματικά, δεν είναι οικονομικό το θέμα, κοινωνικοπολιτικό είναι.
Τα πάντα αφορούν στην παιδεία. Αυτό είναι το μόνο θέμα. Πάντα, και για πάντα.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
σε έναν κόσμο που ενώ προορίζεται για σένα
Αυτό είναι πολύ bold, που θα λέγανε και στο χωριό κάποιου.
Δεν ξέρω ποιανού, αλλά από όσο καταλαβαίνω, όλοι έχουν ένα χωριό, εκτός από μένα.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Η παιδεία προυποθέτει το να παιδευτείς.
Δεν είναι η μόρφωση η παιδεία, μόρφωση χωρίς παιδεία είναι ο χειρότερος συνδυασμός από τους τέσσερις* γιατί βγάζει πραγματικούς ηλίθιους, οι οποίοι φοράνε και περικεφαλαία.
Η παιδεία θέλει οικογένεια. Και θέλει και δουλειά. Και σεβασμό. Και σφαλιάρες ενίοτε και αυτό το λέω εγώ που δεν θα σηκώσω το χέρι ποτέ μου.
Η παιδεία θέλει για να σέβεσαι το φαί που τρώς, να μαγειρεύεις που και που.
Για να σέβεσαι το σπίτι σου, να αλλάζεις και καμιά λάμπα, και να ρίχνεις και κάνα βάψιμο. Να ιδρώσεις. Να κοπι-άσεις.
Η παιδεία φτιάχνει ανθρώπους. Μέσω της τριβής. Και της προσπάθειας.
ΚΑι μαθαίνει σεβασμό. Και προσδίδει πραγματικές και όχι αριθμητικές αξίες.
Εδώ, εμείς δεν ξέρουμε καν στα πανεπιστήμια τι σημαίνει έρευνα, το πιο απλό πράμα. Για πια παιδεία μιλάμε;
Πόσοι υπάλληλοι του ΙΚΑ χρειάζονται για να επιτηρούνε ένα φωτοτυπικό;
Εξι στη μια περίπτωση, έξι και στην άλλη.
Ενα απλό αστείο για πολλούς και ιδιαίτερα νεότερους έμμεσο παράδειγμα, όσον αφορά την παιδεία. Δεν τους κατηγορώ. Ετσι όπως γίναμε, πάλι καλά να λέμε.
Το μεσημεριανό στην οικογένεια.
Το μεσημέρι τρώμε μεσημεριανό.
Το μεσημεριανό το τρώμε στο τραπέζι. Οχι στον καναπέ. Ούτε στο κρεβάτι.
Ο καναπές είναι για να καθόμαστε, και το κρεβάτι για να κοιμόμαστε.
Αλλιώς θα κοιμόμασταν στα τραπέζια. Κάποιος έφτιαξε το τραπέζι της κουζίνας, για να τρως.
Ολοι καθόμαστε στο τραπέζι όταν τρώμε, όχι οι μισοί. Γιατί κάποιος μαγείρευε για σένα, και έχει την προσμονή να τον τιμήσεις τουλάχιστον με την παρουσία σου.
Δεν ξεκινάμε να τρώμε πριν καθίσουμε όλοι, γιατί και οι άλλοι θέλουνε να το φάνε ζεστό, και δεν αγναντεύουμε γιατί κάποιοι περιμένουνε να φάνε.
Σε περίπτωση πιτσιρικαρίας, περιμένουμε να ξεκινήσει αυτός που δούλεψε και έφερε το φαγητό σπίτι. Γιατί αν δεν ήταν αυτός, εσύ δεν θα έτρωγες.Τον λέγανε κάποτε και κεφαλή του σπιτιού(που το θυμήθηκα.)
Μόλις φάμε όλοι, τότε σηκωνόμαστε όσοι θέλουν να αποχωρήσουν. Οι άλλοι δεν καθίσανε να φάνε με τις καρέκλες, αλλά με ανθρώπους. Θα το αντέξεις μπορείς.
Αυτό το παράδειγμα, είμαι σίγουρος ξυπνάει αναμνήσεις σε πολλούς.
Κάποιοι μπορεί να το βρουν αυταρχικό. Κάποιοι άλλοι παλιομοδίτικο.Πιο μικρός, κάτι τέτοιες σκέψεις τις κορόιδευα. Νομίζω έχω αρχίσει να γερνάω.
Στην πραγματικότητα, μόνο κέρδος έχεις από αυτή την τελετή.
Πρώτον, προυποθέτει ότι δουλεύεις κανονικές ώρες και αφιερώνεις χρόνο εκεί που πραγματικά αξίζει.
Αρα καλά θα έκανες εσύ που ασφυκτιείς από αυτό να καταλάβεις ότι μακάρι να τηρούσες αυτό από το να δουλεύεις δεκαπεντάωρα.
Δεύτερον, δημιουργεί προυποθέσεις για ομιλία με ανθρώπους που θα έρθει η ώρα που θα παρακαλάς να είχες χρόνο να τους μιλήσεις περισσότερο. Μα τα χρόνια δεν γυρνάνε πίσω.
Και όταν το παιδί σου θα σε παίρνει τηλέφωνο ενώ θα μένει αλλού, ή η μάνα σου θα έχει πια "φύγει", θα ναι αργά.
Το παράδειγμα είναι ενδεικτικό. Θα μπορούσα να αναφέρω για την παιδεία στα σχολεία, ίσως αύριο.
quote:
Heretic κάτι μου λέει ότι η ιστορία με το παράσιτο έχει επαναληφθεί πολλές φορές στο ηλιακό μας σύστημα. Επίσης κάτι μου λέει ότι δεν είμαστε όλοι παράσιτα, και αρνούμαι να χωνέψω ότι έχουμε ηττηθεί.
Δεν ξέρω αν είναι κατάλληλο το θέμα εδω για να το θίξω:
Υποθέτω οτι οι περισσότεροι νοήμονες πολιτισμοί θα γεννιούνται σε κάποιον πλανήτη. Υπάρχει και η περίπτωση του μεσοαστρικού ή διαγαλαξιακού διαστήματος, αλλα επειδή αναφερόμαστε σε κάτι που πάνω-κάτω θα μοιάζει με εμας, κάνω αυτήν την αρχική υπόθεση. Οι πιθανότητες επιβίωσης και μακροημέρευσης του κάθε αυτού είδους εξαρτώνται απο ενα συγκεκριμένο παράγοντα: Τον βαθμό παρασιτικότητας που τον χαρακτηρίζει.
Ή διαφορετικά, το αν θα μπορέσουν να προοδεύσουν τεχνολογικά τόσο πολύ, έτσι ώστε να προλάβουν να μετοικήσουν σε άλλο σύστημα, πρωτού καταστρέψουν το αρχικό. Είτε η ζωή δημιουργείται ενδογεννώς στο σύστημα αυτό ή μεταδίδεται απο το ένα στο άλλο (πανσπερμία), πρέπει οι ρυθμοί ανάπτυξης των παρασίτων (γιατί περί αυτών πρόκειται) να είναι χαμηλοί, αλλιώς σκοτώνουν γρήγορα τον ξενιστή που τα συντηρεί.
Φυσικά για κάποιους απο αυτούς υπάρχει το μελλοντικό στάδιο του είδους που δεν αναλλώνει το περιβάλλον που ζει, αντίθετα τα σέβεται και το συντηρεί, ούτε δημιουργεί εισβολές και λεηλασίες σε άλλα συστήματα και πολιτισμούς, με λίγα λόγια γίνεται εξελιγμένο είδος. Η κάμπια που βγαίνει απο το κουκούλι σαν πεταλούδα. Εμείς, ως τώρα, δεν έχουμε δώσει δείγματα τέτοιου είδους, εκτός κι αν υπάρχει πολιτισμός που αναπτύχθηκε κάποτε στην Γη, ή σε γειτονικό πλανήτη και μετακόμισε αλλού.