- ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΓΕΙΑ ΣΤΟΝ ΤΣΑΝΑΚΑΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΧΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΚΑΤΣΕ Η ΦΑΣΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ!ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ..ΨΙΛΟΧΑΖΗ ΕΚΔΟΣΗ ΑΛΛΑ ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ ΕΧΑΣΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ!ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΠΩΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΟΡΑΤΟΣ,ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΧΑΖΑ!ΕΙΧΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΤΙ ΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΓΙΟΚ!ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Κ_ΚΚΑΛΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΤΑ ΓΙΑΤΑΓΑΝΙΑ,ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΖΗΝΑ THE WARRIOR PRINCESS!ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΥΤΟ ΙΣΩΣ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ!ΤΟΣΑ ΞΕΡΑΝΕ,ΤΕΤΟΙΑ ΠΙΣΤΕΥΑΝΕ!
ΔΗΛΑΔΗ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Η Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ?
ΕΓΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑ: ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΤΕ ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΝΟΣ ΜΑΥΡΟΥ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΚΟΚΟΡΑ... ΤΟ ΠΕΤΑΞΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.
Κάνε ότι θέλεις αλλά μην κάνεις ότι δεν θες να σου το κάνουν...
THE POWER OF THREE WILL SET YOU FREE
quote:
ΕΝΟΣ ΜΑΥΡΟΥ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΚΟΚΟΡΑ...
Tι εννοείς φίλε wicca;
Eνεργητικού ή παθητικού;
Tiger! Tiger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?
WILLIAM BLAKE
Πέθανε μια άλλη μέρα
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
Πέθανε μια άλλη μέρα
Αρχίσαμε ψάχνουμε , σχετικά με την διαδικασία.
Μάθαμε ότι για να το πετύχουμε χρειαζόμασταν την Σολομωνική.
Κάποιος την βρήκε και έτσι ένα βράδυ στο σπίτι μου , μαζευτήκαμε τέσσερα άτομα.
Μάλιστα τον τέταρτο τον επιστρατεύσαμε γιατί η διαδικασία δεν θα γινότανε με τρεις.
Ο ένας που είχε βρει το βιβλίο άρχισε να διαβάζει από αυτό. Από τα λίγα που θέλω να θυμάμαι είναι ότι είχαμε την επιλογή του τι θα καλέσουμε. Δαίμονα ή πνεύμα. Αποφασίσαμε το δεύτερο , για να μην έχουμε τίποτε δυσάρεστα απρόοπτα στην 1η περίπτωση. Θελήσαμε να μην πέσουμε στα βαθιά ευτυχώς.
Το αποτέλεσμα μετά από λίγο ήταν να τρέχουμε πανικόβλητοι να βγούμε από το σπίτι. Σας μιλάω για παγκόσμιο ρεκόρ τρεξίματος.
Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει και ούτε πρόκειται γιατί δεν θεωρώ ότι είμαι ακόμα έτοιμος για κάτι τέτοιο.
Συνιστώ σε όλους να μην το κάνουν (την επίκληση) , τουλάχιστον από απλή περιέργεια.
1011010110110101101
ΕΙδατε που ολα ειναι αληθεια?
Ο φιλος Anounakis ειχε και προσωπικη εμπειρια!
Τους μετετρεψε ολους σε Κεντερηδες!
Περα απο την πλακα ομως,
φιλε μου μπορεις να γινεις πιο σαφης με την εμπειρια σου...?
-ΟΥ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΩ ΟΠΛΑ ΤΑ ΙΕΡΑ-
"Απίστευτο και όμως Αληθινό"
για με να δεν ειναι τυποτα περισοτερο απο 1 απο τα μεσα που αν το μελετησεις χωρις παροπιδες θα καταλαβεις τις δυνατοτητες του εγκεφαλου
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
hel-lin : φίλε μου μπορείς να γίνεις πιο σαφής με την εμπειρία σου...?
Λοιπόν θα γίνω πιο σαφής με την εμπειρία μου.
Μαζευτήκαμε λοιπόν όπως αναφέρω και στο προηγούμενο μήνυμα μου 4 άτομα στο σπίτι μου για να διαβάσαμε κάποιους στίχους από την σολομωνική για να καλέσουμε κάποιο πνεύμα.
Στο τραπέζι επάνω είχαμε μόνο 1 κερί.
Δεν θυμάμαι τι χρώμα. Διάβασα σε κάποιο άλλο forum ότι έχει σημασία.
Εγώ πάντως δεν θυμάμαι το χρώμα του κεριού , αλλά θυμάμαι πως δεν μας είχε απασχολήσει το θέμα αυτό τότε.
Ήμασταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένοι σε αυτό που θα κάναμε. Δεν υπήρχαν δηλαδή γελάκια ή αστειότητες. Υπήρχε αγωνία ανησυχία και λίγο φόβος.
Αποφασίσαμε να καλέσουμε κάποιο πνεύμα και όχι δαίμονα. Είχαμε αυτήν την επιλογή. Μάλλον καλά κάναμε.
Όπως είπα και παραπάνω στο τραπέζι είχαμε μόνο ένα κερί. Ούτε τον πίνακα με τα γράμματα ούτε τίποτε άλλο που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επικοινωνία με το πνεύμα αργότερα.
Αφού βρήκαμε τους στίχους που έπρεπε να διαβάσουμε, έπρεπε να αποφασίσουμε πιο πνεύμα θα καλούσαμε. Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφέρω πως δεν θυμάμαι καλά αλλά νομίζω είχε σημασία ανάλογα με την μέρα και την ώρα το ποιους στίχους (ευχή) θα διαβάζαμε για να έχουμε αποτέλεσμα. Ίσως αυτό να ήταν αναγκαίο μόνο στο κάλεσμα κάποιου δαίμονα. Τα χρόνια έχουν περάσει και κάποιες λεπτομέρειες ξεθωριάζουν. Δεν συζητώ και πολύ συχνά αυτήν την εμπειρία – λιγότερες από τα δάκτυλα του ενός χεριού οι φορές - για να μείνουν όλες οι πληροφορίες αναλλοίωτες στην μνήμη μου. Μάλιστα με τόσες λεπτομέρειες πρώτη φορά την αφηγούμαι.
Αποφασίσαμε λοιπόν μετά από κάποια ονόματα που αναφέρθηκαν από τους παρευρισκόμενους να καλέσουμε το πνεύμα του ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα , ο οποίος είχε πεθάνει πριν λίγο καιρό. Μας φαινότανε λόγω της ευχάριστης και συμπαθητικής μορφής του που είχαμε μέσω των ταινιών ως ακίνδυνη η τυχούσα επαφή μαζί του. Μάλιστα καταλήξαμε στο να καλέσουμε ένα δημόσιο πρόσωπο επειδή είχαμε διαβάσει πως έπρεπε να είναι σε όλους μας η μορφή του καλούντος γνωστή. Να κλείνουμε δηλαδή τα μάτια και να μπορούμε να σχηματίζουμε την μορφή του μες το μυαλό μας.
Την πρόταση του συγκεκριμένου προσώπου την είχα κάνει εγώ , κάτι που νομίζω ότι δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία στην εξέλιξη της ιστορίας.
1011010110110101101
Edited by - Anounakis on 24/09/2003 23:37:02
Edited by - Anounakis on 24/09/2003 23:39:55
Με την ολοκλήρωση της ανάγνωσης άκουσα από πίσω μου , έναν θόρυβο , κάτι σαν τον θόρυβο του αέρα και σφύριγμα μαζί. Δεν είναι δυνατόν μέσο του κειμένου να τον αποδώσω. Περίπου κάτι σαν φσσσσσσσσσς. Η διάρκεια του θορύβου αυτού ήταν περίπου μισό δευτερόλεπτο. Πρέπει να έγινα κάτασπρος από τον φόβο μου και οι σφυγμοί μου να ήταν περισσότεροι από 200. Πέρασε περίπου 1 λεπτό βουβαμάρας, ίσως και οι άλλοι να είχαν μεγάλη ταραχή. Πήρα το θάρρος και ρώτησα τους υπόλοιπους αν άκουσαν τον θόρυβο που σας περιέγραψα. Μου απάντησαν πως ναι.
Στην συνέχεια δεν γινόταν τίποτε. Υπολογίζαμε πως θα επικοινωνούσαμε με το πνεύμα , ζητώντας του να κτυπήσει το τραπέζι (όπως κτυπάμε με το χέρι μια πόρτα) , με το ένα κτύπημα να σημαίνει ναι και τα δύο όχι. Ρωτήσαμε λοιπόν το πνεύμα αν ήταν παρών. Αν είσαι εδώ κτύπα το τραπέζι μία φορά. Αυτό δεν έγινε. Παρατήρησα όμως πως μετά την ερώτηση , η φλόγα του κεριού άρχισε να κάνει περίεργα παιγνίδια. Το επισήμανα και στους υπολοίπους. Επαναλάβαμε την ερώτηση και κάθε φορά η φλόγα συνέχιζε να κάνει κόλπα. Από 3 με 4 πόντους που ήταν πριν την ερώτηση γινόταν περίπου 20 , μετά έφτανε ως το φυτίλι σαν να είχε σβήσει και στην συνέχεις επανερχόταν σε ηρεμία.
Μάλιστα την 4η με 5η φορά που επαναλάβαμε την ίδια ερώτηση , η φλόγα του κεριού πρέπει να ανέβηκε σε ύψος κάτι λιγότερο του μισού μέτρου. Από ένα κεράκι 10cm. Τώρα που γράφω αυτό το κείμενο το αντιλαμβάνομαι σαν να έλεγε ΝΑΙ ΡΕ εδώ είμαι με πρήξατε.
Αυτό το εκλάβαμε σαν βίαια αντίδραση.
Μάλλον δεν ήμασταν προετοιμασμένοι κατάλληλα για αυτό που κάναμε.. Ίσως κατά βάθος , να μην πιστεύαμε ότι θα καταφέρναμε να έχουμε αποτέλεσμα. Ο απόλυτος πανικός. Κάποιος έκανε την αρχή και άρχισε να τρέχει. Αυτό ήταν. Ακολουθήσαμε και οι άλλοι. Τύφλα να έχει ο ΚΕΝΤΕΡΗΣ που λέει και ο φίλος hel-lin πιο πάνω
Ούτε στείλαμε το πνεύμα πίσω ούτε το ρωτήσαμε τίποτε άλλο. Τρεχάτε ποδαράκια μου.
Δεύτερος όροφος – πεζοδρόμιο σε 6 με 7 sec. Ίσως να υπερβάλω δεν ξέρω , πάντως δεν πρέπει να κάνω λάθος. Είναι γνωστό άλλωστε ότι σε καταστάσεις πολύ έντονες ο άνθρωπος αποκτά τεράστιες δυνάμεις . Έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου ένας άνθρωπος μόνος του σήκωσε ολόκληρο αυτοκίνητο για να απεγκλωβίσει την γυναίκα του. Τέλος πάντων ξεφύγαμε.
Η ιστορία δεν σταματά όμως εδώ. Εγώ γύρισα πίσω. Όλη η ιστορία εξελίχθηκε στο σπίτι μου. Μάλιστα στο δωμάτιο μου. Που να κοιμηθώ εκεί λοιπόν. Με τίποτα. Πρέπει να γύρισα στο κρεβάτι μου , καμιά εβδομάδα αργότερα. Πάντως την υπόλοιπη ημέρα χρησιμοποιούσα τον χώρο. Τα πρώτα βράδια ζοριζόμουν να κοιμηθώ. Τελικά κάποια στιγμή το ξεπέρασα.
1011010110110101101
Δεν θυμάμαι την σειρά , δεν έχει και σημασία , δεν είχαν σχέση το ένα με το άλλο.
Αυτά που θα σας περιγράψω συνέβησαν σε χρονικό διάστημα ενός με δύο μήνες , μετά .
Α). Μία μέρα , διάβαζα στο αρμόνιο (έπαιζα) κάποιο κομμάτι που έπρεπε να μελετήσω για το ωδείο.
Ξαφνικά άρχισαν να πατιόνται διάφορες νότες από μόνες τους. Στην αρχή μάλιστα σταμάτησα γιατί νόμισα πως εγώ έπαιζα λάθος. Τότε όμως και για μερικά δευτερόλεπτα και ενώ εγώ είχα τα χέρια μου μακριά από το όργανο , συνέχισαν να πατιόνται κάποια πλήκτρα και να ακούω τους ήχους τους.
Άσχετες νότες χωρίς κάποια μελωδική αξία. Δεν παρέπεμπε σε κάποιο τραγούδι δηλαδή , του στιλ ‘’άσε με να φύγω σε παρακαλώ’ ή κάτι παρόμοιο. Το συμβάν αυτό το αντιμετώπισα με πρωτοφανή ψυχραιμία.
Β) Ένα πρωινό , μάλιστα θυμάμαι και την ημέρα και την ώρα , ήταν Σάββατο περίπου στις 12:00 με 13:00 , έβλεπα με την αδελφή μου τηλεόραση. Ξαφνικά αλλάζει το κανάλι από μόνο του από ΕΡΤ σε ΕΡΤ2. (Δεν υπήρχαν και άλλα κανάλια τότε , 1986-1987) Παίρνω το κοντρόλ και ξαναβάζω το κανάλι που έβλεπα. Αμέσως αλλάζει το κανάλι. Το επαναλαμβάνω και ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι το κοντρόλ κόλλησε , το παίρνω και το πάω σε ένα άλλο δωμάτιο. Ξαναγυρνάω στο σαλόνι και αλλάζω κανάλι μηχανικά από την συσκευή. Ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Για να μην μακρυλογώ , το επανέλαβα κάποιες φορές πάντα με το ίδιο αποτέλεσμα. Στο τέλος έκλεισα την τηλεόραση. Και αυτό το συμβάν το αντιμετώπισα με ψυχραιμία. Η αδελφή μου – είναι και μικρότερη – όμως δεν έδειξε τον ανάλογο χαρακτήρα. Θυμάμαι ότι έκανε αρκετό καιρό να πλησιάσει το χαζοκούτι. Ε , ας μην παραπονιέται δεν της έκανε και κακό….
Τα δύο προηγούμενα γεγονότα , είχαν αρχίσει να με επηρεάζουν , ψυχολογικά , σκεπτόμενος ότι ήταν λάθος που δεν διώξαμε το πνεύμα. Ακόμα το ίδιο πιστεύω. Ίσως να το έχουμε εγκλωβίσει κάπου που δεν ανήκει. Πιστεύω όχι επ΄ άπειρον. Μάλιστα εκείνη την εποχή με προβλημάτιζε το γεγονός μίας σύμπτωσης που έμαθα μετά την συνεδρία . Το σπίτι που έμενα το είχαμε νοικιάσει. Είχε πεθάνει ο σύζυγος , και η γυναίκα για να ξεχρεώσει το υπόλοιπο του δανείου που είχε , το νοίκιασε σε εμάς .
Το όνομα της οικογένειας και του εκλιπόντος ήταν ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Όχι όμως Λάμπρος. Μάλλον ήταν απλή σύμπτωση.
Γ) Ένα βράδυ , πάλι μόνος στο σπίτι με την αδελφή μου , κατά τις 9:00 με 10:00 το βράδυ , κτυπάει το κουδούνι. Τότε έτσι και αλλιώς δεν φοβόμασταν , φεύγαμε και αφήναμε τα σπίτια ανοικτά , ανοίγω λοιπόν την πόρτα απευθείας χωρίς να ρωτήσω. Μάλιστα θυμάμαι ότι πίστευα πριν ανοίξω ότι θα ήταν λογικά ένας φίλος μου που έμενε στο ισόγειο μια που δεν είχε κτυπήσει και το κουδούνι της εξώπορτας πιο πριν. Ανοίγω λοιπόν την πόρτα και δεν υπάρχει κανείς. Μπροστά μου υπήρχε ένας διάδρομος τεσσάρων περίπου μέτρων. Θεώρησα ότι μάλλον ο φίλος μου μου έκανε πλάκα , κτύπησε το κουδούνι και κρύφτηκε. Αμ Δε. Ξαφνικά και ενώ βρίσκομαι δίπλα στο κουδούνι και μπροστά μου δεν υπάρχει κανείς , αυτό άρχισε να κτυπά σαν τρελό. Όχι σαν να είχε κολλήσει. Δεν έκανε έναν συνεχόμενο ήχο. Εξάλλου το συγκεκριμένο και συνέχεια να το πάταγες έκανε τον θόρυβο περίπου σαν εκείνο μιας μικρής καμπάνας για μία φορά. Άρχισε να κτυπά για 20 με 30 φορές με ακανόνιστο ρυθμό. Ε , εδώ πανικοβλήθηκα. Θεωρούσα ότι τα 2 προηγούμενα γεγονότα ( Α και Β) ίσως – που δεν ήταν – είχαν να κάνουν με τα μηχανήματα που ήταν ηλεκτρονικά. Αυτή ήταν η πιο λογική εξήγηση που μπορούσα να δώσω με επιστημονικό ας πούμε τρόπο. Όμως και τα προηγούμενα ουσιαστικά δεν δικαιολογόντουσαν με την λογική.
Τέλος πάντων δεν έχω σκοπό να σας κάνω να αποδεχτείτε την όλη ιστορία αν δεν το θέλετε Εξάλλου δεν έχω κάποιο κίνητρο να το κάνω αυτό. Απλώς καταθέτω την εμπειρία μου όπως την έζησα , μια που μου ζητήθηκε.
Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με ένα κουδούνι που αρχίζει να κτυπά από μόνο του σαν τρελό , το οποίο δεν είναι ηλεκτρονικό , αλλά 100% μηχανικό. Το γεγονός αυτό , δεν το αντιμετώπισα με καθόλου ψυχραιμία , ούτε εγώ , ούτε και η αδελφή μου. Φύγαμε αμέσως από το σπίτι και πήγαμε να βρούμε τους δικούς μας , οι οποίοι βρίσκονταν επίσκεψη σε ένα σπίτι εκεί κοντά.
Μάλιστα πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου που έμενε στο ισόγειο να ανέβει επάνω , όση ώρα η αδελφή μου ντυνότανε – ε , δεν πήγαμε και με τις πιζάμες – διότι η παρουσία ενός ακόμα ατόμου με έκανε να αισθάνομαι περισσότερη ασφάλεια κυρίως ψυχολογική.
1011010110110101101
Edited by - Anounakis on 24/09/2003 23:41:02
Κανά χρόνο αργότερα αλλάξαμε σπίτι , και από τότε μπορώ να πω , πως ηρέμισα και από τότε δεν ξανά ασχολήθηκα με τα γεγονότα αυτά , ούτε επιχείρησα να ξανακάνω κάτι ανάλογο.
Όταν μάλιστα στην παρέα μου τυχαίνει καμιά φορά να κάνουμε παρόμοιες με το θέμα συζητήσεις , λέω πως κάτι έγινε , αλλά αποφεύγω να μπω σε λεπτομέρειες , αυτές δηλαδή που μοιράστηκα μαζί σας.
Σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι την έβγαλα καθαρή , όμως συμβουλεύω όποιον θέλει να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει κάτι ανάλογο., να το σκεφτεί καλά πριν το κάνει.
Το συμπέρασμα μου λοιπόν για την Σολομωνική μια που αυτό είναι και το βασικό θέμα , είναι πως πρόκειται για ένα βιβλίο που κρύβει μέσα του δυνάμεις , αλλά συνάμα μπορεί να καταστεί και πολύ επικίνδυνη.
1011010110110101101