FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Βλέπει κανείς εκφράσεις στα πρόσωπα των νεκρών? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- Βλέπει κανείς εκφράσεις στα πρόσωπα των νεκρών? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Mrityam31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

08/01/2012, 20:21:50

Εδω είμαστε να σε ακούσουμε, αν και όχι όλοι...

Αν θέλεις πες μας όσα εσυ θέλεις, με τον τροπο σου.

Πρέπει να είσαι πολυ ευαίσθητος άνθρωπος, και γενικά τα ανθρώπινα να σε λύπουν

Όταν είσαι κοντά σε ανθρώπους που υποφέρουν, Υποφερεις? τι άλλο βλέπεις?

Αν θέλεις...άπαντας. Σε ορισμένους, ίσως τα λόγια σου βοηθήσουν.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

08/01/2012, 20:24:31

quote:

Γεια σου βρε Πλάτωνα! Πέρασε σχεδόν δεκαετία από την τελευταία φορά που ανταλλάξαμε έστω και έναν χαιρετισμό. Ελπίζω να είσαι καλά.
Θα ακολουθήσω την ροή που δίνει στην συζήτηση ο Πλάτωνας.

Καλα είμαι βρε! Γκρίζαρισσα λιγο, αλλα αυτα έχουν τα χρόνια. Κατεβαίνω τακτικά Αθήνα, αν είσαι για καφέ...Θησείο μεριά, θα σου πω.

MrityamΝέο Μέλος

08/01/2012, 20:39:56

Είναι η πρώτη φορά που μιλάω με ηλεκτρονικούς φίλους. Δεν είμαι σίγουρη αν μπορεί με τις δικές μου εμπειρίες κάποιος να βοηθηθεί. Δεν είμαι σίγουρη ούτε καν εγώ για ότι μου συμβαίνει. Έχω πολύ συχνά βεβαιώσεις μέσα μου, πληροφορίες, προτροπές, αποτροπές, ολόκληρους διαλόγους που ούτε καν ξέρω με ποιον τους κάνω, βλέπω εικόνες που αφορούν την ζωή κάποιου, συμπάσχω με τους άλλους αν αυτό με ρώτησες και τόσα τόσα άλλα που μπορούν να δημιουργήσουν υλικό για να περνάει κανείς την ώρα του χωρίς να βαριέται...

Mrityam

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

08/01/2012, 20:51:17

Δεν σε βλέπω σαν υλικό να περνάει η ώρα. Σίγουρα αυτο. Απλα η διαφορετικότητα είναι σπάνια στην εποχή μας. Γράφουμε σε ένα χώρο που ορισμένοι (αλληλοβοηθειομαστε) με τον τροπο μας. Αυτο που βλέπεις μπορει να μην το θεωρείς προνόμιο, μα ίσως και να είναι. Μια άντενα που πιάνει συχνότητες και καταστασεις, διαφορετικές. Σε τι θα βοηθήσει? ίσως σε τίποτα, μα η προσφορά σου και μόνο στο διάλογο, ίσως φέρει να αναλογισθει κάποιος,,,,,μήπως δεν είναι όλα, ΜΑΜ ΝΙΝΙ και TV, μήπως υπάρχει μια διαφορετική ζωη απο ότι μας προσφέρει το σύστημα.? με αυτη την έννοια σε έρωταω, γιατι η ζωη εκτός τις λίγες μικρό χαρές της, στον συνηθισμένο άνθρωπο τι άλλο προσφέρει?

Μείνει λοιπόν και γράψε μας τις (παραξενιές) σου, ίσως υπάρξει έμπνευση και για άλλους, η συνέχεια.

MrityamΝέο Μέλος

08/01/2012, 21:14:06

Λοιπόν επειδή όπως είπα από μικρή κατάλαβα πως δεν μοιράζομαι ολόκληρη την πραγματικότητά μου με όλους, μπήκα στον δρόμο να ψάχνω, για να ανακουφιστώ εγώ, για να ερμηνεύσω για να μάθω για όλα αυτά που με απασχολούσαν. Εκεί διάβασα, άκουσα, παρακολούθησα διάφορες απόψεις,διαφορετικών ομάδων, θρησκειών, όπως και εσύ θα γνωρίζεις ίσως δεν φτάνει όλη μας η ζωή για να δούμε πόσα υπάρχουν.Εμπειρίες ανθρώπων διδασκαλίες...κατάλαβα πως δεν είναι όλα πραγματικά. Και στον κόσμο του όχι κακά και νάνι δυστυχώς υπάρχουν σχολές μάρκετιγκ,εξουσίας,εκμετάλλευσης, προβολής,χάνεσαι και χάνεις την επαφή σου. Φόβος μπροστά στους τόσους δρόμους...ίσως! Κλείνομαι λοιπόν σιγά σιγά στις δικές μου εμπειρίες, στην δική μου "φωνή" και βρίσκομαι εκεί που ξεκίνησα. Δεν θέλω να παρουσιάσω κάτι το μυστήριο γύρω από μένα αλλά νιώθω λίγο άβολα και να με συγχωρείς γι αυτό.

Mrityam

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

08/01/2012, 21:27:29

Καλώς φίλη μας.

Απο σχολές σχολεία βιβλια και τέτοια έχουμε πιστεύω περάσει οι περισσότεροι. Και να σου πω κάτι, το καλύτερο κατα τι γνώμη μου είναι αυτο που κανείς. Στο κάτω κάτω κανένας δάσκαλος μα και μυστης μπορει να κάνει κάτι περισσότερο απο το να δώσει ενδείξεις. Ότι έχουμε να κάνουμε, όσο αφορα εμάς, είναι θέμα μας και κανενός άλλου.

Παντός σε αυτο τον μικρο κύκλο ανθρώπων που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν τι στην ευχή συμβαίνει, σε καλοσωριζουμε, είμαστε ίσως λίγοι, παράξενοι, διαφορετικοί, εκεντρικοι, έχουμε όλα τα καλα και τα κακά των άλλων ανθρώπων, και, (ίσως) στο εσωτερικα γινόμαστε περισσότερο κατανοητοί, γιατι ακριβώς θα βρούμε ευκολωτερα κάποιο με τις ίδιες ανησυχίες.

Καλώς μας ήρθες λοιπόν.

MrityamΝέο Μέλος

08/01/2012, 21:45:00

Και πάλι σε ευχαριστώ, και να κάτι που πράγματι πιστεύω επειδή εγώ το βιώνω και δεν το άκουσα, και δεν μου είπαν ότι έτσι πρέπει να είναι
-η ζωή μας δεν είναι μονάχα αυτό που βιώνει το φυσικό μας σώμα, με τις φυσικές μας αισθήσεις. Πλέκουμε,διαμορφώνουμε και ζούμε και σε μια άλλη(όχι αποδείξημη με τους τρόπους της φυσικής μας ζωής)μια διαφορετική εξίσου όμως αληθινή ζωή. Ρίχνουμε τόσο βάρος στην πρώτη και επειδή αισθανόμαστε ότι η δεύτερη δεν είναι αποδεκτή από την λογική που λειτουργούμε συνήθως την αφήνουμε να ατροφεί. Δεν πρέπει να χαθεί ο σύνδεσμος μαζί της και οι μόνοι που μπορούν να διακόψουν την επαφή είμαστε εμείς. Και μετά τι απομένει? Οι λογαριασμοί, τα παιδιά, ο εραστής και ο τάφος.(α και εγώ που μετά θα βλέπω στα πρόσωπα των νεκρών την μεάνοια , την λύπη ότι κάτι πήραν λάθος ότι δεν έκαναν αυτό που πραγματικά έπρεπε να κανουν σε αυτήν την πολύτιμη ευκαιρία που είχαν να ΖΗΣΟΥΝ)

Mrityam

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

10/01/2012, 20:50:57

Φίλη mrityam,

Έφυγες η διαβάζεις ακόμα στο εσωτερικα?

Θέλω να σε ρωτήσω κάτι, αν και προσωπικό, θα το γράψω.

MrityamΝέο Μέλος

10/01/2012, 20:54:22

Παρακαλώ σε ακούω...

Mrityam

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

10/01/2012, 21:36:33

Ο.κ. Καλη μου φίλη. Θα σου γράψω λιγω τις σκέψεις και τι μου συμβαίνει.

Στι αρχές του Δεκεμβρίου, βρήκε τη μητέρα μου εγκεφαλικό. Η αδερφή μου αμέσως μου τηλ. Πως ήταν η κατάσταση σοβαρή. Υπήρχαν ορισμένες σοβαρές εκκρεμότητες στο εξωτερικό που ζω, έτσι μπόρεσα να πάρω το αεροπλάνο λίγες ημέρες αργότερα. Η κατάσταση ήταν στάσιμη, έχει παραλύσει το μισό της σώμα, δεν μιλάει, και όλα δείχνουν πως είναι μόνο στιγμές παρούσα.

Όταν έφθασαν, η αδερφη μούρη όλες τις μέρες δεν έλειψε απο δυπλα της κατα τη διάρκεια της ημέρας, μου είπε πως οι γιατροί είπαν πως είναι θέμα χρονου, μια και είχε και ανεπάρκεια καρδιάς, και πνευμονικα προβλήματα.

Της είπα να παει να ξεκουραστεί, πως θα καθομουν εκει μέχρι να έρθει η νυχτερινή νοσοκόμα, και πως το πρωί, (6) θα ξαναγύριζα. Έτσι και έγινε, όλη την ώρα που ήμουν μαζί της, κοιμόταν, όταν άνοιγε τα ματια της, κοίταζε, μα δεν ήταν (εκει) η μητέρα μου. Ήταν ένα μικρο και αθώο παιδι. Της έβαζα μουσική, άκουγε, δεν ήθελε να το βγάλω. Κάποια στιγμή ήρθε η νοσοκόμα που έπρεπε να κάνει καθαριότητες, βγήκα ΈΞΩ, και μετα απο 1/2 ώρα, όταν τελείωσε, καθώς πήγα να κάθησω δυπλα της, κάτι είπε, την κοίταξα, και ήταν η μητέρα μου εκει.

Όταν της μιλάγα καταλάβαινε, γιατι μου έκανε νόημα με τα ματια η μου εσφηγκε το χέρι. Πέρασαν λίγα λεπτά, και ξανά εκει δεν ήταν η μητέρα μου, μα ένα μικρο παιδι...στο γράφω με σιγουριά αυτο, γιατι έχει μια προσωπικότητα, που φτάνει μια της ματια να σε δια περάσει ολόκληρο.

Έχω στη ζωη μου αρκετές παραξενιές εμπειρίες, ΈΞΩ και μέσα στο σώμα, πολλές φορές με παρακολουθώ απ ΈΞΩ...μα εκείνο το παιδάκι που μένει και χαμογελάει, είναι μια ζωτική συνηδειτοτητα μόνο...(του σώματος)

Ξέρω πως είναι δύσκολο ότι ρωτάω, έρχεται στο μυαλο ο ηρακλειτος που λέει πως τον κόσμο τουτον, τον οδηγεί ένα παιδι...

Αν βλέπεις ορισμενες συμπεριφορες, ίσως δώσεις ακόμα λιγο φως.

Περιττό να σου γράψω άλλο ένα απόφθεγμα του Ηρακλείου που εκτιμώ, αφάνταστα.

Ο θάνατος των νεκρών είναι η ζωη των ζώντων, και αντίστροφα.

MrityamΝέο Μέλος

10/01/2012, 21:50:44

Δεν μπόρεσα να καταλάβω τι με ρωτάς αν με ρωτάς κάτι ή απλά είναι κάποιο πρόβλημα στην γλώσσα. Λυπάμαι για την μητέρα σου. Όσο δυνατή προσωπικότητα και αν είχε χαίρομαι που διατήρησε το παιδί μέσα της γιατί αυτό κατά την γνώμη μου ήταν αυτό που εσύ έβλεπες. Εκτός από το γνωμικό του Ηράκλειτου ας πω πως ο μικρός Διόνυσος ένα μικρό παιδάκι ορίσθηκε από τον ίδιο τον Δία ως διάδοχός του. Η Ήρα και οι Τιτάνες έμειναν έκπληκτοι αλλά και προσβεβλημένοι πως ήταν δυνατόν να κάνει κάτι τέτοιο. Με έναν καθρέπτη τον ξεγέλασαν, τον απομάκρυναν και τον έφαγαν ζωντανό. Ο Δίας τους κατακεραύνωσε και από την τσίκνα γεννήθηκε ο άνθρωπος με τιτανικά στοιχεία αλλά και με τον θεό μέσα του. Έτσι για την ιστορία στο είπα τώρα αυτό... Η μητέρα σου τελικά έχει πεθάνει?

Mrityam

◂ ΠΡΟΗΓ.2 / 2