- Παλάτια της μνήμης - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Levana καλημερα,
το εχω διαβασει το βιβλιο και
οπως λες ηταν εξαιρετικα ενδιαφερον.
Οταν το τελειωσα ηθελα να το ψαξω περισσοτερο το
θεμα και βρηκα στο διαδικτιο πως η τεχνικη που
γραφει μεσα το βιβλιο για τα παιδια που ειχαν
την ικανοτητα της διορασης ηταν οντως μυστικο
προγραμμα στην ΗΠΑ.
ήταν μέρος δικού σου μηνύματος ενώ είναι μέρος μηνύματος της Nerissa.
Mea culpa λοιπόν. 
In anticipation of my resurrection...
Η ανάμνηση των παιδικών βιωμάτων δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται.
Σκοπός μιας αναδρομής είναι να ξαναβιώσουμε για να ελευθεροθούμε από τα καταλοιπα που μας έχουν αφήσει τα βιώματα. Τις υποσυνείδητες επιρροές.
* Συμβατικά χρησιμοποιω την λεξη "θεος".
Edited by - Πελεγκρίνο on 14/06/2011 10:42:11
Έχουμε ρωτήσει, και έχουμε πάρει απάντηση από ανθρώπους που πέθαναν τι σκεφτόντουσαν την στιγμή του θανάτου τους?
Μπορείς να μου δόσεις τα στοιχεία της ενδιαφέρουσας αυτής έρευνας?
quote:Εχεις δίκιο gianipseftis. Επρεπε να προσθέσω ένα "ισως" η ένα "θεωρω" για να μην φαντάζω δογματοκός και απόλυτος. Μονο ενας ανισορροπος θα έλεγε με σιγουρια για κάτι μεταθανατιον.
Ο τρόπος που διατυπώνεις αυτή την θέση, παραπέμπει σε μια γνώση, ή αποτέλεσμα κάποιας έρευνας.
Έχουμε ρωτήσει, και έχουμε πάρει απάντηση από ανθρώπους που πέθαναν τι σκεφτόντουσαν την στιγμή του θανάτου τους?
Μπορείς να μου δόσεις τα στοιχεία της ενδιαφέρουσας αυτής έρευνας?
Είναι αποτέλεσμα βιωμάτων* ως ένα σημείο, και αποτέλεσμα επεξεργασίας, και προέκτασης αυτών.
Αν και η επεξεργασία (λογική) πρέπει να παραμερίζει μερικές φορές γιατί είναι αδύνατον να εξηγούνται τα πάντα. Δεν επιδέχονται τα πάντα λογική επεξεργασια. Μονο ο κοσμος μας. Φυσικά με την βοήθεια κάποιων βιβλίων η καποιου δασκαλου.
Η παραπάνω θεώριση είναι (κατά την γνωμη μου) η πιο πιθανη απάντηση στην ερώτηση: γιατί ζούμε;
Αν δεν χρειαζεται - για κάποιον λογο - την επίγνωση της ζωης μας αυτο το ασυληπτο για την νόηση μας κατι, γιατι ζουμε; Ολα πισω τ' αφήμουμε εκτος από την συνειδηση μας. Τα βιωματα μας.
Απ' οτι καταλαβες ειναι αλληλένδετα η αναδρομη του θεματοθετη μας και ο θάνατος.
*Μπορείς να διαβάσεις μια τακτικη, ας το πουμε, που περιγραφω σε αυτη τη σελιδα, για να εξελιξουμε και να διευρύνουμε τις ικανοτητες που έχουμε σε επιπεδα που δεν φανταζομαστε ότι υπάρχουν.
Ειναι στην δυνατότητα όλων. http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=48&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=10232
Αλά για πρόσεξε το λιγάκι, καλή μου.
Η γνώση της άγνοιας, γνώση δεν είναι?
Να λοιπόν που κάναμε μιαν αρχή στη γνώση.
Αν γνωρίζω, πως δεν γνωρίζω, δεν θα πει πως κάτι ξέρω?
Αυτό που ξέρω είναι, πως πολλά μέλει να μάθω, άμα ψάξω και δεν μείνω με σταυρωμένα χέρια.
Μην μένουμε να μας σταυρώνουν τα χέρια, πριν πεθάνουμε.
quote:
Ναι σωστά.
Αλά για πρόσεξε το λιγάκι, καλή μου.
Όχι ρε ..... γάιδαρε..
quote:Ο στόχος της αναδρομής Levana είναι να ξαναβιώσουμε τα ίδια συναισθήματα της περιόδου που εξετάζουμε. Οχι απλώς να τα θυμηθούμε! Δεν μπορούμε να προετοιμάσουμε τα παιδιά για κάτι τέτοιο. Είναι αδύνατον.
Φίλε Incubus, πουθενά μέσα στο βιβλίο δεν αναφέρεται ότι η μέθοδος αυτή είναι πιο εύκολο να διδαχτεί σε παιδιά, αν και αυτό είναι μια σωστή παρατήρηση. Μάλλον τα παιδιά έχουν την ικανότητα να αποθηκεύουν ευκολότερα
Αναβίωση είναι η σωστή λέξη. Οχι ανάμνηση ούτε αναδρομή.
Το ασυνείδητο και το συνειδητό παίζουν κάποια περίεργα παιχνίδια σε περιπτώσεις τρόμου και πιθανολογούμενου θανάσιμου κινδύνου.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως μια επερχόμενη σύγκρουση με όχημα, την στιγμή της σύγκρουσης, μιας πτώσης με το αεροπλάνο, ένας επαπειλούμενο πνιγμός, μια σοβαρή ή λιγότερο σοβαρή χειρουργική επέμβαση με ύπνωση κλπ κλπ. ο εγκέφαλος μας ανασύρει και προβάλει αστραπιαία
παλιές αναμνήσεις, η ακόμα θεωρώντας μας ήδη νεκρούς, φαντάζεται πως απομακρύνεται από το σώμα και το παρατηρεί από ψηλά, παρακολουθώντας τάχα τις αντιδράσεις των παρευρισκομένων και των οικείων προσώπων.
Αυτή είναι η αντίδραση του Εγώ στο θάνατο, και ή ψευδαίσθηση της συνέχισής της υπάρξής του ακόμα και χωρίς το υλικό του σώμα.
Στην ουσία ο άνθρωπος ΔΕΝ έχει πεθάνει, αλά ζει μια εγκεφαλική φαντασίωση.
Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.
quote:
Ρε γάιδαρε αυτό που ήθελα πριν να σου πω, και μπλέξαμε τα μπούτια μας,, ήταν για τις επιθανάτιες “αναλαμπές”.Το ασυνείδητο και το συνειδητό παίζουν κάποια περίεργα παιχνίδια σε περιπτώσεις τρόμου και πιθανολογούμενου θανάσιμου κινδύνου.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως μια επερχόμενη σύγκρουση με όχημα, την στιγμή της σύγκρουσης, μιας πτώσης με το αεροπλάνο, ένας επαπειλούμενο πνιγμός, μια σοβαρή ή λιγότερο σοβαρή χειρουργική επέμβαση με ύπνωση κλπ κλπ. ο εγκέφαλος μας ανασύρει και προβάλει αστραπιαία
παλιές αναμνήσεις, η ακόμα θεωρώντας μας ήδη νεκρούς, φαντάζεται πως απομακρύνεται από το σώμα και το παρατηρεί από ψηλά, παρακολουθώντας τάχα τις αντιδράσεις των παρευρισκομένων και των οικείων προσώπων.
Αυτή είναι η αντίδραση του Εγώ στο θάνατο, και ή ψευδαίσθηση της συνέχισής της υπάρξής του ακόμα και χωρίς το υλικό του σώμα.
Στην ουσία ο άνθρωπος ΔΕΝ έχει πεθάνει, αλά ζει μια εγκεφαλική φαντασίωση.Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.
Ωπα βρε Γιάννη,κάνε λίγο κράτει!!
Δεν σου εχω πει οτι πρέπει να πάψεις να εισαι απόλυτος?
Πώς εισαι σίγουρος οτι ζεί εγκεφαλική φαντασίωση?
Α.Ξέρεις καμμιά άλλη φαντασίωση που δεν είναι εγκεφαλική?
Β.Εχεις καμμιά προσωπική εμπειρία και μιλάς σαν ειδήμων?
Συγκρατήσουουου!!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.