- Οι άνθρωποι του σπηλαίου του Πλάτωνα σήμερα... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Φυσικά κι η ανάβαση από το σπήλαιο πρός το φώς και την αναζήτηση της Αλήθειας θα είναι μία δύσκολη διαδικασία που θα ταλαιπωρήσει τον άνθρωπο που το επιχειρεί.
Πιστεύω όμως πως αξίζει τον κόπο...
Γηγενή, επέτρεψε μου να απαντήσω κι εγώ στο ερώτημα που έθεσες στον Δαγών.
Φυσικά και τον σεβασμό μας θα τον άξιζαν οι ιθαγενείς της Νέας Γουϊνέας.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Τριανταφυλλιά, τα αγαθά κόποις κτώνται!
Φυσικά κι η ανάβαση από το σπήλαιο πρός το φώς και την αναζήτηση της Αλήθειας θα είναι μία δύσκολη διαδικασία που θα ταλαιπωρήσει τον άνθρωπο που το επιχειρεί.
Πιστεύω όμως πως αξίζει τον κόπο...
σίγουρα αξίζει καλέ μου Dying_Incubus και επετρεψέ μου παρακαλώ να διευκρινίσω οτι κατα εμέ ίσως αυτήν ακρίβώς η ταλαιπωρία είναι και το ζητούμενο .
Δεν ειναι μόνον μια διαδρομή για να φτάσουμε κάπου αλλά και ο ίδιος ο τρόπος.
Οταν βγείς απο την σπηλια βλέπεις πια το φώς γιατί το απόκτησες στάλα στάλα μέσα απο την διαδρομή σου.
ΡΟΔΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ
Το όλο θέμα μου θυμίζει την Ιθάκη του Καβάφη.
Δεν έχει τόσο νόημα ο προορισμός αλλά το ταξίδι...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Πιστεύω ότι για να κάνεις τό πρώτο βήμα να βγεις από τη σπηλιά είναι η συνειδητοποίηση ότι είσαι μέσα και ότι όλα αυτά που αντιλαμβάνεσαι είναι σκιές.
Χθες είχε μια πολύ ωραία ταινία "ΤΟ 13ο ΠΑΤΩΜΑ". Κάποιοι κατάλαβαν ότι ζούνε σε έναν πλασματικό κόσμο και μεταπήδησαν σε έναν άλλο που τον νόμιζαν για αληθινό αλλά ήταν το ίδιο ψεύτικος με εκείνον που βρισκόταν. Στην παρούσα φάση εξέλιξης της ανθρωπότητας πιστεύω ότι είναι δυσκολο να βγούμε από τη σπηλιά. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Πιστεύω ότι το καλύτερο που μπορούμε είναι να ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ότι είμαστε δέσμιοι και ότι η πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτό που εμείς θεωρούμε αληθινό.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Καλησπέρα και από εμένα.Το θέμα έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Τα σχόλια όλων ήταν εξαιρετικά.
Όσο για εμένα, καθώς διάβαζα τα λόγια του Πλάτωνα μου ήρθαν κάποιες σκέψεις τις οποίες θέλω να μοιραστώ μαζί σας.
Θα σταθώ σε αυτό που έγραψες Dying Incubus στο πρώτο σου μήνυμα,ότι "ΑΥΤΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ".
Δεν είμαι βέβαιος εάν οι Σοφοί θέλουν (και μπορούν) να αφυπνίσουν τους υπόλοιπους ανθρώπους.
Είναι πιθανόν οι Σοφοί του Κόσμου να έχουν υπολογίσει ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να "αφυπνιστεί" το Πλήθος.Σε αυτή την περίπτωση μόνο ελάχιστοι άνθρωποι θα αφυπνίζονται σε κάθε εποχή,αυτοί που θα το καταφέρνουν από μόνοι τους...
Είναι όμως εξίσου πιθανό οι Σοφοί του κόσμου να γνωρίζουν ότι οι άνθρωποι ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ κάποια στιγμή να "αφυπνιστούν",τουλάχιστον ως ένα βαθμό.
Ας εξετάσουμε αυτή την περίπτωση.
Καταρχάς συμφωνώ με το ότι οι σημερινοί άνθρωποι έχουν ΠΟΛΛΕΣ,ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ομοιότητες με αυτούς του Πλατωνικού Σπηλαίου.
Αυτό όμως συνέβαινε πάντα,και κυρίως την περίοδο πριν την Αναγέννηση όταν η ανθρωπότητα ήταν βουτηγμένη μέχρι το λαιμό στο σκοτεινό σπήλαιο...
Έχω όμως την αίσθηση ότι τις τελευταίες δεκαετίες ο Άνθρωπος έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τη Σπηλαιώδη νοητική του κατάσταση.
Αυτό το κατόρθωμα είναι βασικό.Είναι το "Πρώτο Φως" όπως λέει ο Πεσσόα,"που δεν είναι παρά Ορατό Σκότος..."
Ωστόσο το σκοτάδι παραμένει...
Και εδώ έρχεται το δικό μου ερώτημα.
Ο Dying Incubus γράφει ότι οι Σοφοί πρέπει να αφυπνίσουν τους υπόλοιπους.
Ωστόσο ο φιλόσοφος λέει ξεκάθαρα ότι "αυτόν που θα επιχειρήσει να τους λύσει και να τους ανεβάσει, αν τους δινόταν κάπως η ευκαιρία να τον πιάσουν και να τον σκοτώσουν, δεν θα τον σκότωναν;"
Φυσικά και θα τον σκότωναν.Εξάλλου είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ότι κάποιος που προσπαθεί να "ξυπνήσει" τους άλλους καταλήγει να τον "φάνε ζωντανό"...
Όπως γράφει εύστοχα ο Dying Incubus "Και πολύ περισσότερο γιατί πάντα είμαστε καχύποπτοι σε αυτούς που έχουν γνωρίσει την αλήθεια?"
Εύλογο λοιπόν ότι οι Σοφοί του Κόσμου στην περίπτωση που ήθελαν να "αφυπνήσουν" τους υπόλοιπους δεν θα το έκαναν μέσω της πειθούς...
Ωστόσο ο Πλάτων κατά τη γνώμη μου υποννοεί ότι αυτός που θα αφυπνιστεί πνευματικά θα το καταφέρει περισσότερο από εξωτερική επίδραση και λιγότερο από εσωτερική προσπάθεια.
Γι'αυτό και χρησιμοποιεί φράσεις τύπου "Κι αν λοιπόν τον ανάγκαζε κάποιος να κοιτάζει συνεχώς προς το ίδιο το φως" ή πιο κάτω "Και αν, τον τραβούσε κανείς με τη βία από εκεί, μέσα από ένα δρόμο κακοτράχαλο κι ανηφορικό, και δεν τον άφηνε, πριν τον τραβήξει έξω στο φως του ήλιου".
Επίσης ο φιλόσοφος τονίζει τους "πολλούς πόνους" που συνοδεύουν αυτή τη Φώτιση...
Τονίζει λοιπόν ότι το "Ξύπνημα" είναι ιδιαίτερα επίπονο...
Κάτι σαν μία Επαναγέννηση που λογικό είναι να συνοδεύεται από την οδύνη του νεογνού...
Δε διστάζει όμως να ισχυριστεί ότι "Αυτός που αφυπνίζεται πνευματικά θα προτιμούσε,σαν τον ομηρικό ήρωα,να δουλεύει για κάποιον φτωχό πάνω στη Γη παρά να βασιλεύει και να τιμάται στο σπήλαιο"!!
Αυτό που θέλω να πω είναι το εξής:
Ο Πλάτων ως γνωστόν είχε την τύχη ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΦΗ.Θα έλεγα μάλιστα ότι ήταν από τους τελευταίους Έλληνες που είχαν αυτή την Τύχη...
Θεωρώ λοιπόν ότι ο Πλάτων γράφοντας την "Πολιτεία" και λοιπά κείμενα είχε στο μυαλό του μία ιδεατή Κυβέρνηση του Μέλλοντος,την οποία θα αποκαλέσω την "Τυραννία των Σοφών"!
(Ελπίζω να μην παρερμηνευθεί η λέξη "τυραννία" ως κάτι το κακό).
Ας υποθέσουμε ότι τα Σημάδια των Καιρών προαναγγέλλουν τον ερχομό της εν λόγω "Τυραννίας" και κατά συνέπεια το επερχόμενο "Ξύπνημα" του Νέου Ανθρώπου από τους Σοφούς της Γης.
Το ερώτημα είναι:Ο σύγχρονος άνθρωπος πόσο έτοιμος είναι να αντικρίσει το Φως?
Πόσο έτοιμος είναι να υποστεί το "Σοκ" της Φώτισής του?
Και πόση αντίσταση είναι διατεθειμένος να αντιτάξει προκειμένου να παραμείνει στο σπήλαιό του και να αποφύγει την επίπονη "ανάβασή" του?
quote:
Φυσικά και θα τον σκότωναν.Εξάλλου είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ότι κάποιος που προσπαθεί να "ξυπνήσει" τους άλλους καταλήγει να τον "φάνε ζωντανό"...
ΣΩΣΤΟ. Αν σκεφτώ ότι αν με ξυπνήσει η μάνα μου απότομα το πρωι κοντεύω ΝΑ ΤΗ ΦΑΩ ΖΩΝΤΑΝΗ φαντάσου τί θα γίνει σε περίπτωση πραγματικής αφύπνισης
quote:
Το ερώτημα είναι:Ο σύγχρονος άνθρωπος πόσο έτοιμος είναι να αντικρίσει το Φως?
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Είναι βαθιά χωμένος στον Υλισμό οπότε οποιαδήποτε απόπειρα θα έπεφτε στο κενό γιατί ΘΑ ΤΟΥ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ και τί θα έκανε μετά χωρίς dvd, χωρίς αυτοκίνητο, γκομενες, home cinema κ.λ.π. Αντε να τον πείσεις ότι δεν είναι αυτή η ουσία της ζωής.
quote:
Πόσο έτοιμος είναι να υποστεί το "Σοκ" της Φώτισής του?
ΚΑΘΟΛΟΥ.
quote:
Και πόση αντίσταση είναι διατεθειμένος να αντιτάξει προκειμένου να παραμείνει στο σπήλαιό του και να αποφύγει την επίπονη "ανάβασή" του?
ΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΔΥΝΑΤΗ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Γνωριζει κανεις το ποιος ειναι ο δρομος για να βγεις απο την σπηλια που αναφερεται?
Ειναι η γνωση?
ΚΑι αν ειναι η γνωση οπως πιστυεω εγω(αν και θελω και τις δικες σας απαντησιες)για πια γνωση μιλαμε?
Γενικα και αοριστα η συγκεκριμενα?
Πραγματικα το τελευταιο καιρο εχω μπει σε μια αναζητηση στο ποιο πνευματικο δρομο να ακολουθησω και σιγουρα αυτος ο δρομος ειναι που σε βγαζει απο τη σπηλια αλλα ποιος δρομος ακοαμ δεν το εχω βρει.
Αναρωτιεμαι ναι ειναι η λεπτομερης μελετη της φιλοσοφιας?
Μηπως ειναι καποια θρησκεια η οποια μπορει να σε αναβασει πνευματικα και αν ναι ποια ειναι αυτη?
Πολλα τα ερωτηματα αν και ειχα μια απορια αλλα αν καποιος εστω εχει αρχισει να περπαταει στο δρομο εξω απο τη σπηλια τοτε ας βοηθησει και τους υπολοιπους.
Και οσον αφορα το ερωτημα τι ειναι αυτοι που νοιαζονται μονο για το αυτκινητο τους και για τις γκομενες η τους γκομενους πιστυεω οτι η λεξη ειναι πραγματικα τυχεροι.
Ειναι τυχεροι γιατι δεν τους μπηκε ποτε το μικροβιο της αναζητησης και της αμφισβητησης ετσι ωστε να ειναι μπλεγμενοι σε διαφορα μονοπατια οπως αυτη η παρεα που συνομιλει εδω σε αυτο το FORUM.
Ειναι τυχεροι γιατι οπως λεει και ο Πλατωνας ο δρομος ειναι γεματος με πονο και αν και τον γνωριζουμε ολοι θελουμε απο την στιγμη που μαθαμε οτι υπαρχει να τον διαβουμε.
Αρα αυτοι που δεν γνωριζουνε καν την υπαρξη του ειναι πραγματικα τυχεροι.
«όταν μας είπαν πως θα εχουμε ενάντιους τους ανέμους εμείς μάθαμε να ταξιδεύουμε με όλους τους καιρούς»Φ.Νιτσε
quote:
Διαβασα με προσοχη τα μυνηματα σας και θα ηθελα να εκφρασω μια απορια.
Γνωριζει κανεις το ποιος ειναι ο δρομος για να βγεις απο την σπηλια που αναφερεται?
Ειναι η γνωση?
ΚΑι αν ειναι η γνωση οπως πιστυεω εγω(αν και θελω και τις δικες σας απαντησιες)για πια γνωση μιλαμε?
Γενικα και αοριστα η συγκεκριμενα?Πραγματικα το τελευταιο καιρο εχω μπει σε μια αναζητηση στο ποιο πνευματικο δρομο να ακολουθησω και σιγουρα αυτος ο δρομος ειναι που σε βγαζει απο τη σπηλια αλλα ποιος δρομος ακοαμ δεν το εχω βρει.
Αναρωτιεμαι ναι ειναι η λεπτομερης μελετη της φιλοσοφιας?
Μηπως ειναι καποια θρησκεια η οποια μπορει να σε αναβασει πνευματικα και αν ναι ποια ειναι αυτη?Πολλα τα ερωτηματα αν και ειχα μια απορια αλλα αν καποιος εστω εχει αρχισει να περπαταει στο δρομο εξω απο τη σπηλια τοτε ας βοηθησει και τους υπολοιπους.
Και οσον αφορα το ερωτημα τι ειναι αυτοι που νοιαζονται μονο για το αυτκινητο τους και για τις γκομενες η τους γκομενους πιστυεω οτι η λεξη ειναι πραγματικα τυχεροι.
Ειναι τυχεροι γιατι δεν τους μπηκε ποτε το μικροβιο της αναζητησης και της αμφισβητησης ετσι ωστε να ειναι μπλεγμενοι σε διαφορα μονοπατια οπως αυτη η παρεα που συνομιλει εδω σε αυτο το FORUM.
Ειναι τυχεροι γιατι οπως λεει και ο Πλατωνας ο δρομος ειναι γεματος με πονο και αν και τον γνωριζουμε ολοι θελουμε απο την στιγμη που μαθαμε οτι υπαρχει να τον διαβουμε.
Αρα αυτοι που δεν γνωριζουνε καν την υπαρξη του ειναι πραγματικα τυχεροι.«όταν μας είπαν πως θα εχουμε ενάντιους τους ανέμους εμείς μάθαμε να ταξιδεύουμε με όλους τους καιρούς»Φ.Νιτσε
ΤΥΧΕΡΟΙ Χμμμ. Δεν ξέρω αν είναι τυχεροί, νομίζω πως η τύχη τους είναι τόσο πραγματική όσο αυτά στα οποία είναι προσκολημένοι.
Πονάνε κι εκείνοι με τον ίδιο τρόπο αμα κάποιος τους χτυπήσει το αμάξι. Αμα κάποια τους πάρει τον γκόμενο. Απλά πονάνε για πιο "προσωρινά" πράγματα.
Τα ερωτήματά σου είναι επί της ουσίας. Τετριμμένο μεν αληθινό δε αλλά "όταν τα αυτιά του μαθητή είναι ανοιχτά τότε θα έρθει η σοφία του δασκάλου (του εκτός της σπηλιάς).
Ρωτάς αν ο δρόμος είναι η γνώση. Ναι κατά ένα μέρος είναι. Λες για λεπτομερή μελέτη της φιλοσοφίας. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι η όποια γνώση της αλήθειας δεν πρέπει να είναι απλά νοητική. Πρέπει να είναι βιωματική. Το οποίον να εφαρμόζουμε τη φιλοσοφία όχι να τη γνωρίζουμε ακαδημαϊκά.
Πιστεύω ότι η μεταλαμπάδευση της γνώσης που τυχόν έχουμε σε όσους δεν είναι στο "δρόμο" είναι σπόροι που "οφείλουμε" να ρίξουμε και αστους να δουλεύουν. Ο αλτρουισμός και η ανδρεία πιστεύω ότι είναι δύο αρετές που οδηγούν στο φώς.
Όσο για το ποιόν δρόμο πρέπει να ακολουθήσει κανείς πιστεύω ότι θα το βρει μόνος του, αρκεί να είναι αφοσιωμένος στο σκοπό του και να τον ακολουθήσει ειλικρινά χωρίς αυταπάτες και τερτίπια.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Επειδή έχουν δοθεί κάποιες νέες απαντήσεις από την τελευταία φορά που είδα το θέμα που άνοιξα, θα ήθελα να απευθυνθώ στον καθένα ξεχωριστά.
Φίλτατη gretel, συμφωνώ οτι το πρώτο βήμα για να "ταρακουνηθούμε" και να συνειδητοποιήσουμε οτι ζούμε στις "σκιές" είναι ακριβώς το να το αντιληφθούμε. Πιστεύω πως λίγα άτομα, ίσως κι αρκετά το αντιλαμβάνονται αυτό, αλλά σίγουρα όχι όλα.
Και σαν αιτία για αυτό πιστεύω οτι σαν ανθρώπινο σύνολο έχουμε επαναπαυτεί στον υλικό κόσμο που ζούμε και προσπαθούμε να αποκομίσουμε τις όποιες απολαύσεις μπορούμε από αυτόν.
Το πνεύμα μας όμως απολαμβάνει κάτι...? 
Θα συμφωνήσω απόλυτα σε κάτι που είπες και που με καλύπτει απόλυτα.
quote:
Ρωτάς αν ο δρόμος είναι η γνώση. Ναι κατά ένα μέρος είναι. Λες για λεπτομερή μελέτη της φιλοσοφίας. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι η όποια γνώση της αλήθειας δεν πρέπει να είναι απλά νοητική. Πρέπει να είναι βιωματική. Το οποίον να εφαρμόζουμε τη φιλοσοφία όχι να τη γνωρίζουμε ακαδημαϊκά.Πιστεύω ότι η μεταλαμπάδευση της γνώσης που τυχόν έχουμε σε όσους δεν είναι στο "δρόμο" είναι σπόροι που "οφείλουμε" να ρίξουμε και αστους να δουλεύουν. Ο αλτρουισμός και η ανδρεία πιστεύω ότι είναι δύο αρετές που οδηγούν στο φώς.
Όσο για το ποιόν δρόμο πρέπει να ακολουθήσει κανείς πιστεύω ότι θα το βρει μόνος του, αρκεί να είναι αφοσιωμένος στο σκοπό του και να τον ακολουθήσει ειλικρινά χωρίς αυταπάτες και τερτίπια.
Είμαστε υποχρεωμένοι να "ρίξουμε τους σπόρους" στους υπόλοιπους κι από κεί και πέρα είναι στο χέρι του καθένα το αν θα τους εκμεταλλευτεί καθώς κι ο δρόμος που θα ακολουθήσει προκειμένου να το κάνει αυτό....
Φίλε μου kost, πιστεύω πως είναι υποχρέωση του "σοφού" να δείξει τον δρόμο πρός το φώς σε αυτούς που είναι δέσμιοι στο σπήλαιο.
Αν είναι πραγματικά σοφός πιστεύω πως θα μπορέσει να φυτέψει μέσα τους τους σπόρους της αναζήτησης και της ανησυχίας για την αυθεντικότητα του κόσμου που ζούν.
Σίγουρα ο άνθρωπος δεν είναι έτοιμος να βγεί από το σπήλαιο των σκιών και των ψευδαισθήσεων.
Ίσως έχει συνειδητοποιήσει οτι υπάρχει η πιθανότητα να ζεί μέσα στις σκιές αλλά έχει επαναπαυτεί σε αυτό.
Φίλε Tyaneas, δεν πιστεύω πως τα άτομα που έχουν ανησυχίες για απλά και καθημερινά ή "κοινότυπα" θέματα είναι τυχερά.
Και δεν είναι τυχερά γιατί οι έννοιες τους περιστρέφονται γύρω από αυτά, χάνοντας το νόημα πολλών πραγμάτων.
Δεν πιστεύω επίσης πως υπάρχει κάποιος προκαθορισμένος δρόμος για να βρείς την αλήθεια.
Ούτε κάποια συγκεκριμένη φιλοσοφία, ούτε κάποια συγκεκριμένη θρησκεία.
Ο δρόμος είναι καθαρά υποκειμενικός.
Πιστεύω όμως πως οι διαφορετικοί δρόμοι στο τέλος συγκλίνουν.
Κι η σύγκλιση αυτή επέρχεται όταν το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται για τον καθένα μας ξεχωριστά...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
δεν βλέπουμε την αλήθεια.και όχι γιατί δεν μπορούμε αλλά επείδη δεν
θέλουμε.πόσες φορές δεν αισθανθήκατε έστω κάποιοι από εσάς ότι θέλετε
να γίνετε ή έστω να νιώσετε κυρίαρχοι της ψυχής σας,του εαυτού σας?
αυτό όμως δεν γίνεται και η δική μου εξήγηση είναι η εξής.
η ψυχή δεν μας ανήκει,εμείς(σώμα-μυαλό)ανήκουμε σε αυτή.
εκείνη πριν γεννηθούμε σίγουρα υπήρχε και από κάπου ήρθε,και αφού φθαρεί το
σώμα και πεθάνει,εκείνη πάλι θα υπάρχει.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να την γνωρίσουμε και να την καταλάβουμε,τότε θα ελευθερωθούμε αν καταφέρουμε και γνωρίσουμε και κατανοήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό,την ψυχή μας.μόνο μέσα από εκεί θα βγούμε απ'την σπηλιά και θα δούμε το φως.η αλήθεια που μπορεί να κρύβεται εκεί μπορεί να πονάει,αλλά αν δεχτούμε πως από αυτά που βλέπουμε τίποτα(ή έστω τα μισά)δεν είναι αληθινό,τότε αξίζει.όταν κάνουμε πράξη το περιβόητο γνώθι σαυτόν,όταν ανακαλύψουμε τον εαυτό μας,τότε θα δούμε αυτά που δεν βλέπαμε,θα δούμε το φως έξω απ'τη σπηλιά.
-Under the Moonspell-
Επέτρεψε μου μόνο να συμπληρώσω οτι μερικές φορές ενδέχεται να παραμένουμε "δέσμιοι" όχι επειδή το θέλουμε αλλά επειδή μας αναγκάζουν.
Πιστεύω όμως πως τις πιο πολλές φορές αυτό συμβαίνει επειδή εμείς έχουμε επαναπαυτεί σε αυτό το σπήλαιο και δεν κάνουμε κάτι για να ξεφύγουμε.
Το γνώθι σαυτόν είναι ένα πολύ βασικό βήμα για να οδηγηθούμε προς την Αλήθεια.
Άλλωστε, για να μην καούμε από το φώς πρέπει να είμαστε σε θέση να σταθούμε μπροστά του...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...