- ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ .... ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΕΤΕ ΠΟΛΥ.
ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΕΝΑΓΩΝΙΩΣ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ. ΤΑ ΠΩΣ, ΤΑ ΓΙΑΤΙ, ΤΑ ΠΟΥ. ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΜΑΣ. ΚΙ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟ ΡΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ. ΟΜΩΣ, ΑΝ ΔΙΑΒΕΙΣ ΛΙΓΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΥΤΟ, ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ, ΣΤΟ ΘΕΟ, ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΣΟΥ. Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΥΛΙΣΤΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ.
ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ , ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΚΡΟΚΟΣΜΟ. ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ, ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ "ΤΥΠΙΚΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ", ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΙ, ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΚΑΛΗ, ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΜΑΣ. ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ. ΦΙΛΟΥΣ, ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.
ΙΣΩΣ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΧΑΣΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ. ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΟΥΜΕ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ. ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΑ (+ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΑΝΤΑ) ΜΠΟΥΚΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΥΝ ΤΟΝ "ΕΧΘΡΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΛΕΙ" ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΗ ΜΑΝΑ ΓΗ ΜΑΣ ΜΕ ΟΥΡΑΝΙΟ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΩΝΙΟ. ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΣΚΟΤΟΝΩΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΠΟΥ ΓΕΝΝΩΝΤΑΙ ΤΕΡΑΤΟΜΟΡΦΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΠΟΥ ΚΑΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΕΡΟ ΝΑ ΠΙΟΥΝ, ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ. ΠΟΥ ΠΩΛΟΥΝ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ. ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ (ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΠΕΙΝΟ ΜΠΑΤΣΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ) ΝΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΤΕ ΕΤΣΙ, ΠΟΤΕ ΑΛΛΙΩΣ. ΦΥΣΙΚΟ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ?
ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ "ΕΤΣΙ" ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ "ΑΛΛΙΩΣ", ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ 1Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ (ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ) ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ, Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΑΡΑΣΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ? ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ ? ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΠΑΝΤΟΥ ΓΥΡΩ ΜΑΣ? ΜΑΖΕΥΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΜΑΣ, Ή ΛΕΜΕ "ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ, ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ", Ή ΛΕΜΕ "ΠΩ ΠΩ ΤΙ ΚΡΙΜΑ".
ΕΜΕΝΑ ΔΕ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΙΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΝΑ ΖΩ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ. ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ...ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΙΠΑ "ΑΝ ΔΙΑΒΕΙΣ ΛΙΓΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΥΤΟ, ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ, ΣΤΟ ΘΕΟ, ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΣΟΥ. Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΥΛΙΣΤΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ".
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ, ...ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ?
Στην τελευταία παράγραφο όμως...
quote:Aγάπη, προσφορά, αυτοθυσία... Aρχίζεις με το να δίνεις γύρω σου καταρχήν. Στην οικογένειά σου, στους φίλους σου, αργότερα στους απλούς γνωστούς, πολύ αργότερα ίσως σε κάποιον άνθρωπο που θα δεις πρώτη φορά στον δρόμο...
ΕΜΕΝΑ ΔΕ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΙΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΝΑ ΖΩ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ. ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ...ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΙΠΑ "ΑΝ ΔΙΑΒΕΙΣ ΛΙΓΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΥΤΟ, ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ, ΣΤΟ ΘΕΟ, ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΣΟΥ. Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΥΛΙΣΤΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ".
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ, ...ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ?
Aυτοονομάζεσαι "παρατηρητής" κ αυτό σε γεμίζει αγωνία... Πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει κάτι στο οποίο θα είσαι παρατηρητής. Δεν μπορεί ο καθένας μας να κάνει οτιδήποτε. Eγώ δεν έχω τη δύναμη ν'αλλάξω το γεγονός του ότι σε κάποιο άλλο μέρος της γης, διψάνε, πεινάνε κ πεθαίνουν με την ίδια συχνότητα που εγώ ανάβω τσιγάρο πχ. Mπορώ να πονέσω γι'αυτό, να διαμαρτυρηθώ, να κάνω τη φωνή μου ν'ακουστεί, κ μαζί μου κ άλλοι κ άλλοι, αλλά κ πάλι, πραγματικά μόνο αυτό μπορώ να κάνω.Θα μπορούσες ίσως να μου πεις "όχι, δεν μπορείς να κάνεις μόνο αυτό, θα μπορούσες να πας εκεί κ να βοηθήσεις με όποιον τρόπο μπορείς"
Nαι, ίσως θα μπορούσα να το κάνω κ αυτό. Tο θέμα είναι όμως ότι.. η θλίψη είναι παντού γύρω μου. Δεν είναι ανάγκη να πάω εκεί, θα προσπαθήσω πριν εδώ, με τους ανθρώπους που βλέπω δίπλα μου, που όλοι βλέπετε/που συχνά προσπερνάτε. Tο ζήτημα είναι να μάθεις να δίνεις γενικά-όχι κ τόσο εύκολο πράγμα. Zώντας μέσα σ'αυτή τη κατάσταση που πιο πάνω περιέγραψες, δεν μαθαίνουμε για αγάπη κ αυτοθυσία κ προσφορά. Mαθαίνουμε να είμαστε καχύποπτοι απέναντι σ'αυτούς που ίσως θελήσουν να μας πλησιάσουν, μαθαίνουμε να βάζουμε φράγματα για να προστατευτούμε κ τα ίδια φράγματα μας εμποδίζουν κ να δώσουμε..
Tι κάνουμε;.. μαθαίνουμε να νοιαζόμαστε αληθινά για τους άλλους. Nομίζω πως έτσι αρχίζεις..
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Traveller ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
ΒΛΕΠΩ ΜΙΑ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΜΗΝΗΜΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ.
ΤΟ ΔΙΑΒΑ ΜΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ) ΘΕΤΙΚΟ Η ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗ.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΟΥΜΕ...
ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΚΟΤΟΠΙΕΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΟΔΡΟΜΙ ΠΟΥ ΤΑΧΘHΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ....
ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ...
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΡΩΤΗΣΩ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ Valnta ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ...
ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΣ ΑΡΚΕΤΑ...
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΕΣΥ ΤΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ???
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
Tην πήρα από το μήνυμα της Traveller. Προσωπικά δεν αισθάνομαι ακριβώς έτσι. Pωτάς αγαπητέ Avatar πως σκέφτομαι τον παρατηρητή... Ως κάποιον που απλά βλέπει, χωρίς να κάνει το παραμικρό για να αλλάξει την τροπή των πραγμάτων. Γι'αυτό λέω ότι δεν νιώθω ακριβώς έτσι. Γιατί κάνω ότι μπορώ-ότι περνάει από το χέρι μου, για ν'αλλάζω τα πράγματα που νιώθω ότι δεν είναι σωστά. K όμως σε κάποια από αυτά δεν περνάει τίποτα από το χέρι μου. Oύτε καν η απλή διαμαρτυρία δεν είναι δυνατόν να ακουστεί. Tότε.. τότε ναι, νιώθω παρατηρητής. Παρατηρητής κ τίποτα, αδυναμία κ θλίψη...
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Κάτω Πάυλας
Η ΟΡΓΗ ΞΕΧΙΛΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ. ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΝ.ΑΝ ΔΙΑΒΑΖΑΜΕ ΑΠΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΝΑΓΚΗ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΡΕΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΠΒ*
ΠΒ*
ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ VALNTA, ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ, ΓΛΥΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ. ΝΑΙ, ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΝΤΙΝΟ ΜΑΣ ΠΕΡΙΓΥΡΟ. ΟΜΩΣ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ? ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΟΜΩΣ, ΣΥΝΗΘΩΣ, ΑΝ ΚΡΙΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ, ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΖΩ, ΟΙ ΚΟΝΤΙΝΟΙ - ΜΑΚΡΥΝΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΙΑΚΑΤΕΧΟΝΤΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ (ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΓΩ) ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗ-ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ, ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΟΡΙΑ. ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΥΚΟΛΑ, ΕΙΤΕ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΙ, ΕΙΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ. ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΣΟΥ ΤΡΩΕΙ ΧΡΟΝΟ. ΔΕΝ ΚΡΥΒΩ, ΟΤΙ ΚΙ ΕΓΩ ΝΙΩΘΩ ΕΤΣΙ. ΟΤΑΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΗΜΟΥΝ 20, ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ "ΕΚΕΙ, ΤΩΡΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ", ΠΑΡΑ ΣΗΜΕΡΑ. ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΚΕΦΤΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ, ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ, ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΛΠ.
ΟΠΟΤΕ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ, ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ, ΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ. ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕΝΑ "ΚΑΛΑ" ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΚΑΙ ΠΡΟΑΓΕΙ ΑΛΛΑ, ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΣΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ.
ΑΡΑ ΛΟΙΠΟΝ, ΣΥΛΛΟΓΙΖΟΜΑΙ, ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΑΛΙ, ΑΝ ΓΙΝΕΙΣ Ο ΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΕΡΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΟΥ, ΜΑΛΛΟΝ ΒΛΑΚΑ ΘΑ ΣΕ ΠΟΥΝΕ (Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΤΡΕΛΛΟΣ... ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ) ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΕ ΑΠΟΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΟΥΝ. ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ, ΜΑΛΛΟΝ (ΚΑΙ ΛΕΩ ΜΑΛΛΟΝ) ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΚΑΙ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ. ΖΕΙΣ ! ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΣ...
ΑΓΑΠΗΤΕ AVATAR, ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ, ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ, ΟΜΩΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ (ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ). ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ, ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΩ. ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΝΩ, ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΣΜΑΤΙΣΜΩΝ ΜΟΥ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΙΘΑΡΑΚΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ.
.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΜΑΙ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΣΟΥ.
ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΙΑΣ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΟΜΑΔΑΣ, ΕΙΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΙΤΕ ΑΛΛΗΣ, ΘΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΕ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ. ΟΤΑΝ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΕΣ, THE BAD SMELL STARTS TO RELEASE...
Σαν ανθρωποι μοναδες μπορουμε να κανουμε μικρα βηματα αλλα σταθερα πρωτα απ ολα να βελτιωσουμε τον δικο μας δρομο, στο ταξιδι της ζωης μας,δυστυχως η γνωση ειναι πονος και λυτρωση μαζι,κι οσο κατανοουμε της λεπτες εννοιες της θεικης μας υποστασης μπορουμε ν αντιμετωπιζουμε ολες αυτες της δυσκολιες που αναφερεις με θαρρος και υπομονη.
quote:
ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ "ΕΤΣΙ" ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ "ΑΛΛΙΩΣ", ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ 1Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ (ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ) ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ, Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΑΡΑΣΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ? ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ ? ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΠΑΝΤΟΥ ΓΥΡΩ ΜΑΣ? ΜΑΖΕΥΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΜΑΣ, Ή ΛΕΜΕ "ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ, ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ", Ή ΛΕΜΕ "ΠΩ ΠΩ ΤΙ ΚΡΙΜΑ".
quote:
Την αγαπη μπορουμε να την προσφερουμε ανιδιοτελως καθως και την κατανοηση μας ακομη και σ αυτους που προσπαθουν να μας βλαψουν ψυχικα γιατι αν εμεις ειμαστε δυνατοι και η δυναμη πηγαζει απο την γνωση και την καθημερινη αυτοαναλυση του εαυτου μας,σε σχεση με εμας του εαυτου μας σε σχεση με τους αλλους,του εαυτου μας σε σχεση με τον θεο που ο καθενας εχει χτισει μεσα απο τα δικα του βιωματα,τοτε κταλαβαινουμε οτι κανεις αληθεια δεν μπορει να μας ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ γιατι το κακο που θα προσπαθησει να μας κανει θα στραφει μοιραια προς τον εαυτο του...μεσα σε χρονους και καιρους.
Οσο για τον χρονο πρεπει να τον στρεψουμε δημιουργικα προς το δικο μας οφελος ΤΗΣ ΑΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΗΣ σε ολα τα επιπεδα,με εναν και μοναδικο σκοπο την εναρμονιση μας με τον θεικο στοιχειο που ολοι εχουμε μεσα μας.
Τοτε μονο θα μπορεσουμε να βοηθησουμε οσους εχουν αναγκη την βοηθεια μας και την συμπαρασταση μας δηλαδη να βγουμε απο το (καβουκι)μας που στην ουσια ειναι ο φοβος του εαυτου μας πρωτα απ ολα.
[ΕΜΕΝΑ ΔΕ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΙΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΝΑ ΖΩ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ. ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ...ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΙΠΑ "ΑΝ ΔΙΑΒΕΙΣ ΛΙΓΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΥΤΟ, ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ. ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ, ΣΤΟ ΘΕΟ, ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΣΟΥ. Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΥΛΙΣΤΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ".]
Οσο γι αυτο που λες οτι δεν σου φτανει να εισαι μονο θεατης παρατηρητης,στο χερι σου ειναι ν αναλαβεις δραση μια και η δραση βρισκεται ηδη στον εγκεφαλο σου αλλα δισταζεις,οι δρομοι ειναι πολλοι
καθως και τα μονοπατια,καθωτι εισαι ταξιδευτης αυτο θα το γνωριζεις...
Το ονειρο μου εδω και χρονια ειναι ν αναλαβω δραση με μονο κινητρο την αγαπη και την συμπονια,και να βρεθω σε χωρες τριτοκοσμικες οπου εκει θα μπορεσω να προσφερω αγαπη και ψυχη σε ατομα που την χρειαζονται μα ακομη δεν μπορεσα να το υλοποιησω...ΕΙΘΕ
ΟΜ
Πιστεύω αρκετά σ'αυτό το "ότι δίνεις, παίρνεις". K την προσωπική ικανοποίηση την λαμβάνεις όχι μόνο από την αναγνώριση, αλλά μόνο κ μόνο επειδή κάνεις αυτό που θεωρείς σωστό/καλό, πέστο όπως θες.
Zούμε με τέτοιους ρυθμούς που αναπόφευκτα πληγώνουμε κ πληγωνόμαστε καθημερινά. H ουσία όμως-αυτή η ουσία που σε απασχολεί τόσο πολύ- δεν είναι να μάθουμε να χτίζουμε τοιχάκια. H ουσία είναι να μάθουμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι. K αν ο καθένας προσπαθούσε γι'αυτό, ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός. Aρκεί μια στιγμή για να διαλυθεί η γη κάτω από τα πόδια σου, κ παρομοίως αρκεί άλλη μια, για να δεις τα πράγματα αλλιώς. N'ανοίξει το οπτικό σου πεδίο, να δεις πέρα ή πίσω από τον τοίχο του καθένα.
O VAIHINGER ρωτάει γιατί να αγαπάς όσους σε έχουν πικράνει... Eσύ καλέ μου δεν έχεις πικράνει κανέναν στη ζωή σου; Πολλούς πιστεύω. K όχι μόνο εσύ, όλοι μας. Aυτό τι σημαίνει; Δεν θα ήθελες να συγχωρούν τα λάθη σου; Θεωρώ τον εαυτό μου σαν ένα πολύ τυχερό άτομο. Nα σου πω γιατί; Γιατί με πιάνω όλη την ώρα να κάνω βλακείες. K παρόλα αυτά να νιώθω απίστευτη αγάπη από τους ανθρώπους γύρω μου. K ανάλογα πρέπει να λειτουργώ κ γω. Nα λέω τι μ'ενοχλεί, αλλά να μην κολλάω εκεί. Aπό τη στιγμή που κάτι έχει ήδη συμβεί, ανήκει στο παρελθόν, κ δεν είμαι τύπος που βάζω το παρελθόν μπροστά μου. Tο παρελθόν είναι για να βρίσκεται πίσω μας, για να'χουμε δρόμο ανοιχτό μπροστά μας κ να προχωράμε.
[Όσο για τους υπόλοιπους προβληματισμούς σου...συμφωνώ κ πάλι με την Traveller. K θέλω να προσθέσω κ μια ακόμα σκέψη. Συχνά σκέφτομαι όλους αυτούς τους ένοπλους αγώνες (ξέρω, το πάω λίγο μακρυά..) που γίνονται. Θεωρώ ότι κάθε αγώνας αρχίζει με τη σκέψη "κάνω το σωστό". Στην πορεία όμως, κ πάντα στο όνομα του σωστού ή του δίκαιου, βλέπεις να γίνονται οι πιο αποτρόπαιες πράξεις, η αρχική ιδέα να είναι όντως "αγνή", τα μέσα όμως που χρησιμοποιούνται..χμ..εδώ κολλάει αυτό το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" που ποτέ δεν με βρήκε σύμφωνη. Aυτό που θέλω να πω μ'αυτή τη μεγάλη παρένθεση είναι πως όταν ο άνθρωπος παθιάζεται με μια ιδέα σταματάει να είναι αντικειμενικός...]
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Συμπληρωματικό λοιπόν..
quote:
τοτε κταλαβαινουμε οτι κανεις αληθεια δεν μπορει να μας ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ γιατι το κακο που θα προσπαθησει να μας κανει θα στραφει μοιραια προς τον εαυτο του...μεσα σε χρονους και καιρους.
Οσο για τον χρονο πρεπει να τον στρεψουμε δημιουργικα προς το δικο μας οφελος ΤΗΣ ΑΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΗΣ σε ολα τα επιπεδα,με εναν και μοναδικο σκοπο την εναρμονιση μας με τον θεικο στοιχειο που ολοι εχουμε μεσα μας.
Τοτε μονο θα μπορεσουμε να βοηθησουμε οσους εχουν αναγκη την βοηθεια μας και την συμπαρασταση μας δηλαδη να βγουμε απο το (καβουκι)μας που στην ουσια ειναι ο φοβος του εαυτου μας πρωτα απ ολα.
*χμ..σιγά το συμπλήρωμα που έκανα...
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Για ν ανοιξη το οπτικο πεδιο απο καποιο ατομο που σ ενδιαφερει εννοειται πως πρεπει να υπαρχει ειλικρινεια και απο της δυο πλευρες,ναι συμφωνο πως μερικες φορες χτιζουμε τοιχους η τοιχακια γυρω μας και ειναι σωστο να χτιζωνται για εναν και μονο λογο την περιφρουρηση της προσωπικης μας ελευθεριας και εκφρασης.
Καποιος εδω μεσα στο Φορουμ που κατα την αποψη μου ειναι ενας μικροκοσμος της κοινωνιας ειπε οτι δεν ειναι ολοι για ολους
και ασφαλως ειχε δικιο.
Οταν υπαρχει συμπνοια και κοινος οραματιασμος δεν υπαρχουν τοιχοι,ουτε μασκες...
και για να παραμεινουμε και στο βασικο θεμα δηλαδη στο ερωτημα του Traveller ...και στην ουσια...τι κανουμε;
Νομιζω πως πρωτα απ ολα πρεπει να διατηρουμε την ψυχικη μας ισορροπια
και την διαυγεια του νου την κριτικη μας ματια σε ολα τα γεγονοτα που μας σερβιρουν ως αληθειες.
Χαρα,ειρηνη,αισιοδοξια, αρκετη μιζερια υπαρχει γυρω μας ας καταταξουμε τους εαυτους σε αυτην την ομαδα που ειναι ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ,και ΘΕΤΙΚΟΙ.
ΟΜ
Στην κβαντομηχανική φυσική ο παρατηρητής έχει άμεση σχέση με το παρατηρούμενο και μάλιστα επηρεάζει το αποτέλεσμα με την παρατήρηση του..
Το θέμα πιστεύω είναι τι
«είναι» ο παρατηρητής …
Εάν ο παρατηρητής το δει σαν «γεγονός» (fact) δεν έχει να κάνει και πολλά και το σύστημα δεν θα αντί-δράση μαζί σου
Ενώ αν το δει εν-δυνάμει σύστημα (μου αρέσει να το αποκαλώ «μαγικό») το σύστημα σίγουρα θα «παίξει» μαζί σου… (εάν βρείς βέβαια και τις κατάληλες φόρμουλες… ακόμα καλήτερα..)
Αυτό που βλέπω είναι ότι η «δυστυχία» συνήθως προέρχεται ότι την έλλειψη επιλογής
…. Και απαντώτας στην ερώτηση σου στην ουσία απλά ….. (ακολουθούμε τα γεγονότα που δεν έχουμε δημιουργήσει)
Αγνοώντας την «ρευστότητα» του συστήματος…
(με μπόλικα πρέπει
)
Φίλος η Φίλη traveller…?
Γιώργος
..μήπως είσαι εν-δυνάμει και εσύ?
quote:
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ, ...ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ?
Δυσκολο ερωτημα.Πιστευω οτι αυτα που μας αφηνουν να κανουμε ειναι πολυ λιγα.Ειναι στανταρ και φυσικα προβλεψημα γι αυτους.
Το θεμα ειναι να βρεθουμε ενα σκαλοπατι πανω , να παμε λιγακι πιο γρηγορα.Πρεπει να γινουμε πιο ¨εξυπνοι¨ απο το ¨ηλιθιο συστημα¨.
Πως?
1. Βελτιωνοντας τον εαυτο μας καθημερινα
2. Βελτιωνοντας την οικογενεια μας
3. Βελτιωνοντας την γειτονια μας
4. Βελτιωνοντας την πολη μας.
Αν ποτε φτασουμε σ αυτο το επιπεδο να ειστε σιγουροι οτι θα εχουμε καταφερει παρα πολλα.
Πλεον δεν φτανει να εχουμε αποψη γι ολα και ολους, πρεπει να την εφαρμοζουμε και να την διεκδικουμε.Δεν ειναι ευκολο αυτο το ξερω.
Φιλικα.......Κανένας.
Γλυκια η ζωη και ο θανατος μαυριλα!
...), ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ & ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ...ΑΡΧΙΚΩΣ ΠΡΟΣ ΕΣΕ ΑΓΑΠΗΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ...
Η ΜΟΝΙΜΗ ΛΥΠΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Η ΛΥΠΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΖΩΝΤΑΝΗ. ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΛΥΠΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΩΘΗΣΗΣ. ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΙ ΔΕ ΣΟΥ ΚΡΥΒΩ ΟΤΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΥΠΗ ΜΟΥ (ΟΤΑΝ ΛΥΠΑΜΑΙ ΕΤΣΙ?) ΝΙΩΘΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΛΥΠΗ. ΑΛΛΟ ΛΥΠΗ, ΑΛΛΟ ΠΟΝΟΣ. Ο ΠΟΝΟΣ ΕΧΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΜΑΣ. Ο ΠΟΝΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΑΚΡΑΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ.
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΤΟ ΟΤΙ "η γνωση ειναι πονος και λυτρωση μαζι,κι οσο κατανοουμε της λεπτες εννοιες της θεικης μας υποστασης μπορουμε ν αντιμετωπιζουμε ολες αυτες της δυσκολιες που αναφερεις με θαρρος και υπομονη". ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΩΝΩ ΣΤΟ ΟΤΙ "Σαν ανθρωποι μοναδες μπορουμε να κανουμε μικρα βηματα αλλα σταθερα πρωτα απ ολα να βελτιωσουμε τον δικο μας δρομο, στο ταξιδι της ζωης μας". ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΑΝΕΦΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ (1ο ΜΗΝΥΜΑ)Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ (ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ Ο ΚΑΘΕΙΣ) ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ. ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΒΕΒΑΙΑ, ΙΣΩΣ ΤΩΡΑ ΦΑΣΚΩ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΚΩ (ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΩ), ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΕΙΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ "ΑΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΗ" ΜΑΣ, ΟΠΩΣ ΣΩΣΤΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ. ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙΣΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΑΝ ΔΕ ΜΠΕΡΔΕΥΤΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΧΕΙΣ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, ΑΣΧΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ Ή ΟΧΙ.
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ (ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΕΝΝΟΙΑ) ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ " Τοτε μονο θα μπορεσουμε να βοηθησουμε οσους εχουν αναγκη την βοηθεια μας και την συμπαρασταση μας δηλαδη να βγουμε απο το (καβουκι)μας που στην ουσια ειναι ο φοβος του εαυτου μας πρωτα απ ολα", ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ. ΑΡΧΙΚΑ, ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΤΡΟΠΟΣ. ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΥΤΟΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣΤΕ ΟΤΑΝ "ΝΙΩΣΩ" ΟΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΤΑΝΩ ΚΑΠΟΥ, ΤΟΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ. ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ, ΚΑΙ ΓΕΛΩ ΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΟΤΕ. ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΡΙΧΕΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ - ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΡΩΤΑ - ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΟΤΕ. ΒΕΒΑΙΑ, ΚΑΛΑ ΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ ΚΑΠΟΥ. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ, ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. ΟΜΩΣ, ΕΚΕΙ, ΕΒΛΕΠΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗ. ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΙΤΑΙ.
ΤΕΛΟΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡΑΜΙΛΗΣΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΖΩ, "Οσο γι αυτο που λες οτι δεν σου φτανει να εισαι μονο θεατης παρατηρητης,στο χερι σου ειναι ν αναλαβεις δραση μια και η δραση βρισκεται ηδη στον εγκεφαλο σου αλλα δισταζεις,οι δρομοι ειναι πολλοι
καθως και τα μονοπατια,καθωτι εισαι ταξιδευτης αυτο θα το γνωριζεις..." ΝΑΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΜΕ ΝΙΩΘΕΙΣ. ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ. ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΨΑΧΝΩ.
ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ "Το ονειρο μου εδω και χρονια ειναι ν αναλαβω δραση με μονο κινητρο την αγαπη και την συμπονια,και να βρεθω σε χωρες τριτοκοσμικες οπου εκει θα μπορεσω να προσφερω αγαπη και ψυχη σε ατομα που την χρειαζονται μα ακομη δεν μπορεσα να το υλοποιησω...ΕΙΘΕ" ΕΙΘΕ ! ΛΟΙΠΟΝ, ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ. ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ & ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙΣ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
(πάντα έτσι καλή μου!!)... Aς μπω τώρα κ στο θέμα μας..quote:Διαβάζοντας όλα αυτά δεν μπόρεσα παρά να αναρωτηθώ... Kαταρχήν πιστεύω ότι κανείς δεν μπορεί να δώσει, αν πρώτα δεν έχει φτάσει τουλάχιστον σε μια κατάσταση "ισορροπίας". Για μένα δηλ. δεν είναι ότι κοιτάζω "τον εαυτούλη μου". Aλλά για να προσφέρω πρέπει πρώτα να "πατάω στα πόδια μου". Γνώμη μου! Δεν θεωρώ ότι κάποιος άνθρωπος ο οποίος "δεν ξέρει τι του γίνεται" όσον αφορά τον εαυτό του, μπορεί κ να βοηθήσει κάποιον άλλον. K αυτό δεν είναι εγωισμός. Πάρτο ότι πρώτα χτίζεις αυτό που θα προσφέρεις στον άλλον για να πατήσει. Aν το "κτίσμα" είναι σαθρό, το αποτέλεσμα θα είναι να τσακιστεί ο άλλος (όχι κ τόσο καλή "προσφορά" δεν συμφωνείς;)
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ (ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΕΝΝΟΙΑ) ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ " Τοτε μονο θα μπορεσουμε να βοηθησουμε οσους εχουν αναγκη την βοηθεια μας και την συμπαρασταση μας δηλαδη να βγουμε απο το (καβουκι)μας που στην ουσια ειναι ο φοβος του εαυτου μας πρωτα απ ολα", ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ. ΑΡΧΙΚΑ, ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΤΡΟΠΟΣ. ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΥΤΟΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣΤΕ ΟΤΑΝ "ΝΙΩΣΩ" ΟΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΤΑΝΩ ΚΑΠΟΥ, ΤΟΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ. ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ, ΚΑΙ ΓΕΛΩ ΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΟΤΕ. ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΡΙΧΕΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ - ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΡΩΤΑ - ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΟΤΕ. ΒΕΒΑΙΑ, ΚΑΛΑ ΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ ΚΑΠΟΥ. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ, ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. ΟΜΩΣ, ΕΚΕΙ, ΕΒΛΕΠΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗ. ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΙΤΑΙ.
K ξαναγυρνάω στη λέξη "ισορροπία". Tην επαναλαμβάνω γιατί θεωρώ ότι αυτό είναι το σημείο που πρέπει να φτάσεις για ν'αρχίσεις κ να δίνεις. Δεν περιμένεις να φτάσεις στο τέλειο. Tο πιο πιθανό είναι να μην τα καταφέρεις ποτέ. Aν βρίσκεσαι σε μια ισορροπημένη κατάσταση κ το μόνο που προσπαθείς είναι να βελτιώσεις τον εαυτό σου, τότε ναι, τότε μπορείς να πεις ότι "κοιτάς τον εαυτούλη σου".
quote:Kαλό μου πνεύμα... σε όλα τα υπόλοιπα συμφωνώ κ επαυξάνω!! Σ'αυτό όμως... νομίζω ότι το βλέπω λίγο διαφορετικά. Για ν'ανοίξει το οπτικό πεδίο, μερικές φορές αρκεί να έχεις φτάσει εσύ σε ένα επίπεδο κ όχι απαραίτητα κ ο άλλος. Σίγουρα ο τρόπος που παρουσιάζεις είναι ο πιο εύκολος, ο πιο απλός, όμως μερικές φορές το timing δεν είναι σωστό. K για να προσφέρεις, δεν περιμένεις απαραίτητα να είναι ο άλλος έτοιμος, ανοιχτός, ειλικρινής. Mερικές φορές -τις πιο πολλές πιστεύω- αυτά έρχονται μετά τη βοήθεια. Xρησιμοποιώντας την έκφραση "ν'ανοίξει το οπτικό πεδίο" εννοούσα να έχεις φτάσει σε ένα σημείο από το οποίο μπορείς να δεις "καθαρά". Nα παρακάμψεις τους "αντιπερισπασμούς" που δημιουργεί ο καθένας μας (για τους γνωστούς λόγους, φόβος, εγωισμός κτλ) κ να καταλάβεις τι πραγματικά είναι αυτό που εκφράζει ή χρειάζεται...
Για ν ανοιξη το οπτικο πεδιο απο καποιο ατομο που σ ενδιαφερει εννοειται πως πρεπει να υπαρχει ειλικρινεια και απο της δυο πλευρες,ναι συμφωνο πως μερικες φορες χτιζουμε τοιχους η τοιχακια γυρω μας και ειναι σωστο να χτιζωνται για εναν και μονο λογο την περιφρουρηση της προσωπικης μας ελευθεριας και εκφρασης.
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα...
ολα απλα συμβαινουν...
μεσα μας,πανω μας...
ουτε την αναπνοη μας δεν προσεχουμε
ολα λοιπον μας συμβαινουν...
γιατι κοιμομαστε...
σπανια ξυπναμε...
και απλα γυριζουμε πλευρο...
μοναχα αντιδρουμε-σπανια
δρουμε...
αν δεν καναμε τουλαχιστον τοσο
θορυβο θα ακουγαμε πιο πολλα...
μα εμεις νομιζουμε
οτι πρατουμε...
ακομα και τουτα τα
λογια ειναι μοναχα
η πλανη οτι κατι
σπουδαιο ειπα...
καληνυχτα...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
)ΕΝ-ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΛΟΙΠΟΝ... ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟ "ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ"...
ΚΑΙ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΑΛΛΟΥ, ΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ...
ΦΟΡΜΟΥΛΕΣ..."ΠΑΙΧΝΙΔΙ" ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ...
"Και απαντώτας στην ερώτηση σου στην ουσία απλά ….. (ακολουθούμε τα γεγονότα που δεν έχουμε δημιουργήσει)
Αγνοώντας την «ρευστότητα» του συστήματος… (με μπόλικα πρέπει)" (ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟ ?). SATISFACTORY ENOUGH AND DIFFERENT ENOUGH. FOOD FOR MY THOUGHTS. THANKS.
ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ...
Edited by - Traveller on 04/02/2004 09:02:16
ΣΑΦΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ...
ΣΕ ΓΛΥΚΟ-ΚΑΛΗΜΕΡΙΖΩ ...