- Μετανάστες-Τι πιστεύετε; - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Μηπως υπαρχει κανενας να εχει διαβασει τον Αρκτικο Κύκλο ή το Ψυφιακο Οχυρο του ιδίου??

Για πειτε γνωμες.. αξιζουν.. ή πατατες..?

Illuminati, Αρκτικός κύκλος, Κώδικας da Vinci.

Το Ψηφιακό οχυρό όμως το ακούω για πρώτη φορά.
Έχει ακούσει κανείς κάτι παραπάνω για αυτό?

In anticipation of my resurrection...

http://www.protoporia.gr/protoporia/product.asp?sku=269938&mscssid=JTFFRV9NBB768PU5WQUTV9J6MNCT2S03

DI το ψηφιακό οχυρό είναι το τελευταίο του συγγραφέα

quote:

---

διάβασα και τα δύο. ανάμεσα από τα δύο διάβασα και το "ελιξήριο της αθανασίας" το οποίο μου άρεσε σίγουρα πολύ περισσότερο από τα 2 αυτά βιβλία του dan brown.

---

Όμως,πρόσφατα πήγα και αγόρασα το "ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ" του Robert Finn(Γκοβόστη)το οποίο...διαφημίστηκε ως η "βρετανική απάντηση στον Κώδικα Ντα Βίντσι"(!).Το διάβασα μεν,αλλά όχι...μονορούφι δε.Για την ακρίβεια(να με συγχωρέσουν οι εκδότες υπέυθυνοι ή και φίλοι του συγγραφέα)ΒΑΡΙΟΜΟΥΝΑ ΤΟΣΟ που κάποια στιγμή "έκλαψα" τα λεφτουδάκια μου!

Με το συμπάθειο,καμιά σχέση ο κ.Φιν με τον κ.Μπράουν:το πονημά του πρώτου("ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ"),ούτε βάθος έχει,ούτε καμιά εντυπωσιακή κλιμάκωση περιπέτειας ή αγωνίας,ούτε καν ανατροπές!Μόνο έμφαση στην ρεαλιστική ανάπτυξη των 2 πρωταγωνιστικών χαρακτήρων (το μόνο που φέρνει στο νου Ντα Βίντσι)του βιβλίου και κάποιες "σφήνες" μεταφυσικού περιεχομένου.Τίποτα άλλο,δυστυχώς!Γενικώς,το συνολικό αποτέλεσμα φαντάζει απογοητευτικά "νωθρό",ρηχό,ξεπατίκωμα αμέτρητων κλισέ (σιγά δηλ.το αστυνομικό...μυστήριο!)με συνέπεια ο αναγνώστης που καλόμαθε με το ταλέντο του Νταν Μπράουν,να το βαρεθεί από τις μεσαίες κιόλας σελίδες του βιβλίου!Φυλάξτε καλύτερα τα λεφτά σας να πάρετε τον "ΚΑΝΟΝΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ"...

Ingy

Γειά σας και πάλι.
Θα ήθελα να θέσω και μια άλλη παράμετρο που κατα την γνώμη μου πρέπει να εξετάσουμε: τη "Γλώσσα".
Διαρκώς και περισσότερο η γλώσσα θεωρείται οτι δεν είναι τίποτε άλλο απο ένα μέσο μεταγραφής, ένα μέσο έκφρασης ορισμένων πεποιθήσεων ή κοινοποίησης μιας νοητικής κατάστασης.
Ωστόσο, αν δούμε την άριστη χρήση της στον αληθινό ποιητικό λόγο, θα ανακαλύψουμε ότι το μυστικό κλειδί της ποίησης είναι η "αναπαρθένευση" του λόγου που τον έχει φθείρει η καθημερινή συναλλαγή. Η αληθινή ποίηση είναι πάντα μια δημιουργία μέσα απο την γλώσσα και όχι έξω απο αυτή. Οι νέες ιδέες γεννιούνται την ίδια στιγμή που γεννιέται η ρηματική τους έκφραση.

Ο παράγοντας "γλώσσα" επομένως, θεωρώ ότι παίζει σημαντικό ρόλο τόσο στην δυνατότητα να εκφραστούμε όσο και να κατανοήσουμε...Δεν αποτελεί απλώς ένα μέσον επικοινωνίας, αλλά και έναν κώδικα ταξινόμησης των προσλαμβανομένων πληροφοριών και κατ' επέκταση αξιολόγησης!!! Κι έτσι ν' αποτελεί και εργαλείο μαγείας και φορέα ηθικών αξιών {Δογμάτων}...

Νομίζω οτι έδωσα "τροφή" για συζήτηση. Θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας.

εκπληκτικός ο Καβάφης και ειλικρινά, δεν το είχα υπ' όψιν αυτό το κείμενο.

quote:

---

Ωστόσο, αν δούμε την άριστη χρήση της στον αληθινό ποιητικό λόγο, θα ανακαλύψουμε ότι το μυστικό κλειδί της ποίησης είναι η "αναπαρθένευση" του λόγου που τον έχει φθείρει η καθημερινή συναλλαγή.

---

Ασφαλώς αγαπητή μου Zadok!

Eίναι πολύ σημαντικό να δούμε, πως η χρήση της γλώσσας κι η πολλαπλή ερμηνεία των λέξεων, η σύντακτική διατύπωση των προτάσεων, στήριξε και στηρίζει τα δόγματα.
" Ήξεις αφίξεις<,>?... {η μεταφορά της κόμας}, "Εν αρχή είναι ο ΛΟΓΟΣ.", {πολλές διαφορετικές ερμηνείες της λέξης}... κλπ. Επίσης η επιλογή της Γλώσσας γραφής των Ιερών κειμένων και η σκοπιμότης...κ.α.

Γιαυτό θεωρώ τη "Γλώσσα" και την χρήση της, ως θεμελιώδες εργαλείο των διαφόρων δογματικών ρευμάτων "άντλησης" υποστηρικτών-οπαδών-πιστών.

Επίσης οι Τέχνες γενικώς έπαιξαν και παίζουν εξ ίσου σημαντικότατο ρόλο. {Γλυπτική, ζωγραφική, θέατρο, μουσική κ.α}

Νομίζω ότι πρέπει να φωτιστεί κι αυτή η πλευρά του ζητήματος, ώστε να αναδειχθεί ο κύριος "εχθρός" του δογματισμού: η Παιδεία.

Δεν εξηγείται αλλιώς.

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε αδελφικότητα και ομογένεια , μόνον όταν η πατρίς κινδύνευε.
Το ίδιο φαινόμενο το παρατηρούμε ,στην επανάσταση του 1821.

Ελλείψει κράτους , όλα τα στραβά και ανάποδα , έρχονται και γίνονται οι καλύτεροι φίλοι , ενός έθνους.

Στα χρόνια του μέγα Αλέξανδρου , βλέπουμε να μεγαλουργεί , το ελληνικό έθνος .
Μετά τον θάνατό του , γίνονται όλα , μα πραγματικά όλα στάχτη και σκόνη.

Σήμερα βρισκόμαστε και πάλι μπροστά ,από αυτό το διαιωνιζόμενο κακό.
Ελληνικό κράτος ώρα μηδέν.
Ελληνική ψυχή καταταλαιπωρημένη.

Μέσα στην ανυπαρξία του , προσπαθούμε όλοι να μαστορεύουμε την αρρωστημένη μας καθημερινότητα.

Η επίσημη ελληνική χριστιανική ηγεσία ,καταφέρνει ( ακόμη) , να διατηρεί έναν παράλογο θρησκευτικό δογματισμό.

Το ίδιο το επίσημο ελληνικό κράτος ,είναι απασχολημένο ( υποκειμενικά ) , να πατάξει την διαφθορά και την κατάχρηση εξουσίας
,που επικρατεί μέσα στα σπλάχνα του.

Για να αξιολογηθεί ορθά ,οποιοδήποτε δόγμα , θα πρέπει πρώτα να εδραιωθεί ένα λειτουργικό κράτος.
Αυτό θα αναιρέσει ,η θα επιβάλει κατόπιν κάποιο ,η κάποια .

Καμιά φορά σκέφτομαι.
Αν ήταν να θυσιάσω την ζωή μου ,για να υπάρξει έστω και μια μικρή προοπτική ,για να γυρίσει ο ήλιος σε αυτόν τον τόπο, θα το έκανα ;;

Απαντάω ,ναι θα το έκανα.
Η ζωή μου τώρα ,μέσα σε ένα ( ουσιαστικά )ανύπαρκτο κράτος , είναι ένας Γολγοθάς.

Συνεχίζω να υπάρχω ,μέχρι να βρεθεί μια ευκαιρία ,για να κάνω την αρχή του αληθινού μου ονείρου.

Με αυτό το όνειρο , πρέπει να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε ούλοι οι έλληνες .

Ποιος όμως ,θα μας ζωντανέψει ξανά την δίψα αυτή στην ψυχή μας ;;;

Δεν είναι η πνευματική καλλιέργεια ;;;

Αυτήν δεν πρέπει να επιδιώκουμε αδιαλείπτως ;;;

Θα έλεγα ,ότι επιβάλλεται σε ένα αδύναμο κράτος ,για να μην βρει αφορμή η πνευματική απραξία, να μας οδηγήσει στην λήθη.