- Γνωριζοντας τα ζωα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Πώς ακριβώς τα υδρόβια ζώα εποίκισαν την ξηρά; Τι είδους προσαρμογές έπρεπε να αποκτήσουν για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της επίγειας διαβίωσης; Πώς από τα βράγχια περάσαμε σε πνεύμονες και πώς από τα πτερύγια περάσαμε σε πόδια και χέρια; Πώς μπορούμε να μελετήσουμε όλα τα παραπάνω; Αυτές είναι μόνο μερικές από τις ερωτήσεις που καλούνται να απαντήσουν οι εξελικτικοί βιολόγοι οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι κάποιοι οργανισμοί προσφέρονται περισσότερο από άλλους για τις μελέτες τους. Ενας τέτοιος οργανισμός είναι ο κοιλάκανθος, ένα ψάρι - ζωντανό απολίθωμα που από την ημέρα που ανακαλύφθηκε, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 1938, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Τελευταία προσέγγιση στη μελέτη του κοιλάκανθου είναι η εφαρμογή εξαιρετικά προηγμένων τεχνικών ιατρικής απεικόνισης που επιτρέπουν τη «διείσδυση» στο εσωτερικό του μεγάλου ψαριού χωρίς να γίνει ανατομή.

Δεινόσαυρος στο πεζοδρόμιο...

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: ήταν Δεκέμβριος του 1938 όταν ο Harry Goosen, καπετάνιος του αλιευτικού «Nerita», το οποίο είχε μόλις μαζέψει τα δίχτυα του ανοιχτά των ανατολικών ακτών της Νοτίου Αφρικής, κάλεσε στη Marjorie Courtenay-Latimer, τη νεαρή επιμελήτρια του τοπικού μουσείου. Ο καπετάνιος την ενημέρωνε κάθε φορά που επέστρεφε ώστε αυτή να είναι η πρώτη που θα έβλεπε αν κάποιο από τα ψάρια είχε ενδιαφέρον για το μουσείο. Η Latimer πήγε όντως να επιθεωρήσει την ψαριά του «Nerita», την οποία θεώρησε άνευ ενδιαφέροντος και ετοιμαζόταν να φύγει όταν σύμφωνα με την περιγραφή της είδε «ένα μπλε πτερύγιο και, παραμερίζοντας κάποια ψάρια, αποκαλύφθηκε το πιο όμορφο ψάρι που είχα δει ποτέ. Είχε μήκος 5 πόδια και ένα απαλό μπλε μοβ χρώμα με ιριδίζουσες ασημένιες πιτσιλιές». Η Latimer δεν μπορούσε να αναγνωρίσει το ψάρι, ανατρέχοντας στα βιβλία ιχθυολογίας που είχε, και έτσι αφού το σχεδίασε, έστειλε το σχέδιο στον κορυφαίο ιχθυολόγο της Νοτίου Αφρικής δρα J. L. Β. Smith. Περιγράφοντας την έκπληξή του στη θέα του σκίτσου ο Smith δήλωσε: «Δεν θα είχα εκπλαγεί περισσότερο αν είχα δει δεινόσαυρο να περπατά στον δρόμο». Η έκπληξη του Smith ήταν απολύτως δικαιολογημένη: ως τότε το ψάρι που είχε σχεδιάσει η Latimer δεν υπήρχε παρά ως απολίθωμα, εθεωρείτο εξαφανισμένο για τουλάχιστον 65 εκατομμύρια χρόνια και προφανώς κανένας δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να βρεθεί στα δίχτυα ενός σύγχρονου ψαρά.

Σύμφωνα με τη διήγηση του Keith S. Thomson, στο βιβλίο του «Living Fossil: The story of the Coelacanth» (εκδόσεις W.W. Norton 1992), ο Smith δεν πήγε να δει το ψάρι παρά μόνο αρκετές εβδομάδες αργότερα και τούτο γιατί πιθανότατα ήθελε να διασταυρώσει την άποψή του ότι επρόκειτο όντως για κοιλάκανθο. Εν τω μεταξύ, η κυρία Latimer προσπαθούσε ανεπιτυχώς να διατηρήσει το ψάρι το οποίο δεν χωρούσε σε καμία γυάλα και έτσι το είχε τυλίξει με υφάσματα διαποτισμένα στη φορμόλη. Τελικώς, βλέποντας ότι το σπάνιο παρασκεύασμα κινδύνευε να χαθεί, η Latimer έδωσε εντολή να βαλσαμωθεί. Βαλσαμωμένο είδε ο Smith τον πρώτο σύγχρονο κοιλάκανθο τον οποίο ονόμασε Latimeria chalumnae (το πρώτο συνθετικό του είδους προς τιμήν της κυρίας Latimer, ενώ το δεύτερο είναι αναφορά στην περιοχή στην οποία αλιεύθηκε κοντά στις εκβολές του ποταμού Chalumna).

Σήμερα γνωρίζουμε ότι πληθυσμοί κοιλακάνθων διαβιούν κυρίως στα νησιά Comoros, καθώς και στα ανοιχτά της Κένυας, της Τανζανίας, της Μοζαμβίκης και της Μαδαγασκάρης, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του '90 ένα δεύτερο είδος κοιλακάνθου, το Latimeria menadoensis, εντοπίστηκε στην Ινδονησία. Αυτά τα δύο είδη θεωρούνται τα μόνα εναπομείναντα μιας μεγάλης οικογένειας η οποία αριθμούσε περισσότερα από 120 είδη και τα οποία, όπως αποδεικνύεται από την αφθονία απολιθωμάτων, είχαν ευρύτατη διάδοση από τη Μέση Δεβόνιο (πριν από 410 εκατομμύρια χρόνια) ως το τέλος της Κρητιδικής περιόδου (πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια).

Για πολλούς η ανεύρεση του κοιλακάνθου παραμένει το σημαντικότερο, από εξελικτικής απόψεως, εύρημα του 20ού αιώνα: πρόκειται για ζωντανό ενδιάμεσο κρίκο στην εξελικτική πορεία από την υδρόβια στην επί ξηράς διαβίωση. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του κοιλακάνθου που συνηγορούν υπέρ αυτής της άποψης είναι περισσότερα του ενός. Το βασικότερο όμως είναι τα πτερύγιά του τα οποία σε τίποτε δεν θυμίζουν τα πτερύγια των ψαριών όπως τα γνωρίζουμε σήμερα: αντί να είναι προσδεδεμένα στο σώμα του ψαριού, εκφύονται από απολήξεις που φέρουν οστά αντίστοιχα με αυτά των δικών μας χεριών και ποδιών.

Η εξωτερική θέση των πτερυγίων του κοιλακάνθου διευκόλυνε τη μελέτη τους από την αρχή της ανεύρεσης του πρώτου δείγματος. Η μορφολογία όμως του κοιλακάνθου κρύβει και άλλα μυστικά και τα δείγματα κοιλακάνθου σπανίζουν. Το ψάρι ζει σε πολύ βαθιά νερά (200 ως 400 μέτρα βάθος) και σπάνια αλιεύεται. Επιπροσθέτως, τα τελευταία χρόνια η αλίευσή του κατέστη παράνομη καθώς θεωρείται (και είναι) είδος υπό εξαφάνιση. Εκτιμάται ότι σε σύνολο οι κοιλάκανθοι δεν είναι περισσότεροι από 500 και οι ρυθμοί αύξησής τους είναι πολύ μικροί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αφενός μεν απαιτούνται 13 μήνες για την ολοκλήρωση της κυοφορίας, η οποία δεν δίνει περισσότερα από 25 νεαρά ψάρια κάθε φορά (ο κοιλάκανθος είναι ωοζωοτόκο ψάρι, τα αβγά του παραμένουν και επωάζονται στο αναπαραγωγικό σύστημα της μητέρας η οποία τελικά γεννά ολοκληρωμένα άτομα), αφετέρου δε στο ότι απαιτούνται 20 χρόνια για τη σεξουαλική ωρίμανση των νεαρών ψαριών.

Ανατομικές αποκαλύψεις

Προκειμένου να μην καταστραφούν κατά τη διάρκεια της μελέτης τα δύο μοναδικά δείγματα κοιλακάνθου, τα οποία υπάρχουν στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού, οι ερευνητές του αποφάσισαν να αξιοποιήσουν προηγμένες τεχνικές ιατρικής απεικόνισης. Ετσι πέτυχαν να «διεισδύσουν» στην εσωτερική μορφολογία των δειγμάτων κοιλακάνθου χωρίς να χρειαστεί να τα ανατάμουν. Εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν να εξαγάγουν συμπεράσματα για τη λειτουργία ενός οργάνου που εκφύεται από τον οισοφάγο των ψαριών καθώς και ενός οργάνου που εντοπίζεται στο πρόσθιο μέρος του κεφαλιού και το οποίο είναι ικανό να αντιλαμβάνεται την ύπαρξη ηλεκτρικών πεδίων. Με δεδομένο ότι όλα τα όργανα που φέρουμε εμείς σήμερα δημιουργήθηκαν ως δομές εκατομμύρια χρόνια πριν στους θαλασσίους οργανισμούς (έστω και αν η λειτουργία τους μπορεί να άλλαξε στην πορεία), οι ερευνητές προσπαθούν με τη βοήθεια των τρισδιάστατων εικόνων που απέκτησαν από τη μελέτη τους να φανταστούν την εξελικτική πορεία των οργάνων του κοιλακάνθου.

Το όργανο με τα διακλαδισμένα κανάλια που υπάρχει στο πρόσθιο μέρος του κεφαλιού του κοιλακάνθου μάλλον εξυπηρετούσε τα κυνηγητικά του σχέδια: στα βαθιά και σκοτεινά νερά αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα το να αντιλαμβάνεται κανείς τα ηλεκτρικά δυναμικά. Αλλά για τα υπόλοιπα όργανα τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα: να είναι άραγε ένας πρωτόγονος πνεύμονας το μήκους 8 εκατοστών παροχετευτικό όργανο που εκφύεται από τον οισοφάγο; Και το γεμάτο λίπος όργανο που βρίσκεται σε στενή γειτνίαση μαζί του και καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της κοιλιακής χώρας να λειτουργούσε άραγε ως νηκτική κύστη; (όργανο που επιτρέπει στα ψάρια να ρυθμίσουν την πλεύση τους και το οποίο λείπει από τους κοιλακάνθους). Για να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα οι γάλλοι ερευνητές σκοπεύουν να επαναλάβουν το πείραμά τους και με είδη δίπνοων ιχθύων (οι οποίοι μπορούν να αναπνέουν τόσο στο νερό όσο και στον αέρα, καθώς φέρουν βράγχια και πνεύμονες), έτσι ώστε να συγκρίνουν τα ανατομικά δεδομένα. Μόλις υπάρξουν νεότερα, θα σας ενημερώσουμε...

πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Μπορεί ένας σκύλος να είναι καταθλιπτικός; Μπορεί! Αυτό τουλάχιστον έδειξε μια νέα έρευνα που διενεργήθηκε στο Πανεπιστήμιο Monash στη Βικτόρια της Αυστραλίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα χαριτωμένα τετράποδα, ανάλογα με τη ράτσα τους, διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία παραπέμπουν σε συγκεκριμένες «ψυχολογικές» διαθέσεις.

Το γεγονός ότι ο σκύλος μπορεί να αντιδρά ακραία, αποφεύγοντας το φαγητό του ή κάνοντας πείσματα, μπορεί τελικά να μην έχει να κάνει με το πόσο κακομαθημένος είναι, αλλά αποκλειστικά και μόνο με την ψυχολογική του κατάσταση. Αυτό ανακάλυψαν τα μέλη της ερευνητικής ομάδας με επικεφαλής την Πολίν Μπένετ, λέκτορα (ανθρώπινης) Ψυχολογίας, στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν τη συμπεριφορά του καλύτερου φίλου του ανθρώπου.

Χρησιμοποίησαν τεχνικές της ανθρώπινης ψυχανάλυσης προκειμένου να απομονώσουν πέντε στοιχεία-«κλειδιά» έτσι ώστε να μπορέσουν να εξηγήσουν τα σκυλίσια καπρίτσια. Πρόκειται δηλαδή για πέντε κατηγορίες οι οποίες αποκαλύπτουν από το πόσο νευρωτικά ή εξωστρεφή είναι τα χαριτωμένα τετράποδα ως το μέγεθος της αυτοπεποίθησης και της φιλικής τους διάθεσης.

Τετράποδα στον... καναπέ

Κάτι τέτοιο πιστεύεται ότι θα βοηθήσει αρκετά στην αξιολόγηση της ψυχολογικής κατάστασης των ζώων από ειδικούς θεραπευτές, μια νέα τάση που επικρατεί στο εξωτερικό και κάνει θραύση κυρίως στις ΗΠΑ. Με τον τρόπο αυτόν, δηλαδή απαντώντας σε ένα απλό ερωτηματολόγιο, θα έχουν τη δυνατότητα να κατατάξουν τους τετράποδους «ασθενείς» τους σε συγκεκριμένες ομάδες, πράγμα που θα τους διευκολύνει στη συνέχεια να εντοπίσουν τον πυρήνα του συγκινησιακού ή συμπεριφορικού τους προβλήματος.

Βέβαια η Μπένετ παραδέχεται ότι δεν μπορεί να φανταστεί έναν σκύλο σε καναπέ ψυχανάλυσης. Ωστόσο υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη τεχνική θα μπορούσε να συμβάλει στην κατανόηση της συμπεριφοράς των ζώων και, συνεπώς, στην περαιτέρω βοήθεια σε περίπτωση εμφάνισης προβληματικών αντιδράσεων.

Ολα άρχισαν όταν οι αυστραλοί ερευνητές ζήτησαν από μια ομάδα κτηνιάτρων και ψυχολόγων που είχαν σκύλο να περιγράψουν με ένα επίθετο τον χαρακτήρα του κατοικιδίου τους. Ετσι δημιουργήθηκε μια μακρά λίστα 41 λέξεων, η οποία στη συνέχεια προωθήθηκε σε μιαν άλλη ομάδα 1.016 ιδιοκτητών σκύλων, για να απαντήσουν κατά πόσον τα χαρακτηριστικά κάθε ράτσας αντιπροσωπεύουν ή όχι τον τετράποδο φίλο τους, σε μια κλίμακα από το 1 ως το 6.

Επόμενο βήμα ήταν η ομαδοποίηση των λέξεων, που είχε αποτέλεσμα τον διαχωρισμό τους σε 5 κύριες κατηγορίες. Το αξιοσημείωτο στην όλη προσπάθεια είναι ότι τα επίθετα αυτά ως χαρακτηρισμοί σκύλων δεν έφεραν την ισχύουσα «ανθρώπινη» σημασία. Για παράδειγμα, όπως αναφέρει η έρευνα, «οι λέξεις δειλία και περιέργεια στην περίπτωση των σκύλων περιγράφουν την ίδια συμπεριφορική κατάσταση, ενώ στους ανθρώπους δύο διαφορετικές».

Σκυλίσια ψυχολογία

Ποιες είναι όμως οι περιβόητες κατηγορίες που κατάφεραν να κατατάξουν τα έξυπνα ζωάκια βάσει του σκυλίσιου «εγώ» τους; Η πρώτη έχει να κάνει με την ενεργητικότητα του σκύλου, κοινώς το παιχνίδι. Ετσι εμπεριέχει επίθετα ικανά να χαρακτηρίσουν τη συμπεριφορά του από τις πιο ζωηρές στιγμές του ως τις πιο ήρεμες. Από υπερκινητικός και πρόθυμος ως ήσυχος και ήρεμος. Οι μελετητές θεώρησαν ότι οι λέξεις αυτές θα μπορούσαν να συγκριθούν με την ανθρώπινη εξωστρέφεια.

Τα επίθετα που μαρτυρούν εκνευρισμό, ευαισθησία, προσοχή και περιέργεια ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία, που εκφράζει τον νευρωτισμό. Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια διαφέρει κατά πολύ από την ανθρώπινη νεύρωση, καθώς προκαλείται αλλά και εκδηλώνεται αλλιώς.

Η τρίτη κατηγορία δυσκόλεψε ιδιαίτερα τους ειδικούς, καθώς έχει να κάνει με τη φιλική διάθεση των σκύλων, η οποία σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται με εκείνη του ανθρώπου, καθώς στη δεύτερη διακρίνεται μια γενναιόδωρη δόση αλληλοβοήθειας και αλτρουισμού. Από την άλλη, ένας σκύλος δείχνει πόσο φιλικός είναι κουνώντας την ουρά του ή ακόμη και χοροπηδώντας χαρούμενα, και δείχνοντας ήμερος.

Βασική παράμετρος υπ' αριθμόν 4 θεωρείται η συγκέντρωση του ζώου κατά την εκπαίδευση. Δηλαδή αν κατόπιν καθοδήγησης διαθέτει την ικανότητα να ακολουθήσει μια μυρωδιά ή να βρει το αντικείμενο που του ζητεί το αφεντικό του.

Τελευταίο στοιχείο η αυτοπεποίθηση, η οποία, όπως για τον άνθρωπο, έτσι και για τα χαριτωμένα τετράποδα παίζει πρωταρχικό ρόλο στην εξέλιξη του χαρακτήρα και στην πρόοδο των πράξεών τους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, έχει κυρίως να κάνει με τον δυναμισμό, την επιβολή και την άνεση που εμφανίζει ο σκύλος εντός του περιβάλλοντός του.

Ανθρώπινος ρατσισμός

Η επικείμενη έρευνα αναμένεται να δημοσιευθεί στο επιστημονικό έντυπο «Applied Animal Behaviour Science». Δεν αποκλείεται μάλιστα σε λίγα χρόνια η «σκυλίσια» ψυχανάλυση να έχει αποτέλεσμα την υιοθεσία του ιδανικού σκύλου, του οποίου ο χαρακτήρας θα ταιριάζει απόλυτα με εκείνον του αφεντικού του. Παρ' όλα αυτά δεν είναι λίγοι εκείνοι που αμφισβητούν το κατά πόσον μπορεί μια τεχνική που αναπτύχθηκε για ανθρώπους να εφαρμοστεί και σε ζώα. Αλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι ο παράγοντας ένστικτο είναι ίσως μια παράμετρος που θα έπρεπε οι επιστήμονες να λάβουν σοβαρά υπόψη τους.

Μια αξιολόγηση θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη σε πολλές περιπτώσεις. Ωστόσο τα ζώα δεν παύουν να αποτελούν μοναδικές οντότητες, κι έτσι θα ήταν ίσως λίγο άδικο να τα διαχωρίσουμε σε κοινωνικά και μη κοινωνικά βάσει της ράτσας τους, όπως ακριβώς θα ήταν άδικο να πούμε ότι οι πιο κοντοί άνθρωποι είναι έξυπνοι, ενώ οι πανύψηλοι λιγότερο ευφυείς. Πέραν του γενετικού υλικού, πάντοτε καθοριστικό ρόλο παίζει και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει ένας σκύλος, όπως επίσης και η φροντίδα και η αφοσίωση που λαμβάνει από το αφεντικό του. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια, λίγο η τεχνολογία, λίγο η αποξένωση και οι τρελοί, αγχωτικοί ρυθμοί των πόλεων, παρουσιάζεται μια ιδιαίτερη τάση ανθρωπομορφισμού.

Γκόλντεν ρετρίβερ (Golden retriever) - ο αθλητικός τύπος

* Κοινωνικότητα: 5 * Παιχνίδι: 12 * Περιέργεια: 26

Γνωστό για τη μεταξένια, χρυσαφένια μακρύτριχη γούνα του, το Γκόλντεν ρετρίβερ έχει την ικανότητα να μαθαίνει εύκολα. Προσαρμόζεται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, είναι αρκετά κοινωνικό και αφοσιωμένο, ενώ ξεχωρίζει για τη συντροφικότητά του.

Λαμπραντόρ (Labrador) - ο υπερήφανος διασώστης

* Κοινωνικότητα: 3 * Παιχνίδι: 6 * Περιέργεια: 1

Η περιέργεια και η αυτοθυσία του το καθιστά ιδανικό για σκύλο διάσωσης ή συνοδό τυφλών. Αφοσιωμένο και ευγενικό, αποτελεί πολύ καλό σύντροφο για παιδιά. Οι ατέλειωτες ώρες παιχνιδιού τον ξετρελαίνουν, συνδυάζοντας τέλεια την ανάγκη του για άσκηση.

Βρετανικό σπρίνγκελ σπάνιελ (British springer spaniel) - o αξιαγάπητος σύντροφος

* Κοινωνικότητα: 19 * Παιχνίδι: 23 * Περιέργεια: 24

Αν και σχετικά πίσω στην κατάταξη, παρ' όλα αυτά διατηρεί τα χαρακτηριστικά του κλασικού, αξιαγάπητου Σπάνιελ. Εξυπνο, με ανεξάντλητες αντοχές, έχει διάθεση τόσο για μάθηση όσο και για πειθαρχία. Στόχος του είναι να ευχαριστεί το αφεντικό του.

Πουντλ (Poodle) - ο φινετσάτος

* Κοινωνικότητα: 29 * Παιχνίδι: 22 * Περιέργεια: 29

Τα μεγέθη ποικίλλουν. Από χαριτωμένος νάνος ως εντυπωσιακός μεγαλόσωμος, ο συγκεκριμένος σκύλος είναι ευρέως γνωστός και ως κανίς (από το γαλλικό Caniche), ενώ η εικόνα του έχει ταυτιστεί με το εκκεντρικό κούρεμά του. Είναι χαρούμενο, υπερήφανο, έξυπνο και πιστό, ωστόσο εμφανίζεται αρκετά συγκρατημένο σε όσους δεν γνωρίζει.

Ροτβάιλερ (Rottweiler) - ο ρωμαλέος φύλακας

* Κοινωνικότητα: 8 * Παιχνίδι: 4 * Περιέργεια: 6

Εξυπνο, θαρραλέο αλλά αρκετά επιφυλακτικό με όσους δεν γνωρίζει, το Ροτβάιλερ είναι ευρέως γνωστό ως η ιδανική ράτσα για φύλακα. Λατρεύει το αφεντικό του και χαίρεται να περνά χρόνο μαζί του. Είναι πιστό και μπορεί να γίνει πολύ καλός σύντροφος, χρειάζεται ωστόσο σωστή εκπαίδευση.

Γερμανικός ποιμενικός (German shepherd) - o σκύλος-ντετέκτιβ

* Κοινωνικότητα: 14 * Παιχνίδι: 3 * Περιέργεια: 8

Είναι θαρραλέος, ακλόνητος και διαθέτει ιδιαίτερα ανεπτυγμένες αισθήσεις. Ο Γερμανικός ποιμενικός είναι μια καλή νταντά αφού λατρεύει τα παιδιά. Από την άλλη είναι τόσο έξυπνος που μπορεί να βοηθά στην εξιχνίαση εγκλημάτων ως σκύλος της αστυνομίας.

Τζακ ράσελ τεριέ (Jack russel terrier) - ο πληθωρικός μικρόσωμος

* Κοινωνικότητα: 22 * Παιχνίδι: 10 * Περιέργεια: 2

Παρά το μικρό μέγεθός του είναι αρκετά τολμηρό και ανεξάρτητο. Διαθέτει μεγάλη αυτοπεποίθηση και ευφυΐα, και απαιτεί από το αφεντικό του την προσοχή που θεωρεί πως του αναλογεί. Είναι γνωστό και με την ονομασία Πάρσον ράσελ τεριέ (Parson russel terrier).

Ντόμπερμαν πίνσερ (Doberman pinscher) - ο απόλυτος φρουρός

* Κοινωνικότητα: 30 * Παιχνίδι: 8 * Περιέργεια: 17

Συνδυάζει τέλεια τη λεπτή εμφάνιση με το κοφτερό μυαλό. Το Ντόμπερμαν διαθέτει την ικανότητα να σκέφτεται και να αντιδρά γρήγορα στον κίνδυνο και για τον λόγο αυτό είναι ο ιδανικός φρουρός. Μαθαίνει γρήγορα και εύκολα, ωστόσο έχει ανάγκη από πειθαρχία και έναν ικανό εκπαιδευτή.

Μπόρντερ κόλεϊ (Border collie) - το ακούραστο ποιμενικό

* Κοινωνικότητα: 6 * Παιχνίδι: 5 * Περιέργεια: 20

Είναι εργατικό και διαθέτει μεγάλες αντοχές και ανεπτυγμένη ικανότητα συγκέντρωσης. Του αρέσει να εκτελεί οδηγίες και να αναλαμβάνει ευθύνες. Ξέρει να ξεχωρίζει τους ανθρώπους με τους οποίους οφείλει να είναι φιλικό, πράγμα που το καθιστά ιδανικό φύλακα.

Ροδεσιανός λεωθήρας (Rhodesian ridgeback) - ο ήρεμος γίγαντας

* Κοινωνικότητα: 25 * Παιχνίδι: 29 * Περιέργεια: 27

Εχει την ταυτότητα του ήσυχου, ήρεμου και συγκρατημένου σκύλου. Παρ' όλα αυτά χρειάζεται έναν ιδιοκτήτη που να επενδύει χρόνο σε αυτόν, έτσι ώστε να μπορέσει να αναπτύξει μια στενή σχέση μαζί του. Του αρέσουν περισσότερο τα παιχνίδια όπου μπορεί να εντοπίζει αντικείμενα, όπως ακριβώς θα έκανε ως σκύλος κυνηγού.

Δαλματίας (Dalmatian) - ο ασπρόμαυρος τζέντλεμαν

* Κοινωνικότητα: 11 * Παιχνίδι: 19 * Περιέργεια: 15

Διαθέτει πολύ λεπτούς τρόπους, ωστόσο απαιτεί αρκετή άσκηση. Εχει μια τάση σνομπισμού απέναντι σε αγνώστους, αλλά στην οικογένειά του χαρίζει απεριόριστη αγάπη και αφοσίωση. Διαθέτει εντυπωσιακό παρουσιαστικό που το κάνει να ξεχωρίζει, ενώ παράλληλα είναι ιδιαίτερα εκφραστικό.

Μπόξερ (Boxer) - ο Πίτερ Παν των σκύλων

* Κοινωνικότητα: 2 * Παιχνίδι: 11 * Περιέργεια: 10

Το Μπόξερ θεωρείται ιδιαίτερα εκφραστικό. Κάθε φορά που βιώνει ένα έντονο συναίσθημα αυτό «ζωγραφίζεται» κατευθείαν στη μουσούδα του. Απολαμβάνει την καλή παρέα, είναι αρκετά παιχνιδιάρικο και υπομονετικό, ενώ διαθέτει μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Πηγή: Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, σειρά κατάταξης σε συνολικά 31 ράτσες σκύλων βάσει της προσωπικότητάς τους.

Ο δικός μου σκύλος που είναι ;

Δεν μπορεί να μην τον έχουνε μέσα, αφού είναι μοναδικός στην ράτσα του .

Ο ναζιάρης sexualdog .

αν για σενα ειναι καθημερινοτητα, και τα ηξερες...μπραβο..αλλα εγω ειλικρινα λυπαμαι πολυ που το εμαθα.

Αλλά βρε συνομιλητές είναι απόλυτα λογικό αυτό που συμβαίνει.
Πρώτον δεν είμαστε άγγελοι.
Δεύτερον όταν κάνεις αυτή την δουλειά είναι απόλυτα λογικό να ξεφύγεις και να θεωρείς λογική την όποια κακή μεταχείριση στα ζώα. Άλλωστε δεν ξέρω για εσάς, εγώ έχω δει πολλές σφαγές ζώων στο χωρίο (από κότες μέχρι γουρούνια) και έχω σκοτώσει και εγώ κότα (το ξεπουπούλιασμα και το ξεντέριασμα το ανέλαβε άλλος).
Όταν όμως είσαι μακριά από τα γεγονότα της διατροφής και θεωρούμε το κρέας σαν μάνα από τον ουρανό ή θεωρούμε ότι κάποια ζώα είναι καλά και δεν πρέπει να τρώγονται και άλλα να εκτρέφονται κάτω από άθλιες συνθήκες, ε τότε είναι απόλυτα λογικό...

κοιτα..δεν εχει καμια σχεση αυτο που περιγραφεις στο χωριο με αυτο που γινετε..εχει ξεφυγει το μετρο..
και μεις στην Κερκυρα, οι συγγενεις μου εχουν κοτουλες και αλλα ζωακια τα οποια τα τρωνε..μεχρι ομως να σφαχτουν εχουν κατσε καλα επιπεδο ζωης (μη γελασεετε please). εννοω οτι η φροντιδα που απολαμβανουν αυτα τα ζωα, δεν εχει να κανει καμια σχεση με τα βασανιστηρια που συμβαινουν στα εκτροφεια μαζικης παραγωγης.
και εγω εχω δει κοτουλες να τις σφαζει η γιαγια μου..
Δεν κατηγορησα την πραξη του θανατου, κατηγορισα τα βασανιστηρια οσο ζουν.
Η γιαγια μου συγκεκριμενα ειχε μια γαλοπουλα, η οποια ηταν τοσο αρρωστη που δε μπορουσε ουτε να καταπιει..για να την γλιτωσει και τι δεν εκανε, μεχρι που την ταιζε στο στομα..της εβαζε το φαγητο μεσα μεσα βαθια στο λαρυγγι..τελικα την γλιτωσε...Θα μου πεις..την γλιτωσε για να την φαει (αν και δε θυμαμαι ακριβως τι εγινε εκεινη η γαλοπουλα, γιατι εζησε χρονια), ναι αλλα ειχε αλλο επιπεδο ζωης..

τον περασμενο Φεβρουαριο, εγινε στη Θεσσαλονικη η Ζωοτεχνεια..
εκει ειχε και αγελαδες και γουρουνακια και κατσικια..κ.α.
αν βλεπατε πως τα ειχανε, σε τι κατασταση, και η φαση ειναι οτι τα ειχαν εκει για να διαλεξουν οι εκτροφεις και οι πελατες..Οι αγελαδες ηταν εντελως δεμενες πανω σε κατι παλουκια, οχι μονο να κουνηθουν μπορουσαν αλλα ουτε να καθησουν..τοσα κιλα ζωο κρεμοταν απο την κουραση και την εξαντληση στο παλουκι..αν βλεπατε το βλεμμα που ειχαν..εγω τι να σας πω, ραγισε η καρδια μου..αισθανθηκα τοσο ασχημα που τρωω κρεας που δε περιγραφετε...να μη πω για τα κατσικια και τους τραγους, που ηταν απιστευτα τρυφερα και σε κοιταζαν με ενα βλεμμα σα να σου ελεγαν παρε με απο εδω...Τα δε γουρουνακια ηταν τοοοσο χαδιαρικα (κατι που δε το ηξερα).. μολις σταματουσες να τα χαιδευεις, φωναζαν σαν τρελλα..Το ξερω οτι θα σας φανει γελοιο αλλα εγω συγκινουμε πολυ ευκολα με αυτα...