- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

quote:

---

Θα σε παρακαλούσα να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες...κλπ κλπ κλπ

---

Εκει δεν εχει πάει κανείς σας του λέω, γελώντας...δεν υπάρχει τέτοιο βουνό...[ τουλάγχιστον στον χάρτη, σκέφτηκα σιωπηλά...]
Θα πάς όμως, οπου θελήσεις αν το πιστέψεις του είπα...ευτυχώς δεν με άκουσε...προτίμησε να κυνηγήσει μια άτυχη περαστική γάτα...

Καλημερούδια

1.Από την στιγμή που η παράκληση είναι εκ της διοικήσεως (:P) μάλλον δεν μπορώ να μην υποκύψω στην τελευταία … οπότε ελληνικοί χαρακτήρες.

2. ευχαριστώ τον φίλο ποδηλάτη για τον ωραίο και αρκετά επιτυχής χαρακτηρισμό… η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετά καλή σχέση με εκδηλώσεις που ευφραίνουν τη καρδιά.

3. Λυπάμαι για τα κάκιστα ελληνικά μου αλλά μεγάλωσα στην Γενεύη. Θα προσπαθήσω για το καλύτερο δυνατό. (αφήστε με να γράφω με λατινικούς χαρακτήρες μην κάνω ορθογραφικά λάθη)… πόσο σιχαίνομαι τα κόκκινα στύλο :P

4. τίποτε άλλο … φτάνει τόσο με τις σημαδεμένες

Πάμε πάλι από την αρχή … για σας και πάλι … ευχαριστώ για τον χώρο και το βήμα που μου δίνεται …

Ας συνεχίσω το παραλήρημα . Κατάθεση ψυχής, ε όχι δα … κατάθεση σκέψεων … άνοιγμα του ασυνειδήτου και προσπάθεια προσέγγισης του, ή απλά κενό! Καλημερίζω τον νέο μου ψυχολόγο ή ακόμη χειρότερα ψυχαναλυτή… μα … δεν μιλάμε για ψυχές ! κάτι δεν μου αρέσει στην όλη ιστορία … εσένα? Σου φαίνονται όλα φυσιολογικά? Τι είναι τελικά αυτή η ψυχή … και πως τελικά βασίσανε μια νέα επιστήμη (?) – νομίζω ότι διδάσκεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση- πάνω σε αυτήν.

Έχω βρει το φάρμακο σε ότι σχετίζεται με το παρα-ανα-κατα-δια-μετα –να δεις τι σου χω για μετα…(που λέει και το άσμα).

Πραγματικά … ξέρω τα πάντα για εμένα … ελπίζω να ξέρεις τα πάντα για εσένα και αυτός να ξέρει τα πάντα για αυτόν! (ααα ρε ποδηλάτη τι είσαι τελικά ρε φίλε … ψυχο-τοιούτος … πως με κατάλαβες?) απάτη να είμαι και εγώ ένα κοινωνικό ζώο.
Τα βρήκα τόσο καλά με τον εαυτό μου. Ο κόσμος μου είναι μοναδικός. Ένα κόσμος δίπλα σε πολλούς άλλους, μαζί με τους οποίους απαρτίζουν τον χωρόχρονο… το σύνολο! Αυτοί οι κόσμοι … αλληλεπιδρούν έμμεσα και άμεσα. Αυτό είναι που με κάνει να έχω ανησυχίες, προβληματισμούς … να αγαπώ, να επικοινωνώ, είναι αυτός ο λόγος του όλου συναισθηματικού κατακλυσμού. Μπορώ όμως να αισθανθώ με την διαδικτυακή επικοινωνία ? είναι τελικά ένας παγκόσμιος ιστός που φέρνει τα άτομα σε επαφή? Είναι η όραση τόσο ανεπτυγμένη ώστε να αντικαταστήσει την τελειότητα του όλου?

-> [Σε αυτό το σημείο θα κάνω μια μικρή παρένθεση γιατί κρίνεται απαραίτητη –εσωτερικός φόβος κυρώσεων… (πλάκα κάνω) -το ελληνικό ερωτηματικό πως εμφανίζεται ? (πλάκα δεν κάνω :P )]

Τέλος των πάντων … τι έκφραση και αυτή ! από πού έχει επηρεαστεί η νέα ελληνική και περιλαμβάνει τέτοιες εκφράσεις. Δεν δύναμαι να καταλάβω! Αν μπορεί κάποιος να ασχοληθεί με την περίπτωση μου ας μου απάντηση…

Αλλά γιατί?

Δίπλα μου ακούω … αν συμβιβαστείς με την μετριότητα, έστω και για λίγο τότε να είσαι σίγουρος ότι αυτήν θα πάρεις !!!
Ο απόλυτος λόγος ενός εγωιστής λέει … έστω για λίγο … καμία εβδομάδα, όχι παραπάνω! Και αν είναι παραπάνω? Τι θα κάνεις τότε?
Νομίζεις ότι μπορείς να παίζεις? Έχεις το δικαίωμα να παίζεις? Μήπως είσαι αυτό που απεχθάνεσαι ? Σκέφτηκες ποτέ τον εαυτό σου στην απέναντι πλευρά? Μήπως σου ταιριάζει καλύτερα?
Γιατί είμαι εδώ από την αρχή του χρόνου … είμαι εδώ από τότε! Προσπαθώ να συνηθίσω αλλά τίποτε δεν έχω καταφέρει.

¨ Εις διπλούν¨ ακούω … και επαυξάνω … το μίσος δεν είναι συναίσθημα? Ή οργή?
Η αγάπη …
Ποιο χρώμα σου αρέσει ? γιατί να υπάρχει απαγορευμένος καρπός ? τι είδα με τον ερχομό του? Τι είχα πριν? Που μας πάει αυτός ο τεχνολογικός μεσαίωνας? Πότε θα αντιδράσω? Ποιος είναι ο εχθρός μου?

Το αόρατο -> ορατό
Με ποια πράξει ολοκληρώνομαι σαν όν … μετά από αυτό τι? Τι άλλο? Τι περιμένετε ω εσείς μεγάλοι και τρανοί …

Θα το αποδεχθείτε γιατί φοβάστε! και το ξέρουν ότι φοβάστε ! γιατί νομίζεται ότι είστε μερικώς ευτυχισμένοι … «εμ κάτι έχω και εγώ, για δες αυτόν τον κακομοίρη, αυτός δεν έχει στον ήλιο μοίρα… ας ξεσηκωθεί αυτός πρώτα και βλέπουμε … και αν τελικά δεν πάει καλά ? τότε τι θα κάνω? Τι θα χάσω?» Μετρήσου βρε … όλοι το κάνουν!

… και τώρα έφτασε ! η ώρα ήρθε! Δεν το νοιώθεις ? τι θα κάνεις ? γιατί θα το ζήσεις! ναι είναι τόσο κοντά! Μήπως έχει ήδη ξεκινήσει? Είσαι τόσο τυχερός που ακόμη έχεις τον χρόνο σου! Ήρθε η ώρα να πάρεις την απόφαση σου! Προλαβαίνεις να το συλλογιστείς λιγάκι … μην χάσεις και αυτήν την ευκαιρία! Άλλη δεν θα έχεις!

Δράση – αντίδραση έχω μάθει με της λιγοστές γνώσεις μου! Εσύ όμως είσαι μονάδα . κινδυνεύεις ή μήπως όχι? Αξίζεις ? που θα καταλήξεις τελικά? Αν είναι να ρθει θε να ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει! Α ρε γιαγιά με τα μαγικά σου λόγια! Ναι ναι το βλέπω! Εσύ γιαγιάκα ?

Ευχαριστώ και πάλι … ναι το ξέρω … το βλέπω … το αισθάνομαι !

Ας είναι ο καινούργιος χρόνος όπως πρέπει να είναι σε κάθε έναν μας.