- Η ιστορία της ανθρώπινης ηλιθιότητας - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Θα σας μιλήσω για μία ακόμα περίεργη εμπειρία που είχα πριν απο περίπου 3 μήνες.Όπως κάθε άνθρωπος έτσι και εγώ πήγα μια νύχτα του χειμώνα να κοιμηθώ.Δεν θα είχανε περάσει 3 4 ώρες απο την στιγμή που με πήρε ο ύπνος και ξύπνησα απο ένα κακό όνειρο που είδα.Κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί.Το φως ήταν αναμμένο.Εγώ στην αρχή δεν θορυβήθηκα καθόλου,απλά συνέχισα τον ύπνο μου νομίζοντας οτι ήταν τυχαίο ή οτι κάποιος απο τα μέλη της οικογένειάς μου το είχε ανάψει ενώ κοιμόμουν ή οτι το είχα ξεχάσει εγώ ανοιχτό(πράγμα απίθανο).Τέλος πάντων για να μην τα πολυλογώ αυτό το περίεργο άνοιγμα του φωτός μου συνέβη ξανά.Και όχι 1 αλλά 6 φορές επιπλέον(Ξέχασα να σας αναφέρω οτι κοιμάμαι με ένα λαμπάκι μικρό αναμμένο).Είχα πλέον αρχίσει να φοβάμαι.Μετά απο πολλές προσπάθειες να διώξω το φόβο μου μακρυά και να καταφέρω να κοιμηθώ,με πήρε ο ύπνος ξανά. Δυστυχώς όμως για λίγο.Ξύπνησα ξανά.Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν το φως αναμμένο,αλλά βρήκα το μικρό λαμπάκι με το οποίο κοιμάμαι σβηστό.Εκεί πάγωσα.Δεν ήξερα τι να κάνω...Μετά απο όλα αυτά θυμάμαι απλά να ξυπνάω με την καλημέρα της μητέρας μου. [Υ.Γ:και τις 7 φορές που ξύπνησα για το φως,και την 1 φορά που ξύπνησα για το λαμπάκι ξύπναγα απο το ίδιο κακό όνειρο....Το όνειρο ήταν:Ήμουν μέσα σε ένα σπίτι το οποίο είχε βόμβα.Όταν η βόμβα έσκαγε έκανε μια τόσο εκτυφλωτική λάμψη και γι'αυτο ξύπναγα. ΌΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΤΟ ΕΞΗΓΉΣΕΙ ΑΣ ΤΟ ΚΆΝΕΙ!!

φιλικά......

Β.Π

τώρα θέλω να πω κάτι που είχε τύχη στον ξάδελφο μου όταν ήταν τεσσάρων χρόνον. Ο ξάδερφος μου κάθε φορα που ξυπνούσε τα βραδυ έβλεπε κάποιον από πάνω του,αυτός ο άνθρωπος η δεν ξέρω τι ήταν, επειδή δεν μπορώ να εξηγήσω δεν το έζησα εγώ,φορούσε μαύρα ρούχα και το πρόσωπο του δεν φαινόταν και όλο αυτό γινόταν για λίγα δευτερόλεπτα (και κάθε μέρα) και ο ξάδελφος μου ξανακοιμόταν, και κάθε φορα που τον κοιτούσε τρόμαζε παρα πολύ και από το φόβο του τα έκανε πάνω του. το βρίσκω λογικό να τα κάνει πάνω του αφού ήταν 4 χρόνον. αυτά από εμενα.

Θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στην Αμαλία την διαχειρίστρια αυτού του φόρουμ και μπράβο που σκέφτηκε να το άνοιξη.!! πραγματικά άξιζε το κόπο

quote:

---

Καλησπέρα.
Η ιστορία που θα σας πω συνέβη σε εμένα τον ίδιο το 1994.
Ήταν ημέρα Κυριακή και ώρα γύρο στης 11:00 το πρωί. (μόλις είχα ξυπνήσει)
Είδα ένα Όνειρο πολύ ζωντανό. Το περιβάλλον, οι ομιλίες, όλα ήταν τόσο καθαρά που μου έκανε εντύπωση. Ήταν η δεύτερη φορά που έβλεπα ένα Όνειρο που άγγιζε την πραγματικότητα.(άλλο όνειρο το πρώτο).
Τέλος πάντων, πήγα στο μπάνιο έκανα ένα ντους (χλιαρό) ντύθηκα και βγήκα στην πιάτσα να βρω κάνα φίλο για καφέ.
Μόλις έφτασα στο στέκι, βλέπω τον Θανάση σε ένα τραπεζάκι, μόνος.
(μου σηκώθηκε η τρίχα. Ακόμη και τώρα ανατριχιάζω που το σκέφτομαι).
Το Όνειρο αρχίζει να γίνετε πραγματικότητα.
Πάω κοντά και μόλις με βλέπει, κόκαλο ο Θανάσης. Παγωτό και οι δυο.
Ήταν το πρώτο σοκ. Πάμε για το δεύτερο.
Κάθομαι στη καρέκλα και κοιταζόμαστε επί 2-3 λεπτά χωρίς να μιλάει κανένας.
Τελικά παίρνω την απόφαση να μιλήσω και σαν να μην μπορούμε να ξεφύγουμε από την μοίρα μας, λέμε και οι δυο μαζί: « είδα ένα Όνειρο…» χάσαμε την γη από τα πόδια μας.
Εκείνη την στιγμή ήταν σαν να περνούσαν από το σώμα μας 10.000 βολτ.
Έπρεπε να κάνω οπωσδήποτε κάτι διαφορετικό από αυτό που ξέραμε ότι θα συμβεί.(Αν και δεν ήταν καθόλου τρομακτικό αυτό που μπορεί να μας συνέβαινε, η όλη σύμπτωση ήταν που ανέβασε τον φόβο μας στο μέγιστο.)

Λοιπών. να σας πω όμως πρώτα τι όνειρο είδαμε.(ακριβώς το ίδιο Όνειρο είδαμε και οι δυο).

Το Όνειρο ξεκινά στο στέκι που συχνάζαμε. Στέκομαι όρθιος σε κάποιο σημείο του μαγαζιού και βλέπω τον Θανάση σε ένα τραπέζι, να κάθετε μόνος του.
Πλησιάζω κοντά του, με κοιτάζει, και κάθομαι στην καρέκλα. Κοιτάζει ο ένας στον άλλον και λέμε κι δυο ταυτόχρονα «είδα ένα Όνειρο…» εκείνη την στιγμή ο Θανάσης σηκώνει το χέρι του (σαν να έλεγε περίμενε) και μου λέει θα σου πω εγώ πρώτος. Είδα πως κάτω από την μεγάλη ελιά στην Καληκράτια Χαλκιδικής, σκάβαμε και βρήκαμε ένα σάκο με λίρες.
«Και εγώ ακριβώς το ίδιο είδα» του απαντάω.(μια συζήτηση μέσα στο όνειρο για κάποιο όνειρο που είδαμε). Σε αυτό το σημείο, ημέρα Κυριακή και ώρα γύρο στις 11:00 το πρωί. είχα ξυπνήσει. Το ίδιο και ο Θανάσης.

Το μόνο διαφορετικό που μπορούσα να κάνω για να μην δώσω συνέχεια του ονείρου στην πραγματικότητα, ήταν να σηκώσω εγώ το χέρι μου μπρος τον Θανάση και να του πω, θα σου πω εγώ πρώτος.
«Είδα αυτό που μας συμβαίνει αυτή την στιγμή»
«και ο σάκος με τις λίρες;» ρωτάει.
« Που σκάψαμε κάτω από την ελιά;» ρωτάω.
Τέλος πάντων για να μη σας κουράζω περισσότερο, κάναμε μια συζήτηση για τον διάλογο που είχαμε μέσα στο όνειρο και αποφασίσαμε να πάμε να σκάψουμε για να δούμε τι στο καλό συμβαίνει.
Όντως βρήκαμε ένα σάκο παλιό, ο οποίος όμως ήταν γεμάτος στάχτη
Επειδή τον καιρό εκείνο το συζητούσαμε συνέχεια αυτό που μας συνέβη, ακούσαμε πολλά και διάφορα για την παράξενη ιστορία μας.
Άλλοι μας είπαν πως για να βρίσκατε τις λίρες έπρεπε να κάνατε ότι ακριβός είδατε στο όνειρο σας.
Άλλοι πάλι ότι ίσος η στάχτη να ήταν από κάποιο άνθρωπο, του οποίου το πνεύμα, μας επηρέασε και είδαμε το ίδιο όνειρο για να πάμε να τον ξεθάψουμε.
Ακούσαμε βέβαια και μερικά τρελά. Ότι έχει συμβεί και σε άλλους και πως έπρεπε να κοσκινίσουμε αλεύρι πάνω από το σημείο που θα σκάβαμε, και ότι πατημασιά υπήρχε πάνω στο αλεύρι (από κάποιο ζώο), να το σφάζαμε και να ρίχναμε το αίμα του στο σημείο εκείνο και έπειτα να σκάβαμε για να βρούμε τις λίρες.
Ακόμη και τώρα που το θυμάμαι διαπερνά ένα ρίγος το σώμα μου.
Ανεξήγητο. Όχι μόνο το σακί με τις στάχτες, αλλά και το παιχνίδι των ονείρων που δεν έχει λογική.
Ήταν άραγε τυχαίο, ή μήπως ο κόσμος που ζούμε δεν είναι αληθινός.

Θεέ μου συχώρεσε με, τοσο όσο συχωρώ και εγώ τους άλλους

Edited by - notis_29 on 28/05/2003 20:10:30

---

quote:

---

Καλησπέρα.
Η ιστορία που θα σας πω συνέβη σε εμένα τον ίδιο το 1994.
Ήταν ημέρα Κυριακή και ώρα γύρο στης 11:00 το πρωί. (μόλις είχα ξυπνήσει)
Είδα ένα Όνειρο πολύ ζωντανό. Το περιβάλλον, οι ομιλίες, όλα ήταν τόσο καθαρά που μου έκανε εντύπωση. Ήταν η δεύτερη φορά που έβλεπα ένα Όνειρο που άγγιζε την πραγματικότητα.(άλλο όνειρο το πρώτο).
Τέλος πάντων, πήγα στο μπάνιο έκανα ένα ντους (χλιαρό) ντύθηκα και βγήκα στην πιάτσα να βρω κάνα φίλο για καφέ.
Μόλις έφτασα στο στέκι, βλέπω τον Θανάση σε ένα τραπεζάκι, μόνος.
(μου σηκώθηκε η τρίχα. Ακόμη και τώρα ανατριχιάζω που το σκέφτομαι).
Το Όνειρο αρχίζει να γίνετε πραγματικότητα.
Πάω κοντά και μόλις με βλέπει, κόκαλο ο Θανάσης. Παγωτό και οι δυο.
Ήταν το πρώτο σοκ. Πάμε για το δεύτερο.
Κάθομαι στη καρέκλα και κοιταζόμαστε επί 2-3 λεπτά χωρίς να μιλάει κανένας.
Τελικά παίρνω την απόφαση να μιλήσω και σαν να μην μπορούμε να ξεφύγουμε από την μοίρα μας, λέμε και οι δυο μαζί: « είδα ένα Όνειρο…» χάσαμε την γη από τα πόδια μας.
Εκείνη την στιγμή ήταν σαν να περνούσαν από το σώμα μας 10.000 βολτ.
Έπρεπε να κάνω οπωσδήποτε κάτι διαφορετικό από αυτό που ξέραμε ότι θα συμβεί.(Αν και δεν ήταν καθόλου τρομακτικό αυτό που μπορεί να μας συνέβαινε, η όλη σύμπτωση ήταν που ανέβασε τον φόβο μας στο μέγιστο.)

Λοιπών. να σας πω όμως πρώτα τι όνειρο είδαμε.(ακριβώς το ίδιο Όνειρο είδαμε και οι δυο).

Το Όνειρο ξεκινά στο στέκι που συχνάζαμε. Στέκομαι όρθιος σε κάποιο σημείο του μαγαζιού και βλέπω τον Θανάση σε ένα τραπέζι, να κάθετε μόνος του.
Πλησιάζω κοντά του, με κοιτάζει, και κάθομαι στην καρέκλα. Κοιτάζει ο ένας στον άλλον και λέμε κι δυο ταυτόχρονα «είδα ένα Όνειρο…» εκείνη την στιγμή ο Θανάσης σηκώνει το χέρι του (σαν να έλεγε περίμενε) και μου λέει θα σου πω εγώ πρώτος. Είδα πως κάτω από την μεγάλη ελιά στην Καληκράτια Χαλκιδικής, σκάβαμε και βρήκαμε ένα σάκο με λίρες.
«Και εγώ ακριβώς το ίδιο είδα» του απαντάω.(μια συζήτηση μέσα στο όνειρο για κάποιο όνειρο που είδαμε). Σε αυτό το σημείο, ημέρα Κυριακή και ώρα γύρο στις 11:00 το πρωί. είχα ξυπνήσει. Το ίδιο και ο Θανάσης.

Το μόνο διαφορετικό που μπορούσα να κάνω για να μην δώσω συνέχεια του ονείρου στην πραγματικότητα, ήταν να σηκώσω εγώ το χέρι μου μπρος τον Θανάση και να του πω, θα σου πω εγώ πρώτος.
«Είδα αυτό που μας συμβαίνει αυτή την στιγμή»
«και ο σάκος με τις λίρες;» ρωτάει.
« Που σκάψαμε κάτω από την ελιά;» ρωτάω.
Τέλος πάντων για να μη σας κουράζω περισσότερο, κάναμε μια συζήτηση για τον διάλογο που είχαμε μέσα στο όνειρο και αποφασίσαμε να πάμε να σκάψουμε για να δούμε τι στο καλό συμβαίνει.
Όντως βρήκαμε ένα σάκο παλιό, ο οποίος όμως ήταν γεμάτος στάχτη
Επειδή τον καιρό εκείνο το συζητούσαμε συνέχεια αυτό που μας συνέβη, ακούσαμε πολλά και διάφορα για την παράξενη ιστορία μας.
Άλλοι μας είπαν πως για να βρίσκατε τις λίρες έπρεπε να κάνατε ότι ακριβός είδατε στο όνειρο σας.
Άλλοι πάλι ότι ίσος η στάχτη να ήταν από κάποιο άνθρωπο, του οποίου το πνεύμα, μας επηρέασε και είδαμε το ίδιο όνειρο για να πάμε να τον ξεθάψουμε.
Ακούσαμε βέβαια και μερικά τρελά. Ότι έχει συμβεί και σε άλλους και πως έπρεπε να κοσκινίσουμε αλεύρι πάνω από το σημείο που θα σκάβαμε, και ότι πατημασιά υπήρχε πάνω στο αλεύρι (από κάποιο ζώο), να το σφάζαμε και να ρίχναμε το αίμα του στο σημείο εκείνο και έπειτα να σκάβαμε για να βρούμε τις λίρες.
Ακόμη και τώρα που το θυμάμαι διαπερνά ένα ρίγος το σώμα μου.
Ανεξήγητο. Όχι μόνο το σακί με τις στάχτες, αλλά και το παιχνίδι των ονείρων που δεν έχει λογική.
Ήταν άραγε τυχαίο, ή μήπως ο κόσμος που ζούμε δεν είναι αληθινός.

Θεέ μου συχώρεσε με, τοσο όσο συχωρώ και εγώ τους άλλους

Edited by - notis_29 on 28/05/2003 20:10:30

---

quote:

---

Πάρε μουσική να μαθαίνεις χεχε:
http://www.youtube.com/watch?v=63qrzBKjF2Y

---

Συγγνώμη που πετάγομαι σαν την μην πω μετά από 8 μήνες αλλά να δώσω μια μεγάλη e-αγκαλίτσα στον αγαπητό Dr. γιατί το συγκεκριμένο τραγούδι των Moonspell καθώς και το συγκρότημα τα υπεραγαπώ. Κι έχεις δίκιο για την μουσική παιδεία τη σήμερον ημέρα. Τα πράγματα είναι επιοικώς τραγικά...

Αυτά τα ολίγα και τα άσχετα και να με συγχωρείτε για την απουσία μου.:Ρ

--

Nam et si ambulavero in medio umbrae mortis: non timebo mala, quoniam tu mecum es

--

Nam et si ambulavero in medio umbrae mortis: non timebo mala, quoniam tu mecum es

quote:

---

Φίλε mystic_force την έχεις δει αυτή τη κοπέλα;

---

you can run but you cant hide

quote:

---

mystic_force
...έχω ακούσειαπο πολλούς γέρους να το λένε.μην πας το βράδτ σ ποτάμι γιατί εντάξει τις νεράιδες αν δν τους μιλησεις σ αφήνουν αλλα υπάρχει κ κάτι πιο κακό π θα σ πάρει μαζί τ .

---

Σαφώς. Μετά από κάθε μεγάλη νεροποντή έχουμε τελευταία και από έναν πνιγμένο σε ποτάμι. Και παραδόξως τα μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρουν τίποτα για προσαγωγές νεραϊδών και δαιμόνων με την κατηγορία της πρόκλησης σωματικών βλαβών ή ανθρωποκτονίας από πρόθεση. Τυχαίο;