- Αληθινό το συναίσθημα ή έκρηξη του "θέλω"; - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Ένα θέμα που ίσως να ανήκει περισσότερο στον τομέα Ψυχή, γιατί όχι και Αγάπη. Όμως ο λόγος που το γράφω είναι γιατί θέλω θεραπεία...όχι απλά απόψεις και γνώμες. Όχι τίποτα άλλο, αλλά στη φάση που είμαι οι απλές απόψεις δε βοηθάνε...
Πιο συγκεκριμένα τους τελευταίους 3 μήνες με απασχολεί το εξής θέμα: Πότε καταλαβαίνεις ότι ο κόσμος που νιώθεις ότι θες να ζήσεις δεν είναι αυτός που χρειάζεσαι απλά για να επιβιώσεις; Μήπως εμείς δημιουργούμε το συναίσθημα από το πουθενά απλά για να ζούμε με ελπίδα και έχοντας κάτι τροφοφόρο για τη ψυχή μας στο νου;
Η μόνη βοήθεια που μπορώ να σας δώσω είναι ότι είμαι ένας άνθρωπος που νιώθει ότι κάτι θέλει να αλλάξει στη ζωή του σύντομα.
"Δώρο είναι οι καρδιές των ανθρώπων που ψάχνουν πέρα απο τον κόσμο και δε βρίσκουν ανάπαυση εντός του."
quote:
Πότε καταλαβαίνεις ότι ο κόσμος που νιώθεις ότι θες να ζήσεις δεν είναι αυτός που χρειάζεσαι απλά για να επιβιώσεις; Μήπως εμείς δημιουργούμε το συναίσθημα από το πουθενά απλά για να ζούμε με ελπίδα και έχοντας κάτι τροφοφόρο για τη ψυχή μας στο νου;
Η μόνη βοήθεια που μπορώ να σας δώσω είναι ότι είμαι ένας άνθρωπος που νιώθει ότι κάτι θέλει να αλλάξει στη ζωή του σύντομα.
Ίσως την απάντηση να την βρείς σε αυτό που θέλεις να αλλάξεις.
Πόσο σημάντικό ρόλο όμως πάιζει το συναίσθημα_ για την ψυχική σου ηρεμία?
Είναι ανιαρή η ζωή σου? Και αν ναι, γιατί είναι? Με τι τρόπο θα την έκανες καλύτερη?
Θές να αλλάξεις καταστασεις που αφορούν ένα γενικό συνολο ανθρώπων, ή μοναχα ότι σχετίζεται με σένα?
Ο καλύτερος τρόπος για να φτασουμε εκεί που θέλουμε είναι να αναρωτηθούμε...πρώτα αν γίνεται, αν αξίζει, και αν θα είμαστε τελικά καλύτερα από ότι είμαστε τώρα.
Δεν γνωρίζω τι σκέφτεσαι .. και πώς το σκέφτεσαι..Και τι είδους πράγματα περιμένεις να ακούσεις.
cas.sio.peia
.
Ό,τι δε γράφει η μοίρα δεν μπορεί να το φτάσει το χέρι σου
και ό,τι είναι γραμμένο θα σ'εύρει όπου κι αν είσαι..
Με τη σειρά μου και εγώ απαντώ στις ερωτήσεις σου.
quote:
Πόσο σημάντικό ρόλο όμως πάιζει το συναίσθημα_ για την ψυχική σου ηρεμία?
Πολλές φορές νιώθω ότι χωρίς αυτό δεν θα υπήρχα. Του δίνω μεγαλύτερη αξία από ότι ίσως του αξίζει. Χωρίς βέβαια αυτό να καταστρατηγεί τη λογική μου.
quote:
Είναι ανιαρή η ζωή σου? Και αν ναι, γιατί είναι? Με τι τρόπο θα την έκανες καλύτερη?
Όχι δε θα τη θεωρούσα ανιαρή. Ίσως όμως να της λείπει κάτι. Νομίζω ξέρω τι αλλά το θέμα είναι: "Ξέρω πραγματικά πώς θα αλλάξει προς το καλύτερο;" Την απάντηση θα μου πεις θα την πάρω μόνο αν προσπαθήσω να το αλλάξω. Και αν σε διανεβαιώσω ότι όσο πιο πολύ προσπαθώ τόσο περισσότερο αποτυγχάνω;(Πάρε ως δεδομένη την αισιοδοξία μου-δε φταίει ότι δεν πιστεύω στον ευατό μου.)
quote:
Θές να αλλάξεις καταστασεις που αφορούν ένα γενικό συνολο ανθρώπων, ή μοναχα ότι σχετίζεται με σένα?
Μάλλον με μένα πρέπει να αλλάξει κάτι. Οι άλλοι δε με ενοχλούν. Μάλλον εγώ έχω αρχίσει να γίνομαι ενοχλητικός, άθελά μου πάντα.
quote:
Ο καλύτερος τρόπος για να φτασουμε εκεί που θέλουμε είναι να αναρωτηθούμε...πρώτα αν γίνεται, αν αξίζει, και αν θα είμαστε τελικά καλύτερα από ότι είμαστε τώρα.
Γίνεται; Ναι
Αξίζει; Είπα και προηγουμένως ότι δεν ξέρω.
Θα είμαι καλύτερα; Ομοίως με ανωτέρω.
Δε περιμένω να ακούσω κάποια πράγματα συγκεκριμένα. Ψάχνω απεγνωσμένα κάτι που θα με βοηθήσει να καταλαβαίνω αν αυτό που αισθάνομαι είναι αληθινό ή απλά είναι ότι "πρέπει" να αισθάνομαι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο για να με κρατάει σε ψυχική ηρεμία-Να τα έχω καλά με τον ευατό μου- όπως χαρακτηριστικά λέμε.
Υ.Γ.: Σε ευχαριστώ και πάλι για τον χρόνο σου.
"Δώρο είναι οι καρδιές των ανθρώπων που ψάχνουν πέρα απο τον κόσμο και δε βρίσκουν ανάπαυση εντός του."
Ελπίζω να μη χάσεις το ενδιαφέρον που σε οδήγησε να μου απαντήσεις. Να ξέρεις όμως: Θα σου απαντώ ειλικρινά στις ερωτήσεις σου και δε θα σκέφτομαι τί πρέπει να πω για να σου κεντρίσω το ενδιαφέρον...
Φιλικά και με αγάπη Secondborn
"Δώρο είναι οι καρδιές των ανθρώπων που ψάχνουν πέρα απο τον κόσμο και δε βρίσκουν ανάπαυση εντός του."
Με την ισατοπο δηλάδη με ωθείς στο να βγάλω κάποια συμπεράσματα, που μπορεί να εχουν άμεση σχέση με όλα αυτά που νιώθεις..
Καθοριστικό ρόλο βέβαια παίζει και η ηλικία.Άλλο να το νιώθεις στα 15, άλλο στα 25 και άλλο στα 35!Κάθε φορά έχει να κάνει με διαφορετικούς λόγους, έτσι είναι η φύση του ανθρώπου!
Βέβαια με τρομάζεις .. διότι δεν ξέρω τι μπορεί να σκεφτεσαι!
Δεν ξέρω πώς μπορώ να σε βοηθήσω.
Φιλικά
cas.sio.peia
Ό,τι δε γράφει η μοίρα δεν μπορεί να το φτάσει το χέρι σου
και ό,τι είναι γραμμένο θα σ'εύρει όπου κι αν είσαι..
quote:
Να τα έχω καλά με τον ευατό μου-
Εχεις ακουσει ποτε τον εαυτο σου? Τι σου ζηταει απο σενα? Τι χρειαζεται για να εισαστε καλα?
Πολλες φορες σε παρομοιες καταστασεις, οπως αυτες που περνας εσυ, πιστευα οτι τον ακουγα...πιστευα οτι του εδινα αυτο που ηθελε και χρειαζοτανε...τι εκανα ομως?? ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ!!
Πολυ απλα παραμυθιαζα τον εαυτο μου, μεσα απο πολυ καλες δικαιολογιες και σεναρια οτι ολα ειναι καλα, και ειμαι ακριβως οπως θα ηθελα να ειμαι, προστατευα τον εαυτο μου απο τις γυρω καταστασεις και συνεχιζα να πορευομαι μεσα στην ασφαλεια μου, εχωντας την ανασφαλεια καλα κλειδωμενη.
Και ομως κατι βαθεια ελειπε...
Προσπαθησε να "ακουσεις" τον εαυτο σου χαλαρωνοντας...εκεινος θα σε οδηγησει σε αυτο που του λειπει, εκεινος θα στο δειξει, αρκει να εχεις την δυναμη και να παραδεχτεις τα οσα σου πει! Μετα απο αυτο θα εισαι και ετοιμος να καταλαβεις τα σημαδια που θα υπαρχουν γυρω σου στο πως θα αποκτησεις αυτο που σου λειπει.
Και για να μην παρεξηγηθω δεν μιλαω για σχεσεις, αναφερομαι στο οτιδηποτε μπορει να ειναι αυτο. Για παραδειγμα: Για ενα πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα, ενοιωθα πως ειχα πεσει σε ληθαργο...κατι ελειπε. Μπηκαν στην ζωη μου καποια ατομα που μου δειξανε τι ηταν αυτο, ακουγωντας την φωνη μεσα μου...και αφηνωντας τον εαυτο μου χαλαρο, ενοιωσα την ελξη να ασχοληθω με διαφορα (και κυριως με μενα) ... Το κενο που ενοιωθα μικραινει μερα με την μερα :)
Το να νοιωθεις πως κατι θες να αλλαξεις ή οτι κατι θα αλλαξει ειναι μονο η αρχη ... η συνεχεια οχι παντα ευκολη (εγω παλεψα και παλευω πολυ με τον εαυτο μου!) ...ειναι ομως συναρπαστικη :)
And I keep on wondering....
quote:
Ψάχνω απεγνωσμένα κάτι που θα με βοηθήσει να καταλαβαίνω αν αυτό που αισθάνομαι είναι αληθινό ή απλά είναι ότι "πρέπει" να αισθάνομαι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο για να με κρατάει σε ψυχική ηρεμία-Να τα έχω καλά με τον ευατό μου- όπως χαρακτηριστικά λέμε.
Για να έχετε μια όσο το δυνατόν πιο πλήρη εικόνα σας αναφέρω ότι πιστεύω ότι όλοι είμαστε-έστω και λίγο-εγωιστές.
Πώς λοιπόν θα ξέρω αν νιώθω πραγμάτικά κάποια πράγματα ή αν τα νιώθω απλά επειδή "χρειάζομαι" την ύπαρξή τους;
Είναι πιστεύω ουσιαστικό να βρεις για τον Εαυτό σου ΕΣΥ… τι γίνεται.
(ΘΕΛΩ…ΘΕΛΗΣΗ)…είναι αναγνωρίσιμες σε όλο το ανθρώπινο είδος… και δύσκολα θα βρεις ανθρώπους… να μην θέλουν,…. η και αυτοί που θα βρεις θα θέλουν κάτι κρυφό μέσα τους…*(π.χ Ένωση με το θειο….)
Πάντως η Φιλοσοφία το έχει πολύ ψαγμένο (το θέμα)….αν και γράφω *(από την γωνίτσα μου).... στα χαμηλά….
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1324&whichpage=5&ARCHIVE=
ο λόγος είναι πως από εκεί ξεκινά….. Τώρα ορισμένοι νομίζουν πως μπορούν να κατανοήσουν τα ψηλά *(αρετή, αγάπη, ομορφιά, Σοφία….) χωρίς να γνωρίσουν τι γίνεται στα χαμηλά...
Όχι μόνο δεν είμαι τέτοιας γνώμης, μα από μεριάς μου, χωρίς κατανόηση της επιθυμίας, θεωρώ τον άνθρωπο ανολοκλήρωτο….και σωστά τα λες….να θέλει θεραπεία!
....μόνο τα τελευταία….ποστ.
quote:Λυπάμαι φίλε μου που δεν πρόσεξα τόσον καιρό το συγκεκριμένο τόπικ...
Ψάχνω απεγνωσμένα κάτι που θα με βοηθήσει να καταλαβαίνω αν αυτό που αισθάνομαι είναι αληθινό ή απλά είναι ότι "πρέπει" να αισθάνομαι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο για να με κρατάει σε ψυχική ηρεμία-Να τα έχω καλά με τον ευατό μου- όπως χαρακτηριστικά λέμε.
Νομίζω πως η απάντηση έρχεται από μόνη της, αν αντιστρέψεις την διατύπωση του τι ψάχνεις:
-Αν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου και έχεις ψυχική ηρεμία, αυτό που αισθάνεσαι θα είναι αληθινό και όχι απλά ό,τι "πρέπει" να αισθάνεσαι την κάθε χρονική περίοδο...-
Το θέμα όμως είναι ΑΝ τα έχεις καλά με τον εαυτό σου και αν όχι, ΤΙ είναι αυτό που πρέπει να αλλάξεις. Σε τέτοια ερωτήματα οι απαντήσεις ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί... Χρειάζεται βαθιά έρευνα και διάθεση απόλυτης παραδοχής ορισμένων πράγμάτων, ώστε να φτάσει κανείς στη ρίζα του προβλήματος και να μπορέσει να το αντιμετωπίσει...
Έχω την αίσθηση ότι καταλαβαίνω πού θέλει να σε οδηγήσει ο φίλος Πλάτων... Ακολούθησέ τον...
Μπορεί να νομίζεις ότι όλα πάνε καλά και στην ουσία απλά να συμβιβάζεσαι...να μη βιώνεις τον αληθινό διάλογο με τον ευατό σου.
Σε ρωτώ λοιπόν: "Πώς μπορείς να καταλάβεις αν αυτό που αισθάνεσαι είναι αληθινό και δεν είναι απλά μια ζωτική-αναγκαία προϋπόθεση ψυχικής ηρεμίας;"
Τί θέλω να πω; Μήπως το αίσθημα της επιβίωσης-αυτοσυντήρησης μας οδηγεί κάποιες φορές σε λάθος μονοπάτια; Και αν ναι πώς τότε μπορείς να πεις κάποια στιγμή της ζωής σου ότι ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ; Και αν το πεις, πώς θα ξέρεις ότι αυτό που αισθάνεσαι είναι αληθινό;;;
Υ.Γ.: Όταν αισθάνεσαι κάτι δε μπορείς να αρχίσεις να σκέφτεσαι αν αυτό που αισθάνεσαι είναι αληθινό. Από τη στιγμή που το αισθάνεσαι έχει περάσει στα σοκάκια του συνειδητού και το αντιλαμβάνεσαι ως σωστό έτσι και αλλιώς. Το θέμα είναι όμως: στην περίπτωση που δεν αισθάνεσαι κάτι αυτή την περίοδο και ξέρεις ότι είναι αναγκαίο κακό(ή καλό) να αισθανθείς στο απώτερο μέλλον, τότε τί πρέπει να κάνεις για να αντιληφθείς "μεθαύριο" ότι ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ κάτι πραγματικά;
quote:Αυτό είναι το ΙΔΑΝΙΚΟ...
-Αν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου και έχεις ψυχική ηρεμία, αυτό που αισθάνεσαι θα είναι αληθινό και όχι απλά ό,τι "πρέπει" να αισθάνεσαι την κάθε χρονική περίοδο...-
Όμως, τι δύσκολα προβλήματα είναι αυτά που θέτεις βρε συ Secondborn!
Ούτε η amalia με τον Ωρίωνα θα τα κατάφερναν...
Είπα λίγο να χαλαρώσω τις ερωτήσεις μου μέχρι να έρθουν τα "ασθενο-φόρα"!
Γιατί απ'ότι βλέπω μάλλον μου χρειάζονται ενέσεις αποριο-χαλαρωτικές!
Όμως η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...
Οταν υπαρχει καποιο εργο που πρεπει να γινει, το φυσικο σωμα θελει να αναπαυθει, θελει να παει βολτα να φαει και να πιει και ο ανθρωπος που δεν γνωριζει τον εαυτο του λεει :"Εγω θελω αυτα τα πραγματα και πρει να τα κανω". Αλλα εκεινος που γνωριζει λεει :"Αυτα τα θελει εκεινο, οχι εγω, και πρεπει να περιμενει λιγο". Συχνα οταν υπρχει ευκαιρια να βοηθηθει καποιος, το σωμα λεει :"Ποση φασαρια θα ειναι για μενα.Ας το κανει καποιος αλλος". Αλλα ο ανθρωπος απανταει στο σωμα του :"Δεν θα με εμποδισεις εσυ να κανω αγαθες πραξεις".
Το σωμα ειναι το ζωο σας-το αλογο πανω στο οποιο ιππευετε.Γι αυτο θα πρεπει να του φερεστε σωστα και να το φροντιζετε καλα.Δεν πρεπει να το καταπονειτε, οφειλετε να το τρεφετε σωστα με καθαρη τροφη και νερο και να το διατηρειτε παντα καθαρο, ακομα και απο το πραμικρο ιχνος βρωμιας.Γιατι χωρις ενα απολυτως καθαρο και υγιες σωμα δεν μπορειτε να εκτελεσετε το δυσκολο εργο της προετοιμασιας σας, δεν μπορειτε να αντεξετε την αδιακοποη ενταση.Αλλα προσεχετε παντα να ειστε εσεις που ελεγχετε το σωμα, οχι το σωμα που ελεγχει εσας.
Το αστρικο σωμα εχει τις δικες του επιθυμιες, δεκαδες απ'αυτες.Σας θελει οργισμενους να λετε λογια που πληγωνουν, να νιωθετε ζηλια, να επιθυμειτε χρηματα, να φθονειτε τους αλλους για τα αποκτηματα τους, να πεφτετε σε καταθλιψη.Ολ'αυτα και πολλαπερισσοτερα τα θελει οχι γιατι επειθυμει να σας βλαψει, αλλα γιατι του αρεσουν οι βιαιοι κραδασμοι και η συνεχης αλλαγη τους.Αλλα εσεις δεν θελετε τιποτε απο ολ'αυτα, συνεπως θα πρεπει να διακρινετε αναμεσα στις δικες σας αναγκες και εκεινες του σωματος.
Το νοητικο σας σωμα θελει να θεωρει υπερηφανα τον εαυτο του σαν κατι ξεχωριστο, να σκεφτετε πολυ για τον ιδιο και ελαχιστα για τους αλλους.Ακομη και οταν το στρεφετε μακρια απο τα κοσμικα πραγματα, παλι προσπαθει να σκεφτει για τον εαυτο, να σας κανει να σκεφτεστε την δικη σας προοδο αντι να σκεφτεστε το εργο του Διδασκαλου και πως να βοηθεσετε τους αλλους.Οταν διαλογιζεστε θα προσπαθησει να σας κανει να σκεφτειτε τα πολλα και διαφορα πραγματα που αυτο θελει, αντι για εκεινο που εσεις θελετε.Δεν ειστε ο νους σας, αντιθετως ο νους ειναι δικος σας για να τον χρησιμοποιησετε.Συνεπως κι εδω ειναι ξανα αναγκαια η διακριση.Θα πρεπει να βρισκεστε σε συνεχη επιφυλακη, διαφορετικα θα αποτυχετε..."
Αποσπασμα απο βιβλιο του Τζιντου Κρισναμουρτι.
Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας, που οι φωνές των εξωτερικών μας "θέλω" για λίγο σωπαίνουν. Παύουν να εξασκούν την υπνωτιστική και εκστασιακή επίδραση στην καθημερινότητά μας, αφήνοντας ένα κενό, μια μελαγχολία. Αναρρωτιώμαστε πόσο αληθινές είναι οι επιδιώξεις μας, ενώ συγχρόνως διαπιστώνουμε ότι πραγματώνοντάς τις δεν γίναμε πιο ευτυχισμένοι. Αντίθετα, χρειαζόμαστε καινούργια "θέλω" να αντικαταστήσουν τα παλιά, όπως ο ναρκομανής νιώθει με πόνο το σώμα του να ζητάει τη δόση του.
Αυτές οι στιγμές της σιωπής, που με τόση σκληρότητα μας δείχνουν την ματαιότητα πολλών πραγμάτων τα οποία θεωρούσαμε δεδομένα για την ευτυχία μας, είναι συγχρόνως πολύτιμες στιγμές. Μπορεί αυτό το οποίο νιώθουμε να είναι μοναξιά. Μοναξιά διαφορετικού είδους από αυτή που νιώθει κανείς όταν βρίσκεται μακριά από κόσμο, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό το οποίο στερούμαστε είναι κομμάτια της προσωπικότητάς μας, τα οποία συνηθίσαμε να θεωρούμε ότι είμαστε εμείς. Και βλέπουμε τον εαυτό μας γυμνό, αναρρωτούμενοι τι άλλο θα επιθυμίσουμε για να έχουν έστω κι αυτά τα κομμάτια μας λόγο ύπαρξης.
Κράτα αυτή τη στιγμή της μοναξιάς, μη σε φοβίζει, παρά να σου δίνει δύναμη για μάχη, μάχη γυμνή. Γιατί μια τέτοια μάχη έχει πολλαπλή αξία, επειδή είναι δική σου. Οταν νιώθεις ότι πιάνεις πάτο, ξέρε ότι πιο κάτω δεν πάει. Στήριξε τα πόδια σου καλά στον πάτο αυτό, δώσε μία προς τα πάνω, όσο πιο ψηλά μπορείς. Ισως στο πηγάδι αυτό να ζούσες πάντα, τώρα όμως βλέπεις τα τοιχώματά του, ξέρεις που βρίσκεσαι, μένει μόνο να φτάσεις ψηλά, στο άνοιγμα.
Καλή τύχη!
αυτή...που τα κατάφερε!
Amalia και αν α)δεν αισθάνεσαι μοναξιά τώρα, β)"ξέρεις" ότι κάποια στιγμή θα αισθανθείς, τότε τί κάνεις για να είσαι σίγουρος ότι όταν θα έρθει η στιγμή θα έχεις τη δυνατότητα να γνωρίζεις ότι αυτό που αισθάνεσαι είναι αληθινό.
Με τα δικά σου λόγια...
Όταν θα πάρεις την απόφαση να σκαρφαλώσεις το πηγάδι τότε πως θα ξέρεις ότι καλά έκανες και ξεκίνησες να ανεβαίνεις; Μπορεί αν περίμενες λίγο και έψαχνες περισσότερο τον πάτο να έβρισκες ένα "μυστικό" πέρασμα που να οδηγούσε κάπου πολύ καλύτερα.
Εξάλλου μη ξεχνάς ότι και η επιθυμία να "ανέβεις" το πηγάδι αποτελεί
έκφραση του ενστίκτου σωματικής επιβίωσης(ή αλλιώς ψυχικής ηρεμίας).
Η ερώτηση μου παραμένει: "Πώς μπορείς να καταλάβεις αν αυτό που αισθάνεσαι είναι αληθινό και δεν είναι απλά μια ζωτική-αναγκαία προϋπόθεση ψυχικής ηρεμίας;"
living every day is like drinking a bottle of God's Whiskey
Αναρρωτιέσαι, και αν...
Κι αν σε λίγες ώρες επρόκειτο να πεθάνεις,
δεν θα ήταν οι τελευταίες αυτές ζωντανές σου στιγμές τόσο πολύτιμες, ώστε το να τις σπαταλήσεις αναρρωτούμενος αν αυτό το οποίο θελήσεις αύριο θα είναι αληθινό,
να είναι μια πράξη άνευ όρων παράδοσης;
"Η ζωή είναι ωραία στο μέτωπο", έχεις δει την ταινία;
αυτή...που τα κατάφερε!
quote:
"Η ζωή είναι ωραία στο μέτωπο", έχεις δει την ταινία;
Δυστυχώς όχι. Αλλά ως μέγιστος κινηματογραφόφιλος θα την τιμήσω μόλις βρω το χρόνο.
Απαντώ στο τελευταίο ερωτημά σου: "Αν οι τελευταίες μου στιγμές ήταν οι τρέχουσες τότε θα προτιμούσα να ήξερα την αλήθεια των συναισθημάτων μου. Αν τώρα είχα και την παραμικρή αμφιβολία ότι αυτά που αισθάνομαι είναι ψεύτικα τότε ΝΑΙ θα προτιμούσα ο θανατος να με βρει ψάχνοντας."
μόνο που αν ήταν να πεθάνεις όπως είπαμε σε λίγη ώρα, δεν θα υπήρχαν οι στόχοι που αναφέρεις και σε προβληματιζουν. Ούτε οι μελλοντικοί, τους οποίους αμφισβητείς, οι τωρινοί δε, θα αποκτούσαν άλλο νόημα...
Αλλο νόημα θα αποκτούσε και το τώρα.
αυτή...που τα κατάφερε!
Μα δε μπορείς να ξεκινάς να σκέφτεσαι όπως σου-σας παραθέτω αν δεν κάνεις πράξη την τακτική: "Ζώ τη μέρα αυτή σαν να ήταν η τελευταία."
Το τώρα αποκτά νοήμα μόνο όταν δε γνωρίζεις το τέλος. Αλλιώς είσαι έρμαιο του "μετά".
Διαφωνείς-είτε;