- ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ.... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:quote:
Αγαπητέ Εαρινέ,Η αλήθεια είναι ότι κάπου "σ'έχασα".
Εννοείς την αναπαραγωγή ως εξέλιξη; δηλαδή τη συνέχειά μας μέσω των παιδιών μας; τα άτομα τα οποία δεν έχουν παιδιά, καταδικάζονται στην ανυπαρξία με το θάνατο; Εκείνοι δεν εξελίσσονται; Απλώς τερματίζουν;
Ναί φίλε μου , αυτό εννοώ και αυτά αποτελούν την συνέχεια της δικής μας ύπαρξης και η οποία υφίσταται δια μέσου αυτών!
Όχι θάνατος αλλα μετάβαση σε μια νέα μορφή ζωής...και όσοι δεν αναπαράγονται επιλέγουν την μη συνέχισή τους , δηλαδή τον Θάνατο τους.
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...Edited by - Εαρινός on 15/09/2011 16:12:14
Είμαι φίλη.
Σε αυτό που μου απαντάς, δεν ξέρω. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι τόσο πεζό το θέμα. Δεν μου αρκεί η βιολογική μόνο συνέχεια και η κυτταρική μνήμη. Νομίζω ότι είναι κάτι πιο βαθύ. Τουλάχιστον έτσι θέλω ή με βολεύει να πιστεύω. Ελπίζω να δικαιωθώ κάποτε....
quote:Είμαι φίλη.
Σε αυτό που μου απαντάς, δεν ξέρω. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι τόσο πεζό το θέμα. Δεν μου αρκεί η βιολογική μόνο συνέχεια και η κυτταρική μνήμη. Νομίζω ότι είναι κάτι πιο βαθύ. Τουλάχιστον έτσι θέλω ή με βολεύει να πιστεύω. Ελπίζω να δικαιωθώ κάποτε....
Ελπίζω όλα να είναι έτσι όπως τα σκέπτεσαι και ελπίζεις να είναι!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
[/quote]
Ελπίζω όλα να είναι έτσι όπως τα σκέπτεσαι και ελπίζεις να είναι!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
[/quote]
Ναι μακάρι! θα μας βολέψει όλους 
Ξέρεις, μπορεί τελικά να είναι ακριβώς έτσι όπως το τοποθετείς εσύ. Τουλάχιστον η λογική και η μέχρι τώρα επιστήμη αυτό λέει. Αλλά επειδή όλα αλλάζουν και προκύπτουν νέα δεδομένα, ποτέ δεν ξέρεις.
Και να σου πω και κάτι άλλο; Εντελώς βέβαια προσωπική μου άποψη: δεν θεώρησα ποτέ τα παιδιά μου ως "συνέχειά μου". Βιολογικά χαρακτηριστικά μου μπορεί να έχουν αλλά όταν επέλεξα να κάνω παιδιά, επέλεξα να φέρω στον κόσμο ξεχωριστές προσωπικότητες, ανεξάρτητες και διαφορετικές. Ο στόχος μου δεν ήταν ακριβώς να διαιωνιστώ. Δεν το σκέφτηκα έτσι. Περισσότερο το σκεφτόμουν ως συνδυασμό δικό μου και αυτού που αγαπώ, κάτι σαν 2 σε 1 δηλαδή αλλά όχι ως αντίγραφά μας και κληροδότημά μας. Καταλαβαίνεις πιστεύω τι εννοώ.
quote:
Ναι μακάρι! θα μας βολέψει όλουςΞέρεις, μπορεί τελικά να είναι ακριβώς έτσι όπως το τοποθετείς εσύ. Τουλάχιστον η λογική και η μέχρι τώρα επιστήμη αυτό λέει. Αλλά επειδή όλα αλλάζουν και προκύπτουν νέα δεδομένα, ποτέ δεν ξέρεις.
Και να σου πω και κάτι άλλο; Εντελώς βέβαια προσωπική μου άποψη: δεν θεώρησα ποτέ τα παιδιά μου ως "συνέχειά μου". Βιολογικά χαρακτηριστικά μου μπορεί να έχουν αλλά όταν επέλεξα να κάνω παιδιά, επέλεξα να φέρω στον κόσμο ξεχωριστές προσωπικότητες, ανεξάρτητες και διαφορετικές. Ο στόχος μου δεν ήταν ακριβώς να διαιωνιστώ. Δεν το σκέφτηκα έτσι. Περισσότερο το σκεφτόμουν ως συνδυασμό δικό μου και αυτού που αγαπώ, κάτι σαν 2 σε 1 δηλαδή αλλά όχι ως αντίγραφά μας και κληροδότημά μας. Καταλαβαίνεις πιστεύω τι εννοώ.
Καλημέρα φίλη μου[Σήμερα ως όφειλα , ήμουν προσεκτικότερος...]
Λές..
"Ο στόχος μου δεν ήταν ακριβώς να διαιωνιστώ".
Ασφαλώς δεν ήταν αυτός ο στόχος σου και ούτε κανενός ανθρώπου , ο έρωτας υπόσχεται τόσα πολλά και συσκοτίζει τον σκοπό της ύπαρξής του...σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που επιμελώς μας κρύβει τι μας επιφυλλάσσει η ενδοσή μας -ερωτική ένδοσή μας- σε αυτόν...
Η αφεσή μας στις υποσχέσεις του και στα θέλγητρά του , έχω την αίσθηση ότι ειναι και ένας εγγενής μηχανισμός -αυτοδιοίκητος- που σκοπό έχει ΚΑΙ να παραπλανήσει ΑΛΛΑ και να υφαρπάξει και να κατευθύνει όλο το είναι μας και σε τέτοιο σημείο μάλιστα που πάντα όλοι μας , να ανρρωτιόμαστε έκπληκτοι μετά το πέρας της καταιγίδας -ερωτικής- "Ήμουν εγώ , έκανα εγώ όλα αυτά"???
Καλά να ήμαστε φίλη lixos , θεωρώ ότι όλα αυτά -εν'τελλει- είναι τόσο μαγικά δημιουργημένα και θέτουν τόσα πολλά ερωτήματα...όρεξη να έχουμε να ψάχνουμε...ενίοτε και να γελάμε...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 16/09/2011 11:06:51
quote:quote:
Καλημέρα φίλη μου[Σήμερα ως όφειλα , ήμουν προσεκτικότερος...]
Λές..
"Ο στόχος μου δεν ήταν ακριβώς να διαιωνιστώ".Ασφαλώς δεν ήταν αυτός ο στόχος σου και ούτε κανενός ανθρώπου , ο έρωτας υπόσχεται τόσα πολλά και συσκοτίζει τον σκοπό της ύπαρξής του...σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που επιμελώς μας κρύβει τι μας επιφυλλάσσει η ενδοσή μας -ερωτική ένδοσή μας- σε αυτόν...
Η αφεσή μας στις υποσχέσεις του και στα θέλγητρά του , έχω την αίσθηση ότι ειναι και ένας εγγενής μηχανισμός -αυτοδιοίκητος- που σκοπό έχει ΚΑΙ να παραπλανήσει ΑΛΛΑ και να υφαρπάξει και να κατευθύνει όλο το είναι μας και σε τέτοιο σημείο μάλιστα που πάντα όλοι μας , να ανρρωτιόμαστε έκπληκτοι μετά το πέρας της καταιγίδας -ερωτικής- "Ήμουν εγώ , έκανα εγώ όλα αυτά"???Καλά να ήμαστε φίλη lixos , θεωρώ ότι όλα αυτά -εν'τελλει- είναι τόσο μαγικά δημιουργημένα και θέτουν τόσα πολλά ερωτήματα...όρεξη να έχουμε να ψάχνουμε...ενίοτε και να γελάμε...
Edited by - Εαρινός on 16/09/2011 11:06:51
Αχ ποιητικέ μου Εαρινέ,
Την πας μακριά τη βαλίτσα. Ο έρωτας: μα δεν υπάρχει χαρακτηρισμός που να μην του έχει αποδοθεί. Με την καλή ή την κακή του έννοια.
Καλός ή κακός αυτός, πρέπει να τον ζήσεις.
Η απώλεια όμως αυτού που έχεις ερωτευτεί -και μιλάω για καταληκτική απώλεια δυστυχώς- πονάει αφάνταστα. Σε τρελαίνει και δεν θες να αποδεχθείς το the end. Γι αυτό μπαίνεις και σε άλλα μονοπάτια που ελπίζεις και εύχεσαι να σου αποδείξουν το αντίθετο: ότι δηλαδή δεν τελειώνει εδώ το έργο. Ότι θα τον ξαναδείς κάπου, κάπως, κάποτε....
Λίγο κυνικό θα έλεγα τον εαυτό μου σε ορισμένες εκφάνσεις του...
Λίγο ίσως πεζό και απαισιόδοξο , ωστόσο επι τη ουσίας ποτέ δεν έχασα τον αυθορμητισμό και την αισιοδοξία που με προμηθεύει το παιδί μέσα μου...εκείνο τον κανίβαλλο τον ενήλικα-Εαρινό φοβάμαι περισσότερο τον "ορθολογιστή"..."μπά παναθεμάτον τον αναθεματισμένο"...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
εκείνο τον κανίβαλλο τον ενήλικα-Εαρινό φοβάμαι περισσότερο τον "ορθολογιστή"..."μπά παναθεμάτον τον αναθεματισμένο"...
Ναι φίλε μου, ξέρω τι εννοείς....
Τελικά μάλλον ο θάνατος αρχίζει κάπως έτσι, με την ενηλικίωση και τον ορθολογισμό...
Κάτι τέτοιο καθιστά δυσχερή την ανάγνωση του θέματος αφού εν τέλει ένας αναγνώστης μπορεί να "χαθεί" ως προς το ποιός είπε τι.
Επιπλέον, όταν γίνεται χρήση της συγκεκριμένης λειτουργίας δεν χρειάζεται να παραθέτουμε ολόκληρο το μήνυμα του συνομιλητή μας, την ψηφιακή υπογραφή του κλπ.
Μπορούμε να επιλέξουμε το τμήμα που θέλουμε να σχολιάσουμε και με copy - paste να το εισάγουμε μέσα στα tags του κώδικα.
Δηλαδή:
[quote]απόσπασμα γραφομένων συνομιλητή[/quote]
Καλή συνέχεια!
In anticipation of my resurrection...
Που ξαναμμένα κρυφτό παίζουνε,
Κρύβουν τό γέλιο τους πολύ,
Άντε, φύγε, φύγε, είπε τό πουλί : οι ανθρώποι
δεν αντέχουν τήν αλήθεια για πολύ."
"Μέλλον και παρελθόν και ό,τι θα `ταν
και ό,τι ήτανε στ` αλήθεια,
Τείνουν προς ένα τέλος μόνο
που είναι πανταχού παρόν."
(Σε ελεύθερη μετάφραση από τα “τέσσερα κουαρτέτα” το Τ. Ελιοτ)
quote:
(Σε ελεύθερη μετάφραση από τα “τέσσερα κουαρτέτα” το Τ. Ελιοτ)
Αναμφισβήτητα μεγάλο έργο μεγάλου ανδρός. Απλώς να θυμίσω, χωρίς καμία μα καμία πρόθεση να τον υποτιμήσω, ότι το έγραψε στη δύνη του β' παγκοσμίου πολέμου και πάσχοντας ο ίδιος από κατάθλιψη και υπερκόπωση.