- ΜΗΝ ΠΙΝΕΤΕ ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

"Η Γη πριν 65 εκατομμύρια χρόνια στα όρια της Κρητιδικής εποχής

Εν συνεχεία προτάθηκαν κι άλλες πολλές και διαφορετικές ιδέες σαν εξήγηση της εξαφάνισης των δεινοσαύρων. Από σοβαρές έως αστείες. Σήμερα όμως δύο είναι πιθανές υποθέσεις. Η υπόθεση της σταδιακής απώλειας των βιότοπων (η βαθμιαία θεωρία) και η υπόθεση της πρόσκρουσης με τη Γη ενός εξωγήινου αντικειμένου (η καταστροφική θεωρία).

Το 1996 βγήκε μία αστεία υπόθεση. Οι δεινόσαυροι πέθαναν από καρκίνο. Τον καρκίνο τον προξένησε ο βομβαρδισμός με νετρίνα από μια αστρική κατάρρευση (έκρηξη σουπερνόβα), πριν 65 εκατομμύρια χρόνια. Φυσικά τα νετρίνα δεν αφήνουν ίχνη κατά το πέρασμά τους, όχι μόνο από το σώμα ενός δεινόσαυρου αλλά και από ολόκληρη τη Γη.

Μια άλλη δημοσιευμένη απίστευτη θεωρία, του 1999, αναφέρει ότι μια σύγκρουση με αστεροειδή ελευθέρωσε μεγάλες ποσότητες μεθανίου από το πυθμένα της θάλασσας. Το μεθάνιο πήρε φωτιά τότε από μια αστραπή και η ατμόσφαιρα έπιασε φωτιά, καίγοντας τους δεινόσαυρους. Διαβάστε εδώ αυτή την απίστευτη ιστορία.

Το 1995 ένας Αμερικανός κλιματολόγος, ο Kerry Emanuel, του MIT ισχυρίστηκε ότι εμφανίστηκαν ισχυροί τυφώνες, μετά τη πτώση ενός μεγάλου αστεροειδή, που δημιούργησαν ανέμους ταχύτητας 300 m/sec. Αυτές οι θύελλες, θα μπορούσαν να ρίξουν τεράστια ποσά υδρατμών και σκόνης ψηλά στη στρατόσφαιρα, αλλάζοντας το παγκόσμιο κλίμα και καταστρέφοντας το στρώμα του όζοντος.

Μια άλλη αστεία υπόθεση για την εξαφάνιση είναι ο ανταγωνισμός των θηλαστικών. Τα θηλαστικά όμως δεν βρίσκονταν σε άμεσο ανταγωνισμό με τους δεινοσαύρους, επειδή δεν καταλάμβαναν καθόλου τις ίδιες οικολογικές θέσεις. Εντούτοις, η υποθετική θεωρία λέει ότι έφαγαν τα αυγά των δεινοσαύρων. Γιατί όμως ενώ τα θηλαστικά είχαν εξουσιαστεί επί 150 εκατομμύρια χρόνια από τους δεινόσαυρους ξαφνικά άρχισαν να τρώνε τα αυγά των δεινοσαύρων με τόση όρεξη για να τα σκοτώσουν όλα. Επιπλέον, διάφορα είδη δεινοσαύρων είναι τώρα γνωστά ότι φρόντιζαν τα αυγά τους.

Πολλοί επιστήμονες δέχονται ότι εκείνη την εποχή εμφανίστηκαν τα αγγειόσπερμα, τα οποία δεν μπορούσαν να τα φάνε οι δεινόσαυροι και για αυτό εξαφανίστηκαν. Πράγματι τότε, στην εποχή Κ-Τ, εμφανίστηκαν τα αγγειόσπερμα. Αλλά τα απολιθώματα δείχνουν μια ταιριαστή συνεξέλιξη όλων των ειδών (φυτών και δεινοσαύρων).

Επίσης άλλοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι είχαν εμφανιστεί τότε επιδημίες στους δεινόσαυρους που πέθαναν μαζικά. Ή ότι έφαγαν δηλητηριώδη μανιτάρια ή ότι δεν μπορούσαν να ζήσουν μαζί κλπ. Φυσικά είναι αστείες εξηγήσεις της μαζικής εξαφάνισης τους.

Η βαθμιαία ή η θεωρία της μείωσης της στάθμης της θάλασσας.

Αυτή είναι η κύρια εναλλακτική λύση στην υπόθεση της σύγκρουσης. Δεν αποκλείει την ύπαρξη την πτώση ενός αστεροειδούς, αλλά η σύγκρουση θεωρείται ως ένα θανάσιμο πλήγμα σε ένα ήδη μειούμενο οικοσύστημα.

Τα σημεία αυτής της υπόθεσης είναι η βαθμιαία μείωση των ζώων, τόσο σε πληθυσμό όσο και στην ποικιλομορφία, στη ξηρά και στη θάλασσα. Προτείνει δε ότι η εξαφάνιση αυτών των ομάδων οφειλόταν στην κλιματική αλλαγή. Το κλίμα στο τέλος της Κρητιδικής εποχής έγινε πιο ψυχρό - και μια πτώση στο επίπεδο της θάλασσας αλλά και ηφαιστειακές εκρήξεις μείωσαν τον αριθμό των δεινοσαύρων όπως επίσης και τους θαλάσσιους ζωικούς πληθυσμούς.

Στην Κρητιδική εποχή έγινε μείωση της στάθμης της θάλασσας και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά από διάφορα ανεξάρτητα γεωλογικά στοιχεία. Στις θάλασσες, η πτώση θα είχε στεγνώσει ένα μεγάλο μέρος του ηπειρωτικού τμήματος, σκοτώνοντας έτσι πολλά είδη ζωντανών οργανισμών. Στη ξηρά, η συνέπεια αυτής της πτώσης θα ήταν ένα πιο ηπειρωτικό κλίμα, με βαρύτερους χειμώνες. Το σκληρό κλίμα θα ήταν μοιραίο για τους δεινοσαύρους. Επιπλέον, οι παράκτιες πεδιάδες, όπου έζησαν πολλοί δεινόσαυροι, θα είχαν μειωθεί από την πτώση της στάθμης.

Ακόμα όμως το ακριβές σχέδιο της εξαφάνισης δεν είναι συμβατό με αυτήν την υπόθεση. Κατ' αρχάς, συχνά υποστηρίζεται ότι τα αρχεία των απολιθωμάτων παρουσιάζουν μια μείωση στην ποικιλομορφία των δεινοσαύρων στο τέλος της Κρητιδικής εποχής. Η κύρια θαλάσσια πτώση πραγματοποιήθηκε μερικά εκατομμύρια χρόνια πριν από το τέλος της Κρητιδικής εποχής, σε μία εποχή που άκμαζαν πραγματικά οι δεινόσαυροι. Το επίγειο αρχείο των απολιθωμάτων στο τέλος -τέλος της Κρητιδικής εποχής είναι πάρα πολύ φτωχό για να μας πει εάν η εξαφάνιση ήταν ξαφνική ή αργή.

Δεύτερον, στη θάλασσα, μια πτώση των θαλασσών έχει επιπτώσεις περισσότερο στην πανίδα που ζούσε εκεί.

Τρίτον, το κρύο πρέπει να ήταν πολύ μεγάλο για να σκοτώσει τους δεινοσαύρους, ακόμη και στους τροπικούς κύκλους. Μάλιστα μερικοί δεινόσαυροι προσαρμόστηκαν για να ζήσουν μέσα στους πολικούς κύκλους. Τώρα μερικά άλλα είδη επέζησαν της κρίσης Κ-Τ, τα οποία ήταν πιο ευαίσθητα στο κρύο από τους δεινοσαύρους: κροκόδειλοι, χελώνες, βάτραχοι. Πραγματικά, οι δεινόσαυροι επέζησαν και σε άλλες περιόδους κρύου και θαλασσίων πτώσεων της στάθμης στη μακρά ιστορία των 150 εκατομμυρίων ετών τους, χωρίς να επηρεαστούν ιδιαίτερα.

Κατά συνέπεια, η πτώση της θάλασσας δεν φαίνεται να δικαιολογεί ακριβώς το σχέδιο της εξαφάνισης Κ-Τ.

Έρευνες του MacLeod, του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο, τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ομάδες μερικές ειδών δεν εμφάνισαν καμία αλλαγή. Άλλα είδη μειώθηκαν βαθμιαία και μόνο τα μονοκύτταρα θαλάσσια έμβια εμφάνισαν μια ξαφνική πτώση κατά την διάρκεια της σύγκρουσης με τον αστεροειδή, κατά τη διάρκεια της περιόδου Κ-Τ όπως λέγεται χαρακτηριστικά. Ο MacLeod ισχυρίζεται ότι υπάρχουν λίγα στοιχεία που δείχνουν μια καταστροφική μαζική εξαφάνιση.

Αντί αυτού, ισχυρίζεται, τα είδη εξαφανίστηκαν από διάφορες περιβαλλοντικές μεταβολές. Οι περισσότερες εξαφανίσεις προκλήθηκαν από μια πτώση του επιπέδου της θάλασσας κατά 100 μέτρα, και όταν ηφαιστειακές εκρήξεις στην Ινδία έριξαν συντρίμμια στην ατμόσφαιρα. Ενώ η πτώση του αστεροειδή στο Μεξικό, όπως λέει, σκότωσε μόνο μερικά περιπλανώμενα ζώα.

Οι αντίπαλοι αυτής της θεωρίας πιστεύουν ότι ο MacLeod δεν έλαβε υπόψη του το αρχείο των απολιθωμένων πετρωμάτων, στη Δυτική και Βόρεια Αμερική.

Από την άλλη, οι συνήγοροι της θεωρίας της πτώσης ενός αστεροειδή, φαίνονται ότι δεν συμφωνούν με τη θεωρία της ομάδας αυτής. Σύμφωνα με τον Charles Marshall, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι η πτώση σκότωσε τους μισούς έως τα τρία τέταρτα των αμμωνιτών. Ειδών που έζησαν κατά μήκος της γαλλικής και ισπανικής ακτής προς το τέλος της κρητιδικής εποχής."

Περισοτερα απο την διευθυνση:
http://www.physics4u.gr/articles/2003/deathofdynasty.html