- ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΕΚΤΟΝΩΣΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
γράφεις
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
σχετικά με την ηρεμία και την εκτόνωση... του θυμού?
όχι, της προσωπικής μας ενέργειας.
--------------------------------------------------------------------------------
Ο ΘΥΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ??????
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ???????
μα ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ είπα και γω!!!
ότι ο θυμός ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!!!
(ο θυμός όπως γράφω και πιό κάτω είναι μία έκφραση της προσωπικής μας ενέργειας)
Γκιβμιεκίς -η πρωτη γυνέκα
click ^
quote:
σχετικά με την ηρεμία και την εκτόνωση... του θυμού?όχι, της προσωπικής μας ενέργειας.
Καλημέρα.
Καταρχήν θα σταθώ λίγο σε αυτά που γράφεις λίλιθ. Που συνειρμικά μου επιβάλλουν την χρησιμότητα να ορίσουμε κάποια πράγματα, όπως πολύ σωστά έθεσε ο expulsor για την εσωτερική ηρεμία, την εκτόνωση και τον θυμό. Εννοιες που πρωταγωνιστούν στις απόψεις των περισσοτέρων ατόμων σε αυτό το τόπικ.
Εσωτερική ηρεμία...το ποθούμενο.
Εκτόνωση...μια αναγκαιότητα.
Θυμός...ένας τρόπος να εξωτερικεύσεις αυτήν την αναγκαιότητα.
Για να ελευθερωθείς από το βάρος της συσωρευμένης ενέργειας αγαπητή λίλιθ; Δηλαδή, εάν βρεις άλλους τρόπους να την διοχετεύσεις ή να την μετουσιώσεις, τότε το πρόβλημα του θυμού λύνεται; Και αποκτάς την εσωτερική ηρεμία; Αποκτάται όμως η εσωτερική ηρεμία αν ελέγξεις τον θύμο;
Ή η επίτευξή της αποτελεί συνισταμένη κι άλλων πραγμάτων;
Την τελευταία αυτή ερώτηση την απευθύνω σε όλους τους γράφοντες.
Παρακάτω η Μάρα χαρακτηρίζει την ενέργεια αυτή ως αρνητική ενέργεια. Κάπως έτσι τη χαρακτηρίζεις κι εσύ λίλιθ στο δεύτερο μισό του μηνύματός σου, έτσι θεώρησε ότι τα παραπάνω ερωτήματα που σου έθεσα, αναφέρονται στην ταντρική θεώρηση περί θυμού που αναφέρεις. Σχετικά ωστόσο με την αρνητική ενέργεια, μήπως το πρόβλημα δεν τίθεται στο πως και αν θα την εξωτερικεύσεις, αλλά στο πως θα εμποδίσεις την δημιουργία της; Μήπως αυτή η σκοπιά, πλησιάζει περισσότερο στην ποθούμενη εσωτερική ηρεμία;
Αλλη μια ερώτηση λοιπόν η οποία γεννάται από τα γραφόμενα του τόπικ αυτού και απευθύνεται και πάλι φυσικά σε όλους.
quote:
Πρέπει να κατανοήσεις το θυμό, να τον αφήσεις να εκδηλωθεί και να προσπαθήσεις να επικεντρωθείς στα αίτια που προκαλούν το θυμό και όχι το αποτέλεσμα του θυμού. Κατανοώντας τα αίτια θα γνωρίζεις τον λόγο που δε θυμώνεις, ενώ καταπολεμόντας την εκδήλωση του θυμού απλά τον καταπιέζεις με επιβαλόμενη προσπάθεια. Κάτι που αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην έκρηξη αυτού του καταπιεσμένου συναισθήματος γιατί συσωρεύεται στο υποσεινήδητο και στο θυμικό σου.~Γρηγόρης~
Βέβαια μπλέκεται και η ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ στην όλη υπόθεση...Και δυσκολεύει κάπως τα πράγματα. Που πολύ ωραία ακούγονται στη θεωρία, στην πράξη όμως; 
Ξέροντας την ιδιοσυγκρασία μας, μαθαίνουμε σε πρώτο επίπεδο γιατί και πότε θυμώνουμε. Μαθαίνουμε επίσης με τον κατάλληλο τρόπο να ελέγχουμε τον θυμό μας, άλλος με τη γιόγκα, άλλος σπάζοντας βάζα στην πίσω αυλή...Αν προχωρήσουμε κι άλλο, βλέπουμε πως η ιδιοσυγκρασία μας μεταφράζει τα εξωτερικά ερεθίσματα σε γουστάρω-δεν γουστάρω και αντιδρά ανάλογα.
Αχ αυτός ο αρχαίος που είχε πει το θρυλικό "γνώθεις αυτόν" τι δίκιο πού 'χε... 
Μέχρι να το φτάσεις όμως...τι; 
αυτή...που τα κατάφερε!
quote:
Σχετικά ωστόσο με την αρνητική ενέργεια, μήπως το πρόβλημα δεν τίθεται στο πως και αν θα την εξωτερικεύσεις, αλλά στο πως θα εμποδίσεις την δημιουργία της;
αγαπητή Αμαλία,
εγώ δε θα προσπαθούσα να μπλοκάρω τη δημιουργία αρνητικής ενέργειας -να καταναλώσω δηλαδή ενέργεια γιά αυτό το σκοπό. νομίζω ότι αρνητική ενέργεια υπάρχει, και ο τρόπος να την "καταπολεμήσεις" (αν και αυτός ο όρος δε με ικανοποιεί) είναι να την αφήσεις να περάσει από μέσα σου σαν κύμα και να φύγει...
να μην τη δεις σαν αρνητική ή θετική, απλά σαν ένα κύμα, φυσιολογικό που διαπερνά το υλικό σου περίβλημα και χάνεται. όπου υπάρχει αντίδραση, η δράση γίνεται δυνατότερη. αν αφεθείς στη μη δράση, όχι να μην την εκτονώσεις, αλλά να μη σε πειράζει που υπάρχει, φεύγεις γαλήνιος...
Γκιβμιεκίς -η πρωτη γυνέκα
click ^
μόλις τώρα είδα το περιστατικό που γράφεις για το γιο σου. Γράφαμε λοιπόν ταυτόχρονα.
Εχεις δίκιο που δυσανασχετείς, γιατί στη θεωρία είναι όλα πολύ εύκολα, το παίζουμε όλοι υπεράνω και εσωτεριστές, αλλά όταν έρθουν τα δύσκολα τι γίνεται;
Τι θα κάναμε όλοι εμείς, εάν βρισκόμασταν στη θέση του plane;
Ερωτώ...(όχι ρητορικά, περιμένω απάντηση , θα σκεφτώ κι εγώ βέβαια, τι θα έκανα).
αυτή...που τα κατάφερε!
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ...
ΜΕΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΤΑΝΤΡΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ...
ΑΣ ΠΟΥΜΕ...
ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ +ΚΑΠΟΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ...
ΕΔΩ...
ΣΕ ΛΙΓΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ...
ΔΡΑΣΗ ...ΥΠΗΡΞΕ/ΗΡΘΑ
ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ...;
ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ...ΑΡΑ ...ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΑΚΟΜΗ...
ΧΜ...ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΜΑΙ...
ΑΡΧΙΣΑΤΕ "ΤΑΝΤΡΑ";...
"ΤΑΝΤΡΑ vs ΓΙΟΓΚΑ"
...
ΔΙΑΛΟΓΙΣΤΕΙΤΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ...ΑΝΤΙΘΕΣΗ...
ΑΝ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ 2 ΣΕ 1...
"ΤΑΝΤΡΑ~ΓΙΟΓΚΑ"...
Let there be Light!
...
-μιση αληθεια ειναι μονο η μιση..-
Let there be Light!
quote:
Αλλά τα τελευταία χρόνια κατάλαβα κάτι και αρχίζω να το εφαρμόζω.Αμα δεν φωνάξεις δεν σε υπολογίζουν.
Σε τέτοιες συνθήκες η φωνή βγαίνει μόνη της θα έλεγα. Η αδικία σε προκαλεί να υπερασπιστείς τον εαυτό σου.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Φίλε plane, ξαναδιάβασα το μήνυμά σου το τελευταίο, καθώς και το πρώτο που είχες γράψει.
quote:
Εγω για παράδειγμα εχω νευριάσει πολύ λίγες φορες στην ζωή μου αλλά εκεινες της φορές μου βγήκε οτι είχα μαζεμένα απο όλους τους άλλους και το αποτέλεσμα δεν ήταν και το καλύτερο.
Μήπως η αντιδρασή σου η τόσο έντονη στο νοσοκομείο είχε σχέση και με αυτό; Με αφορμή βέβαια κάτι πολύ πολύ σοβαρό, ώστε να σε κάνει να βγεις πραγματικά έξω από τα ρούχα σου.
Εδώ βέβαια διακρίνω δύο πλευρές στο θέμα:
Από τη μία εσύ, που ώντας ήρεμος και ευγενικός, διατήρησες μια τέτοια στάση για μεγάλο χρονικό διάστημα (σχεδόν μια μέρα καθώς λες), περιμένοντας οι άλλοι να δείξουν το φιλότιμο που απαιτούσε η περίσταση. Μήπως όμως όλη την μέρα εκείνη, καταπίεζες και την αγωνία σου, και την ανασφάλειά σου, και προσπαθούσες να πείσεις τον εαυτό σου ότι η Ελλάδα έχει ένα δίκαιο σύστημα υγείας, ενώ όλοι γύρω κράζουν το αντίθετο; Αν θεωρούσες από την αρχή ως δεδομένο, ότι για να σε αφήνουν να περιμένεις τόση ώρα, κάτι δεν πάει καλά, μήπως θα αντιδρούσες πιο γρήγορα; Με αποτέλεσμα να μην είσαι τόσο φορτωμένος όσο τελικά κατέληξες να είσαι το βράδυ;
Και το παιδάκι; Περίμενε μία ολόκληρη μέρα να μπει στο χειρουργείο, επειδή έχει έναν μπαμπά ήρεμο...Που δεν φώναξε από την αρχή. Τι λες γιαυτό;
Η άλλη πλευρά του θέματος, είναι οι άλλοι. Αυτοί, τους οποίους δεν μπορούμε να ελέγξουμε, παρά με πρότυπα συμπεριφοράς, στα οποία έχουν μάθει να αντιδρούνε. Κι ο Αγιος φοβέρα θέλει. Σε στιγμές κρίσιμες όπως αυτή που μας περιέγραψες, δεν υπάρχει χρόνος να παίξουμε τους ηθικολόγους. Μπορούμε όμως να ντυθούμε έναν ρόλο που έχουμε βάσιμες υποδείξεις ότι θα αποδώσει, αρκετά νωρίς ωστόσο, ώστε να τον κυριεύουμε εμείς αυτόν τον ρόλο, κι όχι να μας κυριεύσει αυτός.
Εν κατακλείδη...πολύ περίμενες plane!!!
.......................................
Εθεσα κάποια ερωτήματα πιο πάνω:
περί ορισμού εννοιών:
quote:
Εσωτερική ηρεμία...το ποθούμενο.
Εκτόνωση...μια αναγκαιότητα.
Θυμός...ένας τρόπος να εξωτερικεύσεις αυτήν την αναγκαιότητα.
αλλά και:
quote:
Αποκτάται όμως η εσωτερική ηρεμία αν ελέγξεις τον θύμο;
Ή η επίτευξή της αποτελεί συνισταμένη κι άλλων πραγμάτων;
quote:
Σχετικά ωστόσο με την αρνητική ενέργεια, μήπως το πρόβλημα δεν τίθεται στο πως και αν θα την εξωτερικεύσεις, αλλά στο πως θα εμποδίσεις την δημιουργία της; Μήπως αυτή η σκοπιά, πλησιάζει περισσότερο στην ποθούμενη εσωτερική ηρεμία;
περιμένω τις θέσεις σας πάνω σε αυτά τα ερωτήματα, καθώς και άλλες απόψεις, που θα γεννήσουνε νέα ερωτήματα, και πάει λέγοντας...
αυτή...που τα κατάφερε!
quote:
Σχετικά ωστόσο με την αρνητική ενέργεια, μήπως το πρόβλημα δεν τίθεται στο πως και αν θα την εξωτερικεύσεις, αλλά στο πως θα εμποδίσεις την δημιουργία της; Μήπως αυτή η σκοπιά, πλησιάζει περισσότερο στην ποθούμενη εσωτερική ηρεμία;
Μπορουμε να σταματησουμε την δημιουργεια της ?? Δεν νομιζω οτι ειναι το ζητουμενο θα ηταν να φτασουμε σε σημειο να μην δημιουργηται (αν αυτο ειναι εφικτο). Για να καταφερουμε κατι τετοιο θα πρεπει να περασουμε στο αλλο ακρο - το ακρο της αναισθησιας που τιποτα δεν μας αγγιζει - τιποτα δεν μας ακουμπα!
Ας σκεφτουμε την πιθανοτητα εκμεταλευσης της ενεργειας αυτης μετατρεποντας την σε θετικη εξωτερικευοντας την σε καταστασεις που θα ειναι προς οφελος μας.
quote:
Εσωτερική ηρεμία...το ποθούμενο.
Εκτόνωση...μια αναγκαιότητα.
Θυμός...ένας τρόπος να εξωτερικεύσεις αυτήν την αναγκαιότητα.
Συμφωνω πως η εκτονωση ειναι μια αναγκαιοτητα για να αποκτησεις την εσωτερικη σου ηρεμια. Δεν συμφωνω ομως πως μετατρεποντας την ενεργεια παντα σε θυμο εχεις το ποθητο αποτελεσμα.
Πολλες φορες εξαιτιας αυτου του θυμου δημιουργουνται καταστασεις (παρεξηγησεις λογου χαρη) που τελικα μονο εσωτερικη ηρεμια δεν εχεις αποκτησει.
Πιστευω οπως εχω προαναφερει οτι η ενεργεια που συσσωρευετε μεσα μας, απο τις καταστασεις της καθημερινοτητας, ειναι αρνητικη (στρες - αγχος - πιεση κλπ) και θεωρω πως το καλυτερο που μπορει κανεις να κανει ειναι να προσπαθησει να μετατρεψει την ενεργεια αυτη σε θετικη. Υπαρχουν πολυ τροποι να διοχετευσεις ενεργεια περα απο τον θυμο και τα νευρα, εγω λογου χαρη προσπαθω να την διοχετευσω στην δουλεια μου οπου για μενα ειναι ενας τροπος εκτονωσης.
And I keep on wondering....
απλά ρωτάω.
(Σχετικά με το συμφωνώ διαφωνώ, αλλά και άλλες απαντήσεις. Θεωρώ ότι ουδεμίαν ιδέα έχω, προσπαθώ όμως να βρω...)
αυτή...που τα κατάφερε!
Ειναι βλεπεις και αυτο μια εκτονωση το να ψαχνεις - απαιτει ενεργεια
Το συμφωνω - διαφωνω δεν ηταν προς τα εσενα αλλα ως προς τα αποσπασματα που παραθεσες θετωντας την προσωπικη μου αποψη
And I keep on wondering....