- Ο Κυνόδοντας - Dogtooth - - Κινηματογράφος -

Γενικά οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν θετικές. Είχε έναν "σινεφίλ" χαρακτήρα. Μου άρεσε η νοσηρή ατμόσφαιρα παρακμής και απομόνωσης στο ασφυκτικό περιβάλλον του σπιτιού, με χάλασε όμως το ανεπαρκές και βιαστικό κατά τη γνώμη μου τελείωμα. Σίγουρα είχε σκηνές "ενοχλητικές" για τον νορμάλ άνθρωπο αλλά νομίζω πως τέτοιες σκηνές (όχι απαραίτητα οι ίδιες) είναι απαραίτητες σε μια ταινία που θέλει να ξεχωρίσει, να αποκτήσει ιδιαίτερη ταυτότητα, να προκαλέσει και να περάσει τα μηνύματά της με δυναμικό τρόπο.

Σχετικά με τα μηνύματα της ταινίας, νομίζω ότι προκύπτουν με σαφήνεια τουλάχιστον δύο:

α) Η προβληματική συμπεριφορά και προσωπικότητα που αναπτύσσουν τα παιδιά όταν μεγαλώνουν μέσα σ' ένα αυστηρά περιοριστικό, καταπιεστικό και υπερπροστατευτικό περιβάλλον. Στο έργο βλέπουμε το φαινόμενο στην πιο ακραία μορφή του.

β) Η αντίληψη και κατανόηση της πραγματικότητας γίνεται όπως την λαμβάνουμε από τους στέρεα εδραιωμένους παράγοντες που μας μορφώνουν και μας καθοδηγούν(γονείς, συγγενείς, σχολείο κλπ).

Επίσης μου θύμισε το μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα και τις απατηλές πραγματικότητες που μαθαίνουν οι φυλακισμένοι στις σκιές εντός του σπηλαίου. Γενικά η ταινία έχει αρκετό "ψωμί" για συζήτηση, τροφοδοτεί σκέψεις και απόψεις και αυτό για μένα δείχνει ότι έχει μια αξία από μόνη της. Δεν είναι του πεταμού όπως έχω ακούσει να λένε πολλοί.