- Γιατί στους ίδιους ανθρώπους? (Είδε την Παναγία?) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Κάθε φορά που τα διηγείται μπροστά στη γιαγιά μου (στη μητέρα της), αυτή τα επιβεβαιώνει και κλαίει όσες φορές και να τα ακούσει...
Η ερώτησή μου είναι: γιατί συμβαίνουν όλα στον ίδιο άνθρωπο?
Τίθεται κάποιο θέμα "επιλογής", είναι θέμα πίστης και θέλησης ή έχει να κάνει με αυξημένη συναίσθηση?
Θα προσπαθήσω να είμαι πολύ προσεκτικός στην περιγραφή μου.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή:
Η μητέρα μου ήταν 12 χρονών, στο Αγρίνιο (όπου έμενε μέχρι τα 18 της). Ένα βράδυ πέφτει να κοιμηθεί. Από το παράθυρο του δωματίου της, σε πολύ κοντινή απόσταση, φαίνονταν οι πάγκοι που οι έμποροι είχαν στήσει αποβραδίς για τη λαϊκή αγορά της επόμενης μέρας.
Κάποια στιγμή, (ορκίζεται ότι ήταν στην πραγματικότητα αλλά την έχουν ...πείσει ότι κοιμότανε) βλέπει μία "λαμπερή" γυναικεία φιγούρα, που η μητέρα μου ισχυρίζεται ότι ήταν η Παναγία, να στέκεται πάνω σε μία τέντα ενός πάγκου.
Της λέει "Έλα κοντά μου" και Εκείνη απαντά "Όχι τώρα. Τώρα πάω στα παιδιά της Κύπρου που με έχουν ανάγκη. Αλλά όποτε με χρειαστείς να ξέρεις ότι θα είμαι δίπλα σου". Με αυτά τα λόγια χάθηκε.
Βάζει τα κλάματα η μητέρα μου, πάει η γιαγιά μου στο δωμάτιο, της λέει το περιστατικό και ρωτάει τη γιαγιά μου τι είναι η Κύπρος, γιατί δεν είχε ξανακούσει ποτέ αυτή τη λέξη μέχρι τότε.
Η γιαγιά μου την παρότρυνε να ησυχάσει λέγοντας της ότι ήταν ένα απλό όνειρο.
Την άλλη μέρα ακριβώς, έγινε το πραξικόπημα στην Κύπρο...
Μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε στο σπίτι...
Το 2ο περιστατικό ήταν και αυτό στο Αγρίνιο στα 15 της χρόνια.
Είδε στο όνειρό της (εδώ είναι βέβαιη ότι ήταν όνειρο) το Χριστό (ισχυρίζεται ότι ήταν Αυτός γιατί είχε την ίδια λάμψη με την Παναγία) πάνω σε ένα άλογο να σέρνει το φέρετρο του ανθρώπου που έμενε ακριβώς απέναντι από το σπίτι τους.
Την άλλη μέρα, ο γείτονας που είδε στον ύπνο της, πέθανε...
Πριν σας περιγράψω το επόμενο περιστατικό, πρέπει να σας πω ότι η μητέρα μου έχει μία παθολογική αγάπη στην Αγία Παρασκευή. Το σπίτι μας έχει αρκετές εικόνες της Αγίας, σε σημείο που ρώτησε και παπά αν αυτό είναι φυσιολογικό! Προσφατα τη ρώτησα πού οφείλεται αυτή η εμμονή και μου διηγήθηκε το παρακάτω απίστευτο περιστατικό.
Πάλι στο Αγρίνιο, σε μικρή ηλικία, έπαιζε με τά άλλα κοριτσάκια στο δρόμο. Κάποια στιγμή ενώ περπατάγανε, παρατήρησε λίγα μέτρα πιο πίσω της να πέφτει το πορτοφόλι μίας κυρίας (ψηλή, ντυμένη στα μαύρα, ξυπόλητη) καθώς περπάταγε από την αντίθετη κατεύθυνση. Τρέχει, της το δίνει και εκείνη την ευχαριστεί λέγοντας της "Τώρα δεν έχω τίποτα να σου δώσω, αλλά όποτε με χρειαστείς θα είμαι κοντά σου". Η μητέρα μου δεν έδωσε σημασία και έτρξε να προλάβει τις φίλες της.΄Όταν γύρισε πίσω να κοιτάξει την περίεργη κυρία, δεν είδε τίποτα, "σα να είχε εξαφανιστεί" όπως χαρακτηριστικά λέει.
Την επόμενη μέρα, τη φωνάζει η οικιακή βοηθός, λέγοντάς της ότι τη ζητά μία κυρία στην πόρτα. Βλέπει την ίδια κυρία (ψηλή, ντυμένη στα μαύρα, ξυπόλητη) να κρατάει μερικά αυγά και να της λέει προσφωνώντας την με το μικρό της όνομα (το οποίο ορκίζεται ότι δεν της το είχε πει, ούτε φυσικά τη διεύθυνση του σπιτιού της!): "Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκανες για μένα. Πάρε αυτά τα αυγά, είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για σένα κοριτσάκι μου, και να ξέρεις ότι οποιαδήποτε δυσκολία και να αντιμετωπίσεις στη ζωή σου θα είμαι κοντά σου"
Την ευχαριστεί και μέχρι να κλείσει την πόρτα η κυρία είχε εξαφανιστεί. Ξανακοίταξε καλύτερα αλλά πουθενά!
Αλλά το παράξενο είναι ότι η περίεργη κυρία ποτέ δεν είπε στη μητέρα μου ότι είναι η Αγία Παρασκευή και όταν τη ρώτησα πώς το κατάλαβε μου είπα "Απλά το κατάλαβα, το ένιωσα εκείνη τη στιγμή και έιμαι σίγουρη 100% ότι ήταν Αυτή"
Ακόμα και να ήταν κάποια Αγία θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε... Το πώς κατάλαβε και επιμένει ότι ήταν η Αγία Παρασκευή ακόμα δε μπορώ να το καταλάβω...
Το τελευταίο που έχω να σας διηγηθώ συνέβη όταν πλέον ήταν 18-20 χρονών και δούλευε στον πύργο των Αθηνών. Ο πατέρας της ήταν σε νοσοκομείο στην Αμερική λόγω εμφράγματος και έμενε με τη μητέρα της στην Αθήνα.
Ένα πρωί, πριν πάει στη δουλειά, ψάχνει τα συρτάρια της γιαγιάς μου και βρίσκει κάποια κοσμήματα σε ένα συρτάρι ξεχωριστά από τα υπόλλοιπα και πίστεψε ότι ήταν παλιά και ότι η μητέρα της τα είχε εκεί γιατί δεν τα χρησιμοποιούσε. Τα πήρε και τα έβαλε σε ένα κουτί στο δωμάτιό της για να πάει να τα λιώσει με την πρώτη ευκαιρεία και να φτιάξει δικά της.
Το ίδιο βράδυ βλέπει όνειρο:
Να βρίσκεται σε ένα θέατρο η μητέρα μου στο πίσω-πίσω κάθισμα και στα ακριβώς μπροστινά της καθίσματα, η γιαγιά μου δίπλα με τον παππού μου. Πάνω στη σκηνή εμφανίζεται η Παναγία (ισχυρίζεται ότι ήταν η ίδια "φωτεινή" γυναικεία φιγούρα που είχε δει και όταν ήταν μικρότερη) και της λέει κρατώντας στα χέρια της τα κοσμήματα: "Αυτά που έχεις πάρει είναι δικά μου. Μου τα έχει τάξει αυτή(δείχνοντας τη γιαγιά μου) για αυτόν(δείχνοντας τον παππού μου)"
Ξυπνάει την άλλη μέρα και τηλεφωνεί στη γιαγιά μου από τη δουλειά της λέγοντάς της για το όνειρο.
Σαστίζει η γιαγιά μου, βάζει τα κλάματα και της λέει ότι πράγματι τα κοσμήματα που είχε βάλει σε διαφορετικό συρτάρι, τα είχε τάξει στην Παναγία για να κάνει καλά τον παππού μου...
Πράγματι ο παππούς μου έζησε μετά την εγχείρηση, αλλά λίγα χρόνια αργότερα δεν άντεξε και δεύτερο έμφραγμα και πέθανε.
Παρ' όλ' αυτά τα κοσμήματα βρίσκονται στην Τήνο, όπως έπρεπε άλλωστε!
"Περίεργα" περιστατικά της συμβαίνουν μέχρι και σήμερα με πιο πρόσφατο όταν πήγε να αγοράσει -τι άλλο- μία εικόνα της Αγίας Παρασκευής από ένα μικρό κατάστημα στο Μοναστηράκι. Ο πωλητής τη ρώταγε επίμονα (χωρίς εκείνη να του πει κάτι) αν έχει γιο φοιτητή και όταν η μητέρα μου απάντησε θετικά, αυτός πήγε στην αποθήκη και της έκανε "δώρο" ένα φυλαχτό ασημένιου χρώματος (και όχι ένα από τα 10άδες χρυσού χρώματος που είχε στα ράφια του) και της είπε να το δώσει στο γιο της και να του πει να μην το αποχωριστεί ποτέ.
Φυσικά το έχω πάντα πάνω μου!
Αγαπητή Νortrin γράφεις:
quote:
Πάνω στη σκηνή εμφανίζεται η Παναγία (ισχυρίζεται ότι ήταν η ίδια "φωτεινή" γυναικεία φιγούρα που είχε δει και όταν ήταν μικρότερη) και της λέει κρατώντας στα χέρια της τα κοσμήματα: "Αυτά που έχεις πάρει είναι δικά μου. Μου τα έχει τάξει αυτή(δείχνοντας τη γιαγιά μου) για αυτόν(δείχνοντας τον παππού μου)"
Ξυπνάει την άλλη μέρα και τηλεφωνεί στη γιαγιά μου από τη δουλειά της λέγοντάς της για το όνειρο.
Σαστίζει η γιαγιά μου, βάζει τα κλάματα και της λέει ότι πράγματι τα κοσμήματα που είχε βάλει σε διαφορετικό συρτάρι, τα είχε τάξει στην Παναγία για να κάνει καλά τον παππού μου...
Προφανώς η Παναγία ήθελε να συμπληρώσει τη συλλογή της… Ε, τι να κάνουμε, γυναίκα ήταν κι αυτή….
Διότι όπως φυσικά γνωρίζετε, ένα μέταλλο άνευ καμίας ουσιαστικής αξίας είναι απολύτως φυσικό να έχει τεράστια σημασία για την «Πλατυτέρα των Ουρανών», την «Μητέρα του Θεού» κλπ κλπ… Μα αν γουστάρει τόσο πολύ τα χρυσαφικά γιατί δεν λέει σε ένα τάγμα αγγέλων να της φέρουν κάνα φόρτωμα σε μέγεθος πλανήτη; Γιατί θα έπρεπε να ζητάει αντάλλαγμα για να σας βοηθήσει, όντας (εσείς) καλοί χριστιανοί; Και τελικά με ποιο δικαίωμα εσείς/εμείς οι άνθρωποι υποβαθμίζετε/ουμε ένα (υποτιθέμενο ή πραγματικό) πρόσωπο σε μπακάλη;
Το τελικό βέβαια συμπέρασμα είναι άλλο: Κατά την αστυνομική μέθοδο του: «αν θέλεις να βρεις τον ένοχο ακολούθησε το χρήμα» έχουμε τον εξής συλλογισμό: τα «μπικικίνια» σε ποιον κατέληξαν; Στην (όποια) Τήνο… Άρα οι «διαχειριστές» της (όποιας) Τήνου είναι οι ΜΟΝΟΙ κερδισμένοι… Αυτοί κερδίζουν από την καλλιέργεια των ΠΡΟΛΗΨΕΩΝ και των ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΩΝ!!! Το πόσο πετυχημένη είναι αυτή η τακτική αποδεικνύεται άλλωστε από την πενία της εκκλησίας και των εκπροσώπων της…
Ξυπνάτε ορέ!!! Πάει πολύ να μας φτύνουν κι εμείς να λέμε ότι ψιχαλίζει…
Δ.Κ. ή ο άνθρωπος whisky
ΝΑ ΣΟΥ ΕΞΗΓΗΣΩ 1-2 ΠΡΑΓΜΑΤΑΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΟΝΤΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ.
ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΑΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΤΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ ,ΤΑ ΤΑΜΑΤΑ ΑΚΟΜΗ ΚΡΕΜΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΜΑ ΠΑΣ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΚΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΑΜΑ.ΤΩΡΑ ΠΑΛΙ ΑΝ ΤΥΧΟΝ ΤΟ ΠΗΡΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ,ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΔΩΡΗΣΕΣ ΕΣΥ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ.ΤΟ ΤΑΜΑ ΣΑΝ ΠΡΑΞΗ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΚΟΠΟ.ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΤΑΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΑΥΕΣΑΙ,ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΠΕΤΥΧΕΙ ΘΑ ΔΩΡΙΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΤΑΞΕΣ,ΠΟΥ ΠΙΘΑΝΟΝ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ,ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΠΟΥ ΕΤΑΞΕΣ.ΔΛΔ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΥΛΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ.MHN NOMIZEIΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΟΠΑΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ,ΙΣΑ-ΙΣΑ,ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ,ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΑΠ'ΕΞΩ,ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑ ΣΟΥ , ΕΚΕΙΝΟΣ ΦΟΡΤΩΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΝΟΜΗ ΠΡΑΞΗ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ(ΑΜΑ ΕΧΕΙ).ΕΣΥ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΟΥ ΣΤΟ ΚΑΤΙ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΕΣ.
ΑΜΑ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ , ΣΟΡΥ ,ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ 100% ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΟΥ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ.ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΞΑΝΑ-ΕΞΗΓΗΣΩ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ,ΑΛΛΑ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΝΤΕΛΛΩΣ FLAT KAI FOULT ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ,ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ.
ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΦΙΛΕ ΜΟΥ
ΕΝΑ ΣΠΑΘΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΗ
Οι οργανωμένες θρησκείες έχουν όντως ανεπτυγμένο το αίσθημα του υλισμόυ, γιατί αποδεδειγμένα όπου εμπλέκεται η οργανωμένη θρησκεία, αυτή αμοίβεται με αύθονο χρήμα.
Οτι κάποιοι άνθρωποι, άσχετα με την θρησκευτική τους τοποθέτηση ενοχλούνται από τον υλισμό και την φιλαργυρία των "ανθρώπων του Θεού" και το λένε, σημαίνει απλά ότι έχουν το θάρρος να βλέπουν τα πράγματα όπως είναι.
Συνιστώ σε κάποιους να συνεχίσουν τον βαθύ ύπνο τους και να μήν σπαταλούν τις δυνάμεις τους να καταλάβουν τη σχέση του Θείου με τα κοσμήματα και γενικότερα την προσφορά Θείας Υπηρεσίας έναντι αδράς αμοιβής στον Αντιπρόσωπο. Ίσως να ξυπνήσουν απότομα, πράγμα που εγω προσωπικά δεν θέλω.
Νάνι νάνι το παιδάκι ....
Παναγίτσα μου βοήθα, ο τίποτα αγρίεψε! Δυστυχώς για σένα έχουμε ανεξιθρησκία οπότε μόνο εθελοντικά θα κατευθυνθώ προς την πυρά… Και αυτήν τη χάρη, αποκλείεται να την κάνω σε όλους όσους δεν γουστάρουν να με ακούνε …. Όσο για τα τάματα κλπ κλπ: εγώ δεν εννοούσα πως τα κλέβουν (αν και συχνά τα κλέβουν οι εκπρόσωποι του θεού). Αλλά αγαπητέ tpt , όταν γύρω σου υπάρχουν τόσοι άνθρωποι με ανάγκες (χριστιανοί, μουσουλμάνοι κλπ κλπ) είναι σωστό όλος αυτός ο πλούτος να μένει καταχωνιασμένος ή να χρησιμοποιηθεί για το γενικό καλό; Μήπως σου έβαλα ερωτήματα που σε ξεπερνούν; Άλλωστε το λέει και το ευαγγέλιο: «ο έχων δύο χιτώνας κλπ κλπ… Η εκκλησία σου τηρεί την ευαγγελική αυτή ρήση; Τι έχει δώσει στους αναξιοπαθούντες από τον πλούτο ΤΗΣ και όχι από εράνους που κάνει μεταξύ των οπαδών της; Tpt… Όπως πάντα tpt….
Δ.Κ. ή ο άνθρωπος whisky
quote:
"ή ο άνθρωπος whisky"....ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ...
Και όσο για το όνομα ρίξε μια ματιά στο παρακάτω link http://esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1747&whichpage=6&ARCHIVE= . Αλλά θα διαβάσεις όλη την σελίδα. Μήπως και καταλάβεις tpt...
Δ.Κ. ή ο άνθρωπος whisky
ΤΩΡΑ ΑΜΑ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΑΙ , ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΑΣΧΟΛΙΟΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΑ ΑΙΘΙΟΠΑΚΙ.
Φίλε dim.kar συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Όμως δε μπορώ να "καταδικάσω" έναν απελπισμένο άνθρωπο που πάνω στην ανάγκη του τάζει κάτι πολύτιμο γι' αυτόν, στη δύναμη που πιστεύει ότι θα τον βοηθήσει.
Από την άλλη μπορώ να καταδικάσω την εκκλησία, που όπως λέει και ο vril, τα βγάζει στο σφυρί για να τα κάνει mercedes για τους παπάδες ή κονδύλια "προς ανέγερση" ...ανύπαρκτων ναών.
Και πάλι όμως δε θέλω να μπλέκω την εκκλησία με τη θρησκεία, αλλά η στάση της Παναγίας στο όνειρο, και πάλι συμφωνώ με τον dim.kar, είναι ποοοολύ περίεργη...
Edited by - Nortrin on 17/06/2005 15:18:36
Μάλλον για εκμετάλευση του ανθρώπινου πόνου από τις διοικήσεις των θρησκειών πρόκειται, τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ.
Κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία φίλε Nortrin.
Γιατί συμβαίνουν στους ίδιους άνθρωπους?
Τίθεται κάποιο θέμα "επιλογής", είναι θέμα πίστης και θέλησης ή έχει να κάνει με αυξημένη συναίσθηση ή κάτι τέτοιο?