- Αποσοβήθηκε ελληνική περίπτωση δίδυμων πύργων; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Είναι δυό-τρία πράγματα που αξίζει να θαυμάσει κανείς σε τούτη την ιστορία και θα τα πούμε παρακάτω.
Πρώτα όμως, για να μη μεμψιμοιρούμε συνέχεια, πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα σε τούτο το καλά οργανωμένο μπουρδέλο που λέγεται Ελ-λάς.
Γιατί είναι μεν μπουρδέλο αλλά τουλάχιστον είναι άριστα οργανωμένο, από πολύ παλιά αυτό, έτσι ώστε να διαχειρίζεται πουτανιές (όταν δεν τις κάνει το ίδιο) σαν καλή τσατσά.
Το κακό για μας είναι ότι διαχειρίζεται καλά μόνο πουτανιές.
Προς στιγμήν φάνηκε ότι μπορεί να στραβώσει κάτι και να βγούνε άπλυτα στη φόρα, πράμα που θα πυροδοτούσε αλυσιδωτή αντίδραση και εκτόνωση του βόθρου αλλά τα ανακλαστικά της τσατσάς λειτούργησαν για άλλη μια φορά άψογα κι ο βόθρος δεν έσκασε.

Ας το πάρουμε αλλιώς.
Ας πούμε ότι υπάρχουν (που υπάρχουν δηλαδή) στοιχεία που αποδείχνουν ότι έγινε πουστιά.
Ας πούμε πάλι ότι εγώ έχω μερικά από αυτά. Δεν έχει σημασία τι και ποιος είμαι, ας πούμε ότι τυχαία τα έχω.
Τι πρέπει να κάνω;
Πάμε με τη γνωστή μας μέθοδο:
1. Τα κάνω βούκινο, πάω σε φυλλάδες και κανάλια και γίνομαι και φίρμα.
2. Πάω σ ενανε σαγγελέα και τα δίνω σε σιντί 40χ.
3. Κάνω τουμπεκί ψιλοκομμένο γιατί δεν έχω κώλο ή δε βγάζει τίποτε.
Μετά θα μου πείτε τι θα κάνατε εσείς, τώρα πρέπει εγώ.
Ας πούμε ότι παίρνω το 1.
Καλά, δε σας είχα για τόσο χαζά ρε αδέρφια. Είναι δυνατόν να έχω εγώ το σιντί, ένας σκέτος τίποτας και να μην τα έχει ένας τριαντατραγκαουνάκης;
Αμα έχω εγώ ένα τέτοιο σιντί, αυτοί έχουνε 10. Κι αμα δε τα βγάνουνε αυτοί πουχουνε το μαχαίρι και το πεπόνι στη φόρα, πως θα τα βγάλω εγώ;
Το πολύ πολύ να κάνω παρέα με κείνο το ψώνιο που έγραφε στον εαυτό του εσεμεσια και με πειράζει η υγρασία, οπότε άστο.
Πάμε στο 2.
Αντε και πήγα στον άμεμπτο λειτουργό.
Πείτε μου τώρα εσείς μια περίπτωση στα τελευταία 40 χρόνια που καταγγελία για τόσο (ή και περισσότερο) σοβαρό θέμα, με στοιχεία και δέκα ντοσιέδες, έκανε ένα βήμα πιο πέρα απ το γραφείο του εισαγγελέα.
Τελευταίο που θυμάμαι εγώ τουλάχιστον, ήτανε τότε που «λειτουργός» ήτανε ένας που μετά την ψώνισε και ήθελε να τον λένε ντε και καλά κύριο.
Οπότε τι μας μένει;
Γάτες είστε. Όπως συνήθως παίρνουμε το τρίτο.
Τουμπεκί λοιπόνε (εμείς θ αλλάξουμε τον κόσμο; Άστονε χεσμένο) αλλά επειδής έχομε και κάτι ρέστα από κουζουλάδα παιδιόθεν και κάποια αξιοπρέπεια ως συνομωσιολόγοι, κάνουμε τουμπεκί με παραλλαγές.
Δηλαδής πετάμε που και καμμιά μ@λ@κία σχετική με το συμβάν και την αφήνουμε να αιωρείται για μελλοντική χρήση.
Γιατί; Εσείς θα κάνατε άλλο;

Όπως είδαμε μέχρι τώρα, δεν ασχοληθήκαμε με λεπτομέρειες και τεχνικά θέματα για να στηρίξουμε το σενάριό μας, όχι γιατί δεν τα κατέχουμε ή δεν έχουμε στοιχεία αλλά γιατί θα μπλέκαμε σε κυκεώνα (που το θυμήθηκα!) αντιπαραθέσεων. Αμα ρίξει καμμια ματιά κανείς σε ξένα φόρουμς θα βρει μερικά με 60 και βάλε σελίδες (για τον ήλιο ναι) όπου καμμια κατοστή πιλότοι, διακόσιοι ειδικοί, πενήντα δικηγόροι, είκοσι γιατροί και κανα-δυό μικροπωλητές και επαγγελματοβιοτέχνες συζητάνε για το πώς και γιατί δε φόρεσε ο ένας τη μάσκα, γιατί το κουμπί ήτανε στο οφ κι όχι στο ον, γιατί η πόρτα δεν΄εκλεισε, γιατί ο άλλος έκλασε και πάει λέγοντας.
Όμως, μια ματιά, ακόμα και τώρα για όποιον κρατούσε αρχείο, στις επίσημες ανακοινώσεις και στα δημοσιεύματα 2-3 φυλλαδοκαναλιών, που όπως φαίνεται πήραν την εργολαβία της υπερ-παραπληροφόρησης θα δείξει ότι απ την αρχή υπήρχε σχέδιο (η οργάνωση του μπουρδέλου που λέγαμε) και όλα πάνε σύμφωνα με αυτό.
Τα στοιχεία-λεπτομέρειες είτε κατασκευάζονται είτε αποδυναμώνονται κατά περίπτωση, έτσι ώστε να ταιριάζουν στο σχέδιο.

Πιθανόν σε τούτο δω το κείμενο να διακρίνετε ένα άλλο ύφος αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από έναν εκνευρισμούλη, κοινώς ταχω πάρει, γιατί κάποια στιγμή και βλέποντας μερικές συγκυρίες είχα μια τόση δα ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα σπάσουμε αυγά.
Τελικά εκτός απ τα μούτρα μας τίποτε άλλο δε σπάει.

Ασχοληθήκαμε λοιπόν με το ζουμί της υπόθεσης και το ζουμί είναι τούτο.
1. Το πουλί έπεσε γιατί έπρεπε να πέσει (τόριξαν δλδ).
2. Λίγο μετά την απογείωση, οι πιλότοι έχασαν τον έλεγχο του πουλιού. Και τον έχασαν όχι γιατί μαστούρωσαν ή υποξειδώθηκαν κλπ αλλά γιατί τον έλεγχο τον πήραν άλλοι και μάλιστα καθόλου ευγενικά.
3. Λίγο πριν την προσαθήνωση, έγινε νέο ματς, κάτι σαν ρεβάνς ας πούμε με λίγους θεατές που είχαν αριθμημένο (κάτι 16ρηδες). Φάσεις και γκόλ απ το ματς τούτο υπάρχουν αλλά δε δημοσιεύνται γιατί κατά την άποψη της τσατσάς ουδέποτε έγινε ματς, άρα ολογραφία ήτανε η σκηνή.
4. Αμέσως με το κάρφωμα, η τσατσά θυμήθηκε το ανέκδοτο με το μικρό μαφιόζο (ξέρετε, που τα παιδιά τον κορόιδευαν και τον έλεγαν μαφιόζο, το είπε στο μπαμπά, εκείνος είπε θα το κανονίσει και ο μικρός του είπε να το κάνει να φανεί σαν ατύχημα).

Μωρέ ατύχημα ήταν έτσι κι αλλιώς (πως λέμε το ατύχημα για το θρύλο είναι που έπεσε με τη ρεάλ), αλλά για ποιόν;
Σίγουρα για τους 120 που δεν ήτανε στο κόλπο αλλά τους ήρθε κόλπος.
Κι ακόμα πιο σίγουρα για τον καημένο τον τάσσο (γιατί το γράφει με 2 σ;), που έκανε πέτρα την καρδιά, ήρθε στη μαμά να κλαφτεί λίγο (άδικος κόπος γιατί τις έφαγε κιόλας) και τώρα παλεύει να μαζέψει τη σαβούρα.
Γιατί ο τάσσος είναι παλληκάρι ρε σεις, όχι απ αυτά που δεν πονάνε, γιαυτό και ποτέ μέχρι τώρα δεν είπε τη λέξη ατύχημα ή δυστύχημα. Αμα λοιπόν δείτε να πει τη λέξη, παει να πει ότι όλα έληξαν και το θέμα κλείνει οσονούπω, όσο δεν τη λέει, πάει να πει ότι το μαγειρεύουν ακόμα.

Μια πρώτη προσπάθεια να κλείσει έγινε τη δεύτερη μέρα αλλά ήταν άγαρμπη, κλώτσησαν πολλοί, θαπαιρνε πολλούς η μπάλλα και ματαιώθηκε.
Τα στοιχεία γι αυτό υπάρχουν (όχι άλλα σιντί, κασέτες έχουμε;).
Οποιος θέλει και κοτάει να πάει να ρωτήσει το κοτσάφτι τι έλεγε με το υπουργό στο χασάπικο στο Γουδί και γιατί αργήσανε οι τοξίνες.
Γιατί λέγαμε εμείς ότι έχουνε σημασία οι τοξικολογικές; Γιατί το σχέδιο ήτανε να βρει το τσολάκι μια βλάβη με καπνό, να τον φουμάρουν οι μέσα και να πέσουν ξεροί και το πλάνο αύτανδρο, να τα ρίξουν σε κανα-δυό μηχανικούς ή και σε όλη την εταιρεία, να την πετσοκόψουν και να ησυχάσουμε..
Καλή σκέψη αλλά…
Καλά, ο ένας μαλάκωνε τα στοιχεία ώστε να μπορεί να τα πλάσει όπως ήθελε και περίμενε. Ο άλλος όμως ήτανε σε πιο δύσκολη θέση.
Επρεπε να «βρούνε» πλεμόνια με τοξίνες, άντε κοτσάφτι βρέστα. Αντε και το κάνανε.
Μετά έπρεπε να φορτώσουνε σε κάποιον τη βλάβη. Στην αρχή ήτανε ο γερμανός που απ την πρώτη μέρα τον άνθρωπο τον κάνανε ρόμπα, τι χαζό, τι τρελλό, τι ηλίθιο, τι πρεζόνι τονε λέγανε...
Μάλλον σε πολλούς ήτανε καλύτερο γιατί ένας μόνος του δε μπορούσε να ρίξει ολόκληρο φσσσσμπόινγκ, ότι βλάβη και να τουκανε.
Αμα ήτανε πολλοί όμως, θαπαιρνε η μπάλλα και 5-6 υπουργάρες, έστω πρώην εκει χάμω και άλλα 5-6 μεγαλολαμόγια παραπάνω, οπότε κλωτσάνε αυτοί, τρέχει ο τάσσος στας αθήνας, τρώει τη φάπα του και ξανακατεβαίνει κύριος, και τώρα ψάχνουμε ποια εταιρεία να κλείσουμε, ποιόν φουκαρά να μπαγλαρώσουμε, να βγάλουμε έναν άχρηστο, έναν ήρωα και να ζήσουμε εμείς καλά κι οι άλλοι να πα να γ@μηθούνε, η πεπατημένη δηλαδής.
Τελικά, τα πλεμόνια βγήκαν καθαρά κατόπιν ωρίμου σκέψεως και ενδελεχών εξετάσεων, όπως και έπρεπε να είναι.
Τι σημαίνει τούτο;
Κατά πάσα πιθανότητα, για το ατύχημα (περιμένουμε τον τάσσο ε;) φταίνε μόνο τα τζυμπρόπουλα, η εταιρεία (δε πάει στο διάολο, κλείστε την, σιγά την εταιρεία θα πούνε), όλη ΥΠΑ της αδελφής χώρας που ουσιαστικά δεν υφίσταται, και με την ευκαιρία, εδώ στη μαμά πατρίδα, κάνουμε κι εμείς το κομμάτι μας (χειμώνας έρχεται, το κατράμι θα φτάσει 80 ντάλαρς πριν τα χριστούγεννα, ο κόσμος θα παγώνει), ξηλώνουμε τις δικές μας ΥΠΕΣ, το παίζουμε αδιάφθοροι και αυστηροί και ξεχειμωνιάζουμε.
Επίσης, με όλα τούτα έχουμε δείξει διαγωγή κοσμιωτάτη, δεν παίρνουμε κίτρινη κάρτα, δείχνουμε την αγάπη μας και την αφοσίωση στο θείο, παίρνουμε και έπαινο και όλα καλά.

Βέβαια έχει φαί ακόμα η ιστορία, πως λέει το ποιητί; «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή», φαντάσου για να πέσει κιόλας.
Εχει (το τσολάκι) να δει τι θα κάνει με τα ΔΥΟ άλλα πλάνα που παίζανε στη μικρή περιοχή εκείνη την ώρα και που στα κουτιά τους γράψανε το έργο που παιζότανε μέσα όταν έφτασε ο ήλιος Κέα. Και το έργο είναι ακτάλληλο, έχει κόκκινο χ λέμε.
Δύσκολο λιγάκι αλλά άμα είναι θέμα εθνικής ασφάλειας ρε παιδί μου μπορεί και τα κουτιά να μη γράψουν, οι πιλότοι να ακούνε σκυλάδικα στο εμπιθρι εκείνη την ώρα…πολλά μπορεί «όταν η περίστασις το απαιτεί» που έλεγε κι ο μπαρμπαΔήμος.
Εχει ακόμα να δει τι θα κάνει (αν και θα το αναλάβει άλλος) με τα ντιβιντιά που τράβηξαν οι 16ρηδες (και είναι λοοοοογκ πλέι), αν δεν τοχει κανονίσει ήδη.
Εχει κι άλλα, αλλά είναι ψωμοτύρι για έναν τσόλακα.

Είμαι βέβαιος ότι θα κάνουν καλά τη δουλειά.

Επειδή ενδέχεται να μη μπορέσω να ξαναγράψω (τουλάχιστον σύντομα), να χαιρετήσω προσωρινά με τούτα.
Το θέμα θα κλείσει οριστικά για μας (εδώ στο ελλαδιστάν) όταν δούμε 2 πράγματα:
Α) Όπως είπαμε πιο πριν, όταν ο τάσσος πει το «ατύχημα» ατύχημα.
Β) Όταν αρχίσουν να πέφτουν κεφάλια (στην τζύμπρον φυσικά) και να ξεκατινιάζονται υψηλά ιστάμενοι και προϊστάμενοι.

Το καλό(;) με μας, όπως φαίνεται απ τα δύο αυτά κι όπως έχουμε προπεί, είναι ότι δέσαμε το γάιδαρό μας για κανα-δυό χρόνια, μπορούμε να πετάμε ήσυχοι δηλαδής.
Το κακό είναι ότι μπορεί στο τέλος να μας αρέσει (όχι το πέταγμα).

Αλοίμονο σ αυτούς που έχουνε σειρά (κι έχω μια φαγούρα στο σβέρκο…που σημαίνει ότι δε θα είναι αεροπλάνο το επόμενο σίγουρα), ο καιρός (γαρ εγγύς) θα δείξει.

Για τον Απέριττο.
Αρχηγέ, η αλήθεια είναι ήδη γνωστή σε πολλούς, σ αυτούς που μπορεί να είναι γνωστή. Είναι παράξενη γκόμενα. Δεν πρόκειται ποτέ να βγει στο φως γιατί τελευταία πάσχει από photophobia. Επειδή όμως ο κόσμος τη γουστάρει πολύ, κάνουν αυτό που κάνανε παλιά με τους βασιλιάδες. Βρίσκανε σωσίες τους και χρησιμοποιούσανε για τις δημόσιες εμφανίσεις. Ετσι, και τώρα, θα βρούνε μια μουράτη αλήθεια, τη φτιάχνουνε δλδ, θα τηνε πούνε «πόρισμα» (δεν λέει για όνομα αλλά δε βαριέσαι) και θα μας τη δείξουνε με περηφάνεια.
Μπορεί να είναι γνωστή και σε κανα-δυό άλλους άσχετους, αλλά δε μπορούνε να την κυκλοφορήσουνε γιατί τάχει με την εξουσία χρόνια τώρα.

Και μιας και έμαθα (επιτέλους) να βάζω εικόνες (εξ επι τούτου δηλαδής): Ιδού το "παστίτσιο" που "μαγειρέψαμε" και που, παρά τη "light" μπεσαμέλ, η "εικόνα" του, είναι αυτή που πρέπει να είναι...

Υ.Γ. Μελιές παίρνω, τις διαβάζω και φχαριστώ αλλά δε μπορώ να απαντήσω, τουλάχιστον προς το παρόν. Πως λέει το τσολάκι «δε μπορώ να σας απαντήσω σ αυτό...», ε κάτι τέτοιο, κόλλησα κι εγώ.
Χάρηκα που τα είπαμε. Σβήστε το λογαριασμό, δε θέλω να χρωστάω.

quote:

---

Επίσης, με όλα τούτα έχουμε δείξει διαγωγή κοσμιωτάτη, δεν παίρνουμε κίτρινη κάρτα, δείχνουμε την αγάπη μας και την αφοσίωση στο θείο, παίρνουμε και έπαινο και όλα καλά.

---

αυτή είναι η ερώτησή μου άν και γνωρίζω οτι μπορεί να μην απαντηθεί

Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...