iliokamenos_
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
συνομωσιολογίας το ανάγνωσμα
Χχμμμ εν αναμονή νέων τοξικολογικών κλπ ευρημάτων (όχι οτι θα προσθέσουν τίποτε νέο), ας δώσουμε και κανένα νέο «δικό μας» στοιχειάκι, έτσι για να στοιχειώσει το θέμα και ναχουμε να κουβεντιάζουμε.
Κάποια απ αυτά μπορεί ναναι και αποκλειστικά (τιμή στο φόρουμ που μας φιλοξενει).
Πάμε:
Ν.Σ.1 (Νέο Στοιχείο 1)
Αν και δεν είναι τόσο νέο, έχει σημασία για το ευφάνταστο σενάριο που προωθούμε.
Λέει:
ATHENS (Reuters) - The first toxicological tests on victims of a Cyprus airliner crash showed no dangerous levels of carbon monoxide in their blood, the investigation's chief coroner said on Friday.
Οπερ σημαίνει οτι δε χρησιμοποιήθηκε κανενός είδους αέριο για να βγούν εκτός μάχης πλήρωμα και κοινό.
Πως μας ενισχύει αυτό;
Μα λέγαμε οτι η δουλειά έγινε έτσι ώστε να μη χρειαστεί να αναλάβουμε την ευθύνη, να μη φανεί σαν κακή πράξη, όλα τα ευρήματα να πηγαίνουν πακέτο με τις επίσημες ανακοινώσεις περί ατυχήματος κλπ και να κόψουμε το ψωμί των (άλλων) συνομωσιολόγων.
Ν.Σ.2
Η Κόρνα λέει που δείχνει πρόβλημα συμπίεσης ηχούσε καθ’ολη σχεδόν τη διάρκεια της πτήσης(!)
Δηλαδής, όποιος έμεινε ντούρος εκεί μέσα, λίγο τον έκοφτε αν βάραγε ο συναγερμός.
Η κόρνα λέει βάρεσε πρώτη φορά στις 9.15.
Ααααααα...
Δηλαδή πριν ακόμα ο γερμανός πιάσει κουβέντα με το μηχανικό της εταιρείας.
Και μετά και μετά;
Μετά λέει, το πλανάκι ανεβαίνει κανονικά (ταυτόχρονα βγαίνει απ το τζυμπριοFIR και μπαίνει στο ελλαδοFIR) και όλα πάνε καλά.
Ν.Σ3
Σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους της φυσικής και τους κανόνες σωστής αεροπλοϊας, ανεβαίνει με ρυθμό 2000fpm (αρίδες ανά λεπτό), κανονικά δλδ και νόμιμα, κάπου 600-700 μέτρα στο λεπτό.
Λέμε εμείς τώρα, αν δεν πήρανε χαμπάρι οτι κάτι δεν πάει καλά με τη συμπίεση, αν γράψανε κανονικά την κόρνα γιατί είχανε προτεραιότητα, αν, αν, αν, με τέτοιο ρυθμό σκαρφαλώματος και η γιαγιά μου που ουσιαστικά δεν έχει αυτιά θα καταλάβαινε οτι κάτι δεν πάει καλά.
Και τι θα έκανε η γιαγιά μου σ αυτή την περίπτωση; (εννοείται δεν έχει δίπλωμα πιλότου αλλά έχει σώας τα όποιας φρένας).
Οπως με είπε χτες στο κινητό, θα κατέβαινε σε υψόμετρο λίγο μεγαλύτερο απ το Λυκαβηττό (άντε και πιό πάνω) για ναχει αέρα και θα κοίταγε ποιός κερατάς φταίει που δεν ακούει και δεν ανασαίνει καλά.
Αυτά η γιαγιά μου.
Οι άλλοι όμως μέσα με τα διπλώματα τί κάνανε;
Συνέχισαν λέει ντογρού τον ανήφορο μέχρι το ασφαλές σημείο FL340 (φλάιτ λέβελ 34000 ποδάρια ελληνιστί).
Αυτό λέω εγώ θα το έκανε η γιαγιά μου αν ήθελε να στείλει για ύπνο όλους τους άλλους για να δεί την ταινία μόνη της και να φάει όλο το μενού.
Ν.Σ4
Πριν αφήσω τη γιαγιά στον κόσμο της τη ρώτησα κάτι ακόμα.
Αν ρε γιαγιά παρόλα αυτά, δεν έχεις πίεση δλδ (στο εροπλάνο, ασε το πιεσόμετρο), δεν έχεις επικοινωνία (που δεν έχεις), η σειρήνα σκούζει (δεν ακούς αλλά βλέπεις το λαμπάκι) και διάφορα άλλα παράξενα τί κάνεις;
Μισό να κοιτάξω το μάνουαλ, λέει το ραμόλι.
Λοιπόν, το μάνουαλ (και η κοινή λογική) λέει οτι βάζω αμέσως πάνα για την ακράτεια αλλά ακόμα και πριν απ αυτό βάζω 7600, να τ’ αφήσω; Και καπάκι γυρνάω στο χειρόγκαζο μπας και παρκάρω το πράμα μόνη μου.
Μπράβο γιαγιά, βάζεις κωδικό 7600, ακόμα και συ μπορείς, ένα κουμπάκι είναι, να μάθει όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς οτι παίζει θρίλλερ εκτός προγράμματος εκεί πάνω.
Θυμηθείτε οτι αν δεν γίνονταν όλα έτσι, η γιαγιά μπορεί ναβαζε 7500, 100 διαφορά δλδ τίποτις για μας αλλά γενικά για τους ψαγμένους 7500 σημαίνει αεροπειρατεία οπότε...πάει το σχέδιο που λέγαμε.
ΧΜΜΜΜ
Ελα όμως που προέκυψε κατόπιν επισταμένων ερευνώνε που λένε οι ερευνηταί οτι ΔΕΝ ειχε μπει ούτε 7600; Γιατί ρε γιαγιά, γιατί; Unπίστable ε;
Βερύκιε πες αλεύρι (άσχετο).
Τσολάκη που είσαι; (σχετικό).
Υ.Γ.
Ρε Μήτσο (αυτός που θυσίασε το πισι και τη σύνδεση να λέω παπαριές) δε μουπες πως βάζουνε ζωγραφιές εδώ πέρα.
Θέλω να βάλω κατ’αρχην μια-δυό φωτο – μαϊμού που θα κυκλοφορήσουν προσεχώς και μη την πατήσετε και τσιμπήσετε.
Είναι λέει φωτο απο τα φ16 με τον ήλιο παρέα και κυκλοφόρησαν ήδη εδώ κι εκεί.
Αν μπορέσω και είναι βλέπable εδώ προσέχτε και κράξτε όποιον τις πουλάει.
]
[URL
[/URL]
[/URL]
...συνεχίζεται...(μέχρι να βρούμε άκρη ή να μας βρουν)
Σαφώς και συμφωνώ με τον αρχηγό (αρχηγός εδώ ο Απέριττος που άνοιξε τον ασκό δλδ το θέμα) σε γενικές γραμμές.
Κάτι ψιλοενδοιασμούς έχω στις λεπτομέρειες αλλά θα τις ξεκαθαρίσουμε εν καιρώ.
Το θέμα είναι οτι το πουλί τόριξαν.
Είτε οι πειραταί από μέσα ή από κάπου αλλού,
Είτε οι σιλουέτες-φροντιστές-ήρωες σε μια προσπάθεια να το σώσουν
Είτε οι ίκαροι εκτελώντας εντολές τύπου renegate.
Oπως και ναχει μόνο του (δλδ λόγω βλάβης και μόνο) δεν έπεσε.
Συμφωνώ και με τον «επενδυτή» εν μέρει αν και μου φαίνεται οτι τσίμπησε λάθος αγκίστρι.
Βέβαια φίλοι συνομότες, αυτά που λέει η φυλλάδα ενισχύουν το δικό μας σενάριο αλλά ας κρατάμε και μια πισινή σε απέναντι σε κατευθυνόμενα έντυπα.
Αλλά αυτή η παρένθεση άλλο σκοπό είχε.
Είπα να τσοντάρω δύο σημεία που βγήκαν στον αφρό σήμερα και ανεβάζουν τις μετοχές μας ως συνομωσιολόγων και μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε τον τιτάνιο αγώνα κόντρα στην υπερ-παρα-πληροφόρηση.
ΣΤΟΙΧΕΙΟ 1: Ελλιπής λέει ο έλεγχος στο Ελ Βεν από τα αρμόδια συνεργεία τεχνικών στα αεροσκάφη που πρόκειται να πετάξουν. Μάστα ένας γάλλος στο βίδεο είπε οτι κοιτάμε οτι προλαβαίνουμε (ουσιαστικά τίποτε εξόν από κανένα λάστιχο και το μενού στο ΚΨΜ).
Αν αυτό γίνεται στο Ελ-λας και στο 3ο καλύτερο αεροπόρτο της γηραιάς, φαντάζεται κανείς τι γίνεται (ή μάλλον δε γίνεται) εις την αδελφήν Τζύμπρον.
Υπογραμμιστέον οτι αυτός ο υποτυπώδης έλεγχος γίνεται μερικές μέρες μετά το φύτεμα του ήλιου στο Γραμματικό.
Οπως λοιπόν θυμόμαστε όσοι δεν έχουμε ακόμα στενές σχέσεις με τον γερο-αλτσχάιμερ, λέγαμε οτι ένας απ τους λόγους που επιλέχτηκε ο τόπος και το μέσον του συμβάντος (σύμφωνα πάντα με το σενάριό μας) ήταν ο ανύπαρκτος έως σκέτο –αρκτος (αρκούδες δλδ) έλεγχος σε ελλαδότζυμπρον.
ΣΤΟΙΧΕΙΟ 2:
Το παιδί μίλησε!
Ποιό παιδί;
Μα το ακριβο-θώρητο, ο Ακριβός Τσολάκης που λέγαμε τι έγινε και δε φαίνεται.
Και είναι ακριβός είτε γιατί οτι λέει κοστίζει σε κάποιους ακριβά, είτε επειδή είναι μορφωμένο άτομο και ξέρει από αεροπλάνα και βαπόρια, οπότε είναι απ τους λίγους που ξέρουν τι ακριβώς έγινε, ματαοπότε ένας που ξέρει μιλάει λίγο (όχι σαν κάτι ιλιοκαμένους δλδ) και ακριβώς όταν πρέπει, αν του δοθεί φυσικά ο λόγος.
Τελικά αυτό το παιδί αν δεν καταντήσει Φούρλας τον βλέπω να κάνει πρόωρες διακοπές διαρκείας.
Και τί είπε το ακριβό παιδί;
Ακουσον-άκουσον:
Ακουσε λέει, φωνές και μάλιστα γυναικείες σε ακατανόητη γλώσσα μέσα από το σιδερένιο φέρετρο την ώρα που αυτό τόπαιρνε δεξιά πάνω απ την αττικοεύβοια.
Βέβαια δεν τις άκουσε απ το σπίτι του αλλά, λέει, μέσω ενός ιπτάμενου ολλανδού που την ώρα εκείνη έκοβε βόλτες πάνω απ τον ΕλΒεν.
Για κοίτα!
Την ώρα που τα δικά μας παιδιά (όχι τα γαλάζια, τα φ16άρικα) όντας στα 3 μέτρα (τα βάλανε να) λένε οτι δε βλέπανε παρά μια σιλουέτα με ξεκούμπωτο γιλέκο, ο άλλος χωρίς να βλέπει μας λέει οτι μαλλιοτραβιώνταν γυναίκες στο μοιραίο κόκπιτ με φράσεις ακατανόητες.
Εχμμμ τί λέγαμε ψες;
Οτι κάποιοι πλακώνονται εκεί πάνω και οι φ16ρηδες κοιτάνε περιμένοντας με αγωνία αφού είχαν παίξει 1 προς 4 επικράτηση των μεν αλλά δεν τους έκατσε και έπαιξαν το σίγουρο «κατέβασέ το το τιμημένο» με εντολή κάτωθεν (από κάτω δεν ήρθε η εντολή;).
Κλείνοντας αυτή την παρενθεσούλα να κάμω και μια προβλεψούλα για το δημοσίευμα που ανέφερε ο αρχηγός.
Το επόμενο σ/κ η φυλλάδα θα έχει δύο ακόμη στοιχεία ενισχυτικά του σεναρίου μας αλλά το μεθεπόμενο δε θα έχει ούτε μια αναφορά.
Αν βγω αληθινός ως νέος γέροντας αλά Λιακό θα σας πω και το γιατί.
Και κλείνοντας για τα καλά την παρενθεσούλα σας έχω και ένα καλό και αισιόδοξο νέο. Γιατί δεν είμαστε απλοί συνομωσιολόγοι αλλά συνομωσιολόγοι με ήθος και θετική σκέψη.
Μέσα στη θλίψη για τους αναληφθέντες που δε φταίνε σε τίποτε (όπως όλες οι "παράπλευρες απώλειες" ενός βρώμικου πολέμου – λές και υπάρχει και πλυμένος) ας χαμογελάσουμε πλατειά γιατί αν, λέω αν το σενάριό μας είναι αληθινό, είμαστε ασφαλείς για μεγάλο χρονικό διάστημα από κάθε χτύπημα.
Ανάλυση επί τούτου προσεχώς.
Ενα χιντ μόνο.
Οι καιροί αλλάζουν.
Οι κάθε λογής τρομοκράτες, στρατοκράτες, δημοκράτες, μεταπράττες κλπ αλλάζουν επίσης.
Οχι μυαλά ούτε στόχους αλλά μεθόδους και στρατηγική.
Και τουτο δω το συμβάν είναι η αρχή της αλλαγής.
...συνεχίζεται...
ας προσπαθήσουμε λοιπόν (έστω για χάρη της «ανήσυχης») να να μπούμε σε πιό βαθειά νερά αφού φυσικά βάλουμε τα σωσίβια-γιλέκα μας μη και πνιγούμε στην πλημμύρα των στοιχείων.
Εστω λοιπόνε οτι έτσι έγιναν τα πράματα.
Ως καλοί συνομωσιολόγοι είμεθα υποχρεωμένοι να απαντήσουμε τώρα στα κρίσιμα ερωτήματα που αφήσαμε ξεκρέμαστα στο προηγούμενο:
Α) ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ (το αεροπλάνο)
Β) ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ (και όχι του χρόνου ας πούμε)
Γ) ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ (με αυτόνε τον τρόπο δηλαδής)
Βέβαια, προκύπτει και μια plethora (αφιερωμένο στους αρχαιολάτρες αυτό) άλλων αρκούντως κρίσιμων υποερωτήματων, όπως...το εξής ένα ας πούμε:
Δ)--γιατί, αφού έγιναν έτσι ρε φιλάρα τα πράγματα, κανείς-καμμία-κανέν δεν ανέλαβε (και ούτε πρόκειται στα επόμενα 432 χρόνια) ακόμη την ευθύνη για το συμβάν.
Ελπίζουμε οτι τούτο θα συναχθεί από τα συμφραζόμενα, που λέγανε οι παλιοί.
Πάμε λοιπόν εμείς κανονικά.
Α) Γιατί αυτό το πλανάκι και όχι οποιοδήποτε άλλο;
Απαντήσεις:
Α1) Γιατί έτσι έτυχε (και παραλίγο πέτυχε).
Α2) Γιατί έτσι βόλευε από άποψη δρομολογίου, στόχου κλπ.
Α3) Γιατί έτσι βόλευε από τεχνική άποψη.
Εδώ θα πρωτοτυπήσουμε και θα πάρουμε ένα πακέτο (δίκην Λιακό-τα 9-49) με τα Α2 και Α3 μαζί. Και εξηγούμαστε:
Κατ’αρχήν, υποθέτουμε οτι θέλουμε να κάνουμε ένα μπαμ σε ευρωπαϊκή λαντ γιατί κάνει περισσότερο κρότο απ’οτι ας πούμε στη Ζιμπάμπουε.
Επίσης, είμαστε (χρονικά) κοντά στα χτυπήματα της Λόντρας και υποθέτουμε (πάλι) οτι τα μέτρα ασφαλείας ανα τας ευρώπας είναι αυξημένα.
Αρα θα επιλέξουμε στόχο με χαλαρά μέτρα, αφού εξάλλου ο σκοπός μας (εκτός από ιερός) είναι να ταράξουμε τα νερά και όχι ένα ακόμα ξερό και τυφλό χτύπημα που εμπεριέχει το ρίσκο της μονοτονίας. Ακόμη, εντάσσουμε τη θεάρεστη πράξη μας στο γενικώτερο και αφανές ακόμη πλαίσιο του αναπροσανατολισμού της στρατηγικής μας ως σοβαροί τρομοκράται (κρατήστε αυτή την παράγραφο, σαν κουπόνι ας πούμε, θαχει δώρο αργότερα).
Τοποθεσίες λοιπόν με χαλαρά μέτρα ανα τας ευρώπας είναι δύο ειδώνε.
1. Αυτές που βλέπουν τον ήλιο το πρωί πρώτες (ανατολικές μωρε) και
2. Αυτές που είναι κυρίως χώρες που ευδοκιμεί το καλαμπαλίκι και ο χαβαλές.
Τις πρώτες τις απορρίπτουμε ασκαρδαμυκτί γιατί δεν παίζουν και σπουδαίο ρόλο στη διεθνή σκηνή και γιατί είναι σε κβαντική φάση ακόμα (είναι μεν ευρώπη αλλά και δεν είναι).
Από τις άλλες τώρα, ανοίγοντας Μπαμπινιώτη στη λέξη χαβαλές ή καλαμπαλίκιον βρίσκουμε τις εξής δύο-τρεις: (με αύξοντα βαθμό χαβαλότητας)
Ιταλία
Κύπρος
Ελ-λας (μη χαλάμε χατήρια σειριοφερμένων)
Ε μη μου πείτε τώρα οτι δεν είναι πειρασμός τα δύο τελευταία.
Ξεκινάμε δηλαδή από χώρα που ο έλεγχος είναι από διακριτικός έως ανύπαρκτος (Κύπρος) και καταλήγουμε σε άλλη που είναι από ανύπαρκτος έως ανύπαρκτος ειδικά τέτοιες μέρες.
Ας πούμε οτι καλύψαμε το Α), πάμε τώρα στο Β)
Β) ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ
Απαντήσεις:
Β1) Διότι τι σήμερα τι αύριο τι τώρα (μεγάλο χιτ).
Β2) Διότι ο καιρός γαρ εγγύς (λείπει ο Λιακό απ τη συνομωσία;)
Β3) Διότι:
Β3.1 Εχει άμεση σχέση με την προηγούμενη παράγραφο
Β3.2 Δε βαράμε στα γκαβά αλλά βάσει σχεδίου και το βάρεμα τούτο εντάσσεται στο πλαίσιο (γμτ σαν κνίτης τα λέω) γενικώτερου πλάνου και χρονοδιαγράμματος και αποτελεί προπομπό....επ, αυτό είναι απ το παρακάτω κεφάλαιο.
Ευνόητο έιναι οτι θα διαλέξω το Β3 με τα παρακλάδια του διότι μπλα μπλα μπλα...ταχουμε ξαναπεί.
Πάμε γρήγορα στο Γάμμα(τα) γιατί είναι ουσιώδες και να προλάβω να πω τίποτε πριν κλείσει η μαμά το πισί.
Γ) ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ λοιπόν και όχι αλλιώς ή γιουβέτσι;
Η γνωστή διαδικασία (απαντήσεις δλδ)
Γ1) Διότι .........(συμπληρώστε και σεις κάτι ρε παιδιά)
Γ2) Διότι ...ο Τσολάκης (που είναι ρε αυτό το παιδί) ξέρει.
Γ3) Διότι ο τρόπος προκύπτει άμεσα από την επιλογή του στόχου, το χρόνο και το σκοπό μας.
Το Γ1 είπαμε είναι δικό σας και το αφήνω.
Το Γ2 είναι του ειδικού αλλά δε βλέπω να να μας διαφωτίζει, υποψιάζομαι το γιατί δε μιλάει (μπορεί να κόλλησε παγάκι στο λαιμό του παιδιού και να έκλεισε η φωνή του), αν και ψυλλιάζομαι οτι θα αργήσει να (ξανα)μιλήσει σε παράθυρο, μη σας πω οτι δεν τονε βλέπω και για πολύ στην καρέκλα του.
Οπότε πάλι εγώ θα βγάλω τα κάστανα απ τη φωτιά και θα τα φάω μόνος μου.
Εχουμε λοιπόν και λέμε:
Αφού διαλέξαμε το στόχο και το χρόνο, δε μένει παρά να κάνουμε παιχνίδι έτσι ώστε και οι δύο ομάδες να έχουν παράπονα απ τη διαιτησία αλλά και οι δύο να βγουν κερδισμένες.
Κάτι σαν το Βασσάρα ας πούμε.
Δηλαδής, και η χαβαλοχώρα να πάθει ζημιά (και μέσω αυτής η γηραιά) και η ζημιά να μην είναι μεγάλη και εμείς να κάνουμε το κομμάτι μας (και τους 120τόσους κομμάτια) και να μη χρειαστεί να χρεωθούμε φόρα-παρτίδα με 108 το συμβάν.
Μα γίνονται όλα αυτά μαζί; Θα πει ο άλλος.
Να που γίνανε, θα πω εγώ.
Πες μου εσύ τώρα, σε ποιά άλλη χώρα οργανωμένη (χεχε) και πεπολιτισμένη θα μπει το σιδερένιο πράμα στο FIR του και θα κόβει βόλτες χωρίς να σταματάει στα φανάρια για καμιά ώρα χωρίς να κόψει κανείς μια κλήση;
Σε ποιό άλλο αεροπλάνο, εκτός από τα φσσσσσσσBOEING μπορεί και η γιαγιά μου να κόψει επικοινωνίες, να ανοίξει πόρτα χωρίς να κοιτάξει καθρέφτη, να μπαινοβγαίνει στο κόκπιτ κυνηγώντας την ξανθειά αεροσυνοδό, να πάρει και μια φίλη του μαζί χωρίς εισιτήριο (λέμε τώρα).
Ποιά άλλα πλάνα εκτός απ τα φσσσσσσσσσBOEING σε μεγάλο ποσοστό τα τελευταία χρόνια συντομεύουν τα ταξείδια αφού βαριούνται να φτάσουν στο αεροδρόμιο και σταματάνε όπου βρούνε βολική ραχούλα για να προλάβουν το ματς;
Αρα τι πλάνο θαπαιρνα για τη δουλειά; Κανένα τζάμπο-μπεμπε που δεν πέφτει σαν την περιπτερού στην πρώτη ματιά ή κανένα Α300 ας πούμε που θέλει 300 βλάβες μαζί για να φιλήσει τα πάτρια χώματα;
Οχι βέβαια. Ενα φσσσσσσσσς θαπαιρνα και μάλιστα εταιρείας εταίρας.
Κουράστηκα να γράφω γμτ αλλά πρέπει να πω λίγα αλόμα πριν με προλάβει κανένα βλήμα εδάφους-εδάφους δημοσιογράφος και χάσω το κοπιράιτ.
Εν συντομία λοιπόν και εν αναμονή του επόμενου και ζουμερώτερου κεφαλαίου, έχω να δηλώσω κατηγορηματικά και εν πλήρει συνειδήσει....παρασύρθηκα πάλι σόρι.
Μέχρι να τα ξαναπούμε λοιπόν με τα σπουδαιότερα, δε μου βγάζει κανείς απ το μυαλό (εκτός απ το βλήμα που σφήνωσε) την υποψία οτι τούτο δω το συμβάν θα συνοδευτεί εν ευθέτω χρόνω με άλλο τρισμεγιστότερο.
Αυτό βάλτε το δίπλα δίπλα με το άλλο που σας έλεγα προψές (σε ανύποπτο χρόνο που λένε), οτι δλδ υπάρχει λόγος που το πλάνο έπεσε έτσι ώστε να μην αναλάβει κανείς την ευθύνη.
Οπως λέει ο πρώτος κανόνας του φασισμού, η ευθύνη είναι συλλογική, οπότε η ευθύνη θα αναληφθεί (και κάποιοι στους ουρανούς) μαζί με το άλλο που θα έρθει οσονούπω.
Τώρα βέβαια μπορεί και να πέφτουμε έξω αλλά δε βαριέσαι, σε φόρουμ γράφουμε, δε δίνουμε στον ΑΣΕΠ.
Μέχρι νεωτέρας, δυνατά και συνομωσιολογικά αδέρφια.
Δυσκολεύτηκα λίγο γιατί έπρεπε να βρω δημοσιογράφο (φτου κακά) αλλά τελικά μ έναν καθρέφτη έγινε εύκολα η δουλειά.
Εγώ απ τη μια μεριά (Ε, καμμιά σχέση με του εψιλον έτσι;) κι απ την άλλη ο ηλιοκαμμένος (Η).
Πλάκα είχε, είπα στην αρχή να το βάλω στα ανέκδοτα αλλά μετά είπα κρίμα, άσε που η ιστορία μας εδώ είναι από άλλο ανέκδοτο.
Μετά την απομαγνητοφώνηση λοιπόνε προέκυψαν τα εξής:
Ε. Γειά
Η. Γειά.
Ε. Κατ’ αρχήν πες μας για το ψευδώνυμο, τι πα να πει;
Η. Εεεε χμμμ πάντως δεν έχει σχέση με την ηλιοθεραπεία όπως αφελώς υπέθεσες, μάλλον αυτή η ηλιοιστορία με καίει πολύ.
Ε. Καλά. Γιατί διάλεξες να πεις τις μπαρούφες σου εδώ;
Η. Κατ’ αρχήν, παλιά ήμουνα κουκουες, του εσωτερικού όμως, λάιτ δηλαδή. Μετά έλεγα να τα κρατήσω μέσα μου αυτά που είπα εδώ, στροφή στο εσωτερικό μου δλδ και κατά τέλος, αφού απέρριψα το μέσα μου γιατί θασκαγα, είπα να τα παω εκεί που είναι πολλοί βαρεμένοι και καχύποπτοι σαν εμένα μαζεμένοι. Βαρεμένοι μπορεί να είναι κι αυτοί που βαρέθηκαν να χάφτουν οτι τους σερβίρουν αλλά κι αυτοί που τους τη βάρεσε απ αυτά που βλέπουν κι ακούν ολημερίς από τιβίς.
Ε. Και γιατί να χάψουν και τα δικά σου άμα είναι έτσι;
Η. Τα δικά μου δύσκολα χάβονται, δεν είναι παστίτσιο να το κατεβάσεις μπαμ και κάτω, θέλει και τη σαλατούλα του (αποδείξεις δλδ). Κι όσο δε σερβίρουμε σαλάτα δε χάβονται. Εξ άλλου, μπορεί να τα λέμε στη νύφη για να ακούει η πεθερά (γειά σου «μαμά», το α να φέρνει προς το ο παρακαλώ να ξεχωρίζει απ τη μαμά).
Ε. Καλά. Πές μας τι ξέρεις για την υπόθεση.
Η. Καλά, σα δικαστής ρωτάς, πρόβα κάνεις; Και τι σε μέλλει εσένανε τι ξέρω.
Ε. Ε, άμα ξέρεις πράματα δεν πρέπει να τα πεις να μάθει ο κόσμος;
Η. Ο κόσμος είναι φτιαγμένος για να πάθει όχι να μάθει. Ασε που άμα μάθει μπορεί να πάθει χειρότερα. Εξ άλλου μαθαίνει όσα πρέπει.
Ε. Δεν είναι ανεύθυνο να λες μπαρούφες αναπόδεικτες για ένα σοβαρό θέμα;
Η. Τι λες τώρα. Κάποιος κάνει μια πουστιά και ζητάς να αναλάβει την ευθύνη αυτός που τον είδε για οτι είδε κι όχι αυτός που την έκανε για οτι έκανε. Τι ανεύθυνη ερώτηση...
Ε. Πότε λες να τελειώσει αυτή η ιστορία;
Η. Η ιστορία κβαντίζει. Δλδ τελείωσε μεν αλλά θα αργήσει να τελειώσει.
Ε. .............
Η. Τι κοιτά ρε; Το θέμα έκλεισε λέμε απ την πρώτη μέρα αλλά οι συνέπειες θα έρχονται για πολύ καιρό, είναι μεσομακροπρόθεσμη η επένδυση.
Ε. Δώσε ένα χιντ για το πως θα γίνει το κουκούλωμα.
Η. Ε, τα είπαμε αυτά. Προφήτης δεν είμαι αλλά αν ήμουνα τέτοιος στη θέση του τέτοιου θα...θα έφτιαχνα 5-6 βλάβες μαζί, εδώ τσινάει η κατασκευάστρια γιατί γίνεται ρόμπα και γιατί το εν λόγω πουλί είναι απ τα πιό καλοπετούμενα οπότε τις κάνω 2-3, θα έριχνα μέσα και 2-3 φουκαράδες υπάλληλους και τεχνικούς, ας βάλω κάτι παραπάνω τσάμπα είναι αυτοί, θα τσιγάριζα και 1-2 μεγάλα κεφάλια κρεμμύδι και, κυρίως, για να δέσει καλά θα πέταγα από πάνω και μια μπεσαμέλ, που λέει και η μαγείρισα, γερμανικής εισαγωγής αλλά ληγμένη, οι ληγμένες κάνουν καλύτερη δουλειά. Χωρίς μπεσαμέλ (ανθρώπινο παράγοντα τονε λένε) δε γίνεται το κοψίδι μεζεδάκια (το πουλί κομμάτια) κι άμα είναι ληγμένη ακόμα καλύτερα.
Ε. Φτάνουν αυτά;
Η. Ε, θέλει και λίγο μπαχαρικό, λίγο αλατοπίπερο αλλά απ αυτά έχουμε πράμα και σε συσκευασία των 16 και στους καταψύκτες δίπλα στο λαϊκό.
Ε. Μπερδεύτηκα.
Η. Ετσι πρέπει, να μπερδευτείς και να μη μπορείς να βγάλεις άκρη. Αλλά άμα πρόσεχες απ την αρχή θα το πέρναγες το μάθημα. Είπαμε πιο πριν οτι δεν έχουν τόση σημασία τα στοιχεία αυτά καθαυτά, σημασία έχει ας πούμε οχι το που ήτανε ο πιλότος αλλά οτι «ήτανε μπούφος», όχι τι βλάβες είχε το πουλί αλλά οτι «δε γινόταν έλεγχος», οχι τι είδαν οι αγχιαλιώτες αλλά οτι άργησαν να πάνε και γύρισαν γεμάτοι, τελικά οτι έγινε έγινε, σημασία έχει τι γίνεται τώρα, τι θα γίνει μετά δλδ.
Ε. Τι θα γίνει δλδ;
Η. Εδώ τίποτε. Αλλους να λυπάσαι (τάσσο, που είναι η γκόλφω;). Εμείς κάναμε εξετάσεις και βγήκαν καθαρές (σαν τις τοξικολογικές ας πούμε), άλλοι είναι που δε μαθαίνουν και κόβονται συνέχεια.
Ε. Τελικά πάλι λες πολλά χωρίς να λες τίποτα. Ντιβιντιά έχεις τελικά;
Η. Ωραία ερώτηση. Εχεις άλλη τέτοια;
Ε. Να το πάρω αλλιώς. Σαλάτα θα φάμε;
Η. Επίσης καλή ερώτηση.
Ε. Καλά, κλείνω γιατί νυστάζω και τελειώνει και η κασέτα.
Η. Κλείσε και κοιμήσου ήσυχος.
Ε. Θα τα ξαναπούμε;
Η. Αμα χρειαστει, πάντως όχι σύντομα, να παίρνουμε και προφυλάξεις (ντούρεξ με άρωμα, καλό είναι).
Και πάνω που είπε αυτά, έσπασε ο καθρέφτης ρε παιδιά. Γρουσουζιά λέτε;
Υ.Γ. Μελιές παίρνω, τις διαβάζω και φχαριστώ αλλά δε μπορώ να απαντήσω, τουλάχιστον προς το παρόν. Πως λέει το τσολάκι «δε μπορώ να σας απαντήσω σ αυτό...», ε κάτι τέτοιο, κόλλησα κι εγώ.
Χάρηκα που τα είπαμε. Σβήστε το λογαριασμό, δε θέλω να χρωστάω.
Είναι δυό-τρία πράγματα που αξίζει να θαυμάσει κανείς σε τούτη την ιστορία και θα τα πούμε παρακάτω.
Πρώτα όμως, για να μη μεμψιμοιρούμε συνέχεια, πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα σε τούτο το καλά οργανωμένο μπουρδέλο που λέγεται Ελ-λάς.
Γιατί είναι μεν μπουρδέλο αλλά τουλάχιστον είναι άριστα οργανωμένο, από πολύ παλιά αυτό, έτσι ώστε να διαχειρίζεται πουτανιές (όταν δεν τις κάνει το ίδιο) σαν καλή τσατσά.
Το κακό για μας είναι ότι διαχειρίζεται καλά μόνο πουτανιές.
Προς στιγμήν φάνηκε ότι μπορεί να στραβώσει κάτι και να βγούνε άπλυτα στη φόρα, πράμα που θα πυροδοτούσε αλυσιδωτή αντίδραση και εκτόνωση του βόθρου αλλά τα ανακλαστικά της τσατσάς λειτούργησαν για άλλη μια φορά άψογα κι ο βόθρος δεν έσκασε.
Ας το πάρουμε αλλιώς.
Ας πούμε ότι υπάρχουν (που υπάρχουν δηλαδή) στοιχεία που αποδείχνουν ότι έγινε πουστιά.
Ας πούμε πάλι ότι εγώ έχω μερικά από αυτά. Δεν έχει σημασία τι και ποιος είμαι, ας πούμε ότι τυχαία τα έχω.
Τι πρέπει να κάνω;
Πάμε με τη γνωστή μας μέθοδο:
1. Τα κάνω βούκινο, πάω σε φυλλάδες και κανάλια και γίνομαι και φίρμα.
2. Πάω σ ενανε σαγγελέα και τα δίνω σε σιντί 40χ.
3. Κάνω τουμπεκί ψιλοκομμένο γιατί δεν έχω κώλο ή δε βγάζει τίποτε.
Μετά θα μου πείτε τι θα κάνατε εσείς, τώρα πρέπει εγώ.
Ας πούμε ότι παίρνω το 1.
Καλά, δε σας είχα για τόσο χαζά ρε αδέρφια. Είναι δυνατόν να έχω εγώ το σιντί, ένας σκέτος τίποτας και να μην τα έχει ένας τριαντατραγκαουνάκης;
Αμα έχω εγώ ένα τέτοιο σιντί, αυτοί έχουνε 10. Κι αμα δε τα βγάνουνε αυτοί πουχουνε το μαχαίρι και το πεπόνι στη φόρα, πως θα τα βγάλω εγώ;
Το πολύ πολύ να κάνω παρέα με κείνο το ψώνιο που έγραφε στον εαυτό του εσεμεσια και με πειράζει η υγρασία, οπότε άστο.
Πάμε στο 2.
Αντε και πήγα στον άμεμπτο λειτουργό.
Πείτε μου τώρα εσείς μια περίπτωση στα τελευταία 40 χρόνια που καταγγελία για τόσο (ή και περισσότερο) σοβαρό θέμα, με στοιχεία και δέκα ντοσιέδες, έκανε ένα βήμα πιο πέρα απ το γραφείο του εισαγγελέα.
Τελευταίο που θυμάμαι εγώ τουλάχιστον, ήτανε τότε που «λειτουργός» ήτανε ένας που μετά την ψώνισε και ήθελε να τον λένε ντε και καλά κύριο.
Οπότε τι μας μένει;
Γάτες είστε. Όπως συνήθως παίρνουμε το τρίτο.
Τουμπεκί λοιπόνε (εμείς θ αλλάξουμε τον κόσμο; Άστονε χεσμένο) αλλά επειδής έχομε και κάτι ρέστα από κουζουλάδα παιδιόθεν και κάποια αξιοπρέπεια ως συνομωσιολόγοι, κάνουμε τουμπεκί με παραλλαγές.
Δηλαδής πετάμε που και καμμιά μ@λ@κία σχετική με το συμβάν και την αφήνουμε να αιωρείται για μελλοντική χρήση.
Γιατί; Εσείς θα κάνατε άλλο;
Όπως είδαμε μέχρι τώρα, δεν ασχοληθήκαμε με λεπτομέρειες και τεχνικά θέματα για να στηρίξουμε το σενάριό μας, όχι γιατί δεν τα κατέχουμε ή δεν έχουμε στοιχεία αλλά γιατί θα μπλέκαμε σε κυκεώνα (που το θυμήθηκα!) αντιπαραθέσεων. Αμα ρίξει καμμια ματιά κανείς σε ξένα φόρουμς θα βρει μερικά με 60 και βάλε σελίδες (για τον ήλιο ναι) όπου καμμια κατοστή πιλότοι, διακόσιοι ειδικοί, πενήντα δικηγόροι, είκοσι γιατροί και κανα-δυό μικροπωλητές και επαγγελματοβιοτέχνες συζητάνε για το πώς και γιατί δε φόρεσε ο ένας τη μάσκα, γιατί το κουμπί ήτανε στο οφ κι όχι στο ον, γιατί η πόρτα δεν΄εκλεισε, γιατί ο άλλος έκλασε και πάει λέγοντας.
Όμως, μια ματιά, ακόμα και τώρα για όποιον κρατούσε αρχείο, στις επίσημες ανακοινώσεις και στα δημοσιεύματα 2-3 φυλλαδοκαναλιών, που όπως φαίνεται πήραν την εργολαβία της υπερ-παραπληροφόρησης θα δείξει ότι απ την αρχή υπήρχε σχέδιο (η οργάνωση του μπουρδέλου που λέγαμε) και όλα πάνε σύμφωνα με αυτό.
Τα στοιχεία-λεπτομέρειες είτε κατασκευάζονται είτε αποδυναμώνονται κατά περίπτωση, έτσι ώστε να ταιριάζουν στο σχέδιο.
Πιθανόν σε τούτο δω το κείμενο να διακρίνετε ένα άλλο ύφος αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από έναν εκνευρισμούλη, κοινώς ταχω πάρει, γιατί κάποια στιγμή και βλέποντας μερικές συγκυρίες είχα μια τόση δα ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα σπάσουμε αυγά.
Τελικά εκτός απ τα μούτρα μας τίποτε άλλο δε σπάει.
Ασχοληθήκαμε λοιπόν με το ζουμί της υπόθεσης και το ζουμί είναι τούτο.
1. Το πουλί έπεσε γιατί έπρεπε να πέσει (τόριξαν δλδ).
2. Λίγο μετά την απογείωση, οι πιλότοι έχασαν τον έλεγχο του πουλιού. Και τον έχασαν όχι γιατί μαστούρωσαν ή υποξειδώθηκαν κλπ αλλά γιατί τον έλεγχο τον πήραν άλλοι και μάλιστα καθόλου ευγενικά.
3. Λίγο πριν την προσαθήνωση, έγινε νέο ματς, κάτι σαν ρεβάνς ας πούμε με λίγους θεατές που είχαν αριθμημένο (κάτι 16ρηδες). Φάσεις και γκόλ απ το ματς τούτο υπάρχουν αλλά δε δημοσιεύνται γιατί κατά την άποψη της τσατσάς ουδέποτε έγινε ματς, άρα ολογραφία ήτανε η σκηνή.
4. Αμέσως με το κάρφωμα, η τσατσά θυμήθηκε το ανέκδοτο με το μικρό μαφιόζο (ξέρετε, που τα παιδιά τον κορόιδευαν και τον έλεγαν μαφιόζο, το είπε στο μπαμπά, εκείνος είπε θα το κανονίσει και ο μικρός του είπε να το κάνει να φανεί σαν ατύχημα).
Μωρέ ατύχημα ήταν έτσι κι αλλιώς (πως λέμε το ατύχημα για το θρύλο είναι που έπεσε με τη ρεάλ), αλλά για ποιόν;
Σίγουρα για τους 120 που δεν ήτανε στο κόλπο αλλά τους ήρθε κόλπος.
Κι ακόμα πιο σίγουρα για τον καημένο τον τάσσο (γιατί το γράφει με 2 σ;), που έκανε πέτρα την καρδιά, ήρθε στη μαμά να κλαφτεί λίγο (άδικος κόπος γιατί τις έφαγε κιόλας) και τώρα παλεύει να μαζέψει τη σαβούρα.
Γιατί ο τάσσος είναι παλληκάρι ρε σεις, όχι απ αυτά που δεν πονάνε, γιαυτό και ποτέ μέχρι τώρα δεν είπε τη λέξη ατύχημα ή δυστύχημα. Αμα λοιπόν δείτε να πει τη λέξη, παει να πει ότι όλα έληξαν και το θέμα κλείνει οσονούπω, όσο δεν τη λέει, πάει να πει ότι το μαγειρεύουν ακόμα.
Μια πρώτη προσπάθεια να κλείσει έγινε τη δεύτερη μέρα αλλά ήταν άγαρμπη, κλώτσησαν πολλοί, θαπαιρνε πολλούς η μπάλλα και ματαιώθηκε.
Τα στοιχεία γι αυτό υπάρχουν (όχι άλλα σιντί, κασέτες έχουμε;).
Οποιος θέλει και κοτάει να πάει να ρωτήσει το κοτσάφτι τι έλεγε με το υπουργό στο χασάπικο στο Γουδί και γιατί αργήσανε οι τοξίνες.
Γιατί λέγαμε εμείς ότι έχουνε σημασία οι τοξικολογικές; Γιατί το σχέδιο ήτανε να βρει το τσολάκι μια βλάβη με καπνό, να τον φουμάρουν οι μέσα και να πέσουν ξεροί και το πλάνο αύτανδρο, να τα ρίξουν σε κανα-δυό μηχανικούς ή και σε όλη την εταιρεία, να την πετσοκόψουν και να ησυχάσουμε..
Καλή σκέψη αλλά…
Καλά, ο ένας μαλάκωνε τα στοιχεία ώστε να μπορεί να τα πλάσει όπως ήθελε και περίμενε. Ο άλλος όμως ήτανε σε πιο δύσκολη θέση.
Επρεπε να «βρούνε» πλεμόνια με τοξίνες, άντε κοτσάφτι βρέστα. Αντε και το κάνανε.
Μετά έπρεπε να φορτώσουνε σε κάποιον τη βλάβη. Στην αρχή ήτανε ο γερμανός που απ την πρώτη μέρα τον άνθρωπο τον κάνανε ρόμπα, τι χαζό, τι τρελλό, τι ηλίθιο, τι πρεζόνι τονε λέγανε...
Μάλλον σε πολλούς ήτανε καλύτερο γιατί ένας μόνος του δε μπορούσε να ρίξει ολόκληρο φσσσσμπόινγκ, ότι βλάβη και να τουκανε.
Αμα ήτανε πολλοί όμως, θαπαιρνε η μπάλλα και 5-6 υπουργάρες, έστω πρώην εκει χάμω και άλλα 5-6 μεγαλολαμόγια παραπάνω, οπότε κλωτσάνε αυτοί, τρέχει ο τάσσος στας αθήνας, τρώει τη φάπα του και ξανακατεβαίνει κύριος, και τώρα ψάχνουμε ποια εταιρεία να κλείσουμε, ποιόν φουκαρά να μπαγλαρώσουμε, να βγάλουμε έναν άχρηστο, έναν ήρωα και να ζήσουμε εμείς καλά κι οι άλλοι να πα να γ@μηθούνε, η πεπατημένη δηλαδής.
Τελικά, τα πλεμόνια βγήκαν καθαρά κατόπιν ωρίμου σκέψεως και ενδελεχών εξετάσεων, όπως και έπρεπε να είναι.
Τι σημαίνει τούτο;
Κατά πάσα πιθανότητα, για το ατύχημα (περιμένουμε τον τάσσο ε;) φταίνε μόνο τα τζυμπρόπουλα, η εταιρεία (δε πάει στο διάολο, κλείστε την, σιγά την εταιρεία θα πούνε), όλη ΥΠΑ της αδελφής χώρας που ουσιαστικά δεν υφίσταται, και με την ευκαιρία, εδώ στη μαμά πατρίδα, κάνουμε κι εμείς το κομμάτι μας (χειμώνας έρχεται, το κατράμι θα φτάσει 80 ντάλαρς πριν τα χριστούγεννα, ο κόσμος θα παγώνει), ξηλώνουμε τις δικές μας ΥΠΕΣ, το παίζουμε αδιάφθοροι και αυστηροί και ξεχειμωνιάζουμε.
Επίσης, με όλα τούτα έχουμε δείξει διαγωγή κοσμιωτάτη, δεν παίρνουμε κίτρινη κάρτα, δείχνουμε την αγάπη μας και την αφοσίωση στο θείο, παίρνουμε και έπαινο και όλα καλά.
Βέβαια έχει φαί ακόμα η ιστορία, πως λέει το ποιητί; «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή», φαντάσου για να πέσει κιόλας.
Εχει (το τσολάκι) να δει τι θα κάνει με τα ΔΥΟ άλλα πλάνα που παίζανε στη μικρή περιοχή εκείνη την ώρα και που στα κουτιά τους γράψανε το έργο που παιζότανε μέσα όταν έφτασε ο ήλιος Κέα. Και το έργο είναι ακτάλληλο, έχει κόκκινο χ λέμε.
Δύσκολο λιγάκι αλλά άμα είναι θέμα εθνικής ασφάλειας ρε παιδί μου μπορεί και τα κουτιά να μη γράψουν, οι πιλότοι να ακούνε σκυλάδικα στο εμπιθρι εκείνη την ώρα…πολλά μπορεί «όταν η περίστασις το απαιτεί» που έλεγε κι ο μπαρμπαΔήμος.
Εχει ακόμα να δει τι θα κάνει (αν και θα το αναλάβει άλλος) με τα ντιβιντιά που τράβηξαν οι 16ρηδες (και είναι λοοοοογκ πλέι), αν δεν τοχει κανονίσει ήδη.
Εχει κι άλλα, αλλά είναι ψωμοτύρι για έναν τσόλακα.
Είμαι βέβαιος ότι θα κάνουν καλά τη δουλειά.
Επειδή ενδέχεται να μη μπορέσω να ξαναγράψω (τουλάχιστον σύντομα), να χαιρετήσω προσωρινά με τούτα.
Το θέμα θα κλείσει οριστικά για μας (εδώ στο ελλαδιστάν) όταν δούμε 2 πράγματα:
Α) Όπως είπαμε πιο πριν, όταν ο τάσσος πει το «ατύχημα» ατύχημα.
Β) Όταν αρχίσουν να πέφτουν κεφάλια (στην τζύμπρον φυσικά) και να ξεκατινιάζονται υψηλά ιστάμενοι και προϊστάμενοι.
Το καλό(;) με μας, όπως φαίνεται απ τα δύο αυτά κι όπως έχουμε προπεί, είναι ότι δέσαμε το γάιδαρό μας για κανα-δυό χρόνια, μπορούμε να πετάμε ήσυχοι δηλαδής.
Το κακό είναι ότι μπορεί στο τέλος να μας αρέσει (όχι το πέταγμα).
Αλοίμονο σ αυτούς που έχουνε σειρά (κι έχω μια φαγούρα στο σβέρκο…που σημαίνει ότι δε θα είναι αεροπλάνο το επόμενο σίγουρα), ο καιρός (γαρ εγγύς) θα δείξει.
Για τον Απέριττο.
Αρχηγέ, η αλήθεια είναι ήδη γνωστή σε πολλούς, σ αυτούς που μπορεί να είναι γνωστή. Είναι παράξενη γκόμενα. Δεν πρόκειται ποτέ να βγει στο φως γιατί τελευταία πάσχει από photophobia. Επειδή όμως ο κόσμος τη γουστάρει πολύ, κάνουν αυτό που κάνανε παλιά με τους βασιλιάδες. Βρίσκανε σωσίες τους και χρησιμοποιούσανε για τις δημόσιες εμφανίσεις. Ετσι, και τώρα, θα βρούνε μια μουράτη αλήθεια, τη φτιάχνουνε δλδ, θα τηνε πούνε «πόρισμα» (δεν λέει για όνομα αλλά δε βαριέσαι) και θα μας τη δείξουνε με περηφάνεια.
Μπορεί να είναι γνωστή και σε κανα-δυό άλλους άσχετους, αλλά δε μπορούνε να την κυκλοφορήσουνε γιατί τάχει με την εξουσία χρόνια τώρα.
M' αρέσει η συνομωσιολογία αλλά...
Ας προσπαθήσουμε να συνομοσιολογήσουμε σοβαρά(χε χε) ρε παιδιά μιας και πολλοί κατέχουμε καλά το άθλημα.
Κατ’ εμέ, δύο είναι τα κομβικά σημεία στο πάζλ του συμβάντος που προκαλούν ερωτηματικά και έχουν άμεση σχέση με πραγματικά γεγονότα και αυτά κατηγοριοποιούνται σε ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ και ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ
Δλδ
Α. ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ με τη σειρά
Α1. ΔΙΑΚΟΠΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ – ΟΜΑΛΗ ΠΤΗΣΗ
Α2. ΒΟΛΤΑ ΠΑΡΕΟΥΛΑ ΜΕ ΤΑ F16 & ΤΙ ΕΙΔΑΝ ΟΙ ΠΙΛΟΤΟΙ
Α3. ΣΗΜΕΙΟ, ΩΡΑ & ΓΩΝΙΑ ΠΤΩΣΗΣ
Β. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ με τυχαία σειρά αξιολόγησης
Β1. ΝΤΟΠΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ & ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ
Β2. ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΕΠΙΣΗΜΗ & ΜΗ
Β3. ΧΥΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Γιά πάμε.
Α1. Ξέρουμε (;) όλοι οτι αν έχουμε πρόβλημα στο αεροπλάνο που βάζει σε κίνδυνο την πτήση, είτε γυρνάμε στο αεροδρόμιο που ξεκινήσαμε είτε πάμε στο κοντινότερο για στάση, καφέ και έλεγχο.
Εδώ λένε οτι υπήρχαν ένα σωρό προβλήματα αλλά το πλανάκι συνέχισε κανονικά ενώ δεν είχε απομακρυνθεί πολύ από Κύπρο και ενώ ήταν κοντά σε μεγάλα αεροδρόμια (Ρόδος, Κρήτη για να βγάλω έξω την Τουρκία).
Γιατί;
Α) Γιατί έτσι έκρινε ο κυβερνήτης.
Β) Γιατί έτσι του είπαν απ’ την εταιρεία (αν επικοινώνησε με αυτήν).
Γ) Γιατί δε μπορούσε να κάνει αλλιώς (ας πούμε τον ανάγκασε κάποιος να συνεχίσει).
Εγώ θα πάρω το Γ και γιατί είναι πιό βαρβάτο συνομωσιολογικά και γιατί τα άλλα δύο καμμία εταιρεία και κανένας πιλότος που στέκει στα καλά του δε τα έκανε.
Αρα δηλαδής, λέω εγώ τώρα, κάποιος πλάκωσε ή έβγαλε εκτός μάχης πιλότο και επιβάτες και συνέχισε την πτήση όπως αυτός ήθελε.
Α2. Κατά τη διάρκεια της βόλτας και αφού έφτασε στην Τερματική Περιοχή Αθήνας (που σημαίνει οτι υπεύθυνοι για την καθοδήγηση της πτήσης είναι οι του Ελ Βεν), είναι πάντα δίπλα του τα ωπλισμένα φ16. Τούτο σημαίνει οτι οι φ16ρηδες βλέπουν πολύ καλά ποιός είναι μέσα στο κόκπιτ, τί κάνει, αν καπνίζει ή το παίζει, μέχρι και τί χρώμα μάτια έχει, έχει δε τη δυνατότητα είτε με νοήματα είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να δώσει οδηγίες ή εντολές στον κοκπιτά, μόνο χειραξία δε μπορούν να κάνουν.
Αρα δηλαδής πάλι, αυτοί που έστειλαν τα φ16 ξέρουν σα να ήταν εκεί τι παίζει στο αεροπλάνο και κάνουν σχέδια για το μέλλον (του).
Το τί ακριβώς είδαν οι πιλότοι δεν περιμένω φυσικά να μου το στείλουν με φαξ η με sms γιατί δεν τους επιτρέπεται και γιατί δε μου πέφτει λόγος κατ’ αυτούς.
Ξέρω μόνο οτι είδαν πολλά και σχετικά με την κατάσταση του αεροπλάνου φυσικά.
Τί είδαν κοιπόν;
Α) Πιλότους κοιμισμένους, επιβάτες χωρίς μάσκες, μάσκες μπόλικες κρεμαστές στο σκάφος, ένα-δύο (μου αρέσει η ακρίβεια) άτομα στο κόκπιτ να παίζουν σιμουλέισιον με τα τιμόνια σα να έχουν νιντεντο, γιλέκα πάνω τους αλλά δεν είδαν αν ήταν Αρμάνι ή κινέζικα, αυτά κατά την επίσημη εκδοχή.
Β) Κατά τη μη επίσημη, είδαν οτι θα έβλεπε κάθε (μη στραβός πιλότος σε φ16) από απόσταση 3-5 μέτρα. Δλδ πόσοι ακριβώς ήταν κοιμισμένοι, πόσοι και τι (αγοράκια ή κοριτσάκια) μπαινόβγαιναν, τι χρώμα γιλέκο (κυρ Αλέκο) φορούσαν, τί απαντούσαν (αν απαντούσαν) στις εκκλήσεις τους, τί νοήματα έκαναν (αν έκαναν) κλπ κλπ.
Γ) Δεν είδαν τίποτε (απόδοση 1 προς 5.000.000).
Εδώ θα πάρω το Β και για ποικιλία και γιατί έχω εμπιστοσύνη στην όραση των ικάρων μας.
Αρα δηλαδής έχουμε ως εδώ μια κανονική πτήση, στο κανονικό ύψος, με την κανονική ταχύτητα μέχρι την ΤΜΑ, πράγμα που καθησυχάζει κάπως τα σαϊνια της ΥΠΑ και στενό κορσέ στο αεροπλάνο δύο τουλάχιστον φ16 κι όλα μαζί να κάνουν βόλτες πάνω από το υπέροχο καμμένο τοπίο της αττικοεύβοιας, περιμένοντας....τί;
Περιμένοντας εντολές λέω εγώ και πάω παρακάτω.
Α3. Τί θα έκανα αν ήμουνα μπούλης στη θέση του μπούλη ή σπήλιος στη θέση του σπήλιου, την ώρα που ένα βαρύ πράμα με δεν ξέρω και γω τι μέσα του κόβει βόλτες γύρω απ’την Αθήνα χωρίς να τηρεί τον κ.ο.κ.;
Α) Θα το πάρκαρα με το ζόρι σε μια βουνοπλαγιά με πεύκα, να βγάλω απ’τον κόπο και τους οικοπεδοφάγους να καίνε το δασάκι και να γλιτώσω και την ακρόπολη που μου αρέσει φωτισμένη τη νύχτα.
Β) Θα του έκοβα κλήση να αυξήσω και τα έσοδα των ΔΟΥ
Γ) Δε θα έκανα τίποτε και θα περίμενα να εξαϋλωθεί ή να λειώσει σιγά σιγά δια της τριβής με την ατμόσφαιρα.
Εδώ, λογικό είναι να πάρω το Α, οπότε και θα έχω πάρει και τα τρία (σεμνάαα) και γιατί φυσικά είναι αρκούντως συνομωσιολογικό και έχει τζόγο.
Πώς το κάνουμε αυτό είπαμε; Όχι με πύραυλο γιατί κοστίζουν οι άτιμοι. Ούτε με σφαίρες γιατί η ΠΥΡΚΑΛ έκλεισε και δε θαχω μετά για βολές...οπότε;
Μα με αέρια. Οχι οτι θα βάλω τους φ16ρηδες να φάνε φασολάδα (δεν προλαβαίνουν άλλωστε) αλλά με τους κινητήρες βρε χαζά (γίνεται γίνεται).
Αν το κάμω έτσι, δε θα το κάμω στη θάλασσα όπως προείπαμε αλλά στο βουνό γιατί...ξέρετε γιατί.
Καλά ως εδώ;
Καλά πείτε για να συνεχίσουμε.
Αντε λοιπόν και τόριξα (και καλά τούκανα, 120τόσες συγγνώμες δεν είναι τίποτε μπροστά σε πιθανές 5.000).
Τί κάνω τώρα;
Μα φυσικά μια σύσκεψη. Μπορεί να φανεί παράξενο σε κάποιους ολόκληρο κράτος να κάνει 4-5 ώρες σύσκεψη για ένα αεροπλάνο που έπεσε (δεν έχει ξαναγίνει και μάλιστα Αύγουστο μήνα, εδώ δεν έκανα σύσκεψη που έφαγα 3 απ’ τη Βίσλα) αλλά πρέπει να τελειώσω τη δουλειά σωστά, έτσι δεν είναι;
Μην περιμένετε ανάλυση για τα «Β», τα μετά την πτώση δλδ γιατί άμα δεχτούμε τα «Α» όπως παραπάνω, τα «Β» είναι μπούσουλας.
Δηλαδής, χοντρά χοντρά, όσο εγώ συσκέπτομαι (όχι εσένα βρε-κάπου το διάβασα εδώ μέσα και με άρεσε), κανείς δεν κάνει τίποτε.
Ούτε καν ο ατρόμητος και ευσυνείδητος και άμεμπτος και...και...Φούρλας, το σύμβολο της βοήθειας και στήριξης του κάθε πονεμένου, που βρίσκεται ήδη στην πλαγιά αλλά αντί να σβάει φωτιές και να μαζεύει τιμαλφή απ’ το σωρό (ή σορό;), αγναντεύει τα αυθαίρετα του Καλάμου και περιμένει το σφύριγμα του διαιτ.....εεεεε σόρι το Ο.Κ. απ’ τον από πάνω.
Ακόμα, σε μια κρίση επικοινωνίας κράτους πολίτη, άπειρες πληροφορίες πανταχόθεν πέφτουν βροχή από κανάλια και παρακάναλα στον κοσμάκη, τί ρουσόπουλοι, τι βερύκιοι, τι κοτσαύτηδες, τι τι ετι τι που λέγαμε παλιά.
Κοίτα να δεις τώρα, εκείνος ο ειδικός (ο μόνος μάλλον ειδικός και αρμόδιος στην περίπτωση, πως τονε λένε μωρε...α ναι, Τσολάκη) κάτι βγήκε και ψέλλισε στην αρχή και μετά τον κατάπιε το μαύρο σκοτάδι της σιωπής για να πάρουν τη θέση του άλλοι ειδικώτεροι (σε τί άραγε).
Πλακώνω λοιπόν τον κοσμάκη στα κάθε λογής στοιχεία, μόνο που προσέχω (λες να παραπρόσεξα και φαίνεται;) όλα τα στοιχεία να δείχνουν εξ αρχής ατύχημα αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο. Που και που μερικά ατίθασα στοιχεία που ξέφυγαν πάνε να στραβώσουν τη δουλεια αλλά για ένα τέτοιο, ρίχνω καπάκι εκατό άλλα νομοταγή στοιχεία και το πνίγω.
Τώρα, κάτι τεχνικές παπαριές για ψύξη-θέρμανση-κλιματισμο, για ονόματα και διευθύνσεις, για αυτόματους και μη πιλότους, για δενδροπαίδια (παιδιά που κρέμονται από κλαδιά) ζωντανά ή μη τα αφήνω να αιωρούνται σα διακόσμηση, καλό (στη μπαχαλοποίηση) κάνουν.
Καλά αυτός ο πρόεδρος (ένας είναι ο πρόεδρος) τί τοθελε ρε παιδί μου το συγχαρητήριο;
Με μάς είναι ή με τους άλλους;
Πάει να μου χαλάσει τη δουλειά;
(Η μήπως του χάλασε η δουλειά και πάει να τη φτιάξει;).
Αυτά για τώρα.
Επεται συνέχεια αν σας άρεσε με θέμα το
Α) ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ
Β) ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ
Γ) ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ (τόσο άγαρμπα)
Διότι τί συνομωσιολογία είναι αυτή χωρίς αξιοπρεπές κίνητρο.
Υ.Γ. Ναι ρε σεις, ο ηλιοκαμένος είμαι αλλά έχασα το συνθηματικό (και το μπούσουλα) και δεν ανοίγει η πόρτα, οπότε έβαλα μουστάκι και ξαναμπήκα.
Το παστίτσιο σου μου άνοιξε την όρεξη, κράτα μου ένα κομμάτι.
Μια πρώτη απάντηση στο ρώτημά σου είναι οτι αν η μπεσαμέλ είναι λάιτ ή οχι, μπορεί να μη φανεί αμέσως αφού στην ουσία η γεύση δεν αλλάζει, θα φανεί όμως σίγουρα αργότερα απ τα συμπτώματα στο στομάχι και, μετά από συνεχή χρήση, σε ανεπιθύμητα σωσίβια ύπερθεν των γοφών.
Μια δεύτερη είναι τούτη:
«αν αποδειχθεί οτι οι επιβάτες και το πλήρωμα της μοιραίας πτήσης δεν είχαν εισπνεύσει CO, τότε η απώλεια των αισθήσεων θα πρέπει να αναζητηθεί σε άλλες αιτίες...»
εφημ. Ημερησία 21/08/05.
Τονιστέον οτι εμείς οι καχύποπτοι συνομωσιολόγοι είχαμε επισημάνει τη σημασία της εν λόγω εξέταξης σε ανύποπτο χρόνο (προ Ημερησίας πάντως).
Δυστυχώς, πάνω που ο σπιούνος μου πήγαινε να μου πει τι κουτσομπόλευε ο Κουτσάφτης με τον πολιτικό του προϊστάμενο - υπουγό (τι δουλειά είχε άραγε εκεί) πριν αρχίσει η μακάβρια διαδικασία στα υπόγεια του Γουδίου, έμεινε από μονάδες κι εγώ με το κινητό στο χέρι.
Κατά πως φαίνεται, κατά 99,99% θα αποδειχθεί (οτι δεν), οπότε...πάμε γι άλλα.
Κι ένα σχολιάκι στη φωτογραφία (αυτή με τη μπουλντόλα ντε) που έβαλε πιο πάνω ένας ALOS καχύποπτος:
«Ο επικεφαλής της ελληνικής επιτροπής διερεύνησης αεροπορικών ατυχημάτων, Ακριβός Τσολάκης, δήλωσε ότι σήμερα στον τόπο της τραγωδίας θα γίνει εξονυχιστική έρευνα, με τη συμμετοχή όσων εμπλέκονται στις έρευνες και η Πυροσβεστική Υπηρεσία, με εντοπιστές μετάλλων κάτω από το έδαφος, μήπως έχει με κάτι σκεπαστεί.»
από χτεσινό δημοσίευμα (σιγμα ραδιο τιβι).
Θα εννοεί αυτά τα σίδερα που έχει μπροστά η μπουλντόζα, σα νύχια δε μοιάζουν; Εξ ου και το «εξονυχιστική).
Ωχ μου πεσε βαρύ το παστίτσιο...
Τι έχει το μενού σήμερα;
Τα καλύτερα, γερό στομάχι ναχουμε να χωνεύουμε.
Κατ αρχήν να δηλώσω υπεύθυνα και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου που λένε ότι χαίρομαι που υπάρχει και ένας σοβαρός άνθρωπος σ αυτή την ιστορία αν και δε θα ήθελα να είμαι στη θέση του.
Για τον ακριβοθώρητο σας λέω που για όσους δεν ξέρουν είναι το νάμπερ ουάν (ορίτζιναλ κι όχι παπαριδονάμπερ) διεθνώς σε θέματα αεροπορικών συμβάντων (δε λέμε ατυχημάτων γιατί τότε τι νόημα θα είχε να γράφουμε εδώ κι εκεί, η νουβέλα μας θα ήταν άνευ αντικειμένου).
Θα έπρεπε λοιπόν να κρεμόμαστε απ τα χείλη του και να λύνουμε σταυρόλεξα αφήνοντάς τον να κάνει τη δουλειά του κι όχι να ρίχνουμε άπλυτο φως με στοιχεία κατά ριπάς για κάτι που δεν είμαστε ειδικοί.
Αυτά βέβαια για τους άλλους κάθε λογής «ειδικούς», όχι για μας.
Γιατί εμείς, είπαμε, είμαστε καθώς πρέπει σπεκουλαδόροι και φαντασμένοι συνομοσιωλόγοι και συνεπώς γράφουμε και λέμε «συνομωσιολογική αδεία» ότι μας έρθει.
Όμως, όπως είπαμε και προψές στο κεφάλαιο 2 νομίζω, άμα δε θέλουμε να λύσουμε ένα πρόβλημα η λύση είναι απλή και παλαιόθεν γνωστή και δεδοκιμασμένη και σε παραλλαγές έχει ως εξής:
1. Οποιος δε θέλει να ζυμώσει όλη μέρα κοσκινάει (παραδοσιακή εκδοχή)
2. Φτιάχνουμε μια τριμελή επιτροπή από δύο άτομα (Βαμβακούλειος εκδοχή)
3. Φτιάχνουμε μια επιτροπή (Παπανδρεϊκή εκδοχή)
Επειδή είμεθα μοντερνισταί ως έθνος και επειδή ο Βαμβακούλας είναι μεν διαχρονικός αλλά μόνο υπό κατάλληλες συνθήκες, επικρατεί, όταν θέλουμε να αποπροσανατολίσουμε από τα πραγματικά γεγονότα (κοινώς να κάνουμε ένα θέμα να ξεχστεί, κοινότερα να το κουκουλώσουμε), ορίζουμε μια επιτροπή έρευνας και καθαρίσαμε.
Θυμηθείτε αντιστοίχως οι ρωμαίοι ημών πρόγονοι παρέπεμπαν το θέμα στις καλένδες, φράση που ισχύει και σήμερον.
Αν τώρα, για να έρθουμε στο ευφάνταστο θέμα μας, τυγχάνει υπεύθυνος ως επικεφαλής της επιτροπής να είναι άτομο κυριολεκτικά υπεύθυνο, που σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να κάνει σωστά τη δική του δουλειά και να χαλάσει η δική μας, ε τότε, όπως λέγαμε και προψές, μοιράζουμε δωρεάν στοιχεία επί στοιχείων, ωτωσόστε να πλακώνονται μεταξύ τους τα στοιχεία και να μη προλαβαίνει κανείς να βγάλει άκρη.
Πρακτική δεδοκιμασμένη που διδάσκεται στα πρώτα εξάμηνα ευαγών ιδρυμάτων, π.χ. ΙΕΚ δημοσιογραφίας, καθότι η τετάρτη ενίοτε (πρέπει να) καπελώνει τις άλλες τρεις και κάνει παιχνίδι κατά το δοκούν.
Αρκετά σαν πρόλογος ε; ας εμβαθύνουμε λοιπόνε στα σημερινά ζουμερά θέματα, τα οποία παρεμπιπτόντως είχαμε επισημάνει εξ απαλών ονύχων και τα οποία στηρίζουν σαν ηράκλεια πίλαρς τη θεωρία μας:
1. Ο τσιφ της επιτροπής διερεύνησης (ο Ακριβός ντε) έδωκε λέει σήμερα το πρώτο πόρισμα στον μπούλη αρμοδίως.
Οι μη ψαγμένοι ευφάνταστοι θα λέγανε τι δουλειά έχει να το δώκει στον πρωθυπουργό αν δεν ξέρανε ότι ο Τσολάκης τυγχάνει συν τοις άλλοις και σύμβουλος της εκάστοτε κυβέρνησης (οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα ο Τσολάκης μένει – και καλά κάνει) σε παρόμοια θέματα.
Ταυτόχρονα και με βαρειά καρδιά βγαίνει για λίγο στα κανάλια (κατόπιν αφόρητων πιέσεων υποθέτω εγώ) για να πει…
Χεχε, να πει τίποτε και δια του τίποτε πολλά.
Ας δούμε ιν μπριφ τι είπε και τι δεν είπε:
1.1 «Το συμβάν θα έχει επίδραση στην παγκόσμια αεροπορική βιομηχανία.»
Και γιατί παρακαλώ αυτό το συμβάν κι όχι κάποιο από τα 10 προηγούμενα της χρονιάς ή τα 10 επόμενα, λέω εγώ, άσε που αν αντί «βιομηχανία» βάλεις άλλη κατάλληλη λέξη, όντως βγάζεις νόημα.
1.2 «Εγιναν δύο απόπειρες να κατέβει το πουλί (από το κόκπιτ εννοείται), μία δευτερόλεπτα πριν το φύτεμα και μία γύρω στα 5 λεπτά πριν.»
1.3 Σε ερώτηση τι προηγήθηκε τούτων απαντά: «δεν μπορώ να απαντήσω».
Προσέχετε βρε; Δε μιλάει στο βρόντο, λέει δε μπορώ, όχι δεν ξέρω.
1.4 Σε ερώτηση γιατί την έκανε από το κόκπιτ με ελαφρά ο αρχιπάιλοτ, απαντά: «Δε μπορώ να εξηγήσω γιατί έφυγε απ τη θέση του ο πιλότος».
Τι έχουμε δλδ εδώ; Την ώρα που έχουμε ακούσει χιλιάδες απόψεις από «ειδικούς» γιατί έφυγε ο πιλότος, ο καθ’ ύλην αρμόδιος και ο μόνος που μπορεί να ξέρει μας λέει «δεν μπορώ» - πάλι να το ξηγήσω.
1.5 Σε ερώτηση τι θα μπορούσε να γίνει αν τα φ16ρικα πήγαιναν στο ραντεβού μια ώρα πριν κόβοντας δρόμο και με τις σειρήνες στο φουλ (όπως θα έπρεπε) κι όχι τόσο αργά, απαντά ξερά:
«Δεν ξέρω».
Τουτέστι, στα ζόρικα ερωτήματα δε μπορεί να απαντήσει…και σε αυτά που έχουν πιθανώς πολιτικές προεκτάσεις, ως καλός επιτροπάρχης «δεν ξέρει».
Να συνεχίσουμε βρε ή πιαστήκατε;
Συνεχάω λοιπόνε.
Σε συνδιασμό με τα παραπάνω, καπάκι μετα τον Τσολάκη βγαίνει αντισμηναγός ή κάτι τέτοιο και λέει (σε ερώτηση γιατί δε γύρισαν πίσω όσο ήταν καιρός οι πιλότοι):
«Επρεπε να γυρίσουν αμέσως ή να κατέβουν χαμηλότερα.
Η δεν τους άφησαν (ποιοι μωρέ) ή δεν το σκέφτηκαν».
Θυμάστε τι είχε απαντήσει η γιαγιά μου στο προηγούμενο κεφάλαιο;
Για θυμηθείτε γιατί έχει διαγώνισμα μετά.
Καπάκι, ο ανσγος ρίχνει τον πλίνθο κατακέφαλα:
«Εκεί πάνω είχαμε μια ύπουλη κατάσταση, τέθηκαν σταδιακά εκτός μάχης».
Αν υποθέσουμε ότι δε μας διάβασε πρώτα και δεν ξέρει τι λέγαμε εδώ στα πρώτα κεφάλαια, πρέπει (αφού τον ευχαριστήσουμε που συμφωνεί με το σενάριό μας) να συμπεράνουμε ότι κάποιοι δεν κρατιούνται ρε παιδί μου, θέλουν να πουν κάτι αλλά ζορίζονται και το λένε λίγο-λίγο.
Βέβαια εμείς ουτε ειδικοί ούτε ανσγοι είμαστε κι έτσι τοπαμε απ την αρχή ότι εκει πάνω έγινε της μουρλής.
Με χαρά και περηφάνεια δε σας αναγγέλω ότι το φόρουμ σας έχει πέραση διεθνώς. Κατοχυρώστε το σενάριο και τα γραπτά μας τώρα.
Αμα δεν πιστεύετε πως εξηγείτε ρε αδέρφια την αναφορά της «μπιλντ», γερμανοφυλλάδα απ τις καλές λέει, που γράφει σήμερα τούτο:
«Σύμφωνα με δημοσιογραφικές και άλλες (σικ) πηγές από Ελλάδα, έγινε καυγάς στο πιλοτήριο» (δε λέει ποια ακριβώς στιγμή).
Και τούτο: «Κάποιος χτύπησε τον συγκυβερνήτη, όπως προκύπτει από τραύμα στο αριστερό μέρος του κεφαλιού». Υποθέτω ότι έχει τσεκαριστεί ότι δεν είναι τραύμα απ την πρόσκρουση.
Αυτά για σήμερα, μη γίνουμε κι εμείς σαν τους άλλους που αμολάνε κατεβατά επί κατεβατώνε με στόχο το απόλυτο μπερδεμα.
Λίγα λίγα για να τα χωνεύουμε.
Αντε κι ένα τελευταίο.
Από πρόχειρο γκάλλοπ ανάμεσα σε 23 (δε ρώτησα 29, αυτοί είναι για πλυντήρια) έλληνες και ξένους πιλότους κάθε έιδους αεροπλάνωνε, σε ερώτηση "τι θα κάνεις ρε οδηγέ άμα έχεις τέτοιο πρόβλημα (αποσυμπίεσης κλπ κλπ και μη επικοινωνίας)", από τους 23 οι 22,5 απάντησαν ξερά:
"Κατεβάζω το πουλί χαμηλά και γυρνάω πίσω από κει πού' ρθα ή πάω στο πιό κοντινό στριπτιζάδικο αρκεί ναναι σε αεροδρόμιο".
22,5 γιατί ένας ήταν σουρωμένος και το είπε με νοήματα.
Καλά, είπα μέσα μου, αυτό το ξέρει κι η γιαγιά μου (τοπαμε ψές), μόνο αυτοι εκεί πάνω δεν το ήξεραν δηλαδής.
Τι θα έχει το παρακάτω κεφάλαιο;
Μπι αγουέαρ από τούτα (θαχει διαγώνισμα είπαμε):
1. Τοξικολογικές εξετάξεις. Το λέγαμε και στο προηγούμενο ότι τις περιμένουμε πως και πως.
Εχουν μεγάλη σημασία αδέρφια αυτές για το σενάριό μας.
2. Πολιτικές προεκτάσεις και παρενέργειες (από ένα απλό ατύχημα θα πρόσθετα με κακεντρέχεια αλλά…δεν προσθέτω.
Παρενέργειες σε Ελ-λας και Τζύμπρον και μέσω αυτωνώνε λίγο παραπέρα.
3. Αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος του μπαρμπα-Σαμ.
Το συγχαρητήριο ήταν προπομπός βρε, στάχτη στα μάτια, ανατριχιαστικότερο απ την αδιαφορία, το παιχνίδι είναι στην αρχή ακόμα.
Κι επειδής μάλλον τούτο είναι το προ-προ-τελευταίο κεφάλαιο της νουβέλας μου, στα επόμενα δύο (άμα προλάβουμε) θα εξαντλήσουμε το θέμα (και την υπομονή σας).
Ως το επόμενο…δυνατά και συνομωσιολογικά αδέρφια.
Exoyme polh doyleia apopse.
Argotera exoume na poyme polla aderfia.
sorrry gia ta varvarika alla oi synthikes...
mi fygete, exei fai h ypothesi
o agonas tora dikaionetai.