- ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΛΕΞΕΩΝ? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Iostha, Nath, Uthopia, Voth-Iria, Razal Tach, Seremoth, Alchemoth, Levino και glohithia....

YOU MAY SAY I 'M A DREAMER BUT I 'M NOT THE ONLY ONE

YOU MAY SAY I 'M A DREAMER BUT I 'M NOT THE ONLY ONE
AΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙΣ ΠΕΤΥΧΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ????????
HELP ME,SO I CAN HELP YOU!!!
FAYE
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η "MOTHMAN'S PROPHECY"....
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΑ ΠΗΓΗ?

YOU MAY SAY I 'M A DREAMER BUT I 'M NOT THE ONLY ONE
ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΡΙΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΖΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΟΥ ΣΤΟ "www.meta-religion.com"...
ΑΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΠΕΣΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΜΟΥ,ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ.
ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!!!!!
FAYE
quote:
ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΒΡΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ROTTING CHRIST......
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η "MOTHMAN'S PROPHECY"....
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=368
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=661

Let there be Light!
Edited by - ΑΤΜΑ on 10/06/2003 04:11:30
quote:
Να το κάνω το καλό και να το ρίξω στο γυαλό, δεν με πειράζει...
…αλλα να βουτάς και συ είναι κάποιες φορές βαρύ. Και είναι αλήθεια ότι πολλοί είναι αυτοί που είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν την πρόθεση σου να προσφέρεις, είναι αρκετοί αυτοί που θα βεβηλώσουν την προσφορά. Είναι πολλοί αυτοί που θα νομίσουν ότι η προσφορά είναι και ένδειξη αδυναμίας και σχεδιάζουν πως να σε ποδοπατήσουν (κατά την εξέλιξη ή κατά την λήξη της προσφοράς). Στην περίπτωση αυτή δεν νομίζω πως κάνουμε λάθος που βοηθάμε αλλά που δεν ορίζουμε τα όρια της βοήθειας, σε πλάτος αλλά και σε βάθος χρόνου, εκ των προτέρων, τόσο στον αποδέκτη όσο και στον ίδιο μας τον εαυτό. Και νομίζω πως αυτό πρέπει να είναι το χρέος μας.
quote:
Το να δεις κάποιον να χαμογελά και να είναι καλύτερα αφού τον βοήθησες και μετά, είναι το υπέρτατο ευχαριστώ και μια μεγάλη δικαίωση της επιλογής σου να βοηθήσεις.
Το να εισπράτεις όμως κακόβουλη κριτική, γιατί απλά έκανες το λάθος να θυμηθείς ότι έχεις και δικά σου προβλήματα να ασχοληθείς είναι αχαριστία και δεν μπορώ προσωπικά να εξάγω οτιδήποτε θετικό από αυτό.
Θα συμφωνήσω και στις δύο προτάσεις, αν και πιθανόν η αναφορά στα λόγια του φίλου Odysseus_nemo ‘’Φύγε!! υπάρχουν και άλλοι που μπορείς πραγματικά να βοηθήσεις’’ είναι θέμα ανωτερότητας.
Φιλικά,
Trovadouros
αν αποφασίσει ο καθένας απο εμάς να γίνει χαλί στα πόδια κάποιων, ας γίνει ένα πολύ ακριβό χαλί... απο αυτά που κάποιοι θα ντραπούν να πατήσουν με βρώμικα πόδια και που όσοι τελικά πατήσουν... θα το κάνουν πολύ προσεκτικά ωστε να μην αφήσουν σημάδια πίσω τους που κάποια στιγμή θα σκύψουν να καθαρίσουν.
ΦΙΛΕ serenite ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ (ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ) ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΙ....
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΑΛΙ (ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ)...
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΟ ΧΕΡΙ ΝΑ ΟΡΘΟΠΟΔΙΣΕΙ....
ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΙΣΩ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ Trovadouros ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ
quote:
Στην περίπτωση αυτή δεν νομίζω πως κάνουμε λάθος που βοηθάμε αλλά που δεν ορίζουμε τα όρια της βοήθειας, σε πλάτος αλλά και σε βάθος χρόνου, εκ των προτέρων, τόσο στον αποδέκτη όσο και στον ίδιο μας τον εαυτό. Και νομίζω πως αυτό πρέπει να είναι το χρέος μας.
ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΜΕ (ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ) ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
![]()
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΟ ΧΕΡΙ ΝΑ ΟΡΘΟΠΟΔΙΣΕΙ....
...σκέψη
Ίσως η προσφορά να είναι μια πράξη σε κάποιον να δώσεις το χέρι μέχρι να ορθοποδίσει. Ίσως εάν συνεχίζεις, να γίνεις ένα μόνιμο δεκανίκι, ίσως να τον καταντίσεις λιγο ατροφικό, λίγο αδύναμο, λίγο ευάλωτο. Ίσως...
Φιλικά,
Trovadouros
το μυνημά μου ήταν μεταφορικό και όχι κυριολεκτικό και εκείνο που εννοούσα ήταν ότι στην προσφορά μας δεν πρέπει να είμαστε πλήρως δοτικοί με ανθρώπους που θα πατήσουν πάνω σ' αυτή με άσχημο τρόπο, πρέπει να είμαστε δωτικοί με εκείνους που θα την σεβαστούν και που αν την πατήσουν θα είναι όσο χρειάζεται για να ορθοποδήσουν και όχι απο κακοβουλία ή εκμετάλευση.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ serenite ΛΑΘΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ ΑΥΤΗ.
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΠΩΣ Η ΟΠΟΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΗ ΔΕΚΑΝΙΚΗ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
![]()
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
THE HOSPITAL WINDOW
Two men, both seriously ill, occupied the same hospital
room. One man was allowed to sit up in his bed for an hour each
afternoon to help drain the fluid from his lungs. His bed was next to
the room's only window.
The other man had to spend all his time flat on his back.
The men talked for hours on end. They spoke of their wives and families,
their homes, their jobs, their involvement in the military service,
where they had been on vacation.
Every afternoon when the man in the bed by the window could
sit up, he would pass the time by describing to his roommate all the
things he could see outside the window.
The man in the other bed began to live for those one hour
periods where his world would be broadened and enlivened by all the
activity and color of the world outside.
The window overlooked a park with a lovely lake. Ducks and
swans played on the water while children sailed their model boats. Young
lovers walked arm in arm amidst flowers of every color and a fine view
of the city skyline could be seen in the distance.
As the man by the window described all this in exquisite
detail, the man on the other side of the room would close his eyes and
imagine the picturesque scene.
One warm afternoon the man by the window described a parade
passing by. Although the other man couldn't hear the band - he could see
it. In his mind's eye as the gentleman by the window portrayed it with
descriptive words.
Days and weeks passed. One morning, the day nurse arrived to
bring water for their baths only to find the lifeless body of the man by
the window, who had died peacefully in his sleep. She was saddened and
called the hospital attendants to take the body away.
As soon as it seemed appropriate, the other man asked if he
could be moved next to the window. The nurse was happy to make the
switch, and after making sure he was comfortable, she left him alone.
Slowly, painfully, he propped himself up on one elbow to take
his first mlook at the real world outside. He strained to slowly turn to
look out the window beside the bed. It faced a blank wall. The man asked
the nurse what could have compelled his deceased roommate who had
described such wonderful things outside this window.
The nurse responded that the man was blind and could not
even see the wall. She said, "Perhaps he just wanted to encourage you."
Epilogue:
There is tremendous happiness in making others happy,
despite our own situations. Shared grief is half the sorrow, but
happiness when shared, is doubled.
If you want to feel rich, just count all the things you have
that money can't buy.
"Today is a gift, that's why it is called the present."
Η προσφορά ακόμα και αν είναι από το υστέρημά μας κάποιες φορές μπορέι να είναι και πολύτιμη. Όσο το σήμερα ονομάζεται παρόν ας το θυμόμαστε, ίσως αλήθεια να είναι δώρο.
Φιλικά,
Trovadouros
μέσα απο μια απλή ιστορία έβγαλες τόση αλήθεια, ουσία και συναίσθημα που ειλικρινά απόλαυσα αυτό το μυνημά σου.
Δεν έχω κάτι να προσθέσω απλά ήθελα να στείλω τον ενθουσιασμό μου γι αυτό που διάβασα.
Φιλικά,
serenite