- ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ ΦΙΛΕ Τ-SEEKER;
αναφερόμουν στον alzaro :)...
πάντως απο το απόσπασμα που παρέθεσες ( παρεπιπτόντως , ο "μύστης" είναι ένα άλλο υπαρκτό πρόσωπο ή είναι σκέψεις του συγγραφέα ? )κρατάω αυτό "ΠΟΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ;ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΥΠΕΡΓΗΙΝΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΟΥΤΕ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ,ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ.ΜΟΝΟ Η ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
"
"ούτε η εμπειρία αλλα ούτε και η επιστημονικη παρατήρηση μπορεί να συλλάβει. μόνο η γνωση του εσωτερικου λόγου των πραγματων της φύσεως..."
και της ψυχής μας , να συμπληρωσω εγω .

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΥΣΤΗΣ...ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΤΟ "ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΔΙΑΘΗΚΗ",ΟΠΟΥ ΑΝΑΛΥΕΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΝΩΡΙΣΕΙ,ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ...ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ...
ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ Η ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΝΟΕΙ,ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙ ΛΟΓΟ ΓΙΑ " ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ...".
ΠΑΝΤΩΣ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΕΠΕΣΗΜΑΝΕΣ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
Υπαρχει μια ανωτερη πηγη ενεργειας, ο πυρηνας της μενει αναλοιωτος αλλα υπαρχει παραυτα μια διασπαση σε μικροτερες μορφες ενεργειας. Αυτες οι μικροτερες μορφες κινουνται στο συμπαν προσπαθωντας να ξανα-βρουνε τον τροπο να επιστρεψουν στο πυρηνα τους. Ο δρομος της επιστροφης ομως ανακαλυπτετε μεσα απο την γνωση
κατα τη γνωμη μου , όταν η ψυχή αποκολλαται βρίσκεται σε μία κατάσταση νεογέννητου . Ομως καθως περνάει η ζωή της εξελίσεται και μαθαίνει... σιγά σιγα αναπτύσσεται και ανελίσσεται και όλο και περισσότερο καταλαβαίνει τί "πρέπει" να κανει.προσπαθεί να βρει το δικό της μονοπατι που θα την οδηγήσει στο στόχο
το σωμα είναι το μεσο ,όπως είπες, αλλα και ταυτόχρονα μία πρόκληση . Με αυτό έχω στο νου μου το εξής :
φαντασου αν ο κόσμος για την αναπτυξη και τη παίδευση της ψυχής δεν ήταν υλικός . φαντάσου να ζούσε σε ένα τέλειο άυλο κόσμο όπου της δίνονταν απευθείας οι απαντήσεις στα ερωτήματα της και έτσι έφτανε παρα πολύ γρήγορα στην ολοκλήρωση , στον πυρήνα αν θες .
...σκεφτόμενη την εκδοχή που σου είπα , δεν νιωθεις μία κενότητα και μια παθητικότητα σε μια τέτοια "πραγματικότητα"? Νομίζεις η Ιθάκη θα είχε καμία αξία για τον οδυσσέα αν ήταν ακριβως απέναντι απο την Τροία ?
όμως η ψυχή βρίσκεται στο σωμα , στον υλικό κόσμο . χρειάζεται να παλεψει...
να παλεψει με νυχια και με δόντια για να κρατησει το σκοπό στο οπτικό της πεδιο...
να ματωσει...
να δακρύσει...
να, να , να ...
τότε θα έχει αξία η νίκη !

gpa μας λες:
quote:
μην κουράζεται τόσο πολύ το πνεύμα σας για απαντήσεις σε ένα θέμα που πολύ φιλόσοφοι σχεδόν το εξάντλησαν χωρίς αποτέλεσμα. Απλώς θα σας πω κάτι απλό. Ειμαστε "ΕΝΕΡΓΕΙΑ" και σαν αυτήν λειτουργούμε. Ανείκουμε στο σύμπαν το άπειρο και εκεί γυροφέρνουμε.Η παραμονή μας σε αυτόν τον κόσμο που κατανοούμε ή όχι είναι παροδική και ανακυκλώσιμη.
Θα διαφωνησω - να μην κουραζουμε το πνευμα μας για απαντησεις? Επειδη τοσοι φιλοσοφοι δεν εχουν καταληξει σε μια απαντηση??
Ας δεχτουμε λοιπον οτι ο καθε κυκλος ζωης μας ειναι παροδικος και ανακυκλωσιμος και ας κατσουμε με σταυρωμενα χερια??
Δεν τρεφω την αυταπατη οτι θα βρω την απαντηση στο ερωτημα γιατι υπαρχουμε! Ολοι ειμαστε εδω - στην αυτη την πραγματικοτητα - για καποιους λογους, για να λαβουμε καποια ας τα πουμε "μαθηματα" και να μπορεσει η ψυχη μας να παρει την γνωση και να προχωρησει παρακατω. Ο καθενας μας λοιπον εχει ενα σκοπο, και ο καθενας μας επιλεγει καποιον δρομο να διανυσει για να επιτυχει αυτον τον σκοπο. Αλιμονο λοιπον αν διανυοντας αυτον τον δρομο δεν βαζαμε το μυαλο μας να προβλιματιστει και να σκεφτει το λογο υπαρξης μας, αλιμονο αν δεν προσπαθουσαμε να κατανοησουμε τον δρομο που ασυνειδητα εχουμε επιλεξει, αν δεν προσπαθουσαμε να αναλυσουμε τις καταστασεις που περναμε, μονο και μονο επειδη το εχουν κανει χιλιαδες χρονια πριν απο μας και κανεις δεν εχει καταληξει σε μια απαντηση!
Οπως ειπε και καποιος παραπανω (μου διαφευγει το ονομα - ας με συγχωρεσετε) την απαντηση μας θα την παρουμε πολυ πιθανα στο τελος του δρομου αυτου... κατα την διαρκεια του ομως ειμαστε υποχρεωμενοι να "ψαχνουμε" και να "αναρωτιομαστε" και να κουραζουμε το πνευμα μας με σκεψεις γιατι μονο ετσι θα μπορεσουμε να να διακρινουμε τα κομματια της γνωσης που μας δινονται στην διαδρομη και κατα συνεπεια η ψυχη μας να ολοκληρωνεται!
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
*** ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΩ ???? ***
ΠΟΛΛΕΣ Η ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ...
ΠΟΛΛΕΣ Η ΛΕΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΩ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΘΑ.
ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΑΝΑΙΡΟΥΣΑ..
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΔΑ ΓΥΡΟ ΜΟΥ .....
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΕΡΑΣ ΤΟ ΧΙΟΝΙ Η ΒΡΟΧΗ ?????
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ????
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ?????
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ?????
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΓΙΑΤΙ ....
ΠΡΕΠΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ???
ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ ,ΤΟ ΧΙΟΝΙ, Η ΒΡΟΧΗ ????
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ..
ΑΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ....
ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ....
ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ....
ΜΕΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΟΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΙΡΩΜΑΙ ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
![]()
Ορίστε μια άλλη θεωρεία... επέλεξες να υπάρχεις.. γιατι βαρέθεικες το απόλυτο την αιωνιότητα και το ΟΛΟ και θέλησες να δοκιμάσεις για μικρό χρονικό διάστημα την γνώση (το μήλο) του να εισαι μοναδικός ....δημιουργώντας ενα πανεμορφό πλασματικό κοσμο για να παίξεις...
Γιώργος![]()
..αμαρτία 007: Τσουρέκι
Απο T-seeker
quote:
φαντάσου να ζούσε σε ένα τέλειο άυλο κόσμο όπου της δίνονταν απευθείας οι απαντήσεις στα ερωτήματα της και έτσι έφτανε παρα πολύ γρήγορα στην ολοκλήρωση , στον πυρήνα αν θες .
Απο Γιωργο
quote:
επέλεξες να υπάρχεις.. γιατι βαρέθεικες το απόλυτο την αιωνιότητα και το ΟΛΟ και θέλησες να δοκιμάσεις για μικρό χρονικό διάστημα την γνώση (το μήλο) του να εισαι μοναδικός ....δημιουργώντας ενα πανεμορφό πλασματικό κοσμο για να παίξεις...Απο T-Seeker
ομως η ψυχή βρίσκεται στο σωμα , στον υλικό κόσμο . χρειάζεται να παλεψει...
να παλεψει με νυχια και με δόντια για να κρατησει το σκοπό στο οπτικό της πεδιο...
να ματωσει...
να δακρύσει...
να, να , να ...
τότε θα έχει αξία η νίκη !
[/quote]
Συγχωρεστε μου το μαγειρεμα των απαντησεων ομως πιστευω πως ειναι μια πολυ ενδιαφερουσα θεωρια ως προς το θεμα μας!!
Οι αποψεις των υπολοιπων ?
ΥΣ Γιωργο οντως αμαρτια το τσουρεκι...ιδιως με γεμιση σοκολατας
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
Τ-seeker με βρισκεις απολυτα συμφωνη - οντως μια τετοια κατασταση που περιγραφεις μου ακουγεται απιστευτα παθητικη! Ουτε θελω να την φανταστω για να ειμαι ειλικρινης, ειναι εντελως διαφορετικο απο την ιδιοσυγκρασια μου!gpa μας λες:
quote:
μην κουράζεται τόσο πολύ το πνεύμα σας για απαντήσεις σε ένα θέμα που πολύ φιλόσοφοι σχεδόν το εξάντλησαν χωρίς αποτέλεσμα. Απλώς θα σας πω κάτι απλό. Ειμαστε "ΕΝΕΡΓΕΙΑ" και σαν αυτήν λειτουργούμε. Ανείκουμε στο σύμπαν το άπειρο και εκεί γυροφέρνουμε.Η παραμονή μας σε αυτόν τον κόσμο που κατανοούμε ή όχι είναι παροδική και ανακυκλώσιμη.Θα διαφωνησω - να μην κουραζουμε το πνευμα μας για απαντησεις? Επειδη τοσοι φιλοσοφοι δεν εχουν καταληξει σε μια απαντηση??
Ας δεχτουμε λοιπον οτι ο καθε κυκλος ζωης μας ειναι παροδικος και ανακυκλωσιμος και ας κατσουμε με σταυρωμενα χερια??
Οπως ειπε και καποιος παραπανω (μου διαφευγει το ονομα - ας με συγχωρεσετε) την απαντηση μας θα την παρουμε πολυ πιθανα στο τελος του δρομου αυτου... κατα την διαρκεια του ομως ειμαστε υποχρεωμενοι να "ψαχνουμε" και να "αναρωτιομαστε" και να κουραζουμε το πνευμα μας με σκεψεις γιατι μονο ετσι θα μπορεσουμε να να διακρινουμε τα κομματια της γνωσης που μας δινονται στην διαδρομη και κατα συνεπεια η ψυχη μας να ολοκληρωνεται!Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
Mara συμφωνω και δεν συμφωνω μαζί σου. Πιστεύω ότι πρέπει πρώτα
από όλα να γνωρίσουμε ο κάθε ένας μας τον εαυτότου και μετά να ζητήσουμε απαντήσεις από τους άλλους για να ένα θέμα χωρίς αρχή και τέλος. Η απάντηση στην ύπαρξή μας και στο σκοπό που επιτελούμε βρίσκεται στις ρίζες μας. Όσο περισσότερο εμβαθίνουμε σε αυτές τόσο πλησιάζουμε στην αλήθεια.
Δεν βλεπω λοιπον που διαφωνουμε...
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
Το έργο μπροστά μας, δε είναι ποτέ τόσο μεγάλο, όσο η δύναμη μέσα μας!
Γιώργος![]()
Όμως…
Γνωρίζουμε ότι ο εαυτό μας είναι μοναδικός και προσωρινός…
γιατί θα πρέπει να γνωρίσουμε κάτι το οποίο είναι τόσο προσωρινό και φευγαλέο ……σε σχέση με την αιωνιότητα……?
Έχω παρατηρήσει ότι σχεδόν τα περισσότερα ρεύματα αναφέρονται στο πόσο μοναδικός είναι ο διδάσκαλος/γκουρού/προφήτης.. αλλά ποτέ δεν σου λένε πόσο μοναδικός είσαι εσύ….
Δεν θα ήταν καλύτερα να αναγνωρίζουμε τον συνάνθρωπο μας στην πραγματική του φύση που είναι η μοναδικότητα…?
Γιατί να μην κάνουμε δάσκαλο την μοναδικότητα και θρησκεία την επιλογή…?
Και αν το {γιατί υπάρχουμε?) είναι καθαρά θέμα (μοναδικής) επιλογής..?
Γιώργος.![]()
...υπάρχουν και άλλα πλοία στην θάλασσα που πάνε και σε άλλα νησιά (εκτός της Ιθάκης)![]()
quote:
Για την φύση, για τη ζωή δεν υπάρχουν γιατί. Η απορία προέρχεται από κάτι ανθρώπινο, από κάτι φθαρτό και γήινο. Υπάρχουμε γιατί απλά υπάρχουμε και ποτέ δε θα μάθουμε το γιατί. Μα δεν είναι αλαζονικό να ζητάμε απαντήσεις; Πως μπορούμε να συλλάβουμε με το μυαλό μας, το ταπεινό, ανθρώπινο μυαλό μας το θαύμα της δημιουργίας; Δε θα μάθουμε ποτέ από πού ήρθαμε ή που πάμε και ίσως αυτό είναι που δίνει αξία στο μικρό πέρασμα μας από το σύμπαν. Δεν υπάρχει πριν, μετά υπάρχει μόνο το τώρα και αξίζει να το ζούμε!Το έργο μπροστά μας, δε είναι ποτέ τόσο μεγάλο, όσο η δύναμη μέσα μας!
'
...Καλώς ήρθες Ματίνα
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you![]()
quote:
Για την φύση, για τη ζωή δεν υπάρχουν γιατί. Η απορία προέρχεται από κάτι ανθρώπινο, από κάτι φθαρτό και γήινο. Υπάρχουμε γιατί απλά υπάρχουμε και ποτέ δε θα μάθουμε το γιατί. Μα δεν είναι αλαζονικό να ζητάμε απαντήσεις; Πως μπορούμε να συλλάβουμε με το μυαλό μας, το ταπεινό, ανθρώπινο μυαλό μας το θαύμα της δημιουργίας; Δε θα μάθουμε ποτέ από πού ήρθαμε ή που πάμε και ίσως αυτό είναι που δίνει αξία στο μικρό πέρασμα μας από το σύμπαν. Δεν υπάρχει πριν, μετά υπάρχει μόνο το τώρα και αξίζει να το ζούμε!Το έργο μπροστά μας, δε είναι ποτέ τόσο μεγάλο, όσο η δύναμη μέσα μας!
Καλό αυτό το κείμενο αλλά δίνει άλοθι στην διανοητική οκνηρία.
Τίποτα δεν αποδεικνύει ότι το ανθρώπινο είναι φθαρτό και γήινο.
Ο μόνος που δεν θα μάθει ποτέ είναι αυτός που δεν αναρωτιέται ποτέ.
Όλοι στο esoterica είναι αλαζόνες;
Αν βρεθεί να μου το εξηγήσει κάποιος το θαύμα της δημιουργίας θα το καταλάβω κι`άς μου πάρει και 5-10 χρόνια.
Για να ζείς απλώς αρκεί το τώρα. Για να σκέφτεσαι όμως χρειάζεται και το πρίν και το μετά .
Αυτά για ένα "θερμό" καλοσώρισμα και απο μένα.
Πάρτε με μαζί σας στο ταξίδι σας
Το έργο μπροστά μας, δε είναι ποτέ τόσο μεγάλο, όσο η δύναμη μέσα μας!
Θα ξεκινήσω τον συλλογισμό μου ρωτώντας τι θα γινόταν εάν δεν υπήρχαμε.
Και κατ’ επέκταση τι θα γινόταν εάν δεν υπήρχε νοήμον ζωή.
Ασπάζωντας την θεολογική άποψη της θεωρίας της "Γένεσης", η Θεϊκή οντότητα, που υπήρχε πάντα, δημιούργησε τον κόσμο, το περιβάλλον στο οποίο σήμερα ζει ο άνθρωπος και έπειτα δημιούργησε τον άνθρωπο, το μοναδικό νοήμον είδος σε αυτόν τον κόσμο (σύμφωνα πάντα με την θεολογική άποψη).
Επίσης είναι εύκολο να συμπεραίνουμε ότι όλα τα είδη στον πλανήτη Γη (από το πιο μικρό φυτό μέχρι το πιο μεγάλο ζώο) δημιουργούν την "αλυσίδα επιβίωσης" της ζωής (το ένα είδος τρέφετε από το άλλο με σκοπό την επιβίωση του). Ο άνθρωπος βρίσκετε στην κορυφή αυτής της αλυσίδας καθώς κανείς δεν τρέφετε από αυτόν. Άρα η όλη φύση είναι "κατασκευασμένη" για να ζει και να αναπτύσσεται ο άνθρωπος καθώς, ως νοήμον ων εκμεταλλεύεται τα παράγωγα αυτής.
Από τους μέχρι τώρα συλλογισμούς, συμπεραίνω ότι αν δεν υπήρχε νοήμον ων σε αυτήν την αλυσίδα, η ζωή στον πλανήτη θα ήταν στατική. Το ένα είδος θα έτρωγε το άλλο σε ένα περιβάλλον στατικό όπου τίποτα και ποτέ δεν αλλάζει ούτε προς το χειρότερο, ούτε προς το καλύτερο.
Αναπτύσσοντας την άποψη μου αυτή, θα αναφέρω ένα παράδειγμα. Έχοντας σκοπό να πλησιάσω όσο μπορώ στην οντότητα Θεός και να κατανοήσω πως σκεφτόταν όταν έχτισε αυτόν τον κόσμο, έρχομαι στην θέση του Αρχιτέκτονα που ξεκινάει να χτίσει ένα κτίριο. Θα διάλεγα λοιπόν μια τοποθεσία κοντά στην θάλασσα και θα ξεκινούσα να χτίζω το κτίριο με υλικά που θα άντεχαν στην αλμύρα της θάλασσας. Θα το έχτιζα με 5 ορόφους. Σε κάθε όροφο θα είχε 3 διαμερίσματα τα οποία θα είχαν το καθένα από δύο μπαλκόνια. Σε κάθε μπαλκόνι θα έβαζα μπλε κάγκελα που πηγαίνουν με το χρώμα της θάλασσας. Θα κατασκεύαζα και ένα εξωτερικό ανελκυστήρα με φιμέ τζάμια. Στην είσοδο του κτιρίου θα τοποθετούσα μια μεγάλη άσπρη πόρτα και θα άφηνα ένα μεγάλο χώρο γύρο από χτίσμα, όπου θα φύτρωνα λουλούδια και δέντρα. Ουφ, επιτέλους το έχτισα. Μου πήρε κάμποσο καιρό αλλά τα κατάφερα. Μπράβο μου. Όσο περισσότερο το κοιτάω τόσο περισσότερο νοιώθω ικανοποίηση που έφερα εις πέρας ένα τόσο μεγάλο έργο. Κάθε πρωί που ξυπνούσα, έβγαινα στο μπαλκόνι του σπιτιού μου που βρίσκετε απέναντι από την πολυκατοικία που έχτισα και χάζευα για ώρες την δημιουργία μου. Το ίδιο συνεχιστικέ για πολλές μέρες, ώσπου ήρθε μια μέρα που η ομορφιά του κτιρίου αντικαταστάθηκε με την στατικότητα. Τίποτα δεν άλλαζε στο κτίριο. Τίποτα δεν συνέβαινε. Ησυχία παντού, μέσα και έξω από το κτίριο. Καμιά φορά έπεφτε κανένα φύλλο στο έδαφος από τα φυτά που τοποθέτησα στα μπαλκόνια. Βαρέθηκα πια να το κοιτάζω τα πρωινά. Ώσπου μια μέρα αποφάσισα να κάνω γνωστό στους ανθρώπους της πόλης ότι χτίστηκε ένα καινούργιο κτίριο και ότι ήταν στην διάθεση τους για να το κατοικήσουν. Έτσι την πρώτη μέρα ήρθαν οι δύο πρώτοι ένοικοι. Την άλλη μέρα ήρθαν άλλοι 4. Την επόμενη άλλοι 7 και έτσι γέμισε η πολυκατοικία με ενοίκους. Γέμισε η γύρο περιοχή παιδικές φωνές που έπαιζαν στο προαύλιο του κτιρίου που είχα γεμίσει με δέντρα. Άνδρες πηγαινοερχόντουσαν με τα αυτοκίνητα τους στις δουλειές τους και γυναίκες που γέμιζαν τον άδειο άλλοτε αέρα με τις μυρωδιές των φαγητών που μαγείρευαν. Έβγαινα στο μπαλκόνι μου και κοιτούσα τους ανθρώπους μέσα στο κτίριο, να με χαιρετάνε να τους χαιρετάω και να κουβεντιάζουμε. Η στατικότητα είχε δώσει την θέση της στην διαφορετικότητα της κάθε μέρας που ξημέρωνε και εγώ χαιρόμουν ακόμα πιο πολύ που έφτιαξα αυτό το πανέμορφο κτίριο το οποίο τώρα απόκτησε έναν σκοπό, ένα νόημα για μένα παύοντας να είναι ένα άδειο κτίριο.
Όλοι μας, ακόμα και ο Θεός, έχουμε την ανάγκη για επικοινωνία, την ανάγκη να ζούμε την διαφορετικότητα της κάθε μέρας και όχι ένα στάσιμο περιβάλλον όπου όλα είναι και θα παραμείνουν τα ίδια.
Γι’αυτό τον απλό λόγο υπάρχει ο άνθρωπος. Για να γεμίσει τον άδειο άλλοτε κόσμο. Να δώσει έναν τόνο δημιουργίας μέσω της οποίας ο κόσμος αλλάζει κάθε μέρα.
Σε μερικά πράγματα η πολυπλοκότητα της σκέψης οδηγεί σε λάθους δρόμους. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι διεκδικώ το αλάθητο της πιο πάνω ανάπτυξης της σκέψης μου επάνω σ’αυτό το θέμα
Akis
«Εμείς οι άνθρωποι φαίνεται πως είμαστε πλασμένοι να αναζητούμε τη σημασία, ενώ είμαστε ριγμένοι σ' έναν κόσμο κενό από εγγενές νόημα. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ανατρέχουν στην ψυχοθεραπεία, επειδή αγωνιούν για έναν σκοπό στη ζωή τους: "H ζωή μου δεν έχει συνοχή", "Δεν παθιάζομαι με τίποτα", "Γιατί ζω; Για ποιον σκοπό; Σίγουρα, η ζωή πρέπει να 'χει κάποιο βαθύτερο νόημα", "Νιώθω τόσο άδειος - το να βλέπω τηλεόραση κάθε βράδυ με κάνει να νιώθω τόσο άχρηστος, ένα τίποτα", "Ακόμα και τώρα, στα πενήντα μου, δεν ξέρω τι θέλω να κάνω όταν μεγαλώσω".
Το πρόβλημα του νοήματος στη ζωή ταλαιπωρεί όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Και φυσικά καλοδεχόμαστε τη θρησκευτική αποκάλυψη που φανερώνει τον τελικό σκοπό του Θεού για τον καθένα μας προσωπικά. Είδα κάποτε μια αξέχαστη γελοιογραφία: μια σειρά από διάφορα είδη ζώων, όλα μουρμούριζαν το ίδιο ρεφρέν: "Φαΐ, επιβίωση, αναπαραγωγή - Φαΐ, επιβίωση, αναπαραγωγή". Στην τελευταία εικόνα ένας άνθρωπος στη στάση του " Σκεπτόμενου" του Ροντέν μουρμούριζε στον εαυτό του: "Για ποιο λόγο, για ποιο λόγο;". Όλες οι άλλες μορφές ζωής αντιλαμβάνονται περί τίνος πρόκειται. Μόνο εμείς οι άνθρωποι δεν εννοούμε να το αποδεχθούμε κι έτσι απαιτούμε - και κατόπιν θεσπίζουμε - την ύπαρξη κάποιου ανώτερου σκοπού ή αποστολής».
Ίσως για να ενισχύσουμε την άποψη ότι είμαστε τα καλύτερα , αποτυχημένα πειράματα του κόσμου !!!!!!!!!