- ΧΡΩΜΑΤΑ... - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Χρησιμοποιούμε χρώματα σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Και πέραν των χρωμάτων που κατασκευάζουμε με τεχνητά μέσα, υπάρχει μια ολόκληρη γκάμα χρωμάτων που μπορούμε να παρατηρήσουμε στη φύση. Η παρατήρηση και καταγραφή των κύκλων των χρωμάτων μπορεί να μας οδηγήσει στην εξαγωγή ενός χρωματικού κώδικα με τον οποίο θα μπορέσουμε ίσως να ερμηνεύσουμε καλύτερα πολλά πράγματα που μας αφορούν.

Προσωπικά ξεκίνησα τη μελέτη των χρωμάτων πριν από πολλά χρόνια. Έτυχε να γνωρίσω και να αγαπήσω το κινεζικό σύστημα, πάνω στο οποίο προσέθεσα την προσωπική μου εργασία. Αυτήν θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και να σας προσκαλέσω να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μου τις δικές σας γνώσεις και απόψεις, ώστε να μπορέσουμε να βάλουμε λίγο περισσότερο χρώμα στη ζωή μας...

Ευχαριστώ πολύ.
Unseen

ΛΕΥΚΟ – ΚΟΚΚΙΝΟ– ΜΠΛΕ – ΚΙΤΡΙΝΟ – ΠΡΑΣΙΝΟ

Με αυτήν ακριβώς τη σειρά. Το λευκό, το κόκκινο και το μπλε θεωρούνται η πυρηνική τριάδα. Με αυτά θα ασχοληθούμε πρώτα.

Το ΛΕΥΚΟ λοιπόν συνδέεται με:
Το ναι και το όχι
Τη σαφήνεια
Τη βραδύτητα
Την αναφορά σε πληροφορίες
Την καθαρότητα
Την αγνότητα

Θα αναρωτηθεί κανείς: πώς καταλήγουμε στις συγκεκριμένες ποιότητες; Είναι θέμα θεωρίας που επιβεβαιώνεται από προσωπική παρατήρηση. Τα λευκά σύννεφα είναι ξεκάθαρο (ΣΑΦΗΝΕΙΑ) ότι δεν φέρνουν βροχή, ενώ τα γκρίζα ποτέ δεν ξέρεις. Το βαμβάκι είναι λευκό, το ίδιο και τα νοσοκομεία, οι στολές των γιατρών και των νοσοκόμων, ενώ ασβεστώνουμε κάτι για να το καθαρίσουμε (ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ). Οι σελίδες των βιβλίων είναι λευκές (ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ), ο αφρός των κυμάτων, το χιόνι, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι τα νυφικά και οι μπομπονιέρες είναι λευκά κατά παράδοση (όπου ο γάμος είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ). Ο κύκνος είναι λευκός, τα λευκά άλογα, τα λευκά περιστέρια, τα λευκά αρνάκια, όλα είναι σύμβολα ΑΓΝΟΤΗΤΑΣ.

Και αυτό είναι το πρώτο-πρώτο επίπεδο ανάγνωσης.

Ευχαριστώ.
Unseen

Κατα την άποψη μου οι χρωματισμοί που διαλέγουμε είναι εκτός απο ένδειξη ωραίου ή όχι γούστου, μια ένδειξη του που βρισκόμαστε ενεργειακά και τι θέλουμε να πετύχουμε.

Το λευκό που αναφέρεις το αισθάνομαι σαν μια έκφραση καθαρότητας και αυστηρότητας που δείχνει την επιθυμία του ατόμου για αληθινές και απόλυτες, σχέσεις και καταστάσεις.

Είναι καιρός να ασχοληθούμε με αυτό που βλέπουμε κάθε μέρα πάντου γύρω μας και να μάθουμε τί αντιπροσωπεύει το κάθε χρώμα.

Πολύ ωραία ιδέα Unseen!
Καλή αρχή στο καινούργιο θέμα. Είμαι σίγουρη πως έχουμε να μάθουμε και να πούμε πολλά και όμορφα πράγματα.

Galazia sfaira μου το λευκό με το μαύρο είναι πολύ δυνατός συνδυασμός, το άτομο που τον φοράει είναι σα να λέει: "έχω οριοθετήσει καλά τις περιοχές του εαυτού μου, ξέρω ποια είμαι και τι θέλω". Το πράσινο και οι αποχρώσεις του μωβ που προτιμάς αυτή την εποχή δείχνουν ότι κλίνεις προς μια πιο φυσική αντιμετώπιση των πραγμάτων, το δε κόκκινο... δείχνει πολλά πράγματα αλλά θα μου επιτρέψεις να αναφερθώ σε αυτά εκτενώς εν καιρώ.

Nst μου όπως πάντα ΠΟΛΥ ακριβής. Αυτή ακριβώς είναι η φύση του λευκού και θα εμβαθύνω αμέσως.

Sm_giota μου πού είσαι βρε κορίτσι μου, έχω καιρό να σε δω! Δυστυχώς δεν ήταν εφικτό να κάνω την παρουσίαση των χρωμάτων δια ζώσης όπως προγραμμάτιζα, ευτυχώς όμως υπάρχει το φόρουμ που δίνει την ευκαιρία τουλάχιστον να γράψω λίγα πράγματα.

Fra le nuvole, πώς είναι η Ρώμη; Μάλλον λίγο... άχρωμη αυτή την εποχή, ε; Δεν πειράζει, ας ελπίσουμε ότι εδώ θα καταφέρουμε να σε βουτήξουμε στα χρώματα και να αναπληρώσουμε έτσι κάπως...

Λευκό = μέταλλο
Κόκκινο = φωτιά
Μπλε = νερό
Κίτρινο = γη
Πράσινο = ξύλο

Και ασφαλώς καθένα από αυτά έχει πολλά επίπεδα ερμηνείας.

Γενικά, πρόκειται για ερμηνεία από το επίπεδο του νόμου του 5 (5 αισθήσεις, 5 δάχτυλα στα χέρια και στα πόδια, 5 τρύπες στο πρόσωπο, πεντάκτινος αστέρας, κτλ.) και όχι από το επίπεδο του νόμου του 7 (ουράνιο τόξο που λέγαμε στο τόπικ του Μορφέα, 7 τσάκρας κτλ.), το οποίο όποιος κατέχει, θα χαιρόμασταν όλοι φαντάζομαι πολύ να τον/την δούμε να συμμετέχει παράλληλα, συμπληρώνοντας.

Πίσω στο ΛΕΥΚΟ λοιπόν.

Χθες είδαμε κάποια παραδείγματα λευκού. Είναι άραγε τυχαίο ότι οι αριστοκράτες στην Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα φορούσαν λευκές περούκες και ότι οι επαναστάτες κρατούσαν κόκκινες σημαίες; Ή μήπως ότι ο Ιησούς φορούσε λευκό μανδύα και οι Ρωμαίοι κόκκινες χλαμύδες; Ασφαλώς όχι.

Επίσης δεν είναι τυχαίο που το πιο ζωντανό τμήμα του προσώπου μας, τα μάτια, είναι ως επί το πλείστον λευκά (αν εξαιρέσουμε την ίριδα) και η γλώσσα μας κόκκινη.

Το λευκό συνδέεται με τις σκέψεις, αλλά όχι με τη διάνοια (το χρώμα που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι για τη διάνοια είναι το ασημί). Είναι χαρακτηριστικό ότι ο εγκέφαλος και ο μυελός των οστών είναι κατά βάση λευκά-φαιά, γι' αυτό και οι Κινέζοι λένε ότι το λευκό αντιπροσωπεύει τους δύο εγκεφάλους μας: τον γνωστό στο κεφάλι (το καταφατικό μυαλό) και τον λιγότερο γνωστό της σπονδυλικής στήλης (το αρνητικό/αποφατικό μυαλό). Και για να το καταλάβουμε καλύτερα λέμε: "αντιμετωπίζω τις δυσκολίες μου" (δηλαδή τις φέρνω μπροστά από το κεφάλι μου, τις αντιμετωπίζω με αυτό) ή "γυρνάω την πλάτη μου στο πρόβλημα" (δηλαδή το αντιμετωπίζω με τη σπονδυλική μου στήλη).

Κι αυτό είναι το δεύτερο επίπεδο ερμηνείας. Γιατί υπάρχει βάθος στην υπόθεση.

Ευχαριστώ πολύ
Unseen

Συγχαρητήρια για το πολύ ωραίο θέμα Unseen.Μπράβο σου!

Τα χρώματα είναι πράγματι ενα θέμα με πολύ πολύ βάθος οσο και αν αυτό φαίνεται περίεργο.

Πολλοί ενορατικοί στα πρώτα στάδια της εξέλιξης τους έχουν την τάση να ''βλέπουν'' παντού χρώματα! Στους ήχους,στις γευσεις,παντού! Και αυτό συμβαίνει επειδη μέσα απο τα χρώματα είναι πιο ευκολο να ερμηνευσουν τα ερεθίσματα που δέχονται.

Η αλήθεια είναι οτι τα χρώματα είναι τόσο σημαντικα στην ζωή οπου μονο η επαφή με αυτα είναι ικανη να διαμορφώσει την προσωπικότητα μας. Καθε χρώμα προσφέρει και θετικες και αρνητικές επιδράσεις. Αλλα ανυπομονω να ακούσω τις ερμηνείες της Unseen.

Τα χρώματα του ουράνιου τόξου αλλωστε προκύπτουν απο το άσπρο φώς. Το ουράνιο τόξο είναι συμβολο της ενότητας και της γεμάτης αγαπη συμβίωσης. Εκτός απο αυτό αν ενα χρώμα παραλειφτεί η αν συνδυαστεί με άλλα χρώματα σε μεγαλύτερη αναλογία απο την κανονική τότε το λευκό δεν προκύπτει.Αυτό δείχνει οτι όλα τα χρώματα είναι εξίσου σημαντικα και δεν υπάρχει ''καλύτερο'' η ''χειρότερο''.

Προσωπικα θεωρω ως βασικα χρώματα τα κοκκινο-κιτρινο-μπλε. Αυτα φυσικα μπορούν να αλλάξουν με την προσθήκη λευκού ή μαυρου όμως μονο η ανάμειξη με άλλα χρώματα μπορεί πραγματικα να μεταβάλλει την ποιότητα τους. Για αυτό τα θεωρω ''πρωταρχικες ενέργειες''.

Φυσικα περιμένω να ακούσω και άλλες απόψεις και ανυπομονω να συνεχιστεί η συζήτηση.

Μπράβο Ανσινούλα μου!

Θα μελετήσω λιγάκι όσα αναφέρετε ήδη και θα επανέλθω.

Ευκαιρία να δούμε ξανά τα χρώματα και τη σημασία τους μιας και τώρα
Β Λ Ε Π Ω
ευκαιρία να αποκρυπτογραφίσουμε το νόημα τους σε όλα τα επίπεδα και όχι μόνο σε αυτό του φυσικού κόσμου που μας περιβάλλει.

Φιλιά πολλά

Unseen μου, η Ρώμη είναι όλο το χρόνο άχρωμη. Μια μεγάλη πολή είναι με πολύ κίνηση. Ευτυχώς η δουλειά μου είναι λίγο πιό έξω και έτσι έχω τη χαρά να βλέπω αρκετά δεντράκια καθημερινά και επομένως το αγαπημένο μου, τελευταία, πράσινο.

Ξέρω πως το πράσινο είναι θεραπευτικό και δεν είναι τυχαία η ύπαρξή του στα χειρουγία. Υποθέτω, λοιπόν, πως μάλλον περνάω μια φάση ''θεραπείας'', γιατί τελευταία ό,τι αγοράζω είναι πράσινο. Με έχει πιάσει σχεδόν μανία, αλλά το μάτι μου όλο εκεί πέφτει!

Unseen, εσύ τί λες για την περίπτωσή μου; Μήπως είμαι υπερβολική; Μήπως για να υπάρχει ισορροπία, θα πρέπει να έχουμε όλα τα χρώματα γύρω μας;
Γιατρέ, θα ζήσω;;;; (χα χα χα)

ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Μου αρέσει πάρα πολύ το nick σου...

Πράγματι, στα καλλιτεχνικά που κάναμε στο σχολείο διδαχτήκαμε ως βασικά τα τρία χρώματα που αναφέρεις, επειδή η μίξη αυτών παράγει όλα τα υπόλοιπα. Όταν όμως οι Κινέζοι μιλούν για βασικά χρώματα αναφέρονται κυρίως σε ενέργειες και στο χρώμα με το οποίο αυτές μπορούν να γίνουν "ορατές". Ξεκινούν δηλαδή από διαφορετικό σημείο.

Παρ' όλα αυτά, θα ήθελες να μας πεις κάτι παραπάνω για το άσπρο και το μαύρο, όπως τα ξέρεις και τα αντιλαμβάνεσαι;

Καλή μου τοξοτίνα

φιλάκια!

Με αγάπη,
Unseen

Όσον αφορά το ΛΕΥΚΟ ξανά. Λειτουργεί σαν το γενικό αρχείο όπου τα υπόλοιπα 4 χρώματα καταχωρούν τις καταγραφές τους. Σαν καλός αρχειοθέτης, το λευκό καταχωρεί ανάλογα με το σχήμα, το μέγεθος, την αίσθηση, την υφή, τη μάζα, το βάρος, την πυκνότητα, τη σκληρότητα κτλ. Αποτελεί επομένως μια εμπεριστατωμένη αρχειοθήκη.

Το όργανα που αποτελούν την έδρα του λευκού στον άνθρωπο είναι ο εγκέφαλος, ο νωτιαίος μυελός και το συκώτι.

Ο εγκέφαλος λέγεται και "το απρόθυμο μέλος", επειδή λειτουργεί μέσω του ενθουσιασμού που προκαλεί η πρόσληψη νέων πληροφοριών. Μόλις κάποια πληροφορία παλιώσει, ο εγκέφαλος προσπαθεί να την αποξενώσει μέσω της τεμπελιάς, της νωθρότητας και της αδικαιολόγητης πρόσθεσης στην αρνητική πλευρά κάθε πράγματος που θα ήθελε ο άνθρωπος να κάνει αλλά ο εγκέφαλος του θεωρεί παλιό και ξεπερασμένο για τον ίδιο. Πόσες φορές δεν νιώσαμε αδικαιολόγητη τεμπελιά για κάτι που ξεκινήσαμε με μεγάλο ενθουσιασμό ή ξαφνικά αρχίσαμε να βλέπουμε μόνο τα αρνητικά του, όταν στην αρχή βλέπαμε μόνο τα θετικά;

Ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ τον αυτόματο προγραμματισμό αυτού του κέντρου (του "κέντρου της σκέψης") είναι να του μιλήσουμε συνειδητά όπως θα μιλούσαμε σε ένα παιδάκι. Να του πούμε με απλά λόγια και πιστεύοντάς το ότι αυτό που επιθυμούμε να κάνουμε, θα δημιουργήσει μεσομακροπρόθεσμα πολλές ευκαιρίες για ενθουσιασμό, αρκεί να συνεργαστεί τώρα μαζί μας και να αφήσει την τεμπελιά και την άρνηση κατά μέρος.

Και επειδή τμήμα του προγραμματισμού του είναι και το να μη συγκρατεί πληροφορίες που δεν το ενθουσιάζουν, ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να θυμόμαστε πιο εύκολα πράγματα είναι να τα διηγούμαστε στον εγκέφαλό μας με τη μορφή ιστοριών ή μικρών παραμυθιών.

Τέλος, να σημειώσω ότι το αποφατικό μυαλό είναι λιγότερο επιδεκτικό οποιασδήποτε μεταβολής, πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι είναι πολύ δυσκολότερο να αλλάξει κανείς τα "όχι" του παρά τα "ναι" του.

Το κέντρο της σκέψης έχει δύο όψεις, μια θετική και μια αρνητική.

Στη θετική: θυμάται, αποθηκεύει, περιμένει, σκέφτεται, έχει αναφορές, συνδέει, κάνει ερωτήσεις, είναι ανοικτό, αληθινό, συνάπτει,...

Στην αρνητική: είναι κενό, δογματικό, διανοοουμενίστικο, αδιάλλακτο, ηθικολόγο,...

Και με αυτές τις πληροφορίες έχουμε επιγραμματικά καλύψει όλα τα βασικά σημεία για το ΛΕΥΚΟ.

Ευχαριστώ πολύ.
Unseen

***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****

συγνώμη, μόλις είδα το ποστ σου.

Για τους Κινέζους (στο τέλος θα αποκτήσω σχιστά μάτια) το κίτρινο και το πράσινο μαζί είναι τα χρώματα της θεραπείας.

Το πράσινο συνδέεται περισσότερο με τη δημιουργικότητα, μάλλον έχεις μπει σε πολύ δημιουργική φάση.

Ούτως ή άλλως ο οργανισμός μας καθημερινά επεξεργάζεται όλα τα χρώματα, μη φοβάσαι λοιπόν ότι θα πάθεις... χρωματοπενία.

Με αγάπη,
Unseen

ΥΓ Εμένα πάντως η Ρώμη μου αρέσει. Δεν νομίζω να της λείπει το χρώμα. Αυτό που της λείπει είναι μάλλον το φως.

quote:

---

Πολλοί ενορατικοί στα πρώτα στάδια της εξέλιξης τους έχουν την τάση να ''βλέπουν'' παντού χρώματα! Στους ήχους,στις γευσεις,παντού! Και αυτό συμβαίνει επειδη μέσα απο τα χρώματα είναι πιο ευκολο να ερμηνευσουν τα ερεθίσματα που δέχονται.

Η αλήθεια είναι οτι τα χρώματα είναι τόσο σημαντικα στην ζωή οπου μονο η επαφή με αυτα είναι ικανη να διαμορφώσει την προσωπικότητα μας. Καθε χρώμα προσφέρει και θετικες και αρνητικές επιδράσεις. Αλλα ανυπομονω να ακούσω τις ερμηνείες της Unseen.

---

Δράττομαι αυτού του σημείου για να πω πως με μένα συμβαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ το αντίθετο... Δεν μπορώ να δω καθόλου χρώματα και δεν εννοώ με ανοιχτά τα μάτια βεβαια, εκεί ευτυχώς πρόβλημα δεν υπάρχει . Διαβάζοντας για τους οραματισμούς σε άλλο ποστ και με την συμβουλή της καλής μου γαλάζιας σφαίρας προσπάθησα να κάνω εκείνη την άσκηση με το χρυσό φως που το εισπνέεις και εκπνέεις γκρίζο καπνό. Απέτυχα παταγωδώς. Μετά η καλή μου Καλλιόπη μου πρότεινε τα μωβ παπάκια (να οραματιστώ πως πλέω σε μια μωβ λίμνη με μωβ κύκνους και είναι όλα μωβ και να χαλαρώσω) απέτυχα παταγωδώς και πάλι...(συγνώμη γαλάζια αυτή είναι η πικρή αλήθεια ) Ούτε χρώματα μπορώ να δω, όσο για τους οραματισμούς αφήστε το καλύτερα... Σημαίνει κάτι αυτό ή απλά έχω έλλειψη φαντασίας και το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να το πάρω απόφαση και να πάψω να ενοχλώ τον κόσμο με τέτοιες ερωτήσεις?
Όσο για τα ρούχα εγώ τζην φοράω το λευκό το λατρεύω και φέτος το καλοκαίρι είχα κολλήσει λίγο και στο τυρκουάζ. Επίσης σιχαίνομαι το ροζ. Αυτό σε ό,τι αφορά τα ρούχα. Πάντως τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει ένα κόλλημα με το πορτοκαλί, το πράσινο, τις κόκκινες πινελιές... Μπορείς καλή μου Unseen να δώσεις συμβουλές για εκείνα τα χρώματα που βοηθάνε στην ευεξία, την δραστηριότητα, την δημιουργικότητα, την ηρεμία... και φυσικά τις επιδράσεις που ασκούν επάνω μας.. όχι μόνο για αυτά που χρησιμοποιούμε στα ρούχα μας αλλά και στο σπίτι μας... ή στο χώρο εργασίας μας..
Πρώτη φορά στο ποστ και ..., σταματώ εδώ προς το παρόν, ελπίζω να μην είμαι εκτός θέματος...
Φιλιά σε όλους

Δυστυχώς η σοφία έρχεται όταν δεν την χρειαζόμαστε πια
ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΓΚΑΡΣΙΑ ΜΑΡΚΕΣ

Unseen,

Το φαντάζομαι πως θα σου άρεσε μιας και εχω παρατηρήσει την δουλεια που έχεις κάνει στα ξωτικα. Συγχαρητήρια και για εκεί.

Ας επιστρέψουμε στα χρώματα όμως και την επεξήγηση τους κυρίως ενεργειακα.

Τα χρώματα δημιουργούνται οταν απορροφιούνται απο μια επιφάνεια όλες οι άλλες δονήσεις του λευκού φωτος εκτός απο αυτήν που είναι ορατη για εμάς και ανακλάται απο την επιφάνεια.

Το Λευκό έχει την ιδιότητα να αντανακλα όλες τις δονήσεις και να μην απορροφά καμία απο αυτές.

Τωρα το λευκό χρώμα μπορεί να σημαίνει πολλα για το ενεργειακό μας σύστημα. Αρχικα ίσως να υποδεικνύει την μεγάλη ανάγκη προστασίας εφοσον δεν απορροφά καμία δόνηση ή ακόμα και την απομόνωση του εσωτερικού εαυτόυ μέσα μας.

Προσωπικα θεωρω πιο σημαντικη την ιδιότητα του λευκού που αποκαλώ Καθρέφτη. Συνειδητα το λευκό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μας βοήθησει να επικοινωνήσουμε με τον βαθύτερο εαυτό μας και να έρθουμε αντιμέτωποι με όλα τα κομμάτια του και ιδιαίτερα τα καταπιεσμένα που θέλουμε να αποκρύψουμε.

Εκτός απο αυτό όμως θεωρω οτι το λευκό εμφανίζεται στην αυρα όταν ο άνθρωπος εχει αποδεχτεί πλήρως τον εαυτό του και εκπέμπει μια εντονη και γεμάτη αγάπη ακτινοβολία για κάθε μορφή ζωής. Το λευκό είναι μια εκφραση του αγνού, δηλαδή του αμόλυντου.

Ολα αυτα τα λέω για να καταλήξω σε κατι συγκεκριμένο που πιστευω, οτι το λευκό σαν μεμονωμένο χρώμα δεν είναι δυνατο να ερμηνευτεί.

Για το μαυρο θα μιλήσω φυσικα μετα απο εσένα, μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις.

Αυτό που εννοούσα για τους ενορατικούς είναι οτι αυτοί που εχουν αυτό το χάρισμα και δεν μπορούν να το ελεγξουν(ολοι το έχουν)στα αρχικα στάδια της ικανότητας τους αυτής βλέπουν πολύ συχνα χρώματα.

Οταν κάποιος αναπτύσσει ένα τέτοιο χάρισμα ναι μπορεί να δεί χρώματα αλλα χρειάζεται και μια συγκέντρωση. Πιστευω οτι σχετικα σπάνια ξεπηδούν χρώματα στο οπτικό του πεδίο οπως συμβαίνει σε αυτούς που αναφέρω παραπάνω. Κατα την διαρκεια μιας συγκέντρωσης ή ενος συνειδητού οραματισμού είναι πολύ ευκολο να δείς χρώματα.

Οσον αφορα εσένα θεωρω οτι εσυ δεν αφήνεις τον εαυτό σου να δει χρώματα. Σιγουρα μπορείς όπως ο καθένας.

μπραβο unseen για το θέμα
απ' ότι φαίνεται το καλό πράγμα αργεί να γίνει και εσύ το μαγείρεψες και καλά

θα το παρακολουθώ μόνο μέχρι να μπορώ και εγώ να κάνω τις ερωτήσεις μου σχετικά

Καλώς ήρθες στην παρέα μας. Χαίρομαι που ασχοληθήκαμε με κάτι αρκετά ενδιαφέρον για σένα ώστε να συμμετάσχεις ενεργητικά.

Μη στεναχωριέσαι αν δεν βλέπεις ενεργειακά χρώματα. Μπορεί εξίσου καλά να ακούς, να οσμίζεσαι, να γεύεσαι ενεργειακά. Μήπως κατά καιρούς έχεις ένα επίμονο βουητό στο αυτί σου; Μήπως "πιάνεις" οσμές ή γεύσεις για τις οποίες άλλοι δεν έχουν ιδέα;

Σιχαίνεσαι το ροζ, ε; Πέρασα κι εγώ από μια τέτοια φάση, όπου θεωρούσα το ροζ (επάνω μου) σαχλό. Ωστόσο το ροζ θεωρείται ανώτερη έκφραση του κόκκινου και συμβολίζει τη γυναίκα με ευγένεια, την Κυρία.

Το πορτοκαλί είναι ένα πολύ ζωντανό χρώμα που συνδέεται με... την όρεξη! Γενικά θα προσπαθήσω να μεταφέρω ό,τι ξέρω για τα χρώματα, κάνοντας ειδικό αφιέρωμα στο καθένα.

Ευεξία, δραστηριότητα: βάλε κόκκινο. Δημιουργικότητα: πράσινο. Ηρεμία: γαλάζιο. Πέραν του τι χρησιμοποιεί κανείς στο σπίτι του ή στον χώρο του από χρωματισμούς υφασμάτων κτλ., μπορεί να "χρωματίσει" ενεργειακά και την ατμόσφαιρά του. Δυστυχώς γι' αυτό απαιτείται κάποια ικανότητα οραματισμού...