- Η Τεχνη Του Πολεμου (made in Hellas)!!! - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Η μαχη εληξε υπερ του Μεγα Αλεξανδρου!!!
Αυτο ειναι παντελως αδυνατο φυσικα αλλα εγινε. Για να μην πω το οτι η επιθεση στην συγκεκριμενη μαχη των Ελληνων στην αριστερη πτερυγα των Περσων που ηταν 500.000 ,εγινε απο 255 ιππεις μονο!!!!

Πως στο καλο εξηγειτε τουτο?????

...open minds are better minds!

http://www.army.gr/n/g/archive/history/marathon/index.shtml
παραθετω ενα αποσπασμα απο το κατατοπιστικο αυτο site.
ΜΑΡΑΘΩΝΑς
Οι απώλειες των Ελλήνων ήταν 192 Αθηναίοι νεκροί και ένας άγνωστος αριθμός Πλαταιέων και δούλων, όπως φαίνεται από το γεγονός ότι οι Αθηναίοι έθαψαν τους νεκρούς σε τρεις τύμβους. Στον ένα έθαψαν τους Αθηναίους πολίτες, στον άλλο τους Πλαταιείς και στον τρίτο τους δούλους. Ο τύμβος των Αθηναίων σώζεται μέχρι σήμερα. Πιστεύεται ότι ο τύμβος των Πλαταιέων βρίσκεται στους πρόποδες της Πεντέλης. Ο τύμβος των δούλων δεν έχει εντοπιστεί ακόμα. Ανάμεσά τους ήταν ένα μικρό παιδί που σκοτώθηκε από Περσικό βέλος ενώ έδινε νερό στους μαχητές στη διάρκεια της μάχης. Οι Πέρσες έχασαν 6.400 άντρες αλλά μέσα σε αυτούς πρέπει να υπήρχαν πολλοί αιχμάλωτοι, γιατί ο Ηρόδοτος λεει ότι όταν ο Μιλτιάδης κατάλαβε ότι ο Περσικός στόλος μπορούσε να πλεύσει στην Αθήνα και να επιτεθεί στην ανυπεράσπιστη πόλη, άφησε τις Φυλές του Αριστείδη και του Θεμιστοκλή που είχαν δοκιμαστεί σκληρά στο κέντρο της φάλαγγας για να φυλάνε τα λάφυρα και τους αιχμαλώτους και με τον υπόλοιπο στρατό κινήθηκε προς την πόλη. Είναι επίσης γνωστό ότι όταν η μάχη πλησίαζε στο τέλος της κάποιος που βρισκόταν στην κορφή της Πεντέλης σήκωσε ψηλά μια ασπίδα και έστειλε ένα οπτικό σήμα. Υποτίθεται ότι ήταν σήμα προς τους Πέρσες από κάποιο οπαδό του Ιππία ότι η Πόλη ήταν ανυπεράσπιστη ή, πιο πιθανό, ότι ήταν κάποιος Αθηναίος ειδικός παρατηρητής που μπορούσε να δει εύκολα από την Πεντέλη την κατεύθυνση του Περσικού στόλου προς την Αθήνα.

Οι Πέρσες αρχηγοί πραγματικά έπλευσαν προς την Αθήνα και έφτασαν στον Φαληρικό όρμο. Εκεί τους περίμενε μια ακόμα έκπληξη: στους μακρινούς λόφους είδαν τις ασπίδες των Αθηναίων να λάμπουν στον ήλιο. Έτσι συγκέντρωσαν το στόλο τους και επέστρεψαν στην Περσία. Το ίδιο βράδυ έφτασε και η βοήθεια από την Σπάρτη. Ζήτησαν την άδεια να επισκεφθούν το πεδίο της μάχης και όταν τους δόθηκε η άδεια εξέφρασαν το θαυμασμό τους για το κατόρθωμα των Αθηναίων.

Έτσι τελείωσε η πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Περσίας αλλά ο αγώνας δεν τελείωσε εκεί. Μετά δέκα χρόνια ένας τεράστιος Περσικός στρατός υπό τον ίδιο τον Μεγάλο Βασιλέα Ξέρξη, θα εισέβαλε στην Ελλάδα για να ηττηθεί και αυτός στη Σαλαμίνα και τις Πλαταιές.

http://www.multied.com/dates/400bc.html
334 BC Battle Of Issus- In the Battle at Issus, Macedonian forces under Alexander, met a Persian army, numbering nearly 500,000 men, under the command of Darius lll. Alexander attacked the Persian infantry in the center of the lines and achieved an overwhelming victory, decimating the Persian forces.

334 BC Battle Of Gaugamela- Darius III and the Persian Empire made a final stand in October 331 B.C. at Gaugamela near Arbela in the heart of Assyria. Nearly 1 million men faced an army of 50,000 Macedonians under Alexander. Alexander obtained excellent intelligence on the disposition of Persian forces and was able to attack the Persians, disrupting their lines which resulted in a general Persian retreat.
Darius fled the battlefield, was pursued and was eventually assassinated in Bactaria. The Persian empire came to an end.

http://www.eyewitnesstohistory.com/alexander.htm

παραξενο ;;;; :))))))))))))))))))))))

θα συμφωνουσα...ομως οι αρχαιοι ελληνες γνωριζαν το που θα δωσουν τις μαχες τους.

γνωριζαν το που θα βαζουν φωτιες για να ειδοποιουν για την εκβαση των αποτελεσματων.

γνωριζαν την επιστημη του πολεμου,κατειχαν την γνωση που θα τους εξασφαλιζε μια νικη με οσο το δυνατον λιγοτερες απωλειες.

ολοι οι συγχρονοι στρατοι του κοσμου ,μελετουν τους αρχαιους ελληνες ιστορικους για να κατανοησουν την τεχνικη του πολεμου,τις αντιπαλες παραταξεις και τις κινησεις του εκαστοτε στρατου.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

quote:

---

οι αρχαιοι ελληνες γνωριζαν το που θα δωσουν τις μαχες τους.

γνωριζαν το που θα βαζουν φωτιες για να ειδοποιουν για την εκβαση των αποτελεσματων.

γνωριζαν την επιστημη του πολεμου,κατειχαν την γνωση που θα τους εξασφαλιζε μια νικη με οσο το δυνατον λιγοτερες απωλειες.

ολοι οι συγχρονοι στρατοι του κοσμου ,μελετουν τους αρχαιους ελληνες ιστορικους για να κατανοησουν την τεχνικη του πολεμου,τις αντιπαλες παραταξεις και τις κινησεις του εκαστοτε στρατου.

---

Αυτό βεβαίως δεν αλλάζει τα δεδομένα.
Τι 300 προς 1.000.000 τι 3.300 προς 1.000.000

Το πλεονέκτημα των Ελλήνων σε αυτήν την μάχη ήταν τα εξής:

1ον. Η επιλογή της τοποθεσίας.

2ον. Οι Έλληνες είχαν συναίσθηση των ευθυνών τους
ως πολίτες ενώ ο περσικός στρατός αποτελείτο κυρίως από δούλους.
Οι μάο μάο δούλοι στρατιώτες των Περσών λοιπόν δεν είχαν ουσιαστικό κίνητρο για να πολεμήσουν .

3ον Τεχνολογική υπεροχή.
Το όπλο που έκανε την διαφορά σε αυτήν την μάχη ήταν η ασπίδα.
Ήταν μεγάλη και σιδερένια με μεγάλη αντοχή.
Οι Δε σπαρτιάτες από πολύ μικροί εκπαιδεύονταν συνεχώς με αυτήν.
Σε αντίθεση, οι αντίπαλοι είχαν ασπίδες διακοσμητικές.
Αυτό τους αιφνιδίασε.Δεν είχαν ξαναδεί κάτι παρόμοιο.

Ενώ όμως στις Θερμοπύλες γινόντουσαν όλα αυτά , πίσω από τα στενά και μέχρι την Αθήνα
οι υπόλοιποι Έλληνες ,άφηναν καμένη γη. Έτσι όταν κατάφεραν κάποτε οι πέρσες να περάσουν τα στενά δεν είχαν την δυνατότητα του εφοδιασμού. Ούτε φυσικά υπήρχε εκείνη την εποχή η δυνατότητα του ανεφοδιασμού από την Περσία. Ούτε αεροπλάνα υπήρχαν τότε , ούτε εταιρίες delivery.

Να συμπληρώσω Δε , ότι η μάχη δεν γινόταν σε ξέφωτα. Εκεί υπήρχε το τοίχος των Φωκεών.

Αν Δε κάνω λάθος , τελικά οι Θερμοπύλες άντεξαν 6 μήνες.

Σε αυτό το διάστημα μπόρεσαν οι υπόλοιποι Έλληνες να οργανωθούν.

150 χρόνια αργότερα μία άλλη τεχνολογική υπεροχή η σάρισσα οδήγησε τον Μέγα Αλέξανδρο στα πέρατα του κόσμου…

Η Δε εκστρατεία αυτή του Αλέξανδρου , είχε άλλα 50.000 άτομα , πέραν των πολεμιστών .
Αυτοί ήταν υποστηρικτικοί . Από μάγειρες έως οικονομολόγοι…

Αιχμή και σαυρωτήρας(;) σάρισσας
φώτο από http://www.it.uom.gr/project/monuments/museum.htm#ΧΡΥΣΑ%20ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ-ΟΠΛΑ

ουυυυ...

Edited by - Anounakis on 24/12/2003 03:17:12

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Αναφορές της "Θεογονίας", του Ομήρου και του Ηροδότου:

- Κεραυνοί ανετίνασσαν τις κορυφές του Παρνασσού (κατά την εισβολή των Περσών)

«Οι δε κάτοικοι των Δελφών πληροφορούμενοι ταύτα κατετρόμαξαν και πανικόβλητοι ερωτούσαν το μαντείον δια τα ιερά πράγματα, εάν δηλαδή έπρεπε να τα τοποθετήσουν μέσα εις την γην ή να τα στείλουν εις άλλον τόπον. Ο Θεός όμως δεν τους άφησε να τα μετακινήσουν, ειπών ότι αυτός είναι ικανός να προστατεύει τα ιδικά του πράγματα. Οι κάτοικοι των Δελφών ακούσαντες ταύτα εφρόντιζον δια τον εαυτόν των» (σημ. τα παιδιά και οι γυναίκες εστάλησαν στην Αχαΐα και από τους άντρες οι περισσότεροι ανέβηκαν στις κορυφές του Παρνασσού και άφησαν τα πράγματά τους στο Κωρήκιο άντρον, άλλοι έφυγαν στην Άμφισσα).
«Ώστε όλοι οι κάτοικοι των Δελφών εγκατέλειψαν την πόλιν εκτός εξήκοντα ανδρών και του ερμηνευτού της θελήσεως του Θεού. Ότε δε οι βάρβαροι επερχόμενοι επλησίασαν τόσον, ώστε να διακρίνουν το ιερόν, τότε ο ερμηνευτής της θελήσεως του Θεού, του οποίου το όνομα ήτο Ακήρατος, βλέπει έμπροσθεν του ναού στημένα τα ιερά όπλα, τα οποία είχον βγεί έξω από το άδυτον του ιερού των Δελφών και τα οποία δεν επετρέπετο κανείς να εγγίσει.
Και ούτος μεν επήγαινε, δια να φανερώσει το Θείον εις τους ευρισκομένους κατοίκους των Δελφών . Ότε δε οι βάρβαροι σπεύδοντες έφθασαν εις την περιοχήν της Προναίας Αθηνάς, συνέβησαν εις αυτούς θεία σημεία ακόμη σπουδαιότερα . Διότι και τούτο βεβαίως είναι θαύμα μεγάλο, όπλα πολεμικά μόνα των εφάνησαν στημένα έξω από τον ναό. Τα μετά ταύτα όμως γενόμενα είναι άξια θαυμασμού περισσότερο απ' όλα.
Ότε οι βάρβαροι επερχόμενοι ήσαν κοντά εις το ιερόν της Προναίας Αθηνάς, τότε από μεν τον ουρανόν έπιπτον επάνω των κεραυνοί, από δε τον Παρνασσόν αποκοπείσαι δύο κορυφαί ήρχοντο εναντίον των και επρόφθασον πολλούς από αυτούς , προσέτι και από το ιερόν της Προναίας ήρχετο βοή και αλαλαγμός.» (Ηρόδοτος, Η' Ουρανία 36-37)

Πολυ σωστα τα posts και των υπολοιπων σας.
Αυτο αποδηκνυει κατι το ανωτερο απο πλευρα μας. Η τακτικη και η ανδρεια σε ολο της το μεγαλειο. Μπορει και κατι αλλο βεβαια να υπηρχε, ενας αλλος παραγοντας τον οποιο η ιστορια δεν αναφερει...

Για να θυμηθουμε το απιστευτο εμπνευσης "τρικ" στην μαχη του Μαραθωνα με τις ασπιδες να αντανακλουν τον ηλιο και τους Περσες να νομιζουν οτι ο αντιπαλος ελληνικος στρατος ηταν υπεραριθμος.

Η Τεχνη Του Πολεμου...

Αρκετά ρομπότ λέγεται ότι υπήρχαν στην Ελλάδα κατασκευασμένα κυρίως απ' τον Ήφαιστο αλλά και από τον Δαίδαλο. Επίσης τα μηχανήματα που εκτελούσαν αυτόματα κάποιες δουλειές πάντα γοήτευαν και προκαλούσαν θαυμασμό αλλά και εξυπηρετούσαν τους χρήστες τους. Η πίεση των υγρών και των αερίων απασχόλησε αρκετά τους αρχαίους μηχανικούς. Επίσης ούτε και η δύναμη του ατμού τους άφησε αδιάφορους και κατάφεραν να την χρησιμοποιήσουν σε διάφορες εφαρμογές, όπως μπορούμε να δούμε παρακάτω.

Πανδώρα
Κατασκευάστηκε σαν ομοίωμα γυναίκας από τον Ήφαιστο μετά από παραγγελία των Θεών και όλοι της χάρισαν από ένα δώρο. Χρησιμοποιήθηκε από τους Θεούς σαν δώρο στον Επιμηθέα (αδελφό του Προμηθέα) και αποτέλεσε αντίμετρο του δώρου του Προμηθέα στην ανθρωπότητα. Στάλθηκε στη γη κουβαλώντας ένα σωρό ανθρώπινες δυστυχίες ώστε να αντισταθμιστεί η απότομη εξέλιξη μέσω της φωτιάς ή των γραμμάτων που τους χάρισε ο Προμηθέας.

χρυσοί βοηθοί
Ο Ήφαιστος αν και τυπικά ήταν παντρεμένος με την Αφροδίτη αισθανόταν πολύ μοναξιά και αναγκάστηκε να φτιάξει μερικές χρυσές γυναίκες (θεραπαινίδες) να τον βοηθάνε στο εργαστήριο, να τον στηρίζουν για να περπατάει καλύτερα, αλλά και για να έχει κάποιον να μιλάει.

ο μηχανικός σκύλος - ρομπότ Aibo της Sony της φωτογραφίας είναι αρκετά παλιά ιδέα τελικά!
μηχανικοί σκύλοι
Οι Θεοί ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι με τον βασιλιά Αλκίνοο και μέσω της τέχνης του Ηφαίστου του χάρισαν χρυσούς και ασημένιους αθάνατους και πανίσχυρους μηχανικούς σκύλους για την προστασία του παλατιού του.

κινούμενες κούκλες
Αν και οι κούκλες που μιλάνε και κινούνται θεωρούνται καινούργια σχετικά εφαρμογή, τις συναντάμε και στην εποχή του Μίνωα στην Κρήτη. Ο Δαίδαλος ανάμεσα στις άλλες εντυπωσιακές του κατασκευές έφτιαξε και κούκλες για τα παιδιά του Μίνωα. Σαν βασιλικά παιχνίδια φυσικά δεν ήταν σαν τις συνηθισμένες κούκλες των υπολοίπων παιδιών, αλλά μπορούσαν να μιλάνε και να κινούνται. Λέγεται μάλιστα ότι αναγκαζόταν να τις δένουν για να μην τους φεύγουν μακριά και τις χάνουν. Το ίδιο λέγεται και για τους μηχανικούς ανθρωπόμορφους φύλακες του λαβύρινθου που κινούταν με υδράργυρο.

Τάλως
Ένα από τα πιο γνωστά αρχαία ρομπότ στην Ελλάδα ήταν ο διάσημος Τάλως. Κατασκευάστηκε από τον Θεό Ήφαιστο σαν δώρο στον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Ο Τάλως ήταν τεράστιος ανθρωπόμορφος και χάλκινος. Προστάτευε την Κρήτη από τους εχθρούς της και επέβλεπε την εφαρμογή των νόμων. Μπορούσε να κινείται πολύ γρήγορα και ήταν σε θέση να κάνει σε μία μέρα τρεις φορές τον γύρο της Κρήτης (μέση ταχύτητα 250 klm/h ;!!). Είχε την δύναμη να εκσφενδονίζει τεράστιους βράχους εναντίων των αντιπάλων του ή να τους καίει με την καυτή αναπνοή του! Με αυτόν τον τρόπο απωθούσε τα εχθρικά πλοία προστατεύοντας την Κρήτη.

Το όνομα Τάλως στην αρχαία Κρητική διάλεκτο σημαίνει και ήλιος.

Όπως λέει ο μύθος, όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν απ' την Κολχίδα, με την δύναμη της μάγισσας Μήδειας κατάφεραν να καταστρέψουν τον Τάλω. Η Μήδεια κατάφερε να προκαλέσει σύγχυση στον Τάλω και τραυματίστηκε άσχημα στο πόδι του. Το αίμα έφυγε απ' την μία και μόνη φλέβα του σαν λιωμένο μέταλλο!

Μία άλλη εκδοχή της ίδιας ιστορίας αναφέρει ότι ο Ποίας (πατέρας του Φιλοκτήτη) τόξευσε ένα βέλος στην φτέρνα του ρομπότ, μία βίδα πετάχτηκε και ο Ιχώρ, το αίμα των Θεών, έρευσε έξω απ' το μεταλλικό σώμα!

Αρκετά νομίσματα στα οποία εικονίζεται ο Τάλως βρέθηκαν στην πόλη της Φαιστού.

Οπότε τώρα ξέρετε και από πήρε το όνομά του ο ομώνυμος πολεμικός πύραυλος εδάφους-αέρος !-)

θρόνος - παγίδα
Ένα αυτόματο μηχάνημα κατασκεύασε ο Ήφαιστος για να εκδικηθεί την μητέρα του Ήρα που τον απέρριψε σαν άσχημο μωρό. Ήταν ένας εντυπωσιακά καλοφτιαγμένος χρυσός θρόνος. Όταν όμως η Ήρα κάθισε πάνω του αυτόματα σφίχτηκαν γύρω της αλυσίδες κρατώντας την δέσμια! Κανένας δεν μπορούσε να την απελευθερώσει απ' τα δεσμά της και ο Ήφαιστος ούτε που δεχόταν να συζητήσει την απελευθέρωσή της. Τελικά ο Διόνυσος τον επισκέφτηκε και αφού τον μέθυσε για τα καλά τον έπεισε να ελευθερώσει την μάνα του απ' τα δεσμά.
Οι υπόλοιποι Θεοί αναγνωρίζοντας τις δυνάμεις και τα ταλέντα του τον δέχτηκαν στον Όλυμπο σαν ίσο τους.

Στον Όλυμπο πια ο Ήφαιστος είχε εργαστήριο με είκοσι καμίνια και φυσερά που δούλευαν απλά με εντολές του. Κατασκεύασε επίσης αυτόματα τρίποδα χρυσά τραπέζια που τον ακολουθούσαν όπου τα χρειαζόταν. Αποδείχθηκαν χρησιμότατα και στα συμπόσια των θεών όπου ακολουθούσαν όποιον τα χρειαζόταν.Μύθοι η αλήθεια?, γνώσεις που είχαν οι αρχαίοι και της χρεισιμοπιουσαν στης μαχες και στην καθημερινοτιτα τους η καποιοι ακόμα και σήμερα τα χρησιμοποιούνε και κρύβουν την αλήθεια πίσω από την λέξη μύθος?

Λοιπόν τσιμπήθηκα , αλλά θα επανέλθω αργότερα...

λόγω ιδιαιτερότητας των ημερών - σήμερα ρεβεγιόν , αύριο τραπεζώματα... -
θα αργήσω αλλά θα τοποθετηθώ...

ουυυυ...

quote:

---

Αν Δε κάνω λάθος , τελικά οι Θερμοπύλες άντεξαν 6 μήνες

---

Όμως με την δεύτερη παρατηρησή σου θα διαφωνήσω.

ουυυυ...

Το ουσιαστικό ελευθερία ως ιδανικό , εμφανίζεται σχετικά αργά, αλλά για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία λίγο πριν τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., ενώ το επίθετο ελεύθερος συναντάται στα ομηρικά έπη, όταν ο Όμηρος , στην Ιλιάδα, αναφέρεται στην τύχη που περίμενε την Ανδρομάχη και τις Τρωαδίτισσες μετά την ήττα της Τροίας: "θα έπαυαν να είναι ελεύθερες και θα ακολουθούσαν τους νικητές. "

Και αυτό γιατί η ελευθερία ως έννοια ενείχε ετυμολογικά πολιτικό περιεχόμενο: είναι η ελευθερία του Έλληνα ως προς το βάρβαρο, η ελευθερία του ελεύθερου πολίτη ως προς τον τύραννο. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που ο όρος ελευθερία εμφανίζεται στις αρχές του 5ου αιώνα, την επομένη των Μηδικών πολέμων και ενώ εξαφανίζονταν οι τελευταίες τυραννίες της αρχαϊκής εποχής.

Αυτό που στην πραγματικότητα λοιπόν υπερασπίζονταν οι Έλληνες απέναντι στους Βαρβάρους δεν ήταν απλά και μόνο η ελευθερία τους ως λαός, αλλά και η ελευθερία τους ως άνθρωποι. Οι βάρβαροι, υποταγμένοι δεν ήταν ελεύθερα άτομα.

«Είναι αδύνατο, γράφει στις αρχές του 4ου αιώνα ο ρήτορας Ισοκράτης, άνθρωποι που ανατρέφονται και κυβερνώνται όπως αυτοί, να έχουν κάποια αρετή και στις μάχες να υψώνουν το τρόπαιο της νίκης εναντίον των εχθρών. Πώς θα μπορούσε να υπάρχει είτε ένας ικανός στρατηγός, είτε ένας θαρραλέος στρατιώτης έχοντας τις συνήθειες αυτών των ανθρώπων, η πλειοψηφία των οποίων συνιστά ένα πλήθος χωρίς πειθαρχία και εμπειρία στους κινδύνους, εξασθενημένο μπροστά στον πόλεμο, και καλύτερα εκπαιδευμένο στη σκλαβιά απ' ότι οι δούλοι στον τόπο μας;»

Οι Έλληνες, αντίθετα, και πολύ περισσότερο οι Αθηναίοι, ήταν άνθρωποι ελεύθεροι, κύριοι του πεπρωμένου τους. Ο Θουκυδίδης, στον περίφημο Επιτάφιο, απέδιδε στον Περικλή τα εξής: «Εξασκούμε την ελευθερία, όχι μόνο μέσα από τη συμπεριφορά μας σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και στην παραμικρή αμοιβαία υποψία της καθημερινής μας ζωής»,

και μιλώντας για τους νεκρούς στη μάχη στρατιώτες πρόσθετε: «Είθε το παράδειγμα τους να σας εμπνέει σήμερα άμιλλα, και βάζοντας την ευτυχία στην ελευθερία, και την ελευθερία στην ανδρεία, μην κοιτάτε από πολύ κοντά τα δεινά του πολέμου».

Ο ιστορικός Ηρόδοτος εξέφραζε με πολύ ωραίο τρόπο την ήδη διαμορφωμένη άποψη που επικρατούσε στην Αθήνα, όταν έγραφε: «Κυβερνημένοι από τους τυράννους, οι Αθηναίοι δεν υπερείχαν στον πόλεμο από κανέναν από τους λαούς που κατοικούσαν γύρω τους. Απελευθερωμένοι από τους τυράννους, κατέλαβαν αδιαφιλονίκητα την πρώτη θέση. Αυτό αποδεικνύει πως ενόσω ήταν σε κατάσταση δουλείας, συμπεριφέρονταν εκούσια ως δειλοί, σκεπτόμενοι ότι εργάζονταν για έναν αφέντη, ενώ, μόλις ελευθερώθηκαν, ο καθένας θεωρούσε ότι είχε προσωπικό ενδιαφέρον για να επιτελέσει το χρέος του με ζήλο.»

ο Δημοσθένης αναφωνούσε: «Ο πόλεμος εναντίον του βαρβάρου δεν είναι ένας πόλεμος υπέρ της πάτριας γης, υπέρ της ζωής και των εθνικών εθίμων, υπέρ της ελευθερίας, υπέρ όλων όσων αγαπάμε;»

Και ο Δημοσθένης επίσης έκλεινε τον Τρίτο Φιλιππικό με την εξής παραίνεση: «Εφόσον όλοι οι άλλοι Έλληνες θα υποκύψουν στην υποδούλωση, το καθήκον μας είναι να πολεμήσουμε για την ελευθερία».

ουυυυ...

http://www.ukans.edu/history/VL/topical/military.html

http://www.atlascom.gr/aristotles.htm

http://www.hellenism.net/gr/logo3.htm

http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_text_herodotus_7.htm

http://www.iranchamber.com/history/herodotus/herodotus_history_book1.php

http://www.iranchamber.com/history/historic_periods.php

ειμαι σε αναζητηση ,προσπαθωντας να βρω τι εχει αναπτυξει και η πλευρα των ιρανων/περσων ,σχετικα με τον ελληνοπερσικο πολεμο.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Edited by - manos on 25/12/2003 20:46:01

http://www.angliacampus.com/public/pri/history/greeks/page32.htm
Battles at sea
The Persians were the neighbours of Greece and invaded Greece in 490 BC. The city states banded together to form an army to defeat the Persians, and the Persian wars lasted until 449 BC. The invasion of the Persians encouraged the Athenians to build boats for a navy. The first warships were slow and clumsy, but the later ships in the Athenian navy, the triremes, were much faster, and had long thin prows to ram the enemy ships.

The triremes were about 40 metres long and up to 6 metres wide. The prow of the ship was painted with a huge eye, and this was meant to frighten the enemy. The boats had sails, but were also powered by oarsmen. There would be about 170 oarsmen on each trireme, who could row fast enough to move the boat at 10 miles an hour. The steering was done by a man at the back of the boat, with two long paddles.

Three rows of oarsmen sat in the bottom of the boat, and on top of them was a wooden deck. The soldiers and archers would move around on the deck to find the best place to attack the enemy's ships. Sometimes the soldiers would jump on to the enemy's ships, sometimes the archers would fire arrows at them and sometimes burning torches would be thrown from the deck of the trireme into the enemy boat.

The Greeks were very successful in sea battles against the Persians. One of the most famous battles was the Battle of Salamis in 480 BC, where the Greek sailors trapped the Persians in a narrow channel.

http://www.fcps.k12.va.us/DeerParkES/kids/ancientgrks/persian/

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

http://www.gateworld.net/fanfic/archive/0/bewaregreeks.html

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας