- Τι θεωρούμε αμαρτία ??? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Όσο άσχημο κι αν ακούγεται... ίσως είναι καλύτερα να ζούμε υπό τον ζυγό του υλισμού, γιατί μερικές φορές η άγνοια είναι ευτυχία...
.
.
.
Τhe She Mantis...

Και τι κακό έχουν τα κτήνη φίλε μου ? Τι κακό έχουν οι τίγρεις ? Εγώ, πολύ τις γουστάρω. Φίλε, αν δεν δεις κι εσύ τον εαυτό σου ως δολοφόνο, δεν θα τον δεις και ως άγιο. Έχεις κι εσύ, το καλό και το κακό μέσα σου, τον αμαρτωλό και τον άγιο. Δεν υπάρχει διαίρεση. Μην διαχωρίζεις. Είναι ένα και το αυτό.

Αν αισθάνεσαι, "μερικές φορές", - ποιες ? - την άγνοια ως ευτυχία, είναι γιατί μένεις προσκολλημένος στην προσωπική σου φωλίτσα, που είναι ζεστή και σου παρέχει ασφάλεια. Δίπλα σου, το ηφαίστειο είναι έτοιμο να εκραγεί. Ωραιοποιείς την άγνοια, λες "καλύτερα που δεν ξέρω", δεν κάνεις τίποτε άλλο παρά να κοροϊδεύεις ακόμη μία φορά τον ίδιο σου τον εαυτό. Άφησε αυτές τις εικόνες, δεν βοηθούν σε τίποτε. Αντίθετα, κάνουν πιο ισχυρό το "εγώ" σου. Όσο ισχυροποιείς το "εγώ" σου, τόσο ανισχυροποιείς το Όλο. Γι' αυτό το Όλο, αντιδράει και σε αφανίζει. Γιατί είσαι πολύ μικρός μπροστά του...

Ό,τι γεννιέται, πεθαίνει.
Ότι επιζεί, θα σβήσει.
Ότι μεγάλωσε, θα μικρύνει.
Ότι άνθισε, θα μαραθεί...

Αν αισθάνεσαι σαν ανθός, τότε διόλου δεν θα έπρεπε να σε ενοχλεί η καταιγίδα. Ανυπεράσπιστο ένα λουλούδι στις βροχές, όμως παραμένει εκεί, ανθίζει και μαραίνεται, γεννιέται και πεθαίνει, διόλου δεν προβληματίζεται από τα βάσανα της ζωής....

Φιλικά,
Deva

Γιατί το έχασε ?

Δεν έγινες. Εγώ δεν κατάλαβα μία... Μπορείς να μου το εξηγήσεις ?

Δεν κατάλαβα. Προσπαθείς να στηρίξεις τον ορισμό της αμαρτίας σε φαντασίες ? Προσπαθείς να μιλήσεις, να πεις για το τι είναι αμαρτία, λέγοντας "φανταστείτε"? Δεν φαντάζομαι τίποτε φίλε μου, ζω ! Η φαντασία απέχει από την ζωή. Και η αμαρτία είναι μέρος της ζωής, είναι μέρος του Όλου. Υπάρχει, είναι δίπλα σου, μπροστά σου, άνοιξε τα μάτια σου και δες την, γιατί όταν την δεις όπως είναι, θα χάσει την δύναμή της. Στην αρχή, δεν θα σου αρέσει, γι' αυτό φαντάζεσαι, γι' αυτό επικαλλείσαι την φαντασία. Άφησε κατά μέρος, στην άκρη, τις φαντασίες, δεν βοηθούν.

Τα δέοντα.

Deva

Πολύ τακτοποιημένα τα λόγια σου. Η ζωή όμως δεν είναι τακτοποιημένη. Δεν είναι λογική. Είναι Λόγος αλλά δεν είναι λογική. Είναι κόσμος αλλά δεν είναι χάος.

Ο Θεός δεν είναι πρόσωπο. Όλες οι μπούρδες των ανθρώπων που μιλούν γι' αυτόν, ξεκινούν από εκεί. Εκλαμβάνουν τον Θεό ως πρόσωπο, συνομιλούν μαζί του, προσδίδουν όλα τα καλά στον Θεό. Τότε, τα άσχημα, τα κακά, τα σφάλματα, ποιος τα κάνει ? Ο Εωσφόρος, απαντούν. "Βρίκαμε τον υπαίτιο, μπράβο μας !", σκέφτονται, "να ! ο αμαρτωλός, αυτός που υποπέπτει (εξ' αυτού, η πτώση) σε σφάλμα !" Πολύ τακτοποιημένο για την λογική σας. Κοιμηθήτε ήσυχα, ο Εωσφόρος κάνει καλά την δουλειά του.

Πολύ σκεφτικό όμως τον βλέπω τώρα τελευταία. Στενοχωρημένο θα έλεγα. Ε, τι να κάνω, τον ρώτησα :

- Τι έχεις ρε γέρο διάλοε και είσαι λυπημένος ? Άλλοτε σε έβλεπα να γελάς με τις σκανδαλιές που σκάρωνες στους ανθρώπους, ήσουν καλά, χαιρόσουν που έβαζες σε πειρασμό τους ανθρώπους και αυτοί που ακολουθούσαν την δική σου "πτώση". Τι σου συμβαίνει τώρα ?

- Ε, τι να χω ? Μου φαίνεται πως χάνω την δουλειά μου, μου λέει. Μου φαίνεται πως οι παπάδες σας, άρχισαν να κάνουν καλύτερα αυτό που έκανα εγώ. Κοντεύω να τρελαθώ. Έτσι, μου 'ρχεται, να αυτοκτονήσω...

Φιλικά,

Deva