FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

mariha291230 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2

20/12/2005, 11:38:18

ΦΙΛΕ ΑΧΑΙΕ, ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΟΙ ΕΙΡΩΝΙΕΣ ΝΑ ΛΕΙΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΚΑΤΑ ΑΝΑΓΚΗ ΟΤΙ ΟΣΑ ΔΙΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ, Η ΝΑ ΣΥΦΩΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ, ΟΜΩΣ ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙΣ ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ, ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ. ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ,ΑΠΟΨΕΙΣ,ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ.ΑΝ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ΜΕ ΚΑΤΙ, ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΜΕ ΠΙΟ ΕΠΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΙΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΣΟΥ...

dim.karΜέλος

20/12/2005, 13:25:54

quote:

γεια σας ειμαι μια κοπελα που γεννηθηκε τον απριλη του 83.........

γεια σας κι από μένα είμαι ένα αγοράκι που γεννήθηκε τον ιούνιο του 69........

Και μην τολμήσει κανείς να πει "στ' α.... μας" καθότι είμαι και ευαίσθητο μωρό...

dim.kar

Eίπαν: "το αναρχοκουμμούνι ο dim.kar ... να ξέρει ότι είναι ο μεγαλύτερος ΦΑΣΙΣΤΑΣ από όλους όσους έχω δεί"
by Peronosporos

Τhanks!!!

JayaΜέλος

25/12/2005, 02:11:45

Πέρυσι το καλοκαίρι μετά από έξοδο στο Μοναστηράκι, γύρω στις 03:00, ήθελα κολασμένα ένα συγκεκριμένο αναψυκτικό για να με ξεδιψάσει! Το ήθελα ΠΟΛΥ!!! Πήγα σε 2 περίπτερα εκεί κοντά που ήταν ανοιχτά εκείνη την ώρα, αλλά κανένα δεν είχε αυτό που ζητούσα…
Κατευθυνόμουνα προς το αυτοκίνητο και γκρίνιαζα σε όλη τη διαδρομή!

Ξαφνικά βλέπω δίπλα μου πάνω σε μία ξύλινη γλάστρα ακριβώς το αναψυκτικό που ήθελα και μάλιστα παγωμένο!

Άκου τι θυμήθηκα τώρα…

Παράξενο πάντως ε…?!
Να σημειωθεί ότι δεν ήταν κάποιο από τα κοινά αναψυκτικά…

Edited by - Jaya on 25/12/2005 02:13:57

gigenis

25/12/2005, 02:22:52

εφυγα για μοναστηρακι
αλλα εγω θελω 1.000.000 ευρω και δεν με πειραζει αν θα ειναι ζεστο η κρυο

Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του

JayaΜέλος

25/12/2005, 02:31:54

quote:

εφυγα για μοναστηρακι
αλλα εγω θελω 1.000.000 ευρω και δεν με πειραζει αν θα ειναι ζεστο η κρυο

Έλα ντε!
Που να το 'ξερα η καψερή πως ότι ήθελα πιο πολύ εκείνη τη στιγμή θα το 'βρισκα πάνω σε μία γλάστρα...

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Η απάντηση βρίσκεται μέσα σου…

Edited by - Jaya on 25/12/2005 02:38:09

ZanderΜέλος

25/12/2005, 04:11:29

Το να βρεις 1.000.000 ευρώ σε ένα γλαστράκι χωρίς να τα έχει δει κανείς άλλο δεν είναι απλώς παράξενο, αλλα λιακοπουλικό

"Δεν είμαι ήρωας.Οι ήρωες είναι ήδη όλοι νεκροί.Εγώ είμαι απλά ένας επιζώντας..."
General Patton(1945)

Burbulithra54Μέλος

25/12/2005, 20:03:27

Εχω και εγω μια παραξενη ιστορια να σας πω.Καταρχας καλησπερα σε ολους και χρονια πολλα.Η ιστόρια μου ειναι η εξης.Ασχολουμαι με το μεταφυσικο και με εναν κολλητο μου φιλο κανουμε εξερευνησεις.Ετσι λοιπον ενα βραδυ πηγαμε σε ενα πολυ γνωστο,για το μυστηριο που κρυβει,σπιτι,στην οδο αχαρνων,με την ελπιδα να καταφερουμε να μπουμε μεσα.Οκεντρικος δρομος στον οποιο βρισκεται εκανε για αλλη μια φορα την προσπαθεια μας αυτη να αποτυχει.Ετσι,μετα απο ωρα,κατα τις 12 το βραδυ πηραμε το δρομο του γυρισμου.Καποια στιγμη,την προσοχη μου απεσπασε ενα επιβλητικο κτιριο και για δευτερολεπτα σταθηκαμε εξω απο τα καγκελα της αυλης του.Ξαφνικα εμφανιστηκε μεσα απο τον προαυλειο χωρο του σπιτιου ενας αντρας,γυρω στα 50 και μας ρωτησε με πολυ ευγενεια αν ψαχνουμε κατι.Οπως ηταν λογικο,φοβηθηκαμε λιγο και προβαλλαμε σαν δικαιολογια οτι καναμε καποια εργασια πανω σε αυτο που σπουδαζουμε.Αρχιτεκτονικη δηλαδη.Τοτε αυτος ο αντρας μας προτεινε να μας κερασει εναν καφε.Τοτε σκεφτηκαμε οτι ειναι ευκαιρια να μαθουμε περισσοτερα για εκεινο το σπιτι στην οδο Αχαρνων.Μας προσεφερε καφε και μετα απο λιγο εμφανιστηκε και μια κυρια γυρω στα 45.Καθησαμε περιπου μια ωρα εκει μαζι τους.Αυτοι λοιπον οι δυο ανθρωποι μας ειπαν οτι ηταν φυλακες αυτου του κτιριου που μας τραβηξε την προσοχη.Βλεπεται ηταν σχολειο!Αφου μαθαμε και αρκετες πληροφοριες για το σπιτι της οδου Αχαρνων,τους ευχαριστησαμε και φυγαμε.Σε ολη τη διαδρομη συζητουσαμε με τον κολλητο μου το οτι πως γινεται ενα δημοσιο σχολειο να εχει νυχτερινους φυλακες και πως γινεται αυτοι οι δυο ανθρωποι να βαζουν δυο αγνωστους μεσα στον χωρο τον οποιο υποτιθεται οτι προστατευουν.Ετσι λοιπον μετε απο λιγες μερες ,ενα πρωι,πηγα στο σχολειο αυτο.Τα παιδια ηταν σε διαλλειμα και ετσι βρηκα μια καθηγητρια και την ρωτησα αν το βραδυ υπαρχουν φυλακες για την προστασια του σχολικου χωρου.Μου απαντησε οτι υπηρχαν φυλακες πριν 20 χρονια!!!τωρα πια οχι!Θα ηθελα μια γνωμη γιατι με τον κολλητο μου εχουμε φρικαρει τελειως.................

opsimosΜέλος

26/12/2005, 11:08:17

Να πω και εγώ μια προσωπική μου εμπειρία.
Πρέπει να ήταν το 1954,είμουν 5 ετών,κατοικούσαμε τότε μαζί με την
οικογένεια μου στην Καλλιθέα θεσ/νίκης σε ένα παλιό μονόροφο,στο
ισόγειο είχε ένα ξυλουργείο και για ανεβεί κάποιος στην κατοικία
έπρεπε πρώτα να ανοίξει την είσοδο δίπλα στο ξυλουργείο και να
πατησει πάνω σε καμμιά εικοσαριά ξύλινα σκαλοπάτια που κάναν φοβερό
θόρυβο.
Η κατοικία είχε δύο δωμάτια,στο ένα για τους γονείς μου και στο άλλο
για μενα και τον 2χρονο αδελφό μου.
Εκείνη τη νύχτα και όπως κάθε νύχτα πέσαμε νωρίς για ύπνο,αλλά δεν
μπορούσα να κοιμηθώ ειχα μιά ανησυχία το ίδιο και ο αδελφό μου,τον
ακουγα να στριφογυρνά στο κρεβατάκι του,δεν ξέρω ποση ώρα περασε με
αυτην την κατάσταση όταν ξαφνικά απ'έξω στο δρόμο άρχησε να ουρλιάζει
κάποιος σκύλος,το ουρλιακτό ήταν συνεχώμενο και τρομακτικό,ο αδελφό μου άρχισε να κλαψουρίζει,οποτε τρομοκρατιμένοι και οι δυό πάμε και
ζητάμε προστασία στο κρεβατι των γονιών μας,κατάλαβα πως ουτε και οι
γονείς μου μπορουσαν να κοιμηθούν,ο πατέρας βρίζοντας τον σκύλο
ήταν έτοιμος να σηκωθεί για να πάει να τον δίωξει,ξαφνικά στην
πόρτα του δωματίου ακούμε δυό πολυ δυνατούς κτύπους,όλοι πετακτήκαμε
απο το κρεβατι,η μητέρα μου μας κάνει σουσσσσσσ και χαμηλόφωνα μας λεει, μη μιλάτε,είναι η κακιά ώρα,ο πατέρας δεν καταλαβένει τίποτα,
ανάβει το φώς και ανοιγει την πορτα,δεν ήταν κανείς πίσω απ'αυτήν,
κατεβαίνει την σκαλα,τίποτα ψυχή δεν υπήρχε!!!!
Ηταν αδύνατον να ανέβει κάποιος την σκάλα χωρίς να τον αντιληφθούμε
με τέτοιο φοβερό θόρυβο που κάναν τα ξύλινα σκαλοπάτια!!!
Έτσι για την ιστορία,δίπλα ακριβώς απο το σπιτι μας είχε κάποια
χαλάσματα μιας μονοκατοικίας,σε αυτα, όταν ήταν ακομα σπιτι, στο τέλος του εμφυλίου ειχε ταμπουρωθεί μια ομόδα ανταρτών,και επειδή
δεν παρέδιδαν τα οπλα,ένα τανκ έριξε μερικές βολές γκρεμίζωντας
και σκοτωνοντας τους αντάρτες......

Ο τελευαίος να κλείσει την πόρτα.
ΠΟΡΤΑ ΡΕΕΕΕΕ.....

ΦΟΥΛΗΝέο Μέλος

26/12/2005, 16:01:39

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ .

ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 11 ΕΤΩΝ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΟΝΕΙΡΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΑ ΖΟΥΣΑ ΔΕΝ ΕΔΙΝΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΛΑ .
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΤΟΝ ΑΚΡΙΒΗ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΝΙΩΘΩ .
ΠΙΑ... ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟ ΝΙΩΘΩ .ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΕΤΣΙ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΑ.
ΒΛΕΠΩ ΣΥΧΝΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΜΟΥ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΗΜΕΡΩΝ.
ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΝΕΚΡΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΝ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΞΥΠΝΑΩ.
ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΩ ΚΑΤΑ 90 ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ ΒΓΑΙΝΟΥΝ.
ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΨΥΧΙΚΗ ΗΡΕΜΙΑ ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ. ΕΧΩ ΦΟΒΕΡΕΣ ΑΥΠΝΙΕΣ.
ΒΛΕΠΩ ΚΑΤΙ .
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΥΚΛΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΟΡΙΩΝ ΣΕ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΧΡΩΜΑ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΜΟΡΦΗ ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΕΣΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΑΛΛΕΤΕ.
ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΑΝΩΘΕΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΨΩ ΓΙΑ ΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΩ.
ΞΕΡΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΘΩ .ΕΙΜΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΦΟΒΕΡΑ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΑ ΠΡΟΣΕΧΩ.

opsimosΜέλος

26/12/2005, 18:57:30

Θα σας μεταφέρω κάποιες ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ από το
http://clubs.pathfinder.gr/meta_para, του μέλος Τάλας πολίτης.

Τρομακτικές συμπτώσεις από Talas_ag
Ημ/νία15-10-2005
Ώρα 00:35

Ευχαριστώ Γιώργο πού με έκανες μέλος.
Θα ήθελα να πώ μία από της πιό απίθανες συμπτώσεις,δέν
ξέρω αν είναι κάν σύμπτωση η κάτι εξωπραγματικό κάτι
που δέν χωρά ο νούς.
Κατ'αρχήν να σας πώ ότι αφορά την οικογενειά μου εδώ καί
τρίς γενεές ίσως και παραπάνω.
Η μητέρα μου παντρεύτηκε 24ετών,γέννησε στα 25της την
αδελφή μου,μετά από 12 χρόνια εμένα,πέθανε
απο πνιγμό 42ετών,μιά ελιά έφραξε το αναπνευστικό της
σύστημα την ημέρα των 5ων γενεθλίων μου.
Η αδελφή μου παντρεύτηκε 24ετών,γέννησε στα 25της την
ανηψιά μου,μετά 12 χρόνια τον ανηψιό μου,πέθανε απο
πνιγμό 42ετών,έπαθε αναρρόφηση στον μεσημεριανό της ύπνο την ημέρα
των 5ων γενεθλίων του ανηψιού μου.
Η ανηψιά μου μετά από όλα αυτά δήλωσε πως δεν πρόκειται
να παντρευτεί μήπως και αλλάξει το κάρμα,όμως τα πράγματα
δεν έγιναν έτσι,παντρεύτηκε στα 27της,όπως και η
προγιαγιά της,στα 28της γέννησε δίδυμα πανομοιότυπα
κοριτσάκια,όπως και η προγιαγιά της,μετά απο δύο χρόνια
γέννησε ένα αγοράκι,ακριβώς όπως και η προγιαγιά της.
Πρός το παρόν εδώ έχουν σταματήσει οι"συμπτώσεις",δεν
μπορώ όμως να γνωρίζω τι θα γίνει στο μέλλον,ούτε τι έχει
γίνει στο μακρινό παρελθόν,πως μπορεί να γίνονται τέτοιες
καταστάσεις;ποιός κακός "δαίμονας"κατατρέχει την
οικογένεια μου;υπάρχει άραγε απάντηση η απλώς πρεπει να
καταχωρηθεί στο βιβλίο Γκίνες και μόνο;

Τάλας πολίτης

Ο τελευαίος να κλείσει την πόρτα.
ΠΟΡΤΑ ΡΕΕΕΕΕ.....

sofia85Νέο Μέλος

26/12/2005, 20:53:10

Είμαι νέα στην παρέα και κυρίως διαβάζω όλα αυτα που έχετε γραψει όλοι εσείς!
Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι έχω μείνει άναυδη με όλα αυτα που διαβάζω.
Έχω και εγω μια δική μου παράξενη ιστορια , που μου σηνεύει πριν μερικά χρονια, ίσως στο μελλον τη μυραστώ μαζι σας!

sereniteΜέλος

26/12/2005, 20:59:38

Καλησπέρα σε όλους. Είμαι καινούργιο μέλος και θα ήθελα να μοιραστώ αρκετές ιστορίες οι περισσότερες προσωπικές μου και όχι ακουστές.
Αλλά ας πω την πρώτη που συναίβει περίπου πριν ένα χρόνο.
Το σπίτι που κατοικώ το κληρονομήσαμε πριν απο πολλά χρόνια απο μία θεία την οποία θυμάμαι απο ελάχιστα εως καθόλου καθότι πέθανε απο καρκίνο σε αρκετά νεαρή ηλικία. Η αδερφή της θείας αυτής κατοικούσε στο δίπλα ακριβώς απο εμάς σπίτι. Ένα βράδυ λοιπόν καθόμουν στον καναπέ του σαλονιού μου μόνη και είχα ανοιχτή την εξώπορτα (η οποία βλέπει σε σκαλιά) για να πηγαινοέρχεται η γάτα μου. Το μόνο φως του δωματίου ήταν η τηλεόραση η οποία βρίσκεται πιο μπροστά απο την ανοιχτή πόρτα. Ξαφνικά μου απόσπασε την προσοχή μια κίνηση έξω ακριβώς απο την πόρτα. Ήταν μια λευκή παρουσία σαν παχύς λευκός καπνός χωρίς να φαίνονται βασικά χαρακτηριστικά αλλά ήταν ξεκάθαρο πως ήταν φιγούρα ανθρώπινη. Μέχρι εκείνη την στιγμή είχα πάντα απορία γιατί τα φαντάσματα τα παρουσίαζαν λευκά, ξέρετε αυτά με τα σεντόνια, καθότι εγώ τα φανταζόμουν απλώς άυλα. Ξανακοίταζα και ξανακοίταζα προσεκτικά καθώς το μυαλό μου δεν μπορούσε να χωρέσει τι ακριβώς έβλεπα. Η παρουσίασα πηγαινοερχόταν σαν να έπλεε και όχι σαν να περπατούσε απο την μια ακρη της πόρτας στην άλλη και κάπου κάπου στεκόταν ακίνητη απεναντί μου χωρίς καμοία ένδειξη ότι ήθελε να μπει παραμέσα. Είχα την έντονη αίσθηση ότι επρόκειτο για την νεκρή αυτή θεία και δεν είχα λόγο να το αισθάνομαι αυτό (είχα και στον παρελθόν κάποιες εμπειρίες τις οποίες όμως ποτέ δεν συνέδεσα με την συγκεκριμένη και είμαι σίγουρη ότι παρόλο ότι κάποιες εμπειρίες ήταν στο ίδιο σπίτι δεν είχαν σχέση μ' αύτήν). Να μην τα πολυλογώ, καθότι η παρουσία δεν εξαφανιζόταν, στο τέλος άλαξα θέση και κάθησα στον δίπλα καναπέ όπου δεν είχα οπτικό πεδίο στην πόρτα. Πολλοί ίσως αναρωτηθούν πως δεν τρομοκρατήθηκα να αρχίσω να τρέχω προς τα μέσα δωμάτια αλλά αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να το απαντήσω λογικά. Απλά δεν ένοιωσα υπερβολικό φόβο ούτε κάτι να με απειλεί. Δεν ξέρω πόση ώρα έμεινε εκεί η παρουσία αυτή ούτε και έκανα την κίνηση να κλείσω την πόρτα πριν πάω να κοιμηθώ. Την επόμενη μέρα έμαθα πως το βράδυ είχε πεθάνει η αδερφή της στο δίπλα σπίτι.

sereniteΜέλος

31/12/2005, 13:03:42

Καλησπέρα ξανά. Θα αναφέρω μια παράξενη ιστορία που μου συναίβει στο χωριό της γιαγιάς μου. Ήταν απογευματάκι κάπως αργά (εγώ πρέπει τότε να ήμουν 13 χρονών) και βρισκόμουν στην πλατεία του χωριού μαζί μ' έναν φίλο γειτονόπουλο. Πονηρο λοιπόν το αγοράκι μου προτείνει να περπατήσουμε έναν δρόμο που ξεκίναγε απο την πλατεία (αν μπορείς να την πεις έτσι καθότι μιλάμε για χωριό με 20 σπίτια το πολύ) ο οποίος ήταν χωματόδρομος χωρίς φώτα και οδηγούσε προς το βουνό. Δεν αρνήθηκα και αρχίσαμε πεζοπορία μιλόντας περι ανέμων και υδάτων. Καθώς ανεβαίναμε καθότι ήταν και κάπως αργά μας ποιάνει σκοτάδι. Στο πλάι του δρόμου κατέβενε ένα ρυάκι αρκετά μεγαλούτσικο. Ξαφνικά λοιπόν ακούμε τρεχαλητό μέσα στο ρυάκι, σαν κάποιος να ερχώταν καταπάνω μας τρέχωντας και πλατσουρίζοντας τα πόδια του στο νερό αλλά δεν βλέπαμε τίποτα. Μείναμε κοκαλωμένοι προσπαθώντας να διακρίνουμε κάποιον αλλά ό ήχος των βημάτων είχε πλησιάσει σχεδόν μπροστά μας χωρίς εμείς να βλέπουμε κανέναν. Κάναμε μεταβολή και τρέχαμε πανικόβλητοι και ο ήχος να μας ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής. Τι είναι αυτό ρε Γιάννη τον ρωτάω τρέχωντας και πανικόβλητη μπας κι έβλεπε κάτι που δεν έβλεπα. Ένα παπάκι μου λέει τρομοκρατημένος, μην φοβάσαι. Τι παπάκι λέω εγώ απο μέσα μου, 70 κιλών? αλλα δεν ήταν η ώρα κατάληλη να το αναλύσω και να το αντικρούσω. Φτάνοντας πια στην πλατεία που ξεκινήσαμε, κι έχοντας χάσει κάποια χρόνια απο την ζωή μου, καθίσαμε να πάρουμε ανάσα. Τι ήταν αυτό ρε Γιάννη ξαναρωτάω. Δεν ξέρω μου λέει δεν έβλεπα τίποτα. Αργότερα κάποια άλλη φορά που είπε για ένα εκκλησάκι που βρισκόταν στο πλάι του δρόμου μέσα στο ρέμα. Μου είπε λέει ότι εκεί είχαν κάψει γυναίκες που τις είχαν θεωρήσει μάγισσες τα πολύ παλιά χρόνια και ότι το εκκλησάκι μέσα δεν είχε εικόνες απο Αγίους αλλά απο δαιμόνια. Τι βλακείες λέει?, σκέφτηκα, εκκλησάκι με δαιμόνους? Ωστόσο συγκράτησα την ιστορία. Κάποια χρόνια μετά βρίσκομαι στον ίδιο δρόμο με τον ξαδερφό μου (μέρα αυτή τη φορά) θυμήθηκα την ιστορία και του την διηγήθηκα. Πάμε μου λέει να δούμε. Πάμε του λέω. Φτάσαμε σε εκείνο το σημείο και ψάχνωντας αριστερά κάτω απο τον δρόμο βλέπω το εκκλησάκι. Το περίεργο ήταν ότι δεν είχε σταυρό, σαν να είχε κοπέι και το ιερό απο πίσω ήταν γκρεμισμένο. Κατεβήκαμε μέχρι την πόρτα του,ή οποία ήταν ξύλινη σκοροφαγομένη και κλειστή με αλυσίδα και λουκέτο. Σκεφτήκαμε ότι αν την ταρακουνάγαμε έτσι ψιλοξεμονταρισμένη όπως ήταν και παλιά, μπορεί και να την ανοίγαμε απο κάποια άκρη. Και αρχίσαμε να την τραβολογάμε με δύναμη. Απο το πουθενά σηκώθηκε ένας απίστευτος αέρας και μέσα στον αέρα ήταν σαν να ακουγώντουσαν πολλές φωνές χωρίς να διακρίνεις τι λένε. Για άλλη μια φορά πήρα τρέχωντας τον κατήφορο και ουδέποτε ξαναπήγα εκεί. Δεν γνωρίζω αν η ιστορία ήταν αληθινή, δεν την έχω πιστέψει παρόλο το γεγονός. Ούτε αν το πρώτο γεγονός είχε σχέση με το δεύτερο. Ήταν όμως μια απο αυτές που μείναν χωρίς εξήγηση στο μυαλό μου.

raivalΝέο Μέλος

02/01/2006, 00:46:16

1-1-2006
Μια ιστορία που και ευτηχισμένο με έκανε και την ευχή μου πραγματοποίησε.
Η κοπή της πίτας.
Και η ευχή μου ήταν το φλουρί να το βρεί η ανιψία μου που το ήθελε πάρα πολύ (7 χρονών) για να ησυχάσω και εγώ.
Πάντος όπως και να είχε της είχα υποσχεθεί ότι όποιος και να το βρεί θα το έπαιρνε αυτή.
Στις δώδεκα το μεσημέρι με φώναξε να κόψω την πίτα. Όμως έγραφα ένα e-mail και της είπα ότι σε δέκα λεπτά θα ερχόμουν.
Αυτή σαν μέγα θυληκό κατάφερε μέσα στα δέκα αυτά λεπτά την μάνα μου να ξεκινήσουν την κοπή χωρίς εμένα

Της έδειξε μάλιστα και ποιό ακριβώς κομάτι ήθελε.
Και εκεί ήταν και πήρε το φλουρί.
Εκείνη τη στιγμή πήγαινα και εγώ. Ακουσα της φωνές της επιτυχίας της.
Ε ναι μπράβο της. Της άξιζε.

Ήθελα να μοιραστώ την χαρά μου μαζί σας.
Εύχωμαι τέτοιες χαρές να έχουμε όλοι μας εδώ όλο το χρόνο.
Χαρά και ευτηχία λοιπόν για το 2006 είναι δεν είναι παράξενη.

AnnalizΝέο Μέλος

06/01/2006, 22:17:18

Καλησπέρα σε όλους! Θα κάνω κι εγώ μια αναφορά σε μια παράξενη εμπειρία που συνέβη σε μια φίλη μου πριν χρόνια σε κάποιο χωριό της Χαλκιδικής. Ο παππούς της κοπέλας αυτής ήταν ο παπάς του χωριού, ο πάτερ Αθανάσιος και η εκκλησία είχε τ'όνομά του. Ο παπάς όμως, πέθανε σε βαθιά γεράματα και η Κατερίνα (η φίλη μου) στεναχωρέθηκε πάρα πολύ καθώς του είχε τρομερή αδυναμία. Έτυχε να πεθάνει και την περίοδο που η Κατερίνα έδινε πανελλήνιες, οπότε καταλαβαίνετε ότι θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολα τα πράγματα για ενδεχόμενη επιτυχία της. Να μην τα πολυλογώ, ένα βράδυ βλέπει στον ύπνο της τον παππού της μαζί με αγγέλους ολόγυρά του, να της χαμογελάει, να της λέει να μην ανησυχεί για τίποτα και να της δίνει στο χέρι ένα σταυρουδάκι φτιαγμένο από μπορντό χαντράκια (σαν κομποσκοίνι περίπου). Το πρωί που ξύπνησε και άρχισε να ετοιμάζεται για να πάει να γράψει, ανοίγει την κοσμηματοθήκη της και τί βλέπει?? ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΥΔΑΚΙ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ!! Ρώτησε όλη την οικογένειά της αν της το πήραν δώρο εκείνοι αλλά μέσα της ήξερε την αλήθεια.. Και όντως ήταν δώρο απ'τον παππού της, ο οποίος της εξασφάλισε και την απόλυτη επιτυχία, καθώς τώρα η Κατερίνα μας τελειώνει το Οικονομικό σε πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.

-pRiMiTiVe-Νέο Μέλος

10/01/2006, 16:34:12

File Burbulithra54 diavasa tin istoria soy kai mporw na pw pws einai endiaferousa... Oxi omws toso gia to periexomeno tis epeidh kata kairous exw akousei apeires tetoies, alla epeidh h Axarnwn einai ka8eth ston dromo moy...Se poio simeio tis Axarnwn einai auto to kthrio?

Burbulithra54Μέλος

11/01/2006, 05:02:29

Αγαπητε PRIMITIVE το κτιριο που ανεφερα ειναι στην συμβολη των οδων Αχαρνων και Φερρων.Αν γνωριζεις κατι περιμενω απαντηση.Αλλα καλυτερα να μου στειλεις στο topic μυστικη αθηνα.Ευχαριστω

Dying_Incubus

11/01/2006, 07:41:48

Φίλε primitive, καλώς ήλθες στο esoterica!

Καλό θα ήταν να έγραφες τα μηνύματα σου με ελληνικούς χαρακτήρες προκειμένου να μπορούμε να τα διαβάσουμε οι υπόλοιποι με μεγαλύτερη ευκολία.

In anticipation of my resurrection...

AnnalizΝέο Μέλος

13/01/2006, 10:54:06

Όσον αφορά τις συμπτώσεις που ανέφερε ο φίλος πιο πάνω, να σας πω και κάτι που αφορά την οικογένειά μου. Η μητέρα του παππού μου το '40 που ο παππούς μου ήταν στον πόλεμο, είδε σαν όραμα τον Άγιο Γεώργιο, που της είπε ότι ο γιος της θα επέστρεφε την επόμενη μέρα σώος και αβλαβής. Όντως έτσι έγινε και από κει και πέρα γίνονται τα πράγματα ως εξής: Η μαμά μου γεννιέται 23 Απριλίου του '52 στις 01.30 το βράδι του Αγίου Γεωργίου δηλαδή. Βαφτίζεται στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης και χρόνια αργότερα βρίσκει την πρώτη και τελευταία της δουλειά στο φροντιστήριο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Γεννιέμαι εγώ στις 23 Απριλίου του '81 στις 13,30 το μεσημέρι. Και πρόσφατα έτυχε να βρω σπίτι και να μετακομίσω, στη Νεάπολη κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου..
Φιλάκια!!

GREGO-GIOGOTHΝέο Μέλος

13/01/2006, 16:46:22

BRE ~~GIDI AXRISTO TOMARI TIS KOINONIAS~~ TO NECRONOMIKON TOY AL HAZRED YPARXEI STO PANEPISTIMIO TOY MISCATONIK STHN MASAXOUSETH....~~ZOON..TOYVLO..~~.KAI LES OTI O LOVECRAFT EINAI KAI O AGAPHMENOS SOY SYGGRAFEAS...AXRISTIAN....AN GOYSTAREIS NA SYZHTHSOYME PANO STO NECRONOMIKON PERIMENO NEA SOU...BYE

AST

_____________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
amalia
_____________________________________

1 / 2ΕΠΟΜ. ▸