ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ο Χριστιανισμός φταίει για ΟΛΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Ο Χριστιανισμός φταίει για ΟΛΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

ANUBIS30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
nagualΜέλος
24/08/2002, 16:46:06
Εν Χριστώ Αδελφέ Dix.
Ο φανατισμός νόμιζα μέχρι σήμερα οτι αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των απανταχού Χριστιανών.Καλό θα ήταν να μη γίνει και δικό σας.Αν και βλέπω το αντίθετο.Οχι τόσο από εσένα θα πρέπει να ομολογήσω αλλά γενικώς από τους Ελληνες το θρήσκευμα (τελείως αδόκιμος ο όρος).
Βλέπω και κάποια πράγματα γιά ομάδα Ε,αστέρισμους της Ανδρομέδας και Όλυμπιους, γονίδια,εκλεκτές φυλές και τρομάζω.Τρομάζω περισσότερο γιά τον καταιγισμό ασυνάρτητων πληροφοριών που δέχεται όποιος μπαίνει στον χώρο σας.Αλλά και στον χώρο του «μεταφυσικού».Αλλά ίσως και να χρειάζεται.Δεν ξέρω.
«Εν Χριστώ» αναφέρομαι στο Χριστικό στοιχείο.
Αγαπητέ Πλωτίνε σε παρακολουθώ σε όλα τα topic (έτσι δε τα λένε;)και σε θαυμάζω γιά το ήθος σου και τον ακριβή σχολιασμό σου.
Θα ήθελα αν είναι εύκολο να μου υποδείξεις κάποια βιβλία γιά τον Αγιο Αυγουστίνο.

nagualΜέλος
24/08/2002, 17:39:39
Αγαπητέ Dix το «άφησε με» ηταν λανθασμένο.Αυτό που εννοούσα ήταν να μπορέσουμε να τα βάλουμε όλα στην αγκαλιά μας και να προχωρήσουμε στο όνομα του Αληθινού του Ωραίου και του Δίκαιου.
Το karma δες το σαν το νόμο του αιτίου και αποτελέσματος στον οποίο νόμο υπακούουν και οι δημιουργοί θεοί που επαναλαμβάνω δεν έχει σχέση με τιμωρία αλλά με μάθηση μέσω βιώματος΄η οποία ειναι και η αληθινή μάθηση.
Νομίζω οτι συμφωνει και με το Δίκαιο των Ελλήνων.
Εγώ πάντως θα ήθελα αν έκανα κάτι κακό (που έκανα) να μπορέσω να το επανορθώσω
Ευχαρίστως να το διαβάσω αλλά δεν ξέρω τι να πρωτοδιαβάσω

dixΜέλος
25/08/2002, 11:36:18
Φίλε nagual είσαι ο πρώτος "διαδικτυακός χριστιανός" που συναντώ και διαθέτει συγκροτημένη σκέψη και αντικειμενικότητα, Εύγε !

Κι όπως μπορείς να καταλάβεις με τέτοιου ήθους και ύφους ανθρώπους (σαν εσένα) από την χριστιανική πλευρά μπορεί να υπάρξει προκοπή κι όπως ΟΡΘΟΤΑΤΑ έγραψες να μπορέσουμε να τα βάλουμε όλα στην αγκαλιά μας και να προχωρήσουμε στο όνομα του Αληθινού του Ωραίου και του Δίκαιου κι όχι με "Ε", Ανδρομέδιους, DNAστές, Λουκάδες, Μάξιμους και παπαΤσάκαλους

Edited by - dix on 25/08/2002 11:36:56

25/08/2002, 12:39:27
Καταρχάς να καλοσωρίσω το νέο μας μέλος, το φίλο Νάγκουαλ.
Η τοποθέτησή του στο θέμα με βρίσκει σε πάρα πολλά, αν όχι σε όλα σύμφωνο.

Φίλε Ντίξ, πράγματι κάνεις λάθος στα περί ΚΑΡΜΑ.
Δεν υπάρχει "ΚΑΚΟ" ή "ΚΑΛΟ" Κάρμα.
Κάρμα είναι ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΝΟΜΟΣ του Αιτίου και του Αποτελέσματος όπως είπε πολύ σωστά ο φίλος Νάγκουαλ ή αλλιώς ο Νόμος της Ανταποδωτικής Δικαιοσύνης.
Στην προσωπική σου κοσμοθεώρηση κάνεις πράγματι "λάθος" (αν μου επιτρέπεις φυσικά) να θεωρείς ότι οι Θεοί είναι ΟΛΟΙ "Αγαθοί"...
Αυτό θα το συζητήσουμε εκτενέστερα αργότερα όμως...

Η Ελληνική Μυθολογία μιλά για τους "Κριτές του Αδη", τον Μίνο, τον Ραδάμανθυ και τον Αιακό.
Αυτοίοι τρείς αποτελούν τη ΚΑΡΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατα την Ελληνική Μυθολογία. Εργο της είναι να "κρίνει" και να αποδίδει δικαιοσύνη στους νεκρούς, δηλαδή στις ΨΥΧΕΣ για τα λάθη που έπραξαν όταν ήταν ενδεδυμένες τον ΣΑΡΚΙΚΟ ΧΙΤΩΝΑ ΤΟΥΣ.
Σε άλλους λαούς έχουν μια διαφορετική ονομασία, αλλά η ΟΥΣΙΑ είναι ότι ΠΑΝΤΟΥ υπάρχουν. 'Αλλωστε εδώ μιλάμε για ΑΡΧΕΤΥΠΑ...

Φυσικά ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ, δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί ΧΩΡΙΣ άλλους δύο παράγοντες ή παραμέτρους.
Μιλάω για τον ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΣ καθώς και για τον ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΙΣΕΩΣ.
Αυτοί οι τρείς παράμετροι είναι που "ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΤΩΡΑ, ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ"...
Μην λοιπον "μπερδεύεσαι" με σοφιστείες του τύπου "οι Γερμανοί με τις θηριωδίες που έκαναν, τώρα ευημερούν" κλπ. Το αποκαλώ αυτό σοφιστεία, μιάς και στην "υπόθεσή σου" δεν συνυπολόγισες ότι οι ΑΝΘΡΩΠΟΨΥΧΕΣ που έκαναν αυτές τις θηριωδίες ΜΠΟΡΕΙ να ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΣΑΡΚΩΘΕΙ ΑΚΟΜΗ καθώς και δεν έχεις συνυπολογίσει ένα πλήθος απο ερωτήματα....

Ανέφερα ότι οι Θεοί δεν είναι όλοι αγαθοί. Θέλω να πώ πως ο Θεός, ο Ενας και ο Μοναδικός των Ελλήνων, το ΜΗ ΟΝ απο Τον οποίον προήλθαν οι εκδηλώσεις Του, οι εκπορεύσεις Του τους οποίους αποκαλούν "ΘΕΟΥΣ" είναι ΟΝΤΩΣ αυτό που αναφέρει ο φίλος μου Πλωτίνος. Οτι οι ΘΕΟΙ των αρχαίων έγιναν οι ΑΓΙΟΙ τις Χριστιανικής Θεολογίας.
Ας μην ξεχνάμε τα λόγια που απευθηνε ο Ιησούς στον νεανία που τον αποκάλεσε "Διδάσκαλε ΑΓΑΘΕ"...
Του απάντησε με έντονο (μάλλον) ύφος:

"...Τίνα με λέγεις ΑΓΑΘΟ;
Ουδείς ΑΓΑΘΟΣ, ειμή είς ο ΘΕΟΣ..."

Ματθαίος ΙΘ 16-17

Ο Πρόκλος στο έργο του "ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ" αναφέρει το εξής:
"...Παντών των όντων αρχή ΚΑΙ αιτία πρωτίστη,
το ΑΓΑΘΟΝ έστιν..."

Φίλε Πλωτίνε, μια μικρή "διώρθωση" αν μου επιτρέπεις...
Οι Ελωχίμ που αναφέρεις, ΔΕΝ τους αποδέχεται η Χριστιανική Πίστη, αλλά η Εβραϊκή.
Οι Ελωχίμ είναι ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ της Γενέσως του Αιγύπτιου πρίγκηπα ΟΣΑΡΣΙΦ που εμείς τον γνωρίζουμε ώς τον ΜΩΥΣΗ, που μυήθηκε στην Μεγάλη Πυραμίδα απο τον Αρχιερέα ΜΕΜΠΡΑ.
Κατα τους ΓΝΩΣΤΙΚΟΥΣ, τους αληθινούς χριστιανούς τους οποίους και αποδέχομαι προσωπικά, ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Δημιουργία είναι κατασκεύασμα όντων ΜΗ ΑΓΑΘΩΝ, αυτών των ΕΛΩΧΙΜ....
Οι χριστιανοί δέχονται τον "Θεό" που έπλασε σε 7 ημέρες τον κόσμο και όχι τους "Θεούς"......

Αν μάθουμε να μελατάμε και να ερευνούμε ΠΙΣΩ απο τις λέξεις και ΜΕΣΑ απο τα γράμματα, τότε θα μας αποκαλυφθεί μια ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ απο αυτή που "κάποιοι" μας μάθανε....

Πάντως φίλε μου Ντίξ, ΚΑΝΕΝΑΣ απο εμάς δε νομίζω να μην παραδέχεται όχι απλά τα εγκληματα που ΚΑΠΟΤΕ ΕΓΙΝΑΝ στο όνομα του Χριστού απο την παπαδοκρατούμενη ΕΚΚΛΗΣΙΑ (με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης εκκλησία), αλλά και ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ στο ίδιο όνομα απο τους ίδιους εγκληματίες.
Πραγματικά, το Βυζάντιο, κατέστρεψε τα ΠΑΝΤΑ....

Αλλά θα ήθελα να βρούμε και τις "αιτίες" που το προκάλεσαν, για να είμαστε ΤΙΜΙΟΙ και με τους προγόνους μας και πολύ περισότερο με τους απογόνους μας, ΔΗΛΑΔΗ με ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ που "τότε" σαρκωθήκαμε και πράξαμε λάθη, που "τώρα" σαρκωμένοι πράτουμε λάθη και που "αυριο" ΞΑΝΑΣΑΡΚΟΥΜΕΝΟΙ θα συνεχίζουμε να πράτουμε, ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΑΘΗ και που κερδισμένος απο αυτά τα λάθη, του παρελθόντος του παρόντος και ΙΣΩΣ και του μέλλοντος (αν τα πράξουμε) δεν είναι παρά εκείνος ή εκείνοι ορθότερα, που δημιούργησαν τον κόσμο..... οι ΕΛΩΧΙΜ, που ήθελαν τον άνθρωπο κλεισμένο σε ένα κλουβί... παράδεισο νομίζω πως το αποκαλούσαν!!!

Πάντα φίλος και εραστής της Αλήθειας.

Κέλσος

25/08/2002, 14:22:37
Φίλε Κέλσο σε ευχαριστώ για την διόρθωση, έχεις δίκιο, αν και δεν αναφέρθηκα αποκλειστικά στον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Ο Γνωστικισμός και τα απόκρυφα ευαγγέλια, όντως δίνουν πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα πρωτοΧριστιανικά χρόνια.

Οσον αναφορά το Κάρμα τόσο για το ατομικό, πόσο μάλλον για το φυλετικό αλλά και για την εξελεκτική πορεία της ανθρωπότητας στο σύνολο της , δεν πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που να γνωρίζουν τους κανόνες του, μιάς και όπως φαίνεται οι αλληλοεπιδράσεις και αλληλοεξαρτήσεις στην αλυσίδα των διάφορων "επιπέδων" ύπαρξης είναι άναρίθμητες..
Το θέμα είναι σχετικά απλό όσο αναφορά το ατομικό. Με τον ίδιο τρόπο που οι σημερινές μου πράξεις εξαρτώνται απο τις χθεσινές μου ενέργειες, έτσι και η επόμενη ζωή θα είναι αποτέλεσμα της προηγούμενης.

dixΜέλος
25/08/2002, 14:31:28
Πάντα ήμουν μπερδεμένος με το Κάρμα ή τον νόμο του Αιτίου και του Αποτελέσματος ή τον Νόμο της Ανταποδωτικής Δικαιοσύνης, διότι ανάλογα από πια πλευρά το αναλύεις (ανατολική, δυτική,...) υπάρχουν μικρές διαφορές που αλλάζουν όμως το νόημα.

Κέλσε ονομάζοντας του θεούς αγαθούς εννοώ ότι λειτουργούν ενσυνείδητα για την ευταξία και εξέλιξη του Κόσμου κι όχι για την καταστροφή του.

Όπως προείπα πολύ θα ήθελα να έχω μια ολοκληρωμένη εξήγηση για την λειτουργία του Κάρμα, πως δηλαδή ενεργεί γιατί εκτός του δυισμού καλού/κακού όπου μπορεί να έχει εφαρμογή (όπως οι νόμοι ενός κράτους, παρανόμησες θα πληρώσεις) δεν μπορώ να εννοήσω πως λειτουργεί εφ'όσον θεωρητικά δεν υπάρχει η έννοια του καλού και του κακού (τουλάχιστον κατ'εμέ). Ποιός ή τι είναι αυτό που κατηγοριοποιεί τις πράξεις και τις σκέψεις μας σαν αποδεκτές ή όχι και με πια κριτήρια ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει αυτός ο νόμος.

25/08/2002, 22:27:53
Φίλε nagual σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Για τον Αυγουστίνο μπορώ να σου υποδείξω μόνο ιστοσελίδες, αλλά στα Αγγλικά. Το βιβλίο όμως που συστήνω ανεπιφύλακτα γενικότερα είναι το "ΑΡΧΑΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ" του RUDOLF STEINER ΕΚΔΌΣΕΙΣ Ιάμβλιχος.
(Ο φίλος Κέλσος σίγουρα θα ξέρει να μας προτείνει κάτι για τον Α. Αυγουστίνο)


26/08/2002, 00:05:40
quote:

Κέλσε ονομάζοντας του θεούς αγαθούς εννοώ ότι λειτουργούν ενσυνείδητα για την ευταξία και εξέλιξη του Κόσμου κι όχι για την καταστροφή του.

Όπως προείπα πολύ θα ήθελα να έχω μια ολοκληρωμένη εξήγηση για την λειτουργία του Κάρμα, πως δηλαδή ενεργεί γιατί εκτός του δυισμού καλού/κακού όπου μπορεί να έχει εφαρμογή (όπως οι νόμοι ενός κράτους, παρανόμησες θα πληρώσεις) δεν μπορώ να εννοήσω πως λειτουργεί εφ'όσον θεωρητικά δεν υπάρχει η έννοια του καλού και του κακού (τουλάχιστον κατ'εμέ). Ποιός ή τι είναι αυτό που κατηγοριοποιεί τις πράξεις και τις σκέψεις μας σαν αποδεκτές ή όχι και με πια κριτήρια ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει αυτός ο νόμος.


Φίλε Ντίξ, πραγματικά τα έχεις λίγο (ή πολύ) μπερδεμένα!!!!

Καταρχάς στα περί Θεών.
Κατα την άποψή μου, κάνεις λάθος λέγοντας περί ΑΓΑΘΟΤΗΤΑΣ και περί ΕΥΤΑΞΙΑΣ, αλλά που δεν δέχεσαι μέσα στην ΕΥΤΑΞΙΑ την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Δηλαδή αρνήσαι την δυαδική υπόσταση του Παμέγιστου Διός;;;
Την μία εμφανίζεται ΖΩΟΔΩΤΗΣ του κόσμου και την άλλη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ του.
Θα πρέπει όντως μέσα στην κοσμοθωρία σου να εντάξεις την ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ αρνητική όψη της Θεότητας.... σκέψου το λίγο.....

Σε κάποιο άλλο τόπικ, είχα αναφέρει ότι η ΕΞΕΛΙΞΗ που πολύ σοφά συμβολίζεται ώς ΣΠΕΙΡΑ, κρύβει απο μόνη της μέσα της την ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ αυτού που την παρακολουθεί!!!!
Η Σπείρα, όταν την παρατηρούμε κάθετα και απο επάνω, τότε αναλόγος το πώς ΕΜΕΙΣ οι παρατηρητές την κοιτάζουμε, την βλέπουμε ή να ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ή να ΚΑΤΕΡΧΕΤΑΙ... Πειραματίσου και θα δείς....

Τώρα στο περί κάρμα, πολύ ευχαρίστως να το αναπτύξουμε όσο εσύ θές. Πάντως είπαμε ότι ΔΕΝ έχει να κάνει με το "ΚΑΛΟ" ή το "ΚΑΚΟ". 'Αλλωστε αυτές οι δύο έννοιες είναι εντελώς ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ...
Το ΚΑΡΜΑ έχει να κάνει απλά με την "διασαλευθήσα αρμονία" και την "ισοροπία" που ΚΑΙ τα δύο τα διαταράζουν οι ΠΡΑΞΕΙΣ μας...

Τώρα το "ποίος" τις κατηγοριοποιεί αυτές τις ΠΡΑΞΕΙΣ μας, αυτό στο είπα. Η ΚΑΡΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ.
Τα μέτρα και τα σταθμά ΦΥΣΙΚΑ, δέν είναι τα δικά μας τα ανθρώπινα, αλλά τα θεϊκά.
Θα μπορούσα να πώ ότι μία παράμετρος είναι το κατά πόσο οι ΠΡΕΞΕΙΣ μας, εξελίσουν τον κόσμο κατα το θείο πρότυπο ή κατά πόσο τον αργοπορούν απο την εξέλιξη.
Αλλά για να το μάθει κανείς αυτό, θα πρέπει να έχει δώσει κάποιον ορισμό ή αιτία στην ΥΠΑΡΞΗ μας, τον λόγο που ερχόμαστε καιφεύγουμε απο τον γκρίζο αυτό πλανήτη...

Αλήθεια, ποιός ο λόγος στο να γεννιόμαστε και να πεθένουμε;
Το έχετε σκεφθεί;;;

26/08/2002, 00:23:09
Να αναφέρω καταρχάς ότι τα κείμενα του πολυγραφώτατου Αυγουστίνου, υπάρχουν στην Ελληνική Πατρολογία.
Ο Αυγουστίνος (354 - 430 μ.Χ) υπήρξε επίσκοπος Ιππώνος και 'Αγιος. Ηταν απο τη Νουμιδία.
Μελέτησε τις απόψεις των Μανιχαίων, του Πλωτίνου, του Πλάτωνος και του Χριστιανισμού, στον οποίο και κατέληξε έντονα επιρεασμένος απο τα κυρήγματα του Αμβροσίου του επισκόπου των Μεδιολάνων.
Η βαθειά θρησκευτικότητα του καθώς και η καταπληκτική διανόησή του τον κατατάσουν στους μεγάλους Μυστικηστές.
Αγαπημένο μου απόφθεγμα του Αγίου Αυγουστίνου (και σχετικό με το ΚΑΡΜΑ που σε μπερδεύει φίλε Ντίξ), είναι το εξής:
"'Ενα πράγμα ΔΕΝ είναι δίκιο, επιδή το θέλει ο Θεός.
Αλλά ακριβώς επιδή το θέλει ο Θεός, ΕΙΝΑΙ δίκιο"


Κέλσος

thothΙδρυτικό Μέλος
26/08/2002, 00:38:13
Γεια σας και από τον... ξαφνιασμένο ΤΗΟΤΗ

Ξαφνιασμένος γιατί βλέπω ότι αντιπαρατιθέμεθα με ένα πολύ καλό επίπεδο διαλόγου σε τόσο "κρίσιμα" και "καυτά" ζητήματα.

Ως Esoterica.gr προσπαθούμε εδώ και καιρό να το καταφέρουμε αυτό, αλλά τώρα σε λίγα μηνύματα βλέπω πόσο "φλογερά" υπερασπίζει ο καθένας διαφορετικές απόψεις αλλά και πόσο "πολιτισμένα" προσπαθεί να φερθεί στους συζητητές του.

Φτου να μην μας ματιάξω

Λοιπόν για το "Αγαθόν" παραθέτω αποσπάσματα:

“Αλλά το καλό [“το αγαθόν”] είναι αρχαιότερο [“πρεσβύτερο”] όχι κατά τον χρόνο, αλλά κατά την αλήθεια κι έχει πρωτύτερη δύναμη, στ’ αλήθεια έχει την όλη δύναμη, ενώ αυτό που έρχεται ύστερα δεν έχει την όλη δύναμη, παρά μόνο όση υπάρχει μετά από αυτό και όση απορρέει από αυτό.” ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το Μεγάλο Βιβλίο, V 5,12.

“Είναι ποθητό το κάλλος ως αγαθόν και ο πόθος προς αυτό κατατείνει, το αποκτούν όμως μόνο οι ανερχόμενοι στην υψηλή σφαίρα, εκείνοι, οι οποίοι στρέφονται προς αυτό και αφαιρούν τα ενδύματα που πήραν κατερχόμενοι, καθώς ακριβώς οι ανερχόμενοι στα άδυτα των ναών οφείλουν να καθαρθούν, να αφαιρέσουν τα ενδύματά τους και να ανέλθουν γυμνοί, μέχρις ότου εγκαταλείποντας κατά την ανάβαση αυτή, κάθε τι ξένο προς τον θεό, δουν μέσα σε απόλυτη γνησιότητα, απλότητα και καθαρότητα το Ον εκείνο, από το οποίο εξαρτώνται τα πάντα, προς το οποίο αποβλέπουν τα πάντα κει εκ του οποίου εκπορεύεται η ύπαρξη, η ζωή και ο νους”. Πλωτίνου Εννεάδες, Α 6, 7.


“Αγαθό είναι εκείνο από το οποία εξαρτώνται τα πάντα, αλλά το οποίο δεν εξαρτάται από τίποτε”. Πλωτίνου Εννεάδες, Α.7, 1.


...Εμείς δεν είμαστε πλασμένοι από την ψυχή, την εκπορευόμενη από τους ουράνιους θεούς και από αυτόν τον ουρανό, από την άποψη αυτή είμαστε ενωμένοι με το σώμα. Υπάρχει όμως μία άλλη ψυχή η οποία κάνει να ώστε να είμαστε εμείς οι ίδιοι [“Τίμαιος” 69c], η ψυχή αυτή δεν είναι η αιτία της ύπαρξης μας, αλλά του εμφιλοχωρούντος σε εμάς αγαθού. Αυτή επέρχεται όταν έχει ήδη διαμορφωθεί το σώμα, αποτελεί την μικρή νόηση, την οποία έχουμε και συντελεί στην ύπαρξή μας”. Πλωτίνου Εννεάδες, Β,1, 5.

Όπως επισήμανε και ο Συντονιστής των Forums "Κέλσος", και όπως βλέπουμε από τα παραπάνω αποσπάσματα το Αγαθόν είναι η ανώτερη Αρχή για τους Φιλοσόφους. Ο Πρόκλος λέει ότι στην αρχή υπάρχει το ΕΝΑ το οποίο δημιουργεί το πλήθος και όταν το πλήθος επιστρέφει στην Αρχή μετονομάζεται το ίδιο (το ΕΝΑ) σε Αγαθόν. Έτσι είναι χρειάζεται πολύ προσοχή όταν αναφερόμαστε σε αυτήν την έννοια.

Για το Κάρμα θα αναφέρω κάποια αποσπάσματα:

“Αφού δε το συνέθεσε σε ένα όλον, διαίρεσε αυτό σε ψυχές ισάριθμες με τα άστρα και διαμοίρασε κάθε ψυχή σε κάθε άστρο και επιβίβασε αυτές καθώς μέσα σε όχημα, τους έδειξε την φύση του παντός και τους ανακοίνωσε τους υπό της μοίρας τεταγμένους νόμους του, ότι δηλαδή η πρώτη γένεση θα είναι καθορισμένη μία για όλα τα όντα, για να μην στερηθεί κανείς τίποτε υπό αυτού..

... Και όποιος ζήσει καλά τον καθορισμένο δι' αυτού χρόνο θα επανέλθει πάλι στην κατοικία του οικείου άστρου και θα ζήσει εκεί ζωή ευδαίμονα και όμοια με αυτήν του άστρου...

... και κατά τις μεταμορφώσεις αυτές δεν θα βρει τέλος των βασάνων του παρά όταν υποτάξει στην περιφορά του ταυτού και ομοίου μέσα του όλη την μεγάλη και αργότερα προσκολληθείσα μάζα από πυρ, ύδωρ και αέρα και γη, μάζα θορυβώδη και άλογη. Μόνο εάν με το λογικό καθυποτάξει την μάζα αυτή θα επανέλθει στην μορφή της πρώτης και άριστης κατάστασής του.” ΠΛΑΤΩΝ, Τίμαιος 41c, 42a,b,c,d.

“Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν δημιουργήθηκαν τα πάντα για χάρη του ανθρώπου, όπως δεν δημιουργήθηκαν για χάρη του λιονταριού ή του αετού ή του δελφινιού. Ο κόσμος δημιουργήθηκε από τον Θεό κατά τρόπο ώστε όλα τα μέρη του να συμβάλλουν στην ολοκλήρωση και την τελειότητά του. Τα πάντα έχουν υπολογιστεί ώστε να εξυπηρετούν, όχι το ένα το άλλο αλλά το Όλον. Κι ο Θεός γι’ αυτό ενδιαφέρεται, κι έτσι το Όλον δεν το εγκαταλείπει η πρόνοια και δεν εξελίσσεται προς το χειρότερο, ούτε ο Θεός αποφασίζει ύστερα από κάποια χρονική περίοδο απραξίας να το στρέψει προς τον εαυτό του, ούτε κι εξοργίζεται με τους πιθήκους και τα ποντίκια.” ΚΕΛΣΟΣ, Αληθής Λόγος, σελ. 89.


“Διότι κάθε ηδονή και θλίψη, σα να κρατάει ένα καρφί, καρφώνει την ψυχή στο σώμα, τη στερεώνει, την κάνει σωματική και την κάνει να θεωρεί ότι αληθινά είναι όσα και το σώμα λέει ότι είναι. Καθώς λοιπόν συμμερίζεται πλήρως την γνώμη του σώματος και χαίρεται με τα ίδια πράγματα, αναγκάζεται, πιστεύω, να αποκτήσει τους ίδιους τρόπους και την ίδια ζωή με αυτό και να είναι τέτοια που ποτέ δεν θα φτάσει στον Άδη αγνή, αλλά πάντα βγαίνει μολυσμένη από το σώμα, έτσι που γρήγορα ξαναπέφτει σε άλλο σώμα και, σαν να την έσπειραν, ριζώνει σε αυτό και εξαιτίας αυτών δεν έχει μερίδιο στην συναναστροφή με το θείο, το καθαρό και με αυτό που έχει μία μορφή”. ΠΛΑΤΩΝΑΣ, Φαίδων 83 D.

“Τώρα, όμως, το ξέρετε ελπίζω να φτάσω και κοντά σε αγαθούς ανθρώπους - πράγμα βέβαια που δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω με πεποίθηση. Το ότι όμως ελπίζω να φτάσω κοντά σε δεσπότες θεούς εξόχως αγαθούς, να το ξέρετε, αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να υποστηρίξω με πεποίθηση είναι αυτό. Συνεπώς, γι’ αυτό και δεν αγανακτώ όπως οι άλλοι, αντίθετα ευελπιστώ ότι υπάρχει κάτι για όσους έχουν πια πεθάνει και, όπως λέει και η αρχαία παράδοση, πολύ καλύτερο για τους αγαθούς, παρά για τους κακούς”. ΠΛΑΤΩΝΑΣ, Φαίδων, 63 B,C.

“Εσείς [οι Γνωστικοί] άλλωστε δεν τον χρειάζεστε τον θεό αλλά ο κόσμος τον χρειάζεται και γνωρίζει πού είναι η κόσμια θέση του και πού έχουν θέση οι μέσα του κάτοικοι και πώς μπορούν αυτοί να εισδύσουν στον νοητό κόσμο. Αυτό το γνωρίζουν και οι άντρες που είναι αγαπητοί στον θεό, υποφέρουν υπομονετικά όσα αναπόφευκτα τους συμβαίνουν εξαιτίας της περιφοράς του παντός, γιατί δεν πρέπει να βλέπουμε ότι είναι ευχάριστο στον καθένα, αλλά προς το σύμπαν ολόκληρο.” ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το Μεγάλο Βιβλίο, ΙΙ 9,9.

“Αφού στην αρετή απονέμεται τιμή και η κακία τιμωρείται όπως αρμόζει, αφού όχι μόνο τα αγάλματα των θεών αλλά και οι ίδιοι θεοί επιτηρούν από τα ύψη, οι οποίοι, όπως λέγεται εύκολα θα αποφύγουν τις μομφές των ανθρώπων, αυτοί κατευθύνουν καθετί με τάξη εξαρχής μέχρι τέλους και αποδίδουν σε καθένα όσα του αρμόζουν, ως επακόλουθα από τις πράξεις παλαιοτέρων τρόπων ζωής.” ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το Μεγάλο Βιβλίο, ΙΙ, 9,9.

Σε αυτά τα αποσπάσματα (ειδικότερα στο πρώτο και στο τελευταίο όπου υπονοείται και η μετενσάρκωση) μπορούμε να δούμε την μεγαλειώδη έννοια που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες για αυτό που τώρα ονομάζουμε νόμο του Κάρμα.

Ελπίζω πέρα από το να σας κούρασα (εξυπακούεται, αν θέλουμε να εμβαθύνουμε) να σας βοήθησα να διαλογιστείτε πάνω στα λόγια αυτών των αρχαίων σοφών.

Ειδικά σε σένα Dix έχω παραθέσει κι άλλη φορά κάποια αποσπάσματα από αρχαίους Έλληνες αλλά δεν θυμάμαι να τα σχολίασες. Σου είχα ξαναπεί τότε ότι ίσως η δυσπιστία σου για αυτόν τον νόμο είναι το ότι προσεγγίζεις την αρχαία ελληνική ηθική περισσότερο από την Στωικιστική της πλευρά, η οποία είναι απαράμιλλη αλλά (μάλλον σκόπιμα) δεν τονίζει τόσο αυτόν τον νόμο.

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"