- Τί είναι ο χρόνος; Υπάρχει χρόνος για το πνεύμα; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Τι έγινε φίλε zip, κάνει πολύ κρύο στα...35 μέτρα
κατω απο τη θάλασσα, ή πήγες να σκεφτείς και τρόμαξες;
κατω απο τη θάλασσα, ή πήγες να σκεφτείς και τρόμαξες;
Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι, που πιστεύουν ότι
θα ξεφύγουν απο τον χρόνο, ότι θα ξεγελάσουν την αλήθεια....
Ότι οι λόγοι τους μένουν εις τον αιώνα...
Κάτι θα έχουμε να σκεφτούμε και να αναπολήσουμε στην αιωνιότητα
του άχρονου πνεύματος...
Κάτι θα μελετάμε, στις αιωνιοώρες των περισυλλογών μας...Γιατί,
σίγουρα, δεν μπορεί να πιστευουμε ότι θα τα ξεχάσουμε..Τι λεγαμε
και τι λέγαν οι άλλοι...
Βλέπεις αγαπητέ φίλε, zip, υπάρχει η αβάσταχτη ελαφρύτητα του
είναι..Αυτή που ήρθαμε να ξεμάθουμε στην ύλη και στο χρόνο....
Αυτή που ήρθαμε να δούμε πόσο δεν είναι αληθινή, αφού δυσσαρεστεί...
θα ξεφύγουν απο τον χρόνο, ότι θα ξεγελάσουν την αλήθεια....
Ότι οι λόγοι τους μένουν εις τον αιώνα...
Κάτι θα έχουμε να σκεφτούμε και να αναπολήσουμε στην αιωνιότητα
του άχρονου πνεύματος...
Κάτι θα μελετάμε, στις αιωνιοώρες των περισυλλογών μας...Γιατί,
σίγουρα, δεν μπορεί να πιστευουμε ότι θα τα ξεχάσουμε..Τι λεγαμε
και τι λέγαν οι άλλοι...
Βλέπεις αγαπητέ φίλε, zip, υπάρχει η αβάσταχτη ελαφρύτητα του
είναι..Αυτή που ήρθαμε να ξεμάθουμε στην ύλη και στο χρόνο....
Αυτή που ήρθαμε να δούμε πόσο δεν είναι αληθινή, αφού δυσσαρεστεί...
Στο πέρας του χρόνου, μαζεύουμε όλες τις εμπειρίες, όλων
των ζωών,για να μπορέσουμε να αποφασίσουμε αν θα ζήσουμε
αιώνια, με νέα μορφή, η αν θα μείνουμε πάλι εδώ, να μετράμε τον
χρόνο....
Γιατί το πνευμα μπορεί να ζήσει αιώνια,αλλά το σώμα μας δεν το
γνωρίζει αυτό...
Πρέπει να το εννοήσει....
Κι ο χρόνος αυτός ήρθε...Τώρα θα μιλήσουμε για τον κόσμο που
θέλουμε...Τον τωρινό, ή τον αιώνιο...
των ζωών,για να μπορέσουμε να αποφασίσουμε αν θα ζήσουμε
αιώνια, με νέα μορφή, η αν θα μείνουμε πάλι εδώ, να μετράμε τον
χρόνο....
Γιατί το πνευμα μπορεί να ζήσει αιώνια,αλλά το σώμα μας δεν το
γνωρίζει αυτό...
Πρέπει να το εννοήσει....
Κι ο χρόνος αυτός ήρθε...Τώρα θα μιλήσουμε για τον κόσμο που
θέλουμε...Τον τωρινό, ή τον αιώνιο...
Μιλώντας για τον χρόνο,πρίν απο λίγο είχα ένα deja vu. Είναι πάρα πολλύ όμορφη αυτή η εμπειρία,μακάρι να κρατούσε για πάντα.Ενα deja vu διαφορετικό απο τα άλλα,ένιωθα το παρελθόν παρόν και μέλλον σέ ένα.
Κράτησε μόνο μια στιγμή,αλλά ήταν τόσο εξωκοσμικό που θα το θυμάμαι για πάντα.Μια μοναδική αίσθηση,λές και μπορούσες να θυμηθείς το μέλλον.Ήταν σίγουρα πνευματική εμπειρία,γιατί το πνεύμα δέν έχει όρια στον χρόνο,είναι παντού και πάντα.
Κράτησε μόνο μια στιγμή,αλλά ήταν τόσο εξωκοσμικό που θα το θυμάμαι για πάντα.Μια μοναδική αίσθηση,λές και μπορούσες να θυμηθείς το μέλλον.Ήταν σίγουρα πνευματική εμπειρία,γιατί το πνεύμα δέν έχει όρια στον χρόνο,είναι παντού και πάντα.
Αλήθεια δεν είναι ρε φίλε alex22, ότι ο άνθρωπος ως πνεύμα,
είναι πέρα απο τον χρόνο, άρα, μπορεί να εξουσιάζει ( υπο κάποια
μορφή, αφού τον ξεπερνάει) και να γνωρίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, μέσα απο ένα συνεχές μονοπάτι, προσωπικό, που
μπορείς να διαισθανθείς και εμπνευσθείς απο αυτό.....
Ο άνθρωπος έχει τον χρόνο τελευταίο εμπόδιο και τελευταία, κάνει κινήσεις για να τον ξεπεράσει...
Μακάρι, να ζήσουμε όταν θα βγει το πνεύμα μας μέσα απο τον σάρκινο
λαβύρινθο που φοράμε..Τότε θα είμαστε ικανοί, ή γνώστες;
είναι πέρα απο τον χρόνο, άρα, μπορεί να εξουσιάζει ( υπο κάποια
μορφή, αφού τον ξεπερνάει) και να γνωρίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, μέσα απο ένα συνεχές μονοπάτι, προσωπικό, που
μπορείς να διαισθανθείς και εμπνευσθείς απο αυτό.....
Ο άνθρωπος έχει τον χρόνο τελευταίο εμπόδιο και τελευταία, κάνει κινήσεις για να τον ξεπεράσει...
Μακάρι, να ζήσουμε όταν θα βγει το πνεύμα μας μέσα απο τον σάρκινο
λαβύρινθο που φοράμε..Τότε θα είμαστε ικανοί, ή γνώστες;
Κάποιοι υποστηρίζουν, ότι έχει σταματήσει ο χρόνος..Εννοώντας,
ότι ζούμε το μεγάλο κενό, πριν την μεγάλη αλλαγή, που επικειται
να έλθει στον άνθρωπο...
Αν έχει σταματήσει ο χρόνος, τότε, όλα έχουν συντελεστεί και
ζούμε το λυκοφώς του ανθρώπου, όπως τον ξέρουμε..
Κι εκεί, μοιάζει σαν ενα μεγάλο κενό,ανάμεσα στις δυο εποχές:Το τώρα
και το αύριο...Μια διαφορά, που δεν υπάρχει σε κανέναν χρόνο..
Γι αυτό λένε ότι έχει τελειώσει κι ο χρόνος..
Και το πνεύμα, περιμένει...
ότι ζούμε το μεγάλο κενό, πριν την μεγάλη αλλαγή, που επικειται
να έλθει στον άνθρωπο...
Αν έχει σταματήσει ο χρόνος, τότε, όλα έχουν συντελεστεί και
ζούμε το λυκοφώς του ανθρώπου, όπως τον ξέρουμε..
Κι εκεί, μοιάζει σαν ενα μεγάλο κενό,ανάμεσα στις δυο εποχές:Το τώρα
και το αύριο...Μια διαφορά, που δεν υπάρχει σε κανέναν χρόνο..
Γι αυτό λένε ότι έχει τελειώσει κι ο χρόνος..
Και το πνεύμα, περιμένει...
dark lill princessΝέο Μέλος
Καμερα σε ολους..
μετα απο πολλες εμπειριες deja vu τεινω να καταληγω στη σχετικοτητα του χρονου σε συναρτηση με τ ανθρωπινο πνευμα.
ο ανθρωποσ ειναι υποδουλος του χρονου σαν σαρκα, το πνευμα ομως μπορει να ζησει αιωνια..θυμαται και αντιλαμβανεται τ χρονο σαν κατι παροδικο.
μετα απο πολλες εμπειριες deja vu τεινω να καταληγω στη σχετικοτητα του χρονου σε συναρτηση με τ ανθρωπινο πνευμα.
ο ανθρωποσ ειναι υποδουλος του χρονου σαν σαρκα, το πνευμα ομως μπορει να ζησει αιωνια..θυμαται και αντιλαμβανεται τ χρονο σαν κατι παροδικο.
Mi_KiΜέλος
ο χρονος ειναι χρημα!
- και οχι κτημα!
Αλήθεια λές φίλε/η dark lill princess, ο χρόνος είναι
υποτελής του ανρώπου, αλλά, μόνο όταν αυτός είναι κυρίαρχος του εαυτού του...
Πώς απώλεσε ο άνθρωπος αυτή την ιδιότητα;
Μήπως απομακρύνηθκε απο το πνεύμα και πλησίασε την ύλη,τόσο,
που σαν λωτοφάγος ξέχασε την αλήθεια;
υποτελής του ανρώπου, αλλά, μόνο όταν αυτός είναι κυρίαρχος του εαυτού του...
Πώς απώλεσε ο άνθρωπος αυτή την ιδιότητα;
Μήπως απομακρύνηθκε απο το πνεύμα και πλησίασε την ύλη,τόσο,
που σαν λωτοφάγος ξέχασε την αλήθεια;
dark lill princessΝέο Μέλος
φιλε trexagireve δικιο εχεις να αναρωτιεσαι γιατι ο ανθρωπος εχασε την ανωτεροτητα του απεναντι στο χρονο..
ισως γιατι το σωμα του καταλαμβανει τοσο χωρο που δν υπαρχει πια αρκετος για το πνευμα να ζησει και ν εξελιχθει..
ισως γιατι η αναγκη για κοινωνικη ανελιξη ειναι μεγαλυτερη απο αυτη τησ πνευματικης..
ισως γιατι ειναι πιο ευκολο να ζεις τ σημερα στην αγνοια της ορατης πραγματικοτητας νιωθωντας ασφαλεις απο το να ακροβατεις στα ορια της αληθειας με τιμημα τ φοβο και πιθανα την μοναξια...
και αν ισχυει αυτο μηπως ο ανθρωπος εγινε υποδουλος του χρονου οικειοθελως εστω και χωρις τη συνειδηση μα με μονο οδηγο το ενστικτο της ψυχικης του ηρεμιας;
ισως γιατι το σωμα του καταλαμβανει τοσο χωρο που δν υπαρχει πια αρκετος για το πνευμα να ζησει και ν εξελιχθει..
ισως γιατι η αναγκη για κοινωνικη ανελιξη ειναι μεγαλυτερη απο αυτη τησ πνευματικης..
ισως γιατι ειναι πιο ευκολο να ζεις τ σημερα στην αγνοια της ορατης πραγματικοτητας νιωθωντας ασφαλεις απο το να ακροβατεις στα ορια της αληθειας με τιμημα τ φοβο και πιθανα την μοναξια...
και αν ισχυει αυτο μηπως ο ανθρωπος εγινε υποδουλος του χρονου οικειοθελως εστω και χωρις τη συνειδηση μα με μονο οδηγο το ενστικτο της ψυχικης του ηρεμιας;