- σκεπτομορφες - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Εάν θυμάμαι καλά τα συμπληρωματικά χρώματα είναι το κόκκινο με το πράσινο, το μπλε με το πορτοκαλί και το κίτρινο με το μωβ.
Από αυτά, το πράσινο, το πορτοκαλί και το μωβ προκύπτουν από τη μίξη των υπολοίπω χρωμάτων.
Αυτό είναι σωστό φίλε Dying_Incubus . Επιβεβαιώνει μάλιστα και αυτό που αποτυπωνεται στον κύκλο του Νεύτωνα.
Πράγματι αν παρατηρήσουμε το διάγραμμα:
Το κόκκινο είναι το αντιδιαμετρικό σημείο του πράσινου.
Το γαλάζιο είναι το αντιδιαμετρικό σημείο του πορτοκαλί.
Το κίτρινο είναι το αντιδιαμετρικό σημείο του ιώδους (μώβ).
Και όπως έχομε πει:
quote:
Διαμετρικώς αντίθετα χρώματα (τα αποκαλούμενα «συμπληρωματικά» χρώματα) αναμιγνυόμενα προκαλούν βαθμιαία μετάπτωση από το ένα χρώμα στο άλλο
Όσον αφορά την παράγραφό σου:
quote:
Και μιας κι αναφέρθηκες πολύ εύστοχα στα θερμά και στα ψυχρά χρώματα, φίλε Κηφέα, να αναφέρουμε ότι τα μεν θερμά χρώματα κινητοποιούν το συναίσθημα ενώ τα ψυχρά υποβοηθούν τη νοητική μας διεργασία.
Δεν ξέρω αν αυτό σχετίζεται με αυτό που ανέφερες, σκέφτομαι όμως πως αυτό που "εισέρχεται" μέσα μας (θερμό χρώμα) πάντα μας κινητοποιεί κάποιο συναίσθημα ενώ αυτό που εστιάζεται έξω από εμάς (ψυχρό χρώμα) κινητοποιεί την σκέψη μας.
Ίσως για αυτό το λόγο να είναι σωστή η άποψη ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να ζει σε ένα σπίτι στο οποίο επικρατούν σε αρμονία και οι δύο κατηγορίες χρωμάτων.
Όταν επικρατούν τα ψυχρά χρώματα μπορεί να υπάρχει έντονη νοητική διεργασία κι ενίοτε να δημιουργούνται αρνητικές σκέψεις στο άτομο αυτό καθώς και να υπάρχει μια συναισθηματική ψυχρότητα ενώ όταν επικρατούν τα θερμά χρώματα να κυριαρχεί μια απουσία της σκέψης και μια έξαρση των συναισθημάτων, ειδικά των έντονων.
Ναι, έτσι ακριβώς είναι όπως το γράφεις. Και δεν έχεις απλώς μόνο δίκιο αλλά ήταν και απαραίτητο να τονιστεί.
quote:
Όντως αυτό που σε εμάς φαίνεται ως αντιθετικό προς κάτι άλλο, στην Φύση είναι συμπληρωματικό.
Στην ουσία δεν είναι καθόλου εχθρικό αλλά καθορίζει την ύπαρξη του αντίθετου του, την οριοθετεί κατά κάποιον τρόπο και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του.
Γιατί λοιπόν εμείς οι άνθρωποι αυτή την αρμονία κι αυτή την σχέση αλληλοσυμπλήρωσης την αντιλαμβανόμαστε ως "εχθρική";
Κι αυτό το αναφέρω γενικά για όποιο αντιθετικό ζεύγος που μπορεί να υπάρχει στον κόσμο μας.
Έχω την εντύπωση ότι εστιαζόμαστε υπερβολικά σε αυτό που φαινομενικά διαφοροποιεί 2 πράγματα ή καταστάσεις μεταξύ τους και τα προσεγγίζουμε με χωριστική διάθεση ενώ η ίδια η Φύση τα έχει πλάσει ως ένα σύνολο.
Γιατί παραβλέπουμε ή υποβαθμίζουμε την σχέση αρμονίας και την ανώτερη λειτουργία που επιτελούν 2 "αντιθετικές" καταστάσεις και δεν τις βλέπουμε ως συμπληρωματικές;
Θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε το γιατί αυτό που σε εμάς φαίνεται ως αντιθετικό προς κάτι άλλο, στην Φύση είναι συμπληρωματικό, ως εξής:
Η σωστή πορεία του ανθρώπου , μέσα σε τούτο το αντιθετικό σύμπλεγμα είναι ο δρόμος της ισορροπίας .
Η στενή ατραπός , που χωρίζει τα αντίθετα (π.χ. το καλό από το κακό) . Έτσι δεν πρέπει με κανένα από τα δύο να ταυτιζόμαστε και πάνω απ’όλα προσπαθώντας να βιώσουμε το μεγάλο σύνολο , που μερική έκφρασή του είναι το καλό ή το κακό .
Γιατί όμως με κανένα από τα δύο δεν πρέπει να ταυτισθούμε ;
Έχουμε διδαχθεί ότι το καλό πρέπει να αναζητούμε και μέσ’απ’το καλό να ρυθμίζουμε την πορεία μας στον κόσμο .
Πού οφείλεται η αντίφαση αυτή ;
Κι’όμως δεν υπάρχει αντίφαση .
Στο δυϊκό κόσμο μέσα , το καλό υπάρχει μονάχα σαν αντίπαλος του κακού .
Και πόσο καλός μπορείς νάσαι , όταν η δική σου καλωσύνη υπάρχει χάρη στην ύπαρξη της κακίας των άλλων ;
Είναι φανερό ότι μια τέτοια καλοσύνη δεν είναι τίποτ’άλλο παρά υποκρισία , κι’ο σωστός άνθρωπος φροντίζει στη ζωή του να τηρεί ίσες αποστάσεις κι’από τα δύο άκρα , δείχνοντας αγάπη και ανοχή απέναντι και σ’αυτούς ακόμα που σφάλλουν , έχοντας πριν απ’όλα συνείδηση των δικών του ατελειών κι’ελαττωμάτων .
Έτσι ο άνθρωπος μέσα στο δυϊκό κόσμο παίρνει θέση δυϊστική, αφού στο επίπεδο τούτο καλείται να δουλέψει .
Βρίσκει τον δρόμο της ισορροπίας ανάμεσα στ’αντίθετα άκρα , που ασταμάτητα μας δοκιμάζουν .
Αλλά στα ανώτερα πνευματικά επίπεδα , ο δυϊσμός εξαφανίζεται και τ’αντίθετα ενώνονται.
Κάπως έτσι, νομίζω, πρέπει να το δούμε.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Ας δούμε σήμερα τι μας λέει η πειραματική ψυχολογία για τα χρώματα:
Μέχρι τώρα , είδαμε διάφορες φυσιολογικές ερμηνείες μερικών από τις γνωστότερες ψυχολογικές επιδράσεις των χρωμάτων , όπως χαρούμενα και λυπητερά χρώματα , ζεστά και κρύα χρώματα κ.λ.π.
Η Πειραματική ψυχολογία έχει επιβεβαιώσει με μεγάλη αξιοπιστία τις συναισθηματικές αυτές συσχετίσεις , ανεξάρτητα από την μεγάλη ποικιλία των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από τα σχετικά πειράματα .
Μια προσεγγιστική αντιστοιχία αυτού του είδους είναι και η εξής :
Ερυθρό = θερμό , στεγνό , σταθερό .
Πορτοκαλί = μαγικό , στεγνό , βίαιο .
Κίτρινο = εντατικό , εύθραυστο , ευχάριστο .
Πράσινο = ψυχρό , φρέσκο , απαλό .
Γαλάζιο = ψυχρό , μελαγχολικό , ξεκούραστο .
Ιώδες = ουδέτερο , θλιμμένο .
Πορφυρό = κόσμιο
Μαύρο = νηφάλιο κλπ.
Είναι προφανές ότι οι συνδυασμοί αυτοί ισχύουν κατά μέσον όρο , και δεν μπορούν να εξατομικευθούν ή να ισχύουν με οποιεσδήποτε συνθήκες .
Καθαρά προσωπικοί μηχανισμοί του υποσυνειδήτου μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες αποκλίσεις από τα ανώτερα ψυχολογικά δεδομένα .
Ένα βήμα πιο πέρα βρίσκεται η σύνδεση των χρωμάτων με εντυπώσεις άλλων αισθήσεων , όπως οι κινητικοαισθητικές , βαρύτητας , ήχου , αφής κ.λ.π.
Η εικόνα ολοκληρώνεται με μια ψυχοσωματική προσέγγιση :
Υπό την επίδραση των θερμών χρωμάτων επιτυγχάνεται η κυκλοφορία του αίματος .
Παράλληλα έχει προταθεί η θεραπεία του έλκους να γίνεται σε κίτρινο περιβάλλον .
Εδώ η επιστήμη επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά την αποδοτικότητα της υπερβατικής μεθόδου στη δημιουργία διανοητικο – σωματικών αμφίδρομων αλληλεπιδράσεων .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Ας δούμε σήμερα τα χρώματα από την πλευρά της αναλυτικής ψυχολογίας και της μυστικιστικής προσέγγισης:
Μέχρι εδώ εξετάστηκε η συμβολική δύναμη των χρωμάτων στο συνειδητό επίπεδο .
Τα όρια όμως της ανθρώπινης ύπαρξης είναι πολύ πλατύτερα , γι αυτό πρέπει να ψάχνουμε βαθύτερα για να ενθαρρύνουμε τη δημιουργική σκέψη και τη διαίσθηση .
Αυτό μας φέρνει στα βαθύτερα επίπεδα του εγώ , όπου τα χρώματα φαίνεται ότι παίζουν επίσης σπουδαίο ρόλο .
Από αυτή την άποψη ο Karl Jung ( “Psychologie et alchimie” , Bucher – Chastel , Paris , 1970 ) έχει αναλύσει πολλά όνειρα που συνδέονται με χρώματα .
Ένα χαρακτηριστικό που αφορούσε όλα τα χρώματα αυτών των ονείρων :
Ήταν όλα διατεταγμένα σε μία μαντάλα («μαγικός κύκλος») , με μία κατά κάποιο τρόπο ομόκεντρη διάταξη όλων των σχημάτων .
Ένα από αυτά τα όνειρα είναι και ο παραμορφωμένος σταυρός (συγκρίνατε το Σχήμα 2 με το σχήμα που προκύπτει όταν τα ίδια χρώματα τα φαντασθούμε πάνω στον κύκλο του Νεύτωνα – Σχήμα 1) , ζωγραφισμένος με κίτρινο , ερυθρό , πράσινο και γαλάζιο χρώμα .
Ο Jung σχολιάζοντας την ονειρική εντύπωση ενός μεγάλου τροχού , αναφέρεται στην αιώνια κυκλική κίνηση , την κάθοδο του Θεού (ήλιος , κίτρινο) και την ανέλιξη του ανθρώπου κ.λ.π.
Φιλικά
Κηφεύς
“ Ego sum albus nigri et rubens albi et citrinus rubey et certe veridicus sum” (Είμαι λευκός από μαύρο και ερυθρός από λευκό και κίτρινος από ερυθρό και βεβαίως είμαι πράσινος) . Αφήνω στο διαλογισμό των φίλων αναγνωστών αυτήν την έξοχη αλληγορία που αφορά τα φωτεινά χρώματα .
Τα ίδια τέσσερα χρώματα (ερυθρό , κίτρινο , πράσινο και γαλάζιο) επανέρχονται στα όνειρα που εξέτασε ο Jung , μερικές φορές σαν τέσσερα μάτια αρκούδας (χθόνιο στοιχείο) .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Φιλικά
Κηφεύς
Ο Oswald Wirth (“Le Tarot” , E. Nourry , Paris , 1927) επεξεργάζεται περαιτέρω τα χρώματα , αλλά χωρίς ειδικές αναλύσεις .
Εν τούτοις , βρίσκω πως η γεωμετρική του παράσταση των πρωτευόντων και δευτερευόντων χρωμάτων είναι εξαιρετικά δυναμική ως σύμβολο .
Είναι ένα φυσικό σύμβολο , που σέβεται τους φυσικούς νόμους και έχει την ικανότητα να εμπνεύσει πολλές ηθικές και φιλοσοφικές αλληγορίες .
Ένας άλλος πολύ συνηθισμένος συσχετισμός είναι των πλανητών με τα χρώματα .
Οι πλανήτες κατά την περιστροφή τους εκφράζουν πολύ γνωστές διανοητικές , ηθικές και μεταφυσικές στάσεις .
Επομένως τα χρώματα συμβολίζουν κατ’επέκταση αυτές τις στάσεις .
Τελειώνοντας με αυτούς (τους λίγο ή πολύ εσωτερικούς) συμβολισμούς , θα πρέπει να αναφερθούν τα τέσσερα Στοιχεία : Γη (Μαύρο) , Αέρας (Γαλάζιο) , Νερό (Πράσινο) , Φωτιά (Ερυθρό) .
Αυτά είναι τα στοιχεία για το χτίσιμο του υλικού κόσμου , κι ανάλογη είναι η θέση που κατέχουν πάνω ή κάτω από τον ορίζοντα της ζωής .
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :
1)Mayal W. – “Industrial design for Engineers” , Iliffe , London , 1967 .
2)Λιάπης Ι. – «Η αίσθησις και η αισθητική του χρώματος» , Αθήναι , 1963 .
3)Κονταξάκης Γ. – «Αρμονία συνεπιπέδων χρωμάτων» , Θεσσαλονίκη , 1972 .
4)Jung K. : - “Psychologie et alchemie” , Buchet – Chastel , Paris , 1970 .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Μετά την ανάλυση που κάναμε για την έννοια των χρωμάτων, ας επιστρέψουμε στις σκεπτομορφές.
Σήμερα θα εξετάσουμε την πρώτη από τις τρείς κατηγορίες σκέψεων που υπάρχουν, από την άποψη των μορφών που δημιουργούν:
1) Αυτή που παίρνει τη μορφή του σκεφτόμενου ατόμου .
Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται πως βρίσκεται σε κάποιο μακρινό μέρος ή επιθυμεί ειλικρινά να βρεθεί εκεί , τότε δημιουργεί μια σκεπτομορφή με τη δική του εικόνα , η οποία εμφανίζεται εκεί .
Μια τέτοιου είδους μορφή έχει γίνει συχνά αντιληπτή από άλλους και μερικές φορές θεωρήθηκε σαν το αστρικό σώμα ή το φάντασμα του ίδιου του ανθρώπου .
Σε αυτές τις περιπτώσεις είτε ο αυτόπτης θα πρέπει να έχει ανεπτυγμένη διορατικότητα για να είναι σε θέση να παρατηρήσει την αστρική μορφή , είτε η ίδια η σκεπτομορφή πρέπει να έχει ικανή ισχύ ώστε να υλοποιηθεί – δηλαδή να σχηματίσει προσωρινά γύρω της μια συγκεκριμένη ποσότητα φυσικής ουσίας .
Η σκέψη που δημιουργεί μια τέτοια μορφή πρέπει αναγκαία να είναι πολύ ισχυρή και γι’αυτό χρησιμοποιεί μεγαλύτερη αναλογία ύλης του νοητικού σώματος .
Έτσι παρ’όλο που η μορφή είναι μικρή και συμπιεσμένη τη στιγμή που απομακρύνεται από το διανοητή , σχηματίζει γύρω της ένα αξιόλογο ποσό αστρικού υλικού και συνήθως προβάλλεται σε φυσικό μέγεθος πριν εμφανιστεί στον προορισμό της .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Ας δούμε, σήμερα την δεύτερη κατηγορία σκέψεων:
2) Αυτή που παίρνει την εικόνα κάποιου υλικού αντικειμένου .
Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται κάποιο φίλο του , τότε σχηματίζει μέσω του νοητικού σώματος μια στιγμιαία εικόνα αυτού του φίλου , η οποία συχνά εξωτερικεύεται και αιωρείται στον αέρα μπροστά του .
Κατά τον ίδιο τρόπο , αν σκέφτεται ένα δωμάτιο , ένα σπίτι , μια περιοχή μικροσκοπικές εικόνες αυτών των πραγμάτων σχηματίζονται μέσω του νοητικού σώματος και στη συνέχεια προβάλλονται στο χώρο .
Αυτό ισχύει και όταν ο άνθρωπος επιχειρεί να ασκήσει τη φαντασία του .
Ο ζωγράφος που μορφοποιεί την αντίληψη του μελλοντικού του πίνακα , πρώτα χτίζει την εικόνα με το υλικό του νοητικού σώματος , στην συνέχεια την προβάλλει μπροστά του στο χώρο , τη διατηρεί μέσα στα μάτια του νου και τέλος την αποτυπώνει στον καμβά .
Ο συγγραφέας με τον ίδιο τρόπο οικοδομεί εικόνες των χαρακτήρων του μέσα σε νοητικό υλικό και με την άσκηση της θέλησής του κινεί αυτές τις «μαριονέτες» , έτσι ώστε η πλοκή της ιστορίας να εξελίσσεται ρεαλιστικά μπροστά του .
Με την περίεργα λανθασμένη αντίληψη περί πραγματικότητας που επικρατεί , μας είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι αυτές οι νοητικές εικόνες υπάρχουν πραγματικά και είναι τόσο αντικειμενικές ώστε μπορούν ακόμη και να ζωογονηθούν από κάποιον άλλο εκτός από τον ίδιο τον δημιουργό τους .
Μερικοί μυθιστοριογράφοι ήδη το έχουν αντιληφθεί αμυδρά και έχουν βιώσει καταστάσεις όπου οι χαρακτήρες των έργων τους αποκτούν δική τους θέληση μετά τη δημιουργία τους και σε μερικές περιπτώσεις επιμένουν στο να διαμορφώσουν την πλοκή της ιστορίας πολύ διαφορετικά από την αρχική πρόθεση του συγγραφέα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
3) Η τρίτη κατηγορία που λαμβάνει μια μορφή από μόνη της , εκφράζοντας τις ενυπάρχουσες ποιότητες μέσα στην ύλη που μορφοποιείται γύρω της .
Στην κατηγορία αυτή ανήκει η αμυδρή εκείνη απεικόνιση των φυσικών μορφών στο αστρικό ή νοητικό πεδίο .
Οι σκεπτομορφές αυτής της τρίτης κατηγορίας κατά κανόνα εκδηλώνονται στο αστρικό πεδίο , μια και στην πλειοψηφία τους είναι ταυτόχρονες εκφράσεις σκέψης και συναισθήματος .
Όταν οι σκεπτομορφές που απευθύνονται κατευθείαν σε άτομα προκαλούν καθοριστικά αποτελέσματα , τα οποία είτε αναπαράγονται μερικά στην αύρα του αποδέκτη , αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο το τελικό αποτέλεσμα , είτε απωθούνται από αυτήν .
Μια σκέψη αγάπης και προστατευτικής διάθεσης που κατευθύνεται ισχυρά προς κάποιο πολυαγαπημένο πρόσωπο , δημιουργεί μια μορφή που μεταφέρεται στο συγκεκριμένο άτομο και παραμένει στην αύρα του σαν ένας προστατευτικός παράγοντας θα αναζητήσει όλες τις ευκαιρίες για να προσφέρει και όλες τις δυνατότητες για να υπερασπιστεί , όχι με κάποια συνειδητή και εσκεμμένη δράση , αλλά σαν κάποιο τυφλό επακόλουθο της ώθησης που εντυπώθηκε στο άτομο , θα ισχυροποιήσει τις φιλικές δυνάμεις , και ταυτόχρονα θα αποδυναμώσει τις εχθρικές που προσκρούουν στην αύρα του .
Στις περιπτώσεις όπου καλές ή κακές σκέψεις προβάλλονται προς κάποιο άτομο , θα πρέπει να συναντήσουν στην αύρα του εκείνα τα απαραίτητα υλικά που προκαλούν συμπαθητική ανταπόκριση στους κραδασμούς τους , ώστε να μπορέσουν να εκπληρώσουν την αποστολή τους .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Κάθε συνδυασμός της ύλης έχει μια συγκεκριμένη κραδασμική περιοχή και αν η σκεπτομορφή βρίσκεται έξω από αυτή , τότε δεν μπορεί να επηρεάσει καθόλου την αύρα .
Κατά συνέπεια αναπηδά από αυτή με δύναμη ανάλογη με την ενέργεια που προσέκρουσε πάνω της .
Έτσι εξηγείται γιατί λέγεται πως μια αγνή καρδιά ή ένας αγνός νους είναι οι καλύτεροι προστάτες απέναντι σε οποιονδήποτε εχθρικό επιδρομέα.
Επειδή για μια αγνή καρδιά και ένα αγνό νου θα δομηθούν αντίστοιχα ένα αστρικό και ένα νοητικό σώμα από τέλεια και λεπτοφυή υλικά , έτσι ώστε δεν είναι δυνατή η ανταπόκριση σε κραδασμούς που απαιτούν χοντροειδή και πυκνή ύλη .
Εάν μια κακή σκέψη προβληθεί με έντονη ισχύ και προσκρούσει σε ένα τέτοιο σώμα , το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να αναπηδήσει και να εκσφενδινιστεί πίσω με όλη της την ενέργεια . Στη συνέχεια κινείται προς τα πίσω κατά μήκος της μαγνητικής γραμμής με τη μικρότερη αντίσταση , η οποία προφανώς είναι η γραμμή που μόλις διέτρεξε και χτυπά τον πομπό της . Αυτός , έχοντας στο αστρικό και νοητικό του σώμα υλικό παρόμοιας υφής με εκείνο της σκεπτομορφής που πρόβαλλε , περιπλέκεται ανάμεσα στις ανταποκρινόμενες δονήσεις και υπομένει τα καταστροφικά αποτελέσματα που σκόπευε να δημιουργήσει σε κάποιον άλλον .
Όσο τα χοντροειδέστερα είδη της ύλης που συνδέονται με κακές και εγωιστικές σκέψεις παραμένουν στο σώμα κάποιου ανθρώπου , τόσο αυτός είναι ευάλωτος στις επιθέσεις εκείνων που επιθυμούν το κακό του .
Αν όμως μέσω αυτοεξαγνισμού καταφέρει να τα εξαλείψει τελείως , τότε οι εχθροί του δεν μπορούν να τον βλάψουν και ζει ήρεμα και ειρηνικά ανάμεσα σε όλα τα πυρά της κακεντρέχειάς τους . Επιπλέον , προκαλείται κακό σε εκείνους που εκτοξεύουν τέτοιου είδους πυρά .
Ένα άλλο που πρέπει να αναφερθεί , είναι ότι κάθε σκεπτομορφή που παρουσιάζεται εδώ προέρχεται μέσα από τη ζωή .
Δεν είναι φανταστικές μορφές , φτιαγμένες όπως θα θεωρούσε ένας ονειροπόλος ότι κάπως έτσι θα πρέπει να εμφανίζονται .
Είναι αναπαραστάσεις μορφών πραγματικά παρατηρημένες καθώς εκπέμπονται από συνηθισμένους άντρες και γυναίκες , αναπαραγμένες με όλη τη δυνατή προσοχή και πιστότητα από αυτούς που τις είδαν .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
αγαπητέ "Κηφεύς", ευχαριστούμε σε όσα μας μεταδίδεις.
Αλήθεια, ο αυτοεξαγνισμός προς προς μια αγνή καρδια και νου, κατά πόσο (εαν γνωρίζεις) βοηθά στην καταπολέμηση νοητικοψυχολογικών ασθενειών;
Από τις απλές, έως ίσως και τις δυσκολότερες;
Καλή συνέχεια
Τry Harder
αγαπητέ "Κηφεύς", ευχαριστούμε σε όσα μας μεταδίδεις.
Αλήθεια, ο αυτοεξαγνισμός προς προς μια αγνή καρδια και νου, κατά πόσο (εαν γνωρίζεις) βοηθά στην καταπολέμηση νοητικοψυχολογικών ασθενειών;
Από τις απλές, έως ίσως και τις δυσκολότερες;
Καλή συνέχεια
Τry Harder
quote:
Αλήθεια, ο αυτοεξαγνισμός προς προς μια αγνή καρδια και νου, κατά πόσο (εαν γνωρίζεις) βοηθά στην καταπολέμηση νοητικοψυχολογικών ασθενειών;
Από τις απλές, έως ίσως και τις δυσκολότερες;
Αγαπητέ meteor
Την λέξη αυτοεξαγνισμός την χρησιμοποίησα για να εξηγήσω την παρακάτω φράση του τελευταίου μηνύματός μου:
quote:
Όσο τα χοντροειδέστερα είδη της ύλης που συνδέονται με κακές και εγωιστικές σκέψεις παραμένουν στο σώμα κάποιου ανθρώπου , τόσο αυτός είναι ευάλωτος στις επιθέσεις εκείνων που επιθυμούν το κακό του .Αν όμως μέσω αυτοεξαγνισμού καταφέρει να τα εξαλείψει τελείως , τότε οι εχθροί του δεν μπορούν να τον βλάψουν και ζει ήρεμα και ειρηνικά ανάμεσα σε όλα τα πυρά της κακεντρέχειάς τους . Επιπλέον , προκαλείται κακό σε εκείνους που εκτοξεύουν τέτοιου είδους πυρά
Με την προηγούμενη έννοια που δίνω στη λέξη "αυτοεξαγνισμός", θέλω να πω ότι εξαλείφοντας ή ελαττώνοντας τις κακές και εγωιστικές σκέψεις, χρησιμοποιώντας σαν βασικά εργαλεία την κατά το δυνατόν πραγματικότερη εφαρμογή του Δελφικού "Γνώθι σαυτόν" ή και του "ένδον σκάπτε" του Μάρκου Αυρήλιου, θα γίνομε λιγότερο ευάλωτοι στις επιθέσεις εκείνων που επιθυμούν το κακό μας.
Πιστεύω, προσωπικά, ότι εάν πετύχομε τα προηγούμενα, πρέπει να καταπολεμούμε συγχρόνως, σε κάποιο βαθμό, και τις νοητικοψυχολογικές ασθένειες.
Στο τελευταίο συμπέρασμα καταλήγω, με κάθε επιφύλαξη, διότι δεν δηλώνω ειδικός στο θέμα . 
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Από εδώ και πέρα θα μπορούσαμε να αρχίσουμε την εξέταση των σκεπτομορφών κατά είδος:
Οι πλέον ενδιαφέρουσες , κατά την γνώμη μου , είναι :
Της Αγνής Στοργής , Της Αόριστης Εγωιστκής Στοργής , της Καθορισμένης Στοργής , της Ακτινοβολούσας Στοργής , της Ειρήνης και προστασίας , της Αρπακτικής Ζωώδους Στοργής , του αορίστου Θρησκευτικού Συναισθήματος , της Ανυψωτικής Δύναμης της Αφοσίωσης , της Ανταπόκρισης στην Αφοσίωσης , της Αυταπάρνησης , της Αόριστης Διανοητικής Ικανοποίησης , της Πρόθεσης για Μάθηση , της Υψηλής φιλοδοξίας , της Εγωιστικής Φιλοδοξίας , της Δολοφονικής οργής και Συγκρατημένος Θυμός , ο Εκρηκτικός Θυμός , της Αόριστης Συμπάθειας , του Ξαφνικού φόβου , την Εγωιστική Πλεονεξία , των διαφόρων Μορφών που παρατηρούνται στο Διαλογισμό , των διαφόρων Μορφών που δομούνται από τη Μουσική … κ.ά.
Οιοσδήποτε συνομιλητής έχει πληροφορίες πάνω σ'αυτές αλλά και σε ό,τιδήποτε άλλο σχετικό μπορεί να τα καταθέσει.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Ζητώ συγγνώμη που γράφω για ένα ζήτημα που δεν ταυτίζεται απόλυτα με το θέμα της συζήτησης αλλά δεν βρήκα πουθενά αλλού να γράψω και η συζήτηση μου φάνηκε γενικά αρκετά φιλελεύθερη . Παρεπιπτώντως έχω και γω διαβάσει την δύναμη του τώρα αλλά δεν το έχω χωνέψει τελείως
quote:
Ζητώ συγγνώμη που γράφω για ένα ζήτημα που δεν ταυτίζεται απόλυτα με το θέμα της συζήτησης αλλά δεν βρήκα πουθενά αλλού να γράψω και η συζήτηση μου φάνηκε γενικά αρκετά φιλελεύθερη . Παρεπιπτώντως έχω και γω διαβάσει την δύναμη του τώρα αλλά δεν το έχω χωνέψει τελείως
Καλωσόρισες στο forum, φίλε -Κενό-.
Καλά έκανες και έγραψες αυτό που σου συνέβη. Εξάλλου το θέμα συζήτησης εδώ (Σκεπτομορφές), από τη φύση του χαρακτηρίζεται και αυτό ότι ανήκει στο υπερβατικό. Δυστυχώς, όμως, δεν κρίνω επαρκείς τις γνώσεις μου για να ερμηνεύσω το περιστατικό αυτό.
Να είσαι βέβαιος, όμως, ότι αν κάποιος συνομιλητής μπορεί να σε βοηθήσει, θα σου απαντήσει.
Φιλικά
Κηφεύς
Υπάρχουν μερικές σοβαρές δυσκολίες στην προσπάθεια κατανόησης της φύσης των σκεπτομορφών , εξαιτίας του γεγονότος ότι η αντίληψή μας για το χώρο περιορίζεται στις τρείς διαστάσεις .
Όταν μάλιστα προσπαθούμε να κάνουμε ένα σχεδιάγραμμα , τότε στην πράξη περιοριζόμαστε στις δύο .
Στην πραγματικότητα , η γραμμική παρουσίαση (σε επίπεδη επιφάνεια) ακόμη και των συνηθισμένων τρισδιάστατων αντικειμένων είναι σοβαρά ελλιπής , γιατί σπάνια αποδίδεται με ακρίβεια στο σχέδιο μια γραμμή ή μια γωνία .
Αν για παράδειγμα , στην εικόνα σχεδιάζεται ένας δρόμος , η αρχή του πρέπει να αναπαρασταθεί πλατύτερη από το τέλος του , παρ’όλο που στην πραγματικότητα το πλάτος του είναι το ίδιο .
Αν πρόκειται να απεικονίσουμε ένα σπίτι , τότε οι ορθές του γωνίες πρέπει να δείχνουν οξείες ή αμβλείες .
Στην πράξη σχεδιάζουμε οτιδήποτε όχι όπως είναι , αλλά όπως φαίνεται .
Η προσπάθεια κάθε καλλιτέχνη είναι , μέσα από μια επιδέξια διευθέτηση των γραμμών σε μια επίπεδη επιφάνεια , να μεταδώσει στο μάτι την αίσθηση εκείνη που θα μας θυμίσει ότι προέρχεται από ένα τρισδιάστατο αντικείμενο .
Αυτό είναι εφικτό μόνο αν είναι γνωστά κάποια παρόμοια αντικείμενα σε εκείνους που βλέπουν την εικόνα και έτσι αποδέχονται την εντύπωση που δίνει .
Ένα πρόσωπο που δεν έχει δει ένα δένδρο , δεν θα μπορούσε να σχηματίσει παρά μια αμυδρή ιδέα για αυτό , ακόμη και μέσα από την πλέον πιστή απεικόνιση .
Εάν σε αυτή τη δυσκολία προσθέσουμε μια ακόμη περισσότερο σοβαρή , δηλαδή του περιορισμού της συνείδησης , και υποθέσουμε ότι δίνουμε την εικόνα σε ένα όν που γνωρίζει μόνο δύο διαστάσεις , τότε θα αντιληφθούμε πόσο αδύνατο είναι να του δώσουμε οποιαδήποτε επαρκή εντύπωση ενός τοπίου όπως εμείς το βλέπουμε .
Ακριβώς αυτή η δυσκολία , στην χειρότερή της μορφή , συναντάμε όταν προσπαθούμε να κάνουμε ένα σχέδιο ακόμη και μιας πολύ απλής σκεπτομορφής .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Η μεγάλη πλειοψηφία εκείνων που κοιτάζουν μια τέτοια εικόνα είναι απόλυτα περιορισμένη στη συνείδηση των τριών διαστάσεων και επιπλέον δεν έχουν την παραμικρή αντίληψη εκείνου του εσωτερικού κόσμου στον οποίο ανήκουν οι σκεπτομορφές μαζί με όλους τους εξαίσιους φωτισμούς και χρωματισμούς τους .
Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να απεικονίσουμε μια τομή της σκεπτομορφής .
Σε όσους δε οι ικανότητές τους επιτρέπουν να δουν το πρωτότυπο , σίγουρα θα απογοητευθούν από οποιαδήποτε αναπαράστασή του .
Εκείνο που αποκαλούμε ανθρώπινη αύρα είναι το εξωτερικό μέρος της νεφελώδους ουσίας των ανώτερων σωμάτων που διαπερνούν το ένα το άλλο και επεκτείνονται πέρα από τα όρια του φυσικού σώματος , το οποίο είναι και το μικρότερο όλων .
Από αυτά τα σώματα , εκείνα που σχετίζονται άμεσα με την εμφάνιση των ονομαζόμενων σκεπτομορφών είναι το νοητικό και το συγκινησιακό σώμα .
Ο σκεπτόμενος άνθρωπος ενδύεται ένα σώμα που αποτελείται από αναρίθμητους συνδυασμούς της λεπτοφυούς ύλης του νοητικού πεδίου .
Το σώμα αυτό είναι περισσότερο ή λιγότερο εξευγενισμένο στα συστατικά του και οργανωμένο πλήρως στις λειτουργίες του ανάλογα με το στάδιο της διανοητικής ανάπτυξης που έχει φτάσει ο άνθρωπος .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Το νοητικό σώμα είναι αντικείμενο μεγάλης ομορφιάς .
Η λεπτότητα και η ταχύτατη κίνηση των σωματιδίων του δίνουν την όψη ενός ιριδίζοντος φωτός .
Η ομορφιά αυτή είναι εκπληκτικά ακτινοβόλα και υπέροχα αξιαγάπητη όσο περισσότερο εξελιγμένη είναι η διάνοια και ασχολείται κύρια με αγνά και ανώτερα θέματα .
Κάθε σκέψη γεννά μια ομάδα σχετικών με αυτή δονήσεων στο υλικό αυτού του σώματος , που συνοδεύονται από ένα θαυμάσιο παιχνίδισμα χρωμάτων παρόμοιο με εκείνο που παρουσιάζουν οι σταγόνες των νερών ενός καταρράκτη καθώς τις διαπερνά το φως του ήλιου , αλλά εμπλουτισμένες στο νιοστό βαθμό με χρωματισμούς και ζωντανής λεπτότητας .
Κάτω από αυτήν την παρόρμηση το σώμα εκδηλώνει ένα δονούμενο τμήμα του , το οποίο σχηματίζεται σύμφωνα με την φύση των δονήσεων .
Όμοια είναι τα σχέδια που δημιουργούνται από την άμμο πάνω σε ένα δίσκο παλλόμενο σύμφωνα με μια νότα .
Αυτό λοιπόν το τμήμα έρχεται σε επαφή με την περιβάλλουσα ατμόσφαιρα και συσσωρεύει υλικό αντίστοιχης υφής από τη στοιχειακή ουσία του νοητικού κόσμου .
Τότε έχομε μια αγνή και απλή σκεπτομορφή , η οποία είναι ζωντανή οντότητα έντονης δραστηριότητας εμψυχωμένη από την ιδέα που την γέννησε .
Εάν δημιουργήθηκε από πολύ λεπτά μόρια νοητικής ύλης , τότε θα είναι μεγάλης δύναμης και ενέργειας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ο πιο δυναμικός παράγοντας δράσης όταν κατευθύνεται από μια ισχυρή και σταθερή θέληση .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
(Είμαι άπιστος Θωμάς τι να κάνουμε )
Για να πω την αλήθεια κάτι έχω παρατηρήσει αλλά θα ήθελα να είμαι 100% σίγουρος