- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
.Μαντις αν το γυρισαμε στα νανουρισματα...εγω μεσα
.Αλλα το κακο ειναι που δεν μπορουμε να εχουμε και την μελωδια μαζι με τα λογια..
Στο μεταξυ εμενα ακομα δεν λεει να μου φυγει το : περιστερια ασπρα πετουν...κλπ κλπ.
Αργω που εισαι να μας πεις και αλλα?
Καλο σας βραδυ
Άντε και για αργότερα θα βρώ άλλη κατηγορία τραγουδιών για να συνεχίσουμε...
Μάνο καλέ μου, πήγαινε για ύπνο.... Έχεις αγώνα αύριο!
τι όμορφα μαλλιά!
Μικρό μου πόνυ, μικρό μου πόνυ,
θα σε φροντίζω όπου κι αν πάω,
μικρό μου πόνυ, μικρό μου πόνυ,
πόσο σ' αγαπάω...
ROGG
Έλειψα καιρό από δω..Αχ, Αργώ σ'ευχαριστώ!Τώρα μπορώ να ψάξω να το βρω το άσμα..Κ τα νανουρίσματα τα κανονίζω εγώ σε καινούργιο μήνυμα..βραδυνό..Δεν κοιμάμαι που δεν κοιμάμαι ας την πέσει κανας άλλος...
Αυτό με την Κάντυ-Κάντυ μου έχει κάνει το μυαλό πουρέ..
ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!-Εκτός από τον Τέρυ που θα παραμείνει αιώνια οπτασία του τέλειου αρσενικού...
Θυμάμαι τις εικόνες των τίτλων αλλά "εικόνα έχω, ήχο δεν έχω!" κ άλλα τεχνικά προβλήματα...
Ελπίζω κάποιος να ξεθάψει τους στίχους από το βαθύ λάκο της λήθης κ να ανακουφιστούν πλάσματα σαν κ μένα που βλέπουν την συντέλεια του κόσμου στο "Παναγιά μου!!Δεν θυμάμαι το τραγουδάκι της Κάντυ-Κάντυ!!!"
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Το τι κλαμα ειχα ριξει...δεν λεγεται..
Καλα βεβαια ο Τερυ ηταν το κατι αλλο.δεν το συζητω..
Οσο για το τραγουδι το μονο που θυμαμαι (καταφερα να το θυμηθω.)ειναι οτι αρχιζει καπως ετσι : Λαμπουν τα αστερια εκει ψηλα.... μετα δεν ...μαυρο κενο.
Καλο σας βραδυ
.Σε μια πρόσφατη ανάλυση της συγκεκριμένης σειράς (Valnta με βλέπεις? Ρωτώ σαν την παλαβή δεξιά, αριστερά και στο κέντρο για να μάθω το τραγουδάκι) καταλείξαμε πως ήταν ο προάγγελος όλων των βραζιλιανικοαργεντινομεξικανικών σαπουνόπερων. Είχε όλα τα στοιχεία και τα προσοντά για να είναι μια φοβερή επιχείρηση για να κάνουν οι άντρες πλύση εγκεφάλου σε όλα τα θυληκά του Κόσμου! (Αν δεν τις προλάβεις από μικρές μετά χαλάνε!)
Ξωτικό έχεις δίκιο έτσι αρχίζει, μετά όμως....
Valnta, αν κρατούσα απουσιολόγιο θα είχες μείνει από τις αδικαιολόγητες!
Edited by - Mantis on 11/11/2003 22:58:45
Άντε να τα 1000άσω!
εμπρος καλο μου ελικοπτερακι χαχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχαχαχαχχααχαχαχααχαχαχαχαχααχαχαχχα
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Tελοσπάντων..ας την κάνω την προσπάθεια...
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
έλα πάρε και τούτο
Μικρό-μικρό σου το 'δωσα
μεγάλο φέρε μου το
Μεγάλο σαν ψηλό βουνό
ίσιο σαν κυπαρίσσι
Οι κλώνοι του να φτάνουνε
σ' ανατολή και δύση
Κοιμήσου και παράγγειλα
στην Πόλη τα προικιά σου
Στη Βενετιά τα ρούχα σου
και τα χρυσαφικά σου
Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι
το μωράκι μου να κάνει
Έλα ύπνε, πάρε μού το
και γλυκά αποκοίμισέ το
Νάνι, που το μεγάλωσαν
τρεις αδερφές και μάνα
Και πάλι δεν τους φτάνανε
πήραν και παραμάνα
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
έλα πάρε και τούτο
Να μου το πας στον γκιουλ-μπαξέ
και πάλι φέρε μου το
Κοιμήσου χαϊδεμένο μου
κι εγώ σε νανουρίζω
Στην αγκαλιά μου σε κουνώ
και σε γλυκοκοιμίζω
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
χαχχχαχαχχχαχααχχαχχααχαχχαχααχαχχαα
χαχχααχαχαχαχαχαχαχαχαχααχαχχα
αχχαχχχαχαχαχχχαχαχαχαχαχααχχααχαχαχχ
χααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχ
ε....δεν...πως...αμε χμ.... οταν ημουν μωρακι
η γιαγια μου με ειχε στην κουβερτουλα μεσα να κοιμαμαι
,πανω στο κρεβατι..καποια στιγμη ενω ηταν στην κουζινα της
,γυρνα να δει αν ειμαι καλα και δεν με βρηκε πανω στο κρεβατι...τρελαθηκε με ολοκληρη την σημασια της λςξης..
να μην πολυλογω ειχα πεσει απο το κρεβατι μαζι με την κουβερτα,αλλα συνεχιζα να κοιμαμαι....
μας το λεει ακομη η γιαγια μου και γελαμε ,δεν κανω πλακα ειναι πραγματικοτητα και γεγονος.
απο εκει το επαθα φαινεται ..μη γελατε ..μη ..ελα ε ..ενταξει ειμαι χαζο παιδακι χαρα γεματο ..οριστε τα'πα και ησυχασα χαχαχαχαχααχχααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχ
αχαχαχαχχααχαχαχαχαχχααχαχαχαχχααχχαχαα
χαχχααχαχαχχααχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχ
αχαχαχαχαχαχαχαααχαχαχαχαχχααχαχαχ
αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχχααχαχαχχαχα
αχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχχααχαχαχαχχααχαχαχα
χαχαχχααχαχαχχααχαχαχ
υ.γ μια ζεστη αγκαλιτσα ισως δεν ειναι ασχημη ιδεα :))))))))))))))))
οχι της παραμανας βοηθεια mantis...φοβαμαι ....αααααααααααα
μη οσι οσι ζε σελω αααααααααααα
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 12/11/2003 17:05:21
Edited by - manos on 12/11/2003 17:05:58
Edited by - manos on 12/11/2003 17:07:11
Edited by - manos on 12/11/2003 17:08:26
Edited by - manos on 12/11/2003 17:17:29
Έλα στην Mantis καλέ μου και θα την διώξω εγώ την παραμάνα που έχει εκπαιδευτεί από τα Ες-Ες!
Δεν σου είπα να κοιμηθείς για να μπορείς να παίξεις με τα κοριτσάκια?
σχεδον χρονος και ειναι σα χτες.
σε ευχαριστω που μου εφερες με την λεξουλα ολα αυτα τα συναισθηματα μαζεμενα ,ολα οσα αγαπησα :)
ξερεις ισως να μην θελω πραγματικα να κοιμηθω,θελω να εξαντλησω τον μανο ,να γευτει οσα πιο πολλα μπορει απο την ζωη ,
θελω να κανω τοσα πολλα και ας γνωριζω πως δεν θα κανω τιποτα
ειχα δει τις προαλλες την ταινια πινοκιο ,με τον μπενινι ,τι ομορφη ταινια ...ποσο αληθινη ...και η νεραιδα ποσο γλυκια ,οτι και αν εκανε ηταν πλαι του ,κοντα του
συγνωμη ...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Μάνο μου κάνω ότι μπορώ... ακόμη κι αν το "Σιγομουρμουρίζοντας" φαντάζει ένα χαζοχαρούμενο θέμα, έχει κάποιο σκοπό... ένα σοβαρό λόγο ύπαρξης. Σοβαρός τουλάχιστόν για εμένα.
Το άνοιξα για να νιώσουμε όλοι παιδιά, έφηβοι για άλλη μια φορά. Για να γράφουμε όλα όσα δεν είναι αποδεκτό, από τους γύρω μας, να πούμε παλιά και νέα τραγουδάκια, ξεχασμένα στοιχάκια, παροπλισμένα σποτάκια και ότι άλλη κοτσάνα μας έρθει.
Ας πούμε πως είναι η αυλή του παιδικού σταθμού του Εσωτερικού μας Κόσμου...
Εμείς και μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα.
Κρύβουμε μέσα μας μια αστείρευτη πηγή μαγείας, απλώς πρέπει να την ξανα ανακαλύψουμε...
Και όσον αφορά αυτό το τελευταίο που είπες περί κρυμμένης μαγείας, ε,αυτό σκέφτομαι να προσπαθήσω να επαναφέρω στη ζωή μου! Ισως και να τα καταφέρω! Συνέχισε και δώσε μας τροφή πάνω σε αυτό το θέμα... Εγώ θυμήθηκα τη Μάγια τη μέλισσα... Απίστευτη η τύπισσα κι αυτός ο Βίλλυ,ε?Αψογος!
Το τραγουδάκι που θα πω μιλάει για μια μέλισσα
που τοσκασε απτο σπίτι της για να γνωρίσει τη χαρά
Ητανε έκυπνη πολύ πολύ η Μάγια και κατάφερνε πάρα πολλά
με το Φλιπ το Βίλλυ στα λιβάδια, η Μάγια τα καταφέρνει καλά
Με την αράχνη να τα βγάζει πάντα πέρα και το βάτραχο να ξεγελά
και στην καταιγίδα και στη μπόρα, η Μάγια,η Μάγια
τα καταφέρνει καλά...
ειμαι το ναυτακι
που καθε μερα
τρωει απο ενα
κουτι σπανακι
χαχχαχχαχχχαχχ τβοοοουυυυ τβοοοουυυυ(εδω φυσαει την πιπα του ) ααχχαχαχα
χαχχαχαχαχααχααχαχχαααχαχχααααχχαχαχαχααχχαα
με απεραντο σεβασμο κι αγαπη ο μανο σας
Είναι κάτι πολύ αγαπημένο γιατί μου θυμίζει ένα όνειρο μου και ειδικά η πρώτη στροφή έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου γιατί μοιάζει όρκο άριχτο από τους αιώνες. Ένας όρκος σημαντικός τουλάχιστον σε δύο ανθρώπους...
Τα τυχόν "λάθη" που θα βρείτε είναι στοιχεία της γλώσσας που χρησιμοποιεί ο ποιητής.
Edited by - Mantis on 13/11/2003 19:52:01
Edited by - Mantis on 13/11/2003 19:57:20
ητα ενα μικο καραβι που ηταν α α αταξιδευτο οε οε οε
κι κριλος πεφτει στον μανωλη οε οε οε
γυρω γυρω ολοι στην μεση ο μανωλης οε
χαχαχαχααχαχαχαχαχαχαχαχχαχαχααχαχχααχαχαχααχαχχααχχααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχχααχαχ
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 13/11/2003 20:39:19
ΝΑΝΑΙ ΑΥΤΗ...
Κάποια μέρα που εγειρόταν περήφανα
της ψεύτικης ζωής το πανηγύρι
κ’ ένα σκληρό φως, άκαρπο βασίλευε
που αλλοιώνει τα πάντα και διεγείρει
μονάχα στη ζωή την πιο κοινή,
Το αναπάντητο ρώτημα με γέμισε
κ’ είδα με αμφιβολία και την ψυχή μου.
Τότε άνοιξε μιαν άβυσσο και κρύφτηκε
κ’ έμεινα, δίχως θλίψη, μοναχή μου
στην άσκοπη ζωή που δεν πονεί.
Και πέρασα έτσι. Τώρα που όλα κώπασαν
και του άλλου κόσμου το άγιο φως πλανιέται,
νοιώθω κάποια πνοή που έρχεται απόκοσμη
και δε μου κλαίει και δεν παραπονιέται
μόνο κρυφό σαν κάτι να κρατή.
Μου δείχνει το βραδάκι που όλο κ’ έρχεται
σα νάναι μια υπέρτατη καλωσύνη
και κάτι θέλει να μου πη, μα στέκεταιֹ
λες κρύβει μια λαχτάρα, μια βιασύνη
σε κάποιο χαμόγελο...νάναι αυτή;
το παραπανω το βρηκα στο site που εχω παραθεσει και το αφιερωνω στο φως που θα με τυλιξει και μακρια θα με παρει ..σε στιγμη γαληνης να μ'αφησει
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 14/11/2003 12:26:23
Η ζωή μας τι είναι;Να: Λίγες ώρες που διαβαίνουν.Μόνο η πρώτη μας γεννά και όλες οι άλλες μας πεθαίνουν..