- TEST ΓΗΡΑΝΣΗΣ - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

quote:quote:
Ποιος θυμάται τον μπάρμπα-μυτουση?EΓΩ!ΕΓΩ!
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΛΟΥΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΥΒΛΙΤΣΑ!!!Τώρα αν πω ότι θυμάμαι τη Θεία Λένα στο ραδιόφωνο να λέει:"καλημέρα παιδάκια" θα είμαι πολύ too much??
Να πω γριούλα θα παρεξηγηθώ.![]()
Θα πω ώριμη κύρια !!.![]()
Πέρασαν τα πρώτα νιάτα μας.![]()
Μπαίνουμε στα δεύτερα τώρα…….![]()
![]()
![]()
![]()
φιλικα
-----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
quote:
O «πειρατικός» ραδιοφωνικός μου σταθμός στα FM (με 65 W ακουγόμουν μέχρι την Aίγινα) και το ραδιογωνιόμετρο που ήρθε να με μαζέψει.
Εγώ έβγαινα ως Α17 αλλά guest στον πειρατικό ενός φίλου μου. Μία μέρα πριν τον αγοράσω και εκπέμπω μόνος μου, ο φίλος μου κατέληξε στο τμήμα απο το ραδιογωνιόμετρο που τον μάζεψε…Έτσι Α17 Γιόκ…
Που θα βρούμε τα ITALO ρε παιδία…?

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Επίσης τα κλασσικά εικονογραφημένα, τον τιραμόλα και το σεραφίνο...
Πάντως εγώ τότε το είχα συμπληρώσει όλο το άλμπουμ με τα αυτοκόλλητα των ποδοσφαιριστών...![]()
![]()

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5782

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Φοβερό θέμα!
Θυμάμαι και εγώ ωραία πράγματα.
Από Ιππότη της ασφάλτου και Θάντερκατς (για τα οποία έκοβα φλέβες)μέχρι Δυναστεία,Φάλκον Κρεστ και Μικρό σπίτι στο λιβάδι.
Και πολλά κόμικ θυμάμαι.Το Ποπάυ ήταν η ψύχωσή μου.Αλλά και άλλα,Μπλεκ,Σεραφίνο-Τιραμόλα,Μίκυ Μάους,Πινόκιο.
Πάντως οφείλω να παραδεχτώ ότι καμιά φορά ξεφύλλιζα την Κατερίνα και τη Μανίνα της αδερφής μου που είχε ωραίες κοπελίτσες.
Τυχερούλη είσαι αφάνταστα τυχερός που είδες τους Floyd.
Όσο για τα διαλείμματα εμείς παίζαμε συνέχεια ποδόσφαιρο ακόμα και με Αμίτες!!!
quote:
Τυχερούλη είσαι αφάνταστα τυχερός που είδες τους Floyd.
20 μέρες φυλάκα μου ρίξανε.
2 μέρες ΑΑ….αφου δεν με τουφεκίσανε….
Αλλά άξιζε.
---
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Βέβαια στα θερινά σινεμά της 10ετίας... (τώρα να το πω ή όχι;;;)'70 (αν πω δεν είχα γεννηθεί ακόμη, δεν θα με πιστέψετε, ε;) θυμάμαι και τις γειτόνισες που έπαιρναν μαζί κεφτεδάκια, ντομάτες, τυράκι και θρονιαζόντουσαν στην πάνινη καρέκλα του σινεμά, να κλάψουν με τη μοίρα της άυχης και δυστυχισμένης και καταφρονεμένης κοπέλας (Μάρθα Βούρτση) γιατί η μοίρα πήρε μακρυά τον καλό της (Νίκο Ξανθόπουλο). Αχχχχ! και πόσα άλλα!!!
Τι μου θυμίσατε!!!
Τότε τα θερινά Σινεμά μύριζαν πραγματικά Αγιόκλιμα και Γιασεμί.
Άγγιζε την ψυχή μου αυτή η γαλήνη της γειτονιάς, της φιλίας.
Βέβαια στα θερινά σινεμά της 10ετίας... (τώρα να το πω ή όχι;;;)'70 (αν πω δεν είχα γεννηθεί ακόμη, δεν θα με πιστέψετε, ε;) θυμάμαι και τις γειτόνισες που έπαιρναν μαζί κεφτεδάκια, ντομάτες, τυράκι και θρονιαζόντουσαν στην πάνινη καρέκλα του σινεμά, να κλάψουν με τη μοίρα της άυχης και δυστυχισμένης και καταφρονεμένης κοπέλας (Μάρθα Βούρτση) γιατί η μοίρα πήρε μακρυά τον καλό της (Νίκο Ξανθόπουλο). Αχχχχ! και πόσα άλλα!!!
Τι μου θυμίσατε!!!
Τότε τα θερινά Σινεμά μύριζαν πραγματικά Αγιόκλιμα και Γιασεμί.
Άγγιζε την ψυχή μου αυτή η γαλήνη της γειτονιάς, της φιλίας.