- Kατάθεσις σκέψεων Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
http://www.youtube.com/watch?v=zhZzL0cZbdM&NR=1
Σπέσιαλ αφιερωμένο με πολλή αγάπη
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Μην βαρεθείς να το δείς όλο ...ακομη και το απότομο τέλος εχει συνέχεια..
Στήριξα την μητέρα μου για να αθωωσω την γυναίκα
Στηριξα το γιο για να αθωωσω το παιδι μεσα μου
Στήριξα τους φίλους μου για να αθωωσω την ύπαρξη
Στηριξα ενα ανδρα για να αθωώσω τον πατέρα
Στηριξα τη αδελφή για να αθωωσω την μητέρα μου..
Στηρίξα εμενα και φάνηκε ο ουρανός .....της ζωής... και η γη της αγαπης
Συνεχίζω......
http://www.youtube.com/watch?v=50MQV_6_ZYk&feature=related
και μην γελας....ε
http://www.youtube.com/watch?v=DErX0ZVNyvM&feature=related
άκου την καψούρα μου... τι ρωτάει???
http://www.youtube.com/watch?v=JW_bHr47sj0&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
arage thn antexoyn oi katatheseis ayth thn donisi?
Edited by - nst on 18/06/2009 17:04:47
Χαλίλ Γκιμπράν
http://www.youtube.com/watch?v=sGpnP0LYfjM&feature=related
So, so you think you can tell
Heaven from Hell,
Blue skys from pain.
Can you tell a green field
From a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?
And did they get you to trade
Your heros for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange
A walk on part in the war
For a lead role in a cage?
How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found?
The same old fears.
Wish you were here.
Edited by - nst on 19/06/2009 00:55:55
Δες τι σου βρήκα...
http://www.b00k.gr/gr/home.html
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Καληνύχτα σου
6-7-09 ολοι εκεί....
Tα πλοκάμια της νύχτας άρχισαν να απλώνονται απειλητικά απ’ τα βουνά και να φέρνουν μαζί τους τον πεινασμένο βορινό άνεμο. Το σκοτάδι απλώθηκε σα πανούκλα και κάλυψε τη πράσινη γη. Το μόνο που φωτιζόταν ήταν ο ουρανός απ’ το χλωμό φως των αστεριών αφού το φεγγάρι είχε βρει καταφύγιο σε κάποιο άλλο μέρος τ’ ουρανού. Ο άνεμος σφυρίζοντας κατέφυγε σε μια κοιλάδα παίζοντας κυνηγητό ανάμεσα στα πυκνά κλαδιά των δένδρων κάνοντας τα φύλλα τους να θροΐζουν ανατριχιαστικά. Το λιγοστό φως των αστεριών και το στροβίλισμα του ανέμου, έκαναν τα ψηλά δέντρα να φαντάζουν σα σκυφτοί καλόγεροι που χορεύουν σ’ ένα δαιμονικό παραλήρημα και με τη φωνή του αέρα άρχισαν να σιγοψιθυρίζουν ακατονόμαστα λόγια κάποιας άγνωστης επίκλησης και όσο πέρναγε η ώρα το δαιμονικό τραγούδι δυνάμωνε απειλώντας να ξεριζώσει τους ψάλτες του.
Ξαφνικά μέσα σ’ όλο το πανδαιμόνιο μια λάμψη φάνηκε και ο αέρας κόπασε μαζί με τα δένδρα. Μια τρύπα είχε ανοίξει στο έδαφος, στη μέση ενός ξέφωτου, απ’ όπου ξεπήδησαν χίλιες λάμψεις, που η κάθε μια αποτελούταν από χίλια χρώματα. Η μακραίωνη Πύλη Των Χιλίων Χρωμάτων είχε ανοίξει ξανά, αποκαλύπτοντας όλο της το μεγαλείο. Σε οποιοδήποτε αντικείμενο έπεφτε η λάμψη της, φανέρωνε όλη την ομορφιά του. Τα πάντα γύρω της ξεχείλισαν από απέραντη ομορφιά. Το χώμα, οι πέτρες, το χορτάρι ήταν τώρα τα πιο θαυμαστά πράγματα πάνω στη Γη. Τα φύλλα των δένδρων έλαμπαν χρυσά στο φως της πύλης, ενώ τα κλαδιά τους ακτινοβολούσαν τώρα αστείρευτη ομορφιά. Τα αστέρια στο θόλο του ουρανού, έλαμπαν τώρα σα μικροί ήλιοι και ολόκληρη η κοιλάδα είχε μεταμορφωθεί σε έναν πρωτόγνωρο παράδεισο. Μέχρι και ο αέρας που έτρεχε ανεξάντλητος, φαινότανε τώρα σα χρωματιστή κορδέλα, που διπλωνότανε στα δένδρα και καθώς τα προσπέρναγε χωριζότανε σε μικρότερες κορδέλες που στη συνέχεια γινόντουσαν πάλι μία.
Η λάμψη όμως άρχισε να εξασθενίζει και η σκοτεινιά ν’ αποκαθίσταται στη κοιλάδα. Όλα άρχισαν να χάνουν την ομορφιά τους και το μικρό ξέφωτο ίσα που φωτιζότανε. Μέσα από τη Τρύπα Των Χιλίων Χρωμάτων φάνηκε να βγαίνει ένα παράξενο μαύρο αντικείμενο. Σα πολύ πυκνός καπνός που άλλαζε συνεχώς σχήμα συνέχιζε τη πορεία του προς τα πάνω δίχως να χάνει το κατάμαυρο χρώμα του. Έχοντας βγει πια το μαύρο σύννεφο καπνού απ’ τη τρύπα, στεκότανε τελείως ακίνητο. Λες και έπαιρνε μια ανάσα για να επιθεωρήσει το νέο κόσμο που είχε βρεθεί. Την ίδια στιγμή η λάμψη είχε ξαναφανεί και δυνατότερη από ποτέ φώτιζε και μοίραζε ομορφιά σ’ όσα αντικείμενα μπορούσαν να φτάσουν οι πολύχρωμες ακτίνες της, εκτός απ’ το ον που βρισκόταν από πάνω της που σιγά σιγά άρχισε να κινείται, μια κίνηση λες και άλλα πλάσματα υπήρχαν εγκλωβισμένα μέσα του και πάλευαν να βγουν. Ταυτόχρονα με την αποκρουστική κίνηση του πλάσματος άρχισε να βγαίνει από μέσα του ένας ήχος. Όχι ένας γνώριμος ήχος, ούτε ένας ήχος που μόλις ακουστεί μπορεί ύστερα να μιμηθεί. Ένας ήχος χωρίς περιγραφή και ονομασία. Ο εξωγήινος ήχος συνέχισε ν’ ακούγεται σε χαμηλό τόνο αλλά ταυτόχρονα τόσο απόκοσμα, που ακόμη και τα δένδρα στράφηκαν αλλού, ο αέρας έτρεξε να ξεφύγει και τα άστρα άρχισαν να τρεμοσβήνουν. Ακόμη και η Πύλη Των Χιλίων Χρωμάτων άρχισε να χάνει τη λάμψη της και να παίρνει την ομορφιά από το γύρω τοπίο.
Την επόμενη στιγμή μια φωνή ακούστηκε ταυτόχρονα απ’ όλες τις κατευθύνσεις του ξέφωτου. Μια φωνή μυστηριώδης και δυνατή, μ’ ένα χαρούμενο τόνο που μάλλον έψελνε παρά απάγγελλε. Όπως ξαφνικά ακούστηκε το χαρούμενο τραγούδι έτσι ξαφνικά εμφανίστηκαν και οι μορφές στις άκρες του ξέφωτου κρατώντας φανάρια, που τώρα πια τους ήταν άχρηστα, αφού με το άκουσμα του τραγουδιού η Πύλη Των Χιλίων Χρωμάτων άρχισε να ξαναβρίσκει τη χαμένη της λάμψη. To μαύρο ον που συνέχιζε να πάλλεται πάνω απ’ τη μαγική πύλη ξαφνιάστηκε και συσπάστηκε. Ο ήχος του πλάσματος άρχισε να δυναμώνει, το ίδιο και των ανθρώπων που είχαν έρθει ξανά μετά από χίλια χρόνια να ξανά αντιμετωπίσουν το πλάσμα και να το στείλουν πίσω στο δικό του κόσμο, όπως είχαν κάνει οι πρόγονοί τους. Αλλά για κάποιο λόγο αυτή τη φορά η αδελφότητα του Λευκού Κρανίου δεν είχε φτάσει έγκαιρα.
Η Τρύπα Των Χιλίων Χρωμάτων έστελνε τη λάμψη της συνεχώς μέχρι την άκρη του ξέφωτου πάνω στα πανύψηλα δένδρα -που κατά παράδοξο τρόπο δεν πέρναγε τα όρια του- και στα ιδρωμένα πρόσωπα των ανθρώπων, που ανοιγόκλειναν τα στόμα τους ρυθμικά. Παρόλα τα χρώματα που τα έντυναν τώρα, διακρινότανε εύκολα ο τρόμος χαραγμένος στα μάτια τους, αντικρίζοντας το απόκοσμο πλάσμα. Η ώρα περνούσε και η Πύλη συνέχιζε να είναι ανοιχτή. Η μάχη είχε ενταθεί τόσο που οι άνθρωποι έτρεμαν και το ον τώρα πια ήταν ακίνητο, συνεχίζοντας να βγάζει τον εξωγήινο ήχο.
Τότε, μια κίνηση φάνηκε ανάμεσα στους ανθρώπους και ένας λευκοντυμένος άντρας πλησίασε το ον και βγάζοντας απ’ το μανδύα του έναν μικρό κρύσταλλο τον πέταξε προς τη μεριά του διαβολικού τερατουργήματος. Αλλά το πλάσμα τον απέφυγε μαζεύοντας το μαύρο κορμί του και βγάζοντας έναν δυνατό ανατριχιαστικό ήχο, έκανε τον άντρα να ουρλιάξει και να πέσει κάτω λιπόθυμος. Τότε το ακατονόμαστο ον έβγαλε ένα μαύρο πλοκάμι απ’ το σώμα του, που η κίνησή του θα έκανε και τους πιο ήρεμους να αισθανθούν έναν απερίγραπτο, αβυσσαλέο τρόμο και σιγά σιγά τον πλησίασε ώσπου τυλίχτηκε γύρω απ’ τον θαρραλέο άνδρα και μάζεψε πίσω το πλοκάμι του μαζί με το θήραμα του μέσα στο σώμα του. Γεγονός που συνέβη δίχως να μπορούν να παρέμβουν οι υπόλοιποι άντρες, αφού γνώριζαν την τύχη που θα είχαν αν το έκαναν. Και όλοι ξέροντας ότι δε θα υπήρχε σωτηρία για αυτούς συνέχισαν να τραγουδούν με χαμηλότερη ένταση απ’ τη κούραση και το φόβο. Τότε ακούστηκε μια κραυγή μέσα απ’ το πλάσμα, μια ανθρώπινη στριγκλιά, που έκανε να ριγήσουν ακόμα και τα δένδρα και οι ψάλτες να χάσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους. Η Πύλη τότε σταμάτησε να στέλνει τη λάμψη της και δεν απέμεινε παρά μόνο ένα φως σαν από την κύκνεια φλόγα ενός κεριού. Το ον άρχισε ν’ απλώνει τη μάζα του σώματος του, μην υπακούοντας σε κανένα νόμο της φυσικής, γύρω σε όλο το ξέφωτο προσπαθώντας να φτάσει τους εχθρούς του, αφού τώρα βρισκότανε σε πλεονεκτική θέση. Έτσι το μαύρο σώμα του κατάπιε όλους τους τρομαγμένους ανθρώπους μαζεύοντας το στη θέση που βρισκόταν αρχικά. Μετά από λίγο ένα ουρλιαχτό από δεκάδες στόματα ακούστηκε μέσα από το ον και η Πύλη Των ΧιλίωνΧρωμάτων σταμάτησε να στέλνει το φως της. Και μαζί με το φως χάθηκε και ο ήχος του μαύρου όντος.
Ο άνεμος ξαναγύρισε και ξαναέτρεχε ανάμεσα στα σκοτεινά δένδρα και τα αστέρια έλαμψαν ξανά καθαρά στον ουρανό και όλα έγιναν όπως ήταν πριν. Μόνο το κλαψούρισμα του ανέμου και το ψάλσιμο των δένδρων ακουγόντουσαν. Και καθώς ένα μαύρο σύννεφο διέσχιζε τον ουρανό κρύβοντας τα αστέρια, ήρθε να προστεθεί και το μοιρολόι από τα νυχτοπούλια.
Παναγιώτης Κρυφονίδας
quote:
zip μωρό μου...καλη η χαλαρωση αλλα προκαλει πλήξη αν ειναι συνεχόμενη ...αντε ..καλες βουτιές...
πππφφφ ... κουλτούρα ... see u at -35m below surface & catch me if you dare! I'm invisible and I'm flying like an angel, babe!
http://www.youtube.com/watch?v=UJHJH3C23-8&NR=1
* Θα δυσκολεύτηκε πολύ εκείνος που προκειμένου να βάλει περισσότερη αλήθεια κι αναλήθεια μαζί, μέσα σε λίγες λέξεις, είπε: “Όποιος είναι ευχαριστημένος από τη μοναξιά είναι άγριο θηρίο, ή Θεός.
o Φράνσις Μπέικον
http://www.youtube.com/watch?v=X-y2Fbv4Hfc&feature=related
* Μόνο όταν έζησες κάτω θα ξέρεις πόσο επικίνδυνο είναι να σκαρφαλώνεις πάνω. Μόνο όταν βγήκες από το σκοτάδι θα καταλάβεις πόσο φωτεινή είναι η λάμψη του ήλιου. Μόνο γνωρίζοντας τη μοναχικότητα θα καταλάβεις πόσο μάταιη είναι η πολυλογία.
o Χουν Τζι Τσεν
Μουφτιαξες την μέρα!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 19/06/2009 21:56:58
ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ...
http://www.youtube.com/watch?v=jhq617BJ5LM&feature=related
* Η αλληλογραφία είναι ο μοναδικός τρόπος να συνδυάζεις τη μοναξιά με την καλή παρέα.
o Βύρων
ΑΠΟΓΕΙΩΣΟΥ...
http://www.youtube.com/watch?v=wTrNQCYh70Y
* Η μοναξιά είναι η μοίρα του κάθε μεγάλου διανοητή, μια μοίρα που θρηνήθηκε κατά καιρούς, αλλά που εξακολουθεί να διαλέγεται σαν το μικρότερο ανάμεσα σε δυο κακά.
o Αρθούρος Σοπενάουερ
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 19/06/2009 22:11:36
Η Angelina Jolie ήταν καλεσμένη στην εκπομπή Anderson Cooper 360. Μίλησε για τους πρόσφυγες και είπε μια ιστορία για ένα παιδί που πυροβολήθηκε στην πλάτη και έμεινε παράλυτο. Εχασε τους δικούς του, τα πάντα και μετά από λίγο πέθανε και αυτό. Εκεί δεν άντεξε και βούρκωσε
ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO
Στη μοναχικότητα ο άνθρωπος μπορεί να αποκτήσει τα πάντα, εκτός από χαρακτήρα.
Σταντάλ
http://www.youtube.com/watch?v=M_bvT-DGcWw&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
http://www.youtube.com/watch?v=xXaRT8CXmGE&feature=related
Leonard Cohen - A Thousand kisses deep
(Spoken poem)
Don't matter if the road is long
Don't matter if it's steep
Don't matter if the moon is gone
And the darkness is complete
Don't matter if we lose our way
It's written that we'll meet
At least, that's what I heard you say
A thousand kisses deep
I loved you when you opened
Like a lily to the heat
You see, I'm just another snowman
Standing in the rain and sleet
Who loved you with his frozen love
His second hand physique
With all he is and all he was
A thousand kisses deep
I know you had to lie to me
I know you had to cheat
You learned it on your father's knee
And at your mother's feet
But did you have to fight your way
Across the burning street
When all our vital interests lay
A thousand kisses deep
I'm turning tricks
I'm getting fixed
I'm back on boogie street
I'd like to quit the business
But I'm in it, so to speak
The thought of you is peaceful
And the file on you complete
Except what I forgot to do
A thousand kisses deep
Don't matter if you're rich and strong
Don't matter if you're weak
Don't matter if you write a song
The nightingales repeat
Don't matter if it's nine to five
Or timeless and unique
You ditch your life to stay alive
A thousand kisses deep
The ponies run
The girls are young
The odds are there to beat
You win a while, and then it's done
Your little winning streak
And summon now to deal with your invincible defeat
You live your life as if it's real
A thousand kisses deep
I hear their voices in the wine
That sometimes did me seek
The band is playing Auld Lang Syne
But the heart will not retreat
There's no forsaking what you love
No existential leap
As witnessed here in time and blood
A thousand kisses deep
http://www.youtube.com/watch?v=1hdT4BW9zy8&feature=related
Απόλαυσε Dali στις εικόνες..
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Μουφτιαξες την μέρα!!!
εσυ να ηξερες τι εφτιαξες
Αυτο το ακουγα οταν εδινα εξετάσεις ,....κάποτε..χι χι
Δικό σου
http://www.youtube.com/watch?v=983Ea8c38Gg&feature=related
Edited by - nst on 20/06/2009 16:46:57
Τα απλά έιναι και τα όμορφα τελικά...............
Το καλοκαίρι ξεκινά επίσημα την 21η Ιουνίου με το θερινό ηλιοστάσιο, την μεγαλύτερη σε διάρκεια μέρα στο βόρειο ημισφαίριο και την μικρότερη στο νότιο. Το θερινό ηλιοστάσιο αποτελούσε πολύ σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος μέχρι σχετικά πρόσφατα. Όλες δε οι αρχαίες κοινωνίες έκαναν πολυήμερες γιορτές γύρω από αυτή την ημερομηνία.
Οι Δρυίδες των αρχαίων Κελτών της Βρετανίας γιόρταζαν το (φως της ακτής) στο Στόουνχετζ. Στην αρχαία Κίνα ήταν η γιορτή για την γη, τις θηλυκές και γιν δυνάμεις, οι αρχαίοι Γαλάτες γιόρταζαν την Επόνα, θηλυκή θεότητα την οποία απεικόνιζαν να καβαλά μια φοράδα και ήταν η προσωποποίηση της γονιμότητας της κυριαρχίας και της γεωργίας και στην αρχαία Ρώμη τα Βεστάλια , η γιορτή προς τιμήν της Βεστά (Εστίας) κρατούσαν για μια εβδομάδα, Τα γερμανικά, κέλτικα και σλαβικά φύλα της κυρίως Ευρώπης γιόρταζαν ανάβοντας φωτιές. Ήταν η γιορτή της ερωτικής μαγείας και των προβλέψεων. Ήταν η νύχτα οι νεοι και οι νέες αντάλλαζαν ερωτικά σημάδια και πηδούσαν πάνω από τις τυχερές φωτιές. Πίστευαν ότι τα σπαρτά θα μεγάλωναν τόσο, όσο ψηλά θα πηδούσαν τα ζευγάρια. Αντίστοιχοι εορτασμοί γίνονται μέχρι σήμερα με το πρόσχημα της γιορτής του Αη Γιάννη.
Η ιθαγενής φυλή της Αμερικής Natchez έκανε την γιορτή της πρώτης συγκομιδής. Σε κανέναν δεν ήταν επιτρεπτό να μαζέψει το καλαμπόκι του πριν την λήξη της. Στην φυλή Χόπι οι άνδρες μεταμφιεζόταν σε Kachinas, τα πνεύματα χορευτές της βροχής, που μεταφέρουν τα μηνύματα των ανθρώπων στους θεούς.
Φέτος στο θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει το εξής παράδοξο.
Ενώ έχουμε την πιό φωτεινή μέρα ταυτόχρονα έχουμε και την πιό σκοτεινή νύχτα...
(πάλι καλά που δεν διαρκεί πολύ! χε χε χε)
Θα το παρατήρησες και σύ φαντάζομαι...
Νέα Σελήνη γαρ...έρχεται και στα κοντά και η έκλειψη...άστα να πάνε!
Εύχομαι ένα θερμό και φωτεινό καλοκαίρι σε όλους τους συμφορουμίτες...
Με αγάπη ήλιος...