- Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Με λένε Γιώργο και είμαι από τα Χανιά! Πήρα την πρωτοβουλία να σου γράψω αυτό το γράμμα γιατί τόσο καιρό έχω μαζέψει πολλά πολλά πράγματα να σε ρωτήσω καθώς και για να σου πω τι δώρο θέλω φέτος (μην ξεχνιόμαστε)!

Αφού όλα τα παιδάκια ξέρουν ότι ο αληθινός Άγιος Βασίλης (δηλαδή εσύ) είναι ένας, γιατί στον δρόμο κάθε Χριστούγεννα υπάρχουν τόσο πολλοί ψεύτικοι; Και να φανταστείς ότι είναι πολύ φτηνές και κακές αντιγραφές σου. Ούτε καν αληθινή γενειάδα δεν έχουν!!!

Πώς γίνεται να ξέρεις τις διευθύνσεις, τα ονόματα και τι παιχνίδι θέλει κάθε παιδί; Η μαμά μου λέει πως τα ξέρεις όλα αυτά από τα γράμματα που σου στέλνουν τα παιδάκια. Μα τότε πως ήξερες τόσα χρόνια τι δώρο ήθελα κάθε φορά, αφού ποτέ δεν σου είχα γράψει; Και σίγουρα δεν σου στέλνουν όλα τα παιδιά γράμματα! Και πώς ξέρεις ποια παιδιά είναι ακόμα παιδιά και που μένουν; Μήπως συμβουλεύεσαι το ληξιαρχείο και τον τηλεφωνικό κατάλογο; Και πώς θυμάσαι όλες τις διευθύνσεις αλλά και το πώς να πας σε κάθε σπίτι; Μήπως έχεις εξοπλίσει το έλκηθρό σου με GPS;

Γιατί κάθε χρόνο μου έφερνες ότι δώρο ήθελα, ενώ πέρυσι αντί για το Playstation 2 μου έφερες ένα τρενάκι;

Γιατί λένε ότι δίνεις δώρα μόνο στα καλά παιδιά; Τα παιδάκια που δεν έχουνε να φάνε δεν ήταν καλά παιδιά; Και γιατί εμένα μου φέρνεις δώρο κάθε χρόνο ενώ δεν είμαι πάντα και τόσο καλό παιδί;

Γιατί κάθε χρόνο σπαταλάμε τόσα χρήματα σε ανούσια δώρα και στολίδια, ξεχνώντας το δικό σου παράδειγμα του να μοιραζόμαστε, μόνο και μόνο για να καλύψουμε ένα τεράστιο ψυχικό κενό χωρίς ποτέ να φτάνει σε κορεσμό;
(Ωχ, μίλησα σαν ξενέρωτος Μεγάλος τώρα…)

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Αρχίζω να πιστεύω πως δεν υπάρχεις. Όχι πια τουλάχιστον. Πιστεύω πως ο λόγος της συμβολικής ύπαρξής σου πλέον δεν είναι για να μας διδάξεις την αγάπη ή το υπέροχο συναίσθημα του να μοιράζεσαι. Αλλά είναι για να κάθονται φρόνημα τα άτακτα παιδιά και να επιβραβεύονται τα ήσυχα. Είναι για να κονομάνε κάποιοι που εκμεταλλεύονται την υπερκαταναλωτική μανία που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι για να καλύπτεις τις τύψεις των μεγάλων που δεν υμνούν τη ζωή αλλά τη συνεχή και αδιάκοπη πορεία απόκτησης αγαθών και αγοραστικής δύναμης. Είναι για να απόσυντονίζεις τους ανθρώπους από τα πραγματικά και ουσιαστικά τους προβλήματα.

Το ίδιο άκαρδα χρησιμοποιούνται μαζί με σένα και ολόκληρα τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά καθώς και το Πάσχα… Είναι οι μέρες που υποτίθεται επικρατεί η αγάπη… Είναι οι μέρες που υποτίθεται ότι ερχόμαστε πιο κοντά με τον συνάνθρωπό μας… Έχει χαθεί το πραγματικό νόημα αυτών των ημερών όπου η αγάπη έχει αντικατασταθεί από μια ψευδαίσθηση αγάπης…

Μα το κύριο ερώτημά μου είναι τούτο:

Γιατί έχει χαθεί το χαμόγελο από τα πρόσωπα των ανθρώπων;
Γιατί γίναμε τόσο κενοί, τόσο άδειοι;
Γιατί είναι «κενές οι ψυχές και οι σκέψεις μας, οι λέξεις που εκφράζουμε τον εαυτό μας»;
Γιατί πάμε να κάνουμε κενά και τα χαμόγελά μας;

Μα όχι! «Ένα χαμόγελο δεν είναι ποτέ κενό...» Ούτε και θα γίνει!
«Ένα χαμόγελο μπορεί να γεμίσει τις καρδιές όλου του κόσμου»!
Ένα χαμόγελο είναι ο μέγιστος τρόπος να υμνήσεις τη ζωή…!

Οπότε αυτό σου ζητώ, Άγιέ μου Βασίλη, για δώρο:
Γίνε ξανά αυτό που ήσουν πάντοτε μα και που έχουμε ξεχάσει!
Γίνε ξανά ο Θεματοφύλακας του Χαμόγελου και της Αγάπης!

Με εκτίμηση,

Γιώργος (ξέρεις ποιος)

(Σε ευχαριστώ θερμά, galadriel, που μου θύμισες πόσο σημαντικό είναι ένα χαμόγελο… Τόσο απλό μα και τόσο αιώνιο και μέγιστο…)

... πάλι καλά...

εγώ ευχαριστώ καλέ μου φίλε που με έκανες να χαμογελάσω..

G

WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!

------------------------

Πολύ ωραίο και ουσιαστικό το γράμμα σου προς τον Άγιο-Βασίλη.Πιστεύω ότι ο άγιος μας έχει ξεχάσει γιατί τον ξεχάσαμε κι εμείς.Όπως λέει και μια γνωστή παροιμία ότι αφήνεις σε αφήνει κι αυτό.Τον αφήσαμε γιατί προτιμήσαμε αυτές τις μέρες να τις «Ορίσουμε» ως τις μέρες που θα πρέπει να ξοδεύουμε εκατοντάδες ευρώ για μπιχλιμπίδια,στολίδια κτλ.Τα δώρα αποτελούν μια μικρή εξαίρεση πιστεύω διότι είναι κι αυτός ένας απο τους πολλούς τρόπους για να δείξουμε την αγάπη και την εκτήμιση μας προς τον συνάνθρωπο.Λόγω λοιπόν του τρόπου ζωής που μας προβάλλεται αρκετοί ξέχασαν το προγματικό νόημα των Χριστουγέννων και τους συνανθρώπους τους κι όχι μόνο.

Υπάρχουν κι αρκετοί που δεν το ξέρουν ακόμα.Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι άλλοι(άποροι,άστεγοι κτλ) οι οποίοι ακόμα αναρωτιούνται «ποιό να είναι άραγε το νόημα των Χριστουγέννων αφού ούτε κι αυτές τις άγιες μέρες δεν έχουμε κάποια βοήθεια απο κανένα».

Βέβαια παρ’όλο αυτό το μεγάλο μας παράπτωμα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι αν και ξεχασμένοι συνεχίζουν να χαμογελάνε,κι όταν κάποιος αντικρίζει ένα χαμόγελο απο κάποιον(όπως λες κι εσύ) πάντα κρύβεται μέσα σε αυτό κάποιο νόημα και κάποιος λόγος για τον οποίο υπάρχει,ακόμα κι αν αυτό έρχεται από κάποιους που μας είχαν ξεχάσει σχεδόν όλο τον υπόλοιπο χρόνο και μας θυμήθηκαν ξαφνικά αυτές τις μέρες.Μην ξεχνάμε όμως ότι υπάρχουν κι οι φίλοι που μας θυμούνται και μας χαμογελούν όλο το χρόνο κι αυτό γλυκαίνει τη πικρία.

ΓΕΛΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...
ΑΦΟΥΡΓΚΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΥΔΟΥΝΙΩΝ ΤΩΝ ΤΑΡΑΝΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ...
ΖΕΙΣΤΕ ΤΟ!!!ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ...
ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...
ΧΑΡΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ!!!
ΟΛΟΙ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ!!! ΟΛΟΙ!!!

XΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ,ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!!!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!
ΜΕ ΥΓΕΙΑ,ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ...

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΜΟΥ ΝΑ ΑΦΙΕΡΩΣΩ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΑΣ...

Train Of Love

Train of love
Racing from heart to heart
Running late
Still in the lonely part
This train will never run me down
But only take me where I'm bound
It's part of me and part of you
I'll always be a part of you

Sail along, sail along silver moon
Don't be blue
Throw shadows in my room
I know in time we'll meet again
We come and go that way, my friend
It's part of me and part of you
I'll always be a part of you

"To love and honor
'til death do us part"
Repeat after me
This train is never going back
When the lonesome whistle blows
No one knows, no one knows

Train of love, Train of love
Train of love, Train of love
It's part of me, it's part of you
Train of love

ME AΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ... ΜΟΡΓΚΑΝΑ-ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

Πόσο όμορφα, τρυφερά και ρομαντικά μιλάς…
Μα μου είναι τόσο δύσκολο να δω τα πράγματα όπως τα βλέπεις και εσύ…
Όλα μοιάζουν με ψευδαίσθηση.

Όχι, δεν είμαι περίεργος ή μίζερος…

Μερικές φορές θέλουμε να δούμε τα πράγματα από την όμορφη πλευρά τους.
Και μερικές απλά δεν μπορούμε…!

Εγώ εύχομαι όλος ο κόσμος (συμπεριλαμβανομένου και εμού του ιδίου) να σκέφτεται τόσο θετικά όσο εσύ!